Τρίτη 5 Απριλίου 2011

ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ






Μετρήσαμε τις συσκευές που συνήθως χρησιμοποιούμε σε μια ημέρα





Η μέτρηση πραγματοποιήθηκε παρουσία του ερευνητή του «Δημόκριτου», κ. Δημήτρη Κοσμόπουλου στο σπίτι μιας τετραμελούς οικογένειας. Το όριο ασφαλείας που θέτουν οι περισσότεροι ερευνητές αλλά και οι κατασκευαστές των μετρητών είναι τα 5,8 μιλιβάτ/τ.μ. εφόσον η έκθεσή μας στην ακτινοβολία είναι.. διαρκής. Οι εθελοντές μας, ένα νεαρό ζευγάρι με δύο παιδιά 3 και 5 ετών, παρακολούθησαν με περιέργεια και αγωνία το πείραμα και πριν φύγουμε, τα ασύρματα τηλέφωνα είχαν εξαφανιστεί, ο πομπός του ασύρματου Ιντερνετ είχε μπει στην αποθήκη και η οικοδέσποινα θα αγόραζε επειγόντως hands free! Να λοιπόν η «ακτινογραφία» μιας συνηθισμένης μέρας.




Κινητό τηλέφωνο 365 φορές πάνω από το όριο!


Συνήθως η ημέρα μας αρχίζει μ' ένα τηλεφώνημα. Σύμφωνα με τα διεθνή όρια ασφαλείας, η ακτινοβολία δεν πρέπει να ξεπερνά τα 5 με 6 μιλιβάτ/ανά τετραγωνικό μέτρο. Ο οικιακός μετρητής έδειξε 1.827(!) μιλιβάτ -365 φορές πάνω από το όριο -τη στιγμή που το τηλέφωνο καλούσε, όπως και κατά τη διάρκεια της συνομιλίας ! Να σημειώσουμε ότι στη δική μας μέτρηση η απόσταση μετρητή - κινητού ήταν περίπου 10 εκατοστά, ενώ όταν συνομιλούμε χωρίς hands free, το κινητό εφάπτεται στο κεφάλι και η απόσταση. μηδενίζεται. Oταν το κινητό φορτίζει, η μέτρηση κυμαίνεται σε φυσιολογικά όρια, ωστόσο οι ειδικοί συμβουλεύουν να μη φορτίζουμε το κινητό δίπλα στο κεφάλι μας. Σε κλειστούς, μικρούς χώρους, όπως το ασανσέρ, το αυτοκίνητο ή τα τούνελ των αυτοκινητοδρόμων, η ακτινοβολία αυξάνεται, καθώς το κινητό προσπαθεί πιο έντονα να «πιάσει» σήμα.




Ασύρματο δίκτυο Ιντερνετ (router) Μην ξεχνάτε να το κλείνετε




Η ελευθερία που μας προσφέρει η ασύρματη τεχνολογία είναι πολύ σημαντική, ενώ το γεγονός ότι αποφεύγουμε τα ενοχλητικά καλώδια την κάνει ακόμη πιο δημοφιλή. Το απαραίτητο router τοποθετείται τις περισσότερες φορές στο γραφείο ή σε οποιοδήποτε άλλο σημείο υπάρχει υποδοχή τηλεφώνου, συχνά δίπλα στον καναπέ, όπου περνάμε τη μισή ημέρα, ή ακόμα χειρότερα στην κρεβατοκάμαρα. Στο σπίτι, όπου έγινε η μέτρηση, το router είναι τοποθετημένο σ' ένα ντουλάπι δίπλα στο κρεβάτι. Η μέτρηση έδειξε 15,20 μιλιβάτ, τριπλάσια από το όριο, σε απόσταση 10 εκατοστών, ενώ δίπλα στην κεραία η ακτινοβολία άγγιξε τα 578 μιλιβάτ (100 φορές μεγαλύτερη του ορίου)! Υπολογίστε ότι αυτό το ποσό εκπέμπεται συνεχώς, όσο το router παραμένει αναμμένο - ακόμη κι όταν δεν χρησιμοποιείτε το Ιντερνετ. Αρα, μπορεί η ακτινοβολία να είναι μικρότερη του κινητού π.χ., όμως τη λαμβάνετε συνεχώς.




Ασύρματος back server Μακριά του όσο λειτουργεί


Πρόκειται για ένα σκληρό δίσκο, ο οποίος συνδέεται ασύρματα με τον υπολογιστή μας και κάνει backup στα πολύτιμα αρχεία μας. Η θέση του συνήθως είναι πάνω στο γραφείο μας, αλλά στο σπίτι όπου έγινε η μέτρηση οι οικοδεσπότες τον είχαν τοποθετήσει κάτω από το κρεβάτι τους. Και οι δύο αυτές θέσεις είναι ακατάλληλες, αφού η μέτρηση έδειξε 15,20 μιλιβάτ, τρεις φορές πάνω από το όριο. Η συσκευή εκπέμπει ακτινοβολία φυσικά την ώρα που λειτουργεί, λαμβάνοντας ασύρματα και αποθηκεύοντας τα αρχεία σας. Την ώρα που αυτό συμβαίνει, καλό είναι να είστε μακριά από τη συσκευή. Οταν την έχετε κλειστή, μπορείτε να την τοποθετείτε οπουδήποτε θέλετε.




Φούρνος μικροκυμάτων Από μακριά κι αγαπημένοι


Μεσημέρι έφτασε, ώρα για φαγητό. Από τις πλέον δημοφιλείς οικιακές συσκευές στις σύγχρονες κουζίνες είναι ο φούρνος μικροκυμάτων, που προσφέρει ευκολία και χρόνο. Συχνά μάλιστα δεν τον χρησιμοποιούμε μόνο για να ζεστάνουμε για λίγο το φαγητό μας, αλλά για πολύ περισσότερη ώρα, προκειμένου να ξεπαγώσουμε τρόφιμα, να ψήσουμε ή να ζεστάνουμε νερό. Ειδικά δε τα τελευταία χρόνια, στις καινούργιες κουζίνες, η θέση του βρίσκεται περίπου στο ύψος του κεφαλιού και συνήθως όση ώρα λειτουργεί στεκόμαστε μπροστά του σε μικρή απόσταση. Η μέτρησή μας έδειξε 11,53 μιλιβάτ, διπλάσια του ορίου, σε μια απόσταση 20 - 30 εκατοστών. Εν ολίγοις: αφήστε τον να δουλεύει μόνος του, όση ώρα λειτουργεί καλό είναι να απομακρύνεστε, και εσείς και κυρίως τα μικρά παιδιά. Αυξημένη σε σχέση με τα επιτρεπτά όρια είναι η ακτινοβολία που εκπέμπει και ο συμβατικός φούρνος όταν λειτουργεί, οπότε καλό είναι και σε αυτή την περίπτωση να κάνετε το ίδιο.




Ενδοεπικοινωνία Baby Phone Χαμηλή ακτινοβολία, αλλά όχι για παιδιά


Την πολύ χρήσιμη αυτή συσκευή οι γονείς την χρησιμοποιούν σε καθημερινή βάση, κυρίως το βράδυ, όταν το μωρό ή το παιδί κοιμάται. Πολλοί δε, για να είναι σίγουροι ότι θα ακούσουν και τον παραμικρό θόρυβο που θα κάνει το παιδί, το τοποθετούν ακόμα και μέσα στο κρεβατάκι ή την κούνια του. Η μέτρηση δίπλα στην κεραία έδειξε 3,20 μιλιβάτ, κάτω του ορίου, ενώ σε απόσταση 20 εκατοστών η ακτινοβολία έπεσε κάτω από το μηδέν. Ωστόσο, τα παιδιά και ειδικά τα βρέφη είναι πολύ ευαίσθητα ακόμα και σε χαμηλά επίπεδα ακτινοβολίας. Καλό είναι λοιπόν να το τοποθετείτε σε μια απόσταση μεγαλύτερη του μέτρου. Αλλωστε, οι συσκευές αυτές είναι υπερβολικά ευαίσθητες και πιάνουν και από μεγαλύτερη απόσταση τους ήχους.




Ασύρματο τηλέφωνο Η ύπουλη ακτινοβολία


Στα περισσότερα σπίτια η θέση του ασύρματου τηλεφώνου είναι στο κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι, στο τραπεζάκι του καναπέ ή στο γραφείο, σε σημεία δηλαδή στα οποία περνάμε πολλές ώρες της ημέρας και της νύχτας μας. Ακόμα και όταν δεν μιλάμε όμως με το ασύρματο τηλέφωνο, η βάση του εκπέμπει συνεχώς ακτινοβολία, και αυτό είναι το ύπουλο σε αυτή την περίπτωση. Η μέτρηση έδειξε 31,40 μιλιβάτ, πενταπλάσια του ορίου, δίπλα στη βάση του τηλεφώνου. Οταν τοποθετήσαμε τον μετρητή στο μαξιλάρι, στο σημείο δηλαδή που βρίσκεται το κεφάλι μας επί τουλάχιστον οχτώ ώρες κάθε βράδυ, έδειξε 10,76 μιλιβάτ, νούμερο δύο φορές πάνω από τα επιτρεπτά όρια. Σκεφτείτε ότι μπορεί να μην αγγίζει την τιμή του κινητού κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, αυτό όμως εκπέμπει χωρίς καμιά διακοπή!

Κυριακή 27 Μαρτίου 2011

ΣΥΡΙΖΑ ΛΟΝΔΙΝΟΥ

Η κυβερνηση του Ντειβιντ Καμερον ανακοινωσε οτι μελη του ΣΥΡΙΖΑ πρωτοστατησαν στην επισοδιακη διαδηλωση.


Ο Αντιπροεδρος της Αγγλικης κυβερνησης ειπε οτι συγκεκριμενο στελεχος του ΣΥΡΙΖΑ πληρωνει Πακιστανους, Ινδους και Αγγλους για να σπαζουν βιτρινες στην Καρναμπυ στρητ.


Την πολιτικη του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ κατηγγειλε με ανακοινωση σου και το ΚΚΕ. "Μετα τα χαιδεμα των Ελληνων κουκουλοφορων ο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ θα χαιδευει και τους Εγγλεζους? Ως που θα φτασει η οπορτουνιστικη τακτικη τους?", αναφερει το Γραφειο Τυπου του κομματος

Κυριακή 13 Μαρτίου 2011

Στην μνημη του ΜΑΝΩΛΗ ΡΑΣΟΥΛΗ

1978 ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ.
Με τον συντροφο Αλεκο Π. ξεκινησαμε με το κομματικο LADA να παμε στην Αθηνα για να παρουμε το αρχειο του ΕΑΜ για μια εκδηλωση στο Ανετον.
Καπου στην εθνικη οδο πριν απο την Λαμια μας πιανει φοβερη βροχη, ελα ομως που δεν δουλευαν οι υαλοκαθαριστηρες του LADA, ετσι εγω που ημουν στην θεση του συνοδηγου ειχα τον νου μου να βλεπω την δεξια λευκη γραμμη για να μην βγουμε απο τον δρομο.
Μεσα σε αυτην την βροχη και την απελπισια μας ακουω απο το ραδιοφωνο, τοτε βραδυ μετα τις 12 εκανε εκπομπη μονο η Φωκιδα, το τραγουδι "Βρεχει στην εθνικη οδο" απο την Εκδικηση της Γυφτιας που μολις ειχε κυκλοφορησει.
Την αλλη μερα αγορασα το βυνιλιο που εχω ως σημερα.

Σάββατο 5 Μαρτίου 2011

Ούτε σκυμμένοι ούτε σε φέρετρα

Δεν με τρομάζει ο θάνατος, μόνον η κακή ζωή, δηλώνει ένας από τους μετανάστες της Υπατίας, που νοσηλεύεται στο νοσοκομείο. Εκφράζοντας έτσι με δραματικό στη λιτότητά του τρόπο την αποφασιστικότητα των περισσότερων, αν όχι όλων, των απεργών πείνας. Πολλοί από τους οποίους βρίσκονται ήδη σε οριακή κατάσταση, ενώ η απόφαση ορισμένων να προχωρήσουν και σε αποχή από το νερό κάνει ακόμα πιο δυσοίωνο το αύριο.

Ο θάνατος όμως που δεν τρομάζει τους ίδιους θα πρέπει πριν συμβεί να συγκλονίσει εμάς -όλο το κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που βρίσκεται στο πλευρό τους σήμερα και θα βρίσκεται και αύριο. Που καταγγέλλει την κυβερνητική αδιαλλαξία και το παιγνίδι θανάτου του κάθε Ραγκούση στις πλάτες τους και αρνείται να δεχτεί ότι μια δίκαιη διεκδίκηση κι ένας δίκαιος αγώνας είναι δυνατόν να καταλήξουν σε ανθρωπιστική τραγωδία.

Στις συνθήκες αυτές είναι ανατριχιαστικό το πόκερ των αρμοδίων με ανθρώπινες ζωές. Συντάσσουν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου εμφανίζοντας τους απεργούς περίπου ως αιχμαλώτους, υποδεικνύοντας προκαταβολικά ως ενόχους τους «αλληλέγγυους» -τα εισαγωγικά δικά τους- και νίπτοντας τας χείρας. Λες και δεν είναι αυτοί και μόνον αυτοί υπεύθυνοι να αποτρέψουν το χειρότερο. Και δεν θα είναι αυτοί και μόνον αυτοί υπεύθυνοι για το χειρότερο του χειρότερου που θα ενσκήψει, σε τέτοιες μάλιστα κρίσιμες στιγμές για την κοινωνία και τη χώρα.

Υπάρχει και κάτι όμως που αφορά στους μετανάστες και σε κείνους -και είναι πάρα πολλοί- που στέκονται με κάθε τρόπο πλάι τους. Πολλές φορές στην ιστορία αυτού του τόπου αγώνες και φέρετρα πήγαιναν μαζί. Στους δρόμους της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας συχνά έστηνε ενέδρες ο θάνατος. Όμως πάντα οι δυνάμεις που έλεγαν όχι με σκληρούς αγώνες στην «κακή ζωή», έλεγαν ναι στη ζωή. Και ενώ θεωρούσαν ηρωισμό να δίνει κανείς τη ζωή του για κάποιο σκοπό, θεωρούσαν τυχοδιωκτισμό να μην εξαντλούνται όλα τα μέσα για να μη χαθεί ούτε μια ζωή.

Δεν χωράει συζήτηση: Στη σημερινή κατάσταση ζόφου η Ελλάδα που αντιστέκεται θέλει να δει τους μετανάστες να βγαίνουν από την Υπατία με το κεφάλι ψηλά. Ούτε σκυμμένοι, ούτε ξαπλωμένοι σε φέρετρα. Και στο ναρκοπέδιο ανάμεσα στη νίκη και στον θάνατο τα βήματα όλων πρέπει να είναι πολύ προσεκτικά...


Καρτερός Θανάσης
Ημερομηνία δημοσίευσης: 05/03/2011 Εφημεριδα ΑΥΓΗ

Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011

834.290 άνεργοι μέχρι στιγμής!

Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/03/2011 Εφημεριδα ΑΥΓΗ
Μπαράζ συνεχών ρεκόρ σπάει η ανεργία με την πολιτική του Μνημονίου ανεβάζοντας στα τέλη Ιανουαρίου (άνοδος μήνα 5,5%) τον συνολικό αριθμό των ανέργων στους 834.290 χιλιάδες ανθρώπους. Το 36% των ανέργων είναι χωρίς δουλειά περισσότερο από ένα χρόνο, ενώ επίδομα ανεργίας λαμβάνουν μόνον 258.285 άτομα. Το 36% των ανέργων αντιστοιχεί στην Αττική και το 20,83% στην Κεντρική Μακεδονία. Μεγαλύτερα θύματα οι γυναίκες 57,14%, ενώ στις ηλικίες των νέων κάτα από 30 χρονών η ανεργία είναι 28,29%.

Η κυβέρνηση αντιμετώπισε τις εξελίξεις με ψυχραιμία. Ανησυχητική μεν, αλλά αναμενόμενη, δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Στο μεταξύ η Κομισιόν με έκθεσή της βάλλει κατά της ΓΣΕΕ για τις προστατευτικές συμβάσεις εργασίας απαιτώντας να μετατραπούν σε επιχειρησιακές. Οι Ευρωπαίοι όμως το τραβούν μακριά και ο επίτροπος Όλι Ρεν προτείνει όσοι άνεργοι έχουν περιουσιακά στοιχεία να μην λαμβάνουν επίδομα ανεργίας!

Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011

το ιδιο εργο



Να λοιπον που βλεπουμε το ιδιο εργo
Πριν απο δεκα περιπου χρονια ειχαμε τα ιδια (φωτο)
Τοτε απετυχαν να δωσουν ανοδικη ωθηση στο χρηματιστηριο
Τωρα παλι τα ιδια
Αντε βρε μηπως και πετυχει τωρα ο γαμος ΑΛΦΑ-ΕΘΝΙΚΗΣ και καλους απογονους

Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011

το νεο Φορολογικο νομοσχεδιο

Το νομοσχεδιο βρισκεται στην σωστη κατευθυνση.
Εγω σαν Ελληνας φορολογουμενος και πολιτης μιας δημοκρατικης χωρας θα ηθελα να συμβαλω την περαιτερω βελτιωση του.
Οι προτασεις μου :
Στις ΔΟΥ να τοποθετηθουν Στρατιωτικοι Διοικητες.
Οσοι φορολογουμενοι συλλαμβανονται εστω και για αθροιστικο λαθος να δημοσιοποιουνται τα ονοματα τους στην τηλεοραση τυπου Amber-alert και να λεγεται TAXIS-alert.
Οσο μικροτερο το ποσο της φοροδιαφυγης τοσο μεγαλυτερη η ποινη, πχ αν το ποσο της φοροδιαφυγης ειναι 1-5000 ευρω να γινεται εκτελεση του υποχρεου εξω απο την επιχειρηση του και να πυρπολειται το οικημα. Οι οικιοι του να οδηγουνται σε στρατοπεδο συγκεντρωσης.
Απο 5,000-200.000 ευρω φοροδιαφυγης να του γινεται αυστηρη επιπληξη
Απο 200,000 και πανω να γινεται τροπολογια σε νομοσχεδιο για την ρυθμιση των υποχρεωσεων του και αν ειναι δυνατον μηδενισμος.
Να λειτουργησουν ΑΜΕΣΑ η Γυαρος και η Μακρονησσος.

ΥΓ
Αν εχετε αγνωστες λεξεις οπως "Δημοκρατια" και "ισοτητα" σας παραπεμπω στο λεξικο Μπαμπινιωτη γιατι μονο εκει υπαρχουν

Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2011

Ο ΓΙΑΓΚΟΥΛΑΣ του ΣΥΡΙΖΑ

Τον Γιαγκούλα να είχαμε πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ,
λιγότερη ανομία θα επικρατούσε στη χώρα

εφημεριδα ΑΥΓΗ


Είναι πολύ σοβαρό το ζήτημα της ανομίας. Έτσι υποτίμησαν και οι Βρετανοί τον Γκάντι και χάσανε μισή ήπειρο.

Εξωθούσε τους Ινδούς να υφαίνουν μόνοι τους και να μην αγοράζουν βρετανικά υφάσματα.

Τζαμπατζήδες δηλαδή.

Για να μην αναφερθούμε στην αραπίνα που καθόταν συστηματικά στις θέσεις των λευκών στα λεωφορεία διαταράσσοντας την κοινωνική ειρήνη στη μεταπολεμική Αλαμπάμα.

Αν δεν είχαμε φάει εγκαίρως τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, θα είχαμε πολύ σοβαρότερα μπλεξίματα.

Θα είχαμε στείλει λάθος μήνυμα στις αγορές, που λέει και ο Παπακωνσταντίνου.

Μη γελάτε, τα γράφει η "Καθημερινή" κάθε μέρα αυτά.

Ευρύτατα κυκλοφορεί στο διαδίκτυο η φωτογραφία μπάτσου των ΜΑΤ, που έχει στο κράνος του το λογότυπο των Eς Ες.

Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι είναι τα αρχικά του.

Άμα λέγεται Σουτς Στάφφελ, τι να κάνει ο άνθρωπος;

Να μπερδέψει το κράνος του με τον Χάιλ Χίτλερ;

Ευρώπη γίνεται η Κερατέα.

Υπό την έννοια ότι αυτά που γίνονται εκεί γινόντουσαν στα χωριά των Βάσκων τη δεκαετία του '70.

Τα επεισόδια κλιμακώθηκαν κατά τη διάρκεια εκκαθαριστικής επιχείρησης, όταν οι αστυνομικές δυνάμεις δέχτηκαν επίθεση με σπιτική σπανακόπιτα.

Και νερά από μπουγάδες.

Κατηγορείται και ένας υπαστυνόμος ότι τράβηξε μπιστόλι. Αλλά στη φωτογραφία φαίνεται καθαρά ότι ο παππούς τον απειλεί με ένα τάβλι.

Ησύχασε τώρα η Αίγυπτος. Δεσμεύτηκε το ΔΝΤ να τους βοηθήσει μόλις εξομαλυνθεί η κατάσταση.

Εκατομμύρια Αιγύπτιοι βγήκαν στους δρόμους πανηγυρίζοντας.

Διότι μόνοι τους δεν ξέρουνε πώς να κόψουνε τις συντάξεις και να πουλήσουνε τον Νείλο σε ιδιώτες. Γι' αυτό διαδηλώνουν άλλωστε.

Είναι πολύτιμη η τεχνογνωσία του ΔΝΤ. Χωρίζουμε π.χ. τα καραβάνια σε θυγατρικές, πουλάμε τις γκαμήλες σε εταιρείες και κρατάμε την έρημο υπό δημόσιο έλεγχο.

Και επίσης δίνουμε τις οάσεις στους εργολάβους για να εισπράττουν διόδια.

Μπορούν επίσης να εισπράττουν διόδια και εκεί που δεν υπάρχουν οάσεις, αλλά θα φτιαχτούν μελλοντικώς.

Και στο κάτω κάτω γιατί να πληρώνει ο Αιγύπτιος φορολογούμενος τη μούμια του Τουταγχαμών όταν δεν τη χρησιμοποιεί;

Εν τω μεταξύ στο Κατάρ βρίσκεται για μια ακόμα φορά ο Χάρης Παμπούκης, προκειμένου να πουλήσει στους αραπάδες το Ελληνικό.

Οι συζητήσεις διεξάγονται σε καλό κλίμα, τον πήγανε μάλιστα να παρακολουθήσει και έναν αποκεφαλισμό.

Επρόκειτο για κάποιον τζαμπατζή, που είχε συλληφθεί στο μετρό χωρίς εισιτήριο.

Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011

Προς Τροχαια θεσσαλονικης


Τι ελεγχει η καμερα που βρισκεται στον κομβο της Νεαπολης με κατευθυνση Δυτικα?
Ολο το οπτικο πεδιο καλυπτεται απο τις πινακιδες, Αρα ειναι καιρος να αλλαξει το μερος που εχει μπει.
Μηπως και προλαβουμε καποιο ατυχημα ή δυστυχημα το χειροτερο.

Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011

Δήλωση του Νίκου Γιαννόπουλου, μέλους της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

Αποδέχομαι με μεγάλη υπερηφάνεια και πολλή χαρά την κατηγορία της «παράνομης διακίνησης λαθρομεταναστών» Γιατί αυτό σημαίνει την αμέριστη αλληλεγγύη μου στους μετανάστες που ζουν και δουλεύουν στην Ελλάδα χωρίς χαρτιά, υφιστάμενοι υπερκεμετάλλευση, ταπεινώσεις και καταστολή. Γιατί σημαίνει ότι ως μέλος της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης εργάστηκα με αφοσίωση για την υποστήριξη του αγώνα των 300 απεργών πείνας, για την ασφαλή άνοδό τους στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, για την νίκη του αγώνα τους για νομιμοποίηση και ίσα δικαιώματα.

Αποδέχομαι με μεγάλη υπερηφάνεια και πολλή χαρά την κατηγορία της «διατάραξης οικιακής ειρήνης». Γιατί τούτο σημαίνει ότι δεν θεωρώ το πανεπιστημιακό άσυλο οικία ούτε των πρυτάνεων ούτε πολύ περισσότερο της κυβέρνησης και της αστυνομία. Γιατί το άσυλο δεν χρειάζεται για τα μαθήματα και την έρευνα, αλλά για όλες εκείνες της κατηγορίες που όταν η νομιμότητα παίρνει διαζύγιο από το δίκιο χρειάζονται χώρο για να φιλοξενήσει την αγωνία και τον αγώνα τους. Γιατί στο άδειο κτήριο της Νομικής Σχολής δεν διακυβευόταν η ομαλή λειτουργία του Πανεπιστημίου, αλλά αμφισβητούνταν ο κοινωνικός αποκλεισμός των μεταναστών, η αστυνομική και φασιστική τρομοκρατία σε βάρος τους, ο ρατσισμός και η εθνική καθαρότητα.

Αποδέχομαι με μεγάλη υπερηφάνεια και πολλή χαρά την κατηγορία της «φθοράς ξένης ιδιοκτησίας». Γιατί, ενώ το άδειο κτήριο παραδόθηκε πολύ πιο καθαρό απ’ ό,τι το παραλάβαμε, φθείραμε την ιδιοκτησιακή αντίληψη που έχει η κυβέρνηση για τη ζωή μας, για την εργασία μας, για την καθημερινότητά μας, φθείραμε την αυθεντία αυτών που με θράσος χιλίων πιθήκων αναγνωρίζουν το δίκιο των «καημένων των μεταναστών», αρκεί αυτοί να μη διεκδικούν μια ζωή με αξιοπρέπεια, να μην αγωνίζονται.

Στην πραγματικότητα, όμως, η κυβέρνηση πρέπει να απολογηθεί για «παράνομη διακίνηση λαθρομεταναστών». Γιατί όταν ως μέλος της ΕΕ συμμετέχει στη λεηλασία χωρών του λεγόμενου τρίτου κόσμου και ως μέλος του ΝΑΤΟ συμμετέχει στις σταυροφορίες στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, ευθύνεται για τον εξαναγκασμό εκατομμυρίων ανθρώπων να εγκαταλείψουν τις χώρες τους για να ζητήσουν μια θέση στον ήλιο στην «πολιτισμένη Δύση». Αντί να ουρλιάζουν «μα επιτέλους πόσοι μετανάστες χωρούν σ’αυτή τη χώρα», ας απολογηθούν πόσους μετανάστες ακόμα θα δημιουργήσουν οι πολυεθνικές, το ΔΝΤ, όλη εκείνη η πολιτική που βασίζεται στην εξαθλίωση των 2/3 του πλανήτη για να νομίζει το υπόλοιπο ότι περνάει καλά.

Η κυβέρνηση πρέπει να απολογηθεί για «διατάραξη οικιακής ειρήνης» γιατί διαλύει χιλιάδες οικογένειες με τις απολύσεις, την ανεργία, τους μισθούς των 500 ευρώ και το κλείσιμο χιλιάδων μαγαζιών. Γιατί επιβάλλει στη νέα γενιά μια ζωή χειρότερη απ’αυτή των γονιών της, ένα μέλλον γεμάτο εργασιακή περιπλάνηση και κοινωνική ανασφάλεια.

Τέλος, η κυβέρνηση πρέπει να απολογηθεί για «φθορά ξένης ιδιοκτησίας» γιατί έπαιξε τα αποθέματα των ασφαλιστικών ταμείων, που ανήκουν στους εργαζόμενους, στο Χρηματιστήριο, γιατί παρέδωσε τη δημόσια Υγεία και Παιδεία στο μεγάλο κεφάλαιο, γιατί ιδιωτικοποιεί τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και φτιάχνει δρόμους-καρμανιόλες στους οποίους πρέπει να πληρώνουμε φόρο θανάτου, γιατί ξεπουλάει το δημόσιο πλούτο, από το νερό και τα δάση ως την ενέργεια και τις παραλίες, στους μεγαλοεργολάβους και τις τράπεζες.

Συμμετέχω ενεργά στο κοινωνικό κίνημα επί 37 χρόνια και χωρίς οικονομία δυνμάμεων και συναισθημάτων αγωνίζομαι για την απελευθέρωση των καταπιεσμένων, για μια κοινωνία αλληλεγγύης, ισότητας και ελευθερίας. Όπως αντιλαμβάνεστε, με αφήνουν παγερά αδιάφορο οι λεονταρισμοί μιας κυβέρνησης που φέρεται σαν μπράβος της νύχτας απέναντι στους μετανάστες, τους ανέργους και όσους αγωνίζονται και κλίνει ευλαβώς το γόνυ απέναντι σε υποκείμενα που ονομάζονται Ντομινίκ Στρως Καν και Όλι Ρεν.



Οι απεργοί πείνας θα νικήσουν.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.

Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!




αν ειμαστε Ελληνες ωφειλουμε να αντισταθουμε , ειναι χρεος μας. Εχουμε το δικαιομα απο το Συνταγμα της Ελλαδας.

Αρθρο 120
1. Tο Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την E΄ Aναθεωρητική Bουλή των Eλλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Eφημερίδα της Kυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Yπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Iουνίου 1975.
2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Eλλήνων.
3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.
4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»

Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011

Μας συνδέουν... με Κάιρο; Καλάάά

Ημερομηνία δημοσίευσης: 01/02/2011 Εφημεριδα ΑΥΓΗ
Απίστευτο κι όμως αληθινό: οι γραφειοκράτες εκπρόσωποι της τρόικας πήραν τους δρόμους κι έφτασε η χάρη τους μέχρι τη Δράμα, για να εξετάσουν, λέει, «τι δεν πήγε καλά» με την επιχειρησιακή σύμβαση της ΝΕΟΓΑΛ. Γιατί δηλαδή δεν πέρασε η μείωση των αμοιβών των εργαζομένων και συνεπώς η αύξηση των κερδών της επιχείρησης, η οποία, παρεμπιπτόντως, είναι κερδοφόρα. Και πώς, άκουσον-άκουσον, αρκέστηκε η εργοδοσία μόνο στο πάγωμα των μισθών.

Τι σχέση όμως έχουν οι αμοιβές των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα με τη δημοσιονομική εξυγίανση; Τι σχέση έχει το μεροκάματο στην κάθε ΝΕΟΓΑΛ με το έλλειμμα; Πώς από τη μια κόβουν κεφάλια εν ονόματι των υγιών ασφαλιστικών Ταμείων και των υγιών δημόσιων οικονομικών και από την άλλη στερούν από τα Ταμεία και το κράτος έσοδα επιβάλλοντας μειώσεις μισθών, σπαστά ωράρια, απλήρωτες υπερωρίες, που εκτός των άλλων σημαίνουν λιγότερες ασφαλιστικές εισφορές και λιγότερους φόρους;

Μην το ψάχνετε. Δεν μπήκαν οι δυνάμεις του χρήματος στον κόπο να βάλουν την Ελλάδα στο χέρι, με τοποτηρητή τον Παπανδρέου, για να μας σώσουν. Η υγεία των δημόσιων οικονομικών και των ασφαλιστικών Ταμείων τούς ενδιαφέρει μόνο στον βαθμό που έτσι εξασφαλίζεται η μακροημέρευση της τοκογλυφίας τους. Η οικοδόμηση όμως ενός νέου, υγιούς ελληνικού πολιτισμού, στον οποίο το δικαίωμα του κάθε εργοδότη να ορίζει τις ζωές των μισθωτών δεν θα περιορίζεται από νόμους και συμβάσεις, αυτό μάλιστα. Και τους νοιάζει και τους κόφτει.

Γι' αυτό πήραν τον γραφειοκρατικό τους κώλο κι έφτασαν μέχρι τη Δράμα. Μπροστά στα μάτια μας επιχειρούν μια πρωτοφανή ανακατανομή υπέρ του κεφαλαίου. Ένα πραξικόπημα που εξουθενώνει τον κόσμο της εργασίας και τον παραδίνει δεμένο χειροπόδαρα στις ορέξεις των αφεντικών. Με συνεργούς και συμβούλους τις πιο επιθετικές δυνάμεις της εγχώριας εργοδοσίας, βάζουν κάθε μέρα στην ατζέντα νέες περικοπές αμοιβών και δικαιωμάτων. Νόμος είναι το δίκιο του Εργοδότη, του ΣΕΒ, του Τραπεζίτη, του Επενδυτή. Περί αυτού πρόκειται.

Η εύλογη απορία με όλα αυτά είναι: πώς στο καλό δεν ανησυχούν μήπως κάτι δεν πάει τελικώς καλά όχι στη ΝΕΟΓΑΛ αλλά στα φιλόδοξα σχέδιά τους; Μήπως με όσα συμβαίνουν τελευταία ο μεσογειακός πυρετός αποδειχτεί κολλητικός; Εμείς δηλαδή φωνάζουμε κι αυτοί μας συνδέουν με... Κάιρο; Καλάάάά

Καρτερός Θανάσης

Τα ταμπού και τα φετίχ της "Καθημερινής"

Ημερομηνία δημοσίευσης: 01/02/2011 Εφημεριδα ΑΥΓΗ


Καιρός είναι να τελειώνουμε με τα καταστροφικά ταμπού και φετίχ της μεταπολίτευσης. Τώρα είναι η στιγμή, γιατί η κοινωνία καταλαβαίνει ότι ο 'νόμος και η τάξη' δεν αποτελούν μια 'χουντική' εμμονή, αλλά θεμελιώδες συστατικό κάθε σοβαρής κοινωνίας" διαβάζουμε στο κύριο άρθρο της “Καθημερινής της Κυριακής”, υπό τον τίτλο "Να τελειώνουμε". Αυτή τη γενική τοποθέτηση - πρόταση η εφημερίδα τη θεμελιώνει στη συνέχεια:

"Αφήσαμε", λέει, "φασιστικές συμμορίες να καταλάβουν τα πανεπιστήμιά μας, μικρές μαφίες να τα κυβερνούν και να εκλέγουν πρυτανικές αρχές και κάθε παράνομο να λειτουργεί στα ΑΕΙ στο όνομα του ασύλου".

Τις φασιστικές συμμορίες δεν τις ονοματίζει, ούτε τις μικρές μαφίες, αλλά προφανώς τις συνδέει με τους μετανάστες, αφού αμέσως μετά, αναφέρεται αποκλειστικά σ' αυτούς κατηγορώντας τους ότι, λειτουργώντας "σαν οργανωμένες συμμορίες”, “έχουν καταλάβει σημαντικά κομμάτια μεγάλων πόλεων".

"Αυτή κατάσταση δεν πάει άλλο” είναι η κραυγή απόγνωσης του Μοντμπλάν του συντάκτη, ο οποίος όμως προτείνει με παρρησία: "Η κυβέρνηση οφείλει να καταργήσει το άσυλο" (αυτό μάλλον είναι το ταμπού) και "ταυτοχρόνως πρέπει να συνεχίσει μια οργανωμένη, αυστηρή προσπάθεια προστασίας των συνόρων μας, ανακατάληψης των γειτονιών της Αθήνας και άλλων πόλεων" (αυτό είναι το φετίχ κάθε φασίστα, να ανακαταλάβει την πατρίδα του από τον εσωτερικό εχθρό).

Ποιος όμως θα τα κάνει όλα αυτά; Η απάντηση δεν βρίσκεται στο κύριο άρθρο, αλλά στο κομμάτι που υπογράφει ο διευθυντής της εφημερίδας, ο κ. Παπαχελάς, το οποίο σε γενικές γραμμές λέει ότι στην Ελλάδα όλοι οι δημόσιοι λειτουργοί είναι "ανθρωπάκια", εκτός από τους "ανώνυμους λεβέντες του χρέους, που κάνουν τη δουλειά, τιμούν τη θέση τους και κρατούν αυτήν τη χώρα όρθια ακόμη".

Ποιοι είναι αυτοί; "Μπορεί να είναι πιλότοι που πετούν στις πιο αντίξοες συνθήκες, με λίγα λεφτά, πάνω από το Φαρμακονήσι όταν εμφανίζονται προκλητικά τα τουρκικά αεροσκάφη", "μπορεί να είναι ένας αξιωματικός της αστυνομίας που κοιμάται στο γραφείο του, παίρνει 1.300 ευρώ τον μήνα, αλλά προστατεύει την κοινωνία από βαρεμένους, παράφρονες που θέλουν να τα κάψουν όλα αν μπορούν". Συνεπώς απ' αυτούς περιμένει να τον σώσουν ο κ. Παπαχελάς.

Αφού θέλουν χούντα, γιατί δεν το λένε καθαρά; Τι ταμπού

Δευτέρα 24 Ιανουαρίου 2011

Έχουμε πόλεμο. Όλοι το ξέρουν. Εμείς;


Ημερομηνία δημοσίευσης: 23/01/2011 Εφημεριδα ΑΥΓΗ
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΑΡΜΑΤΑΚΗ*




Η επίθεση των κυρίαρχων τάξεων στην Ελλάδα και την Ευρώπη βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη. Οι τρεις βασικοί τους στόχοι βρίσκονται ήδη στα πρώτα στάδια υλοποίησης: Πλήρης ιδιωτικοποίηση όλου του δημόσιου χώρου (πλην κατασταλτικών και εισπρακτικών μηχανισμών), χτύπημα κάθε κατάκτησης και δικαιώματος του κόσμου της εργασίας (συντριβή πραγματικού μισθού και κατάργηση "κοινωνικού" μισθού -υγεία, παιδεία, σύνταξη, πολιτισμικά δικαιώματα), συρρίκνωση στα όρια της εξαφάνισης των μικρομεσαίων στρωμάτων πόλης και υπαίθρου.

Το πράγμα έχει αγριέψει. Στα δελτία των 8 (και όχι μόνο) «τρέχει αίμα». Κάθε ανακοίνωση «ρύθμισης» ή «αναδιάρθρωσης» μεταφράζεται (σε βάθος χρόνου) σε υποβάθμιση της ζωής χιλιάδων ανθρώπων, σε εκατοντάδες απολύσεις και κλεισίματα μικρών επιχειρήσεων, σε κατασχέσεις, σε καταθλίψεις, σε απόπειρες αυτοκτονίας.

Απαραίτητη προϋπόθεση -πέρα από τη φασιστικού τύπου καταστολή- για να προχωρήσει το σχέδιό τους είναι η διάσπαση και η διαίρεση των δυνάμεων του "αντιπάλου", των υποτελών τάξεων. Μικρομεσαίοι ενάντια στους ιδιωτικούς υπαλλήλους, ιδιωτικοί υπάλληλοι ενάντια στους δημόσιους υπαλλήλους, δημόσιοι υπάλληλοι ενάντια στους "προνομιούχους" των κλειστών επαγγελμάτων και δεν έχει τέλος...

Με βασικό εργαλείο την εκφώνηση των -υπό ολοκληρωτικό έλεγχο- "μεγάλων" ΜΜΕ, αξιοποιώντας τα φαινόμενα συντηρητικοποίησης που προκαλεί η ανασφάλεια που γεννά η κρίση, η μάχη δίνεται με πλήρη ιδεολογική κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού και των ιδεολογημάτων του (χυδαίος ατομικισμός, κοινωνικός αυτοματισμός, ξενοφοβία και ρατσισμός, υποκουλτούρα, κυριαρχία των πιο χαμηλών ενστίκτων και προτύπων αισθητικής στην καθημερινότητα).
Κυρίαρχο στοιχείο της περιόδου που ζούμε είναι η αντίληψη ότι "ο εχθρός είναι δίπλα μου". Είναι αυτός που θα μου πάρει τη δουλειά, θα "χώσει" τα παιδιά του, παίρνει περισσότερα χρήματα, δουλεύει λιγότερο, είναι πιο βολεμένος, πήρε δάνειο με μέσο κ.ο.κ. Η κατάσταση παίρνει χαρακτηριστικά εμπόλεμης κατάστασης μέσα στην κοινωνία, με τα φαινόμενα «ανθρωποφαγίας» να αυξάνονται με ραγδαίο ρυθμό.

Βασικός στόχος της αριστεράς αυτό το διάστημα θα έπρεπε να είναι -πέρα από την οργάνωση των κοινωνικών και συνδικαλιστικών αγώνων- η πρακτική συμβολή στην προστασία του κόσμου της εργασίας. Η παρέμβαση στην άγρια καθημερινότητα που διαμορφώνει συνειδήσεις, που περιθωριοποιεί μεγάλα τμήματα, που συμβάλλει στο τσάκισμα του ηθικού των «από κάτω». Το χτίσιμο κοινωνικών δομών και κινημάτων δράσης που θα «σώζουν ζωές» και ταυτόχρονα θα αποδεικνύουν έμπρακτα στα θύματα της κρίσης -και σε μας πρώτα απʼ όλα- ότι ο εχθρός είναι απέναντι κι όχι δίπλα (ταξική συνειδητοποίηση το λένε αυτό νομίζω), ότι μπορούμε να πετύχουμε έστω και μικρές νίκες, ότι η αριστερά του μέλλοντος που υποσχόμαστε είναι μια αριστερά που αξίζει να ασχολείσαι μαζί της.



Ο τρόπος οργάνωσης αυτής της μάχης έχει επαρκώς αναλυθεί, τεκμηριωθεί, εκφωνηθεί:

- Δίκτυα Αλληλεγγύης (κοινωνικά ιατρεία και φαρμακεία, υπηρεσίες νομικών συμβουλών, δωρεάν μαθήματα, συσσίτια και συλλογικές κουζίνες, αλληλέγγυα ταμεία ανακούφισης ανεργίας - φτώχειας κ.ά.).

- Δράσεις Συλλογικής Ανυπακοής (κινήματα «δεν πληρώνω», παρεμβάσεις σε πλειστηριασμούς και κατασχέσεις, μπλοκάρισμα σε διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος και νερού, προστασία κοινωνικά αδύναμων που διώκονται για οικονομικές μικροπαραβάσεις κ.ά.).

- Εναλλακτική και Αλληλέγγυα Διακίνηση Βασικών Αγαθών και Υπηρεσιών (παζάρια αλληλεγγύης, ανταλλακτικά δίκτυα προϊόντων, κατάργηση μεσαζόντων κι απʼ ευθείας προσέγγιση παραγωγών - καταναλωτών, αυτοδιαχειριζόμενες συνεταιριστικές μορφές οργάνωσης πολιτιστικών - κοινωνικών - οικονομικών δραστηριοτήτων και υπηρεσιών κ.ά.).

Όλα τα παραπάνω έχουν δοκιμαστεί πρωτοβουλιακά σε μικρή αλλά επαρκή κλίμακα σε όλη τη χώρα με σημαντικά πετυχημένα παραδείγματα να προσφέρουν την εμπειρία τους και να διευκολύνουν τις καινούργιες δράσεις και πρωτοβουλίες να προχωρήσουν με γρήγορους ρυθμούς.

Κι εδώ μπαίνει το μεγάλο ερώτημα: Η αριστερά τι κάνει; Και το ακόμα σημαντικότερο ερώτημα: Η αριστερά τι θα κάνει; Θέλει; Μπορεί; Θα πρωτοστατήσει ενεργά με όλες τις δυνάμεις της και κεντρικά αλλά -κυρίως- και τοπικά σε ένα τέτοιο κίνημα; Χωρίς αναστολές, χωρίς υπεριδεολογικοποιήσεις και υπερπολιτικοποιήσεις, χωρίς αναστολές και αποκλεισμούς; Θα το κάνει βασικό και, γιατί όχι, κυρίαρχο στοιχείο της καθημερινής πολιτικής της δράσης; Θα δώσει τη μάχη για τη σωτηρία του κόσμου που υποτίθεται ότι θέλει να εκπροσωπεί; Θα βοηθήσει να πάρει μια ανάσα αυτός ο κόσμος; Να δει λίγο φως;

Προσωπικά είμαι επιφυλακτικός (αν όχι απαισιόδοξος). Ο λόγος; Η αριστερά στη χώρα μας (στο επίπεδο των ηγεσιών κυρίως) κυριαρχείται σχεδόν αποκλειστικά από το σύνδρομο της «μεγάλης πολιτικής» υποτιμώντας και υποβαθμίζοντας το «κοινωνικό». Συμπεριφέρεται σαν να πρόκειται να αναλάβει την εξουσία σε μερικούς μήνες και αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει στα τεράστια πολιτικά, ιδεολογικά και θεωρητικά ζητήματα που θα της ζητήσει αυτή η εξέλιξη να λύσει.

Μπορεί, για παράδειγμα, να «σκοτώνεται» επί μήνες για το ζήτημα του χρέους (και καλώς), αλλά να μην έχει καταφέρει να βοηθήσει να στηθούν 5 (πέντε) παραδειγματικά πρωτοβάθμια σωματεία στον ιδιωτικό τομέα που να συσπειρώνουν τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων. Μπορεί να «σφάζεται» χρόνια για το ευρώ και την Ευρωζώνη, το εθνικό ή το ευρωπαϊκό πεδίο ταξικής πάλης (και καλώς), αλλά να μην συντονίσει τη δράση της για να δει τι -πρακτικά- θα κάνει με την κατάσταση στο κέντρο και τις υποβαθμισμένες - γκετοποιημένες γειτονιές της πρωτεύουσας.

Μπορεί να διασπάται για την κόκκινη κάρτα και τον «ΣΥΡΙΖΑ ή την ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελών» (κακώς), αλλά δεν έχει αφιερώσει ούτε 5 (πέντε) συνεδριάσεις των κορυφαίων οργάνων των συμμαχικών σχημάτων της για τα δίκτυα αλληλεγγύης και το στήσιμό τους. Μπορεί να «τρελαίνεται» για το σε ποιο στάδιο του σοσιαλισμού γεννιούνται τα πρώτα σπέρματα κομμουνισμού (…), αλλά άφησε το παιγνίδι της περιβαλλοντικής κινητοποίησης στον γνωστό όμιλο και στα μέσα επικοινωνίας του.

Δυστυχώς, όμως, σύντροφοι, μετά από ενδελεχή έρευνα που διεξήγαγα τις μέρες των διακοπών, αδίκως ανησυχούμε και σπαταλιόμαστε. Κανείς (ούτε το κυρίαρχο σύστημα ούτε ο κόσμος της εργασίας) πρόκειται να μας αναθέσει την εξουσία το επόμενο τρίμηνο. Παράλληλα, σε αυτό το χρονικό διάστημα, θα εξελίσσονται αυτά που είπαμε στην αρχή. Απολύσεις, πτωχεύσεις, κατασχέσεις, καταθλίψεις, αυτοκτονίες. Και αν συνεχίσουμε αυτόν τον χαβά, θα κατηγορούμε τον κόσμο (που φταίει βέβαια κι αυτός, άλλη κουβέντα όμως) ότι ψάχνει λύσεις άλλες, μακριά από τους δρόμους που του προτείνουμε εμείς.

Ελπίζω ο απαισιόδοξος τόνος του άρθρου να αποδειχτεί υπερβολικός και άδικος. Και το ελπίζω, γιατί πρέπει να νικήσουμε τον φόβο. Κι ο φόβος δεν νικιέται με λόγια, αλλά με πράξεις.




* Ο Κώστας Μαρματάκης είναι μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ

Παρασκευή 21 Ιανουαρίου 2011

Εχουμε μνημη κυριε Τριανταφυλλιδη

Πολλη σωστη η θεση του αγαλματος του "εθναρχη" θα ξερασω, Καραμανλη, να βλεπει το καινουργιο Δημαρχειο.
Στην θεση που βρισκεται το δημαρχειο ηταν παλια η 87η ΣΔΙ, στα μπουντρουμια της εκατονταδες αγωνιστες της Αριστερας, των Λαμπρακηδων και της Δημοκρατιας, βασανιστηκαν στην περιφημη πρωτη οκταετια του "εθναρχη" , μη χεσω, Κωνσταντινου Καραμανλη.

ΥΓ
Επιτελους και η Θεσσαλονικη βρηκε ενα πολυ καλο στοχο για να ανατιναζει.
Επειδη ενιωθα αδικημενος σε σχεση με τους αθηναιους που ειχαν το αγαλμα του Τρουμαν για να το ανατιναζουν.

Στον βωμό της «συναίνεσης»

Εφημεριδα ΑΥΓΗ ημερομηνία δημοσίευσης: 21/01/2011


ΤΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΜΗΤΑΦΙΔΗ*

Σε φιέστα «εθνικής ομοψυχίας» εξελίχθηκαν τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του πατριάρχη της δεξιάς Κ. Καραμανλή στην πολύπαθη παραλία της Θεσσαλονίκης, στη «μόνιμη θέση του, που ατενίζει τον Θερμαϊκό», όπως είπε ο «θεσσαλονικάρχης» υπουργός Άμυνας κ. Βενιζέλος - τραβώντας το αυτί τού τέως «αντιρρησία» δήμαρχου Μπουτάρη, ο οποίος έσπευσε να «υποκλιθεί στον μεγάλο αυτό Έλληνα, χωρίς γκρίνια και μιζέρια»(!) Διότι, κατά τον πολιτικά αποκαλυπτικό κ. Βενιζέλο, «σε μια περίοδο οικονομικής, κοινωνικής και ηθικής κρίσης, οφείλουμε όλοι να είμαστε υπεύθυνοι, γενναιόδωροι και συναινετικοί, όπως έπραξε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής».

Αν ο «δωρικός, αριστοτελικός» -κατά τον «μαθητή της σχολής Καραμανλή» κ. Σαμαρά- μαρμαρωμένος «εθνάρχης» είχε φωνή, μπροστά σʼ αυτή την έκρηξη -«Μνημόνιο» γαρ!- «εθνικής συναίνεσης», θα αναφωνούσε «μακεδονιστί, όπως 37 χρόνια πριν ψηλά από το Μακεδονία Παλλάς, Θεσσαλονικείς, ήλθα!» -σύμφωνα με τον στενό του συνεργάτη Ν. Μέρτζο, πρόεδρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και αντιπρόεδρο της «Συμβουλευτικής Επιτροπής»... της χούντας! Έτριζαν τα κόκαλα των νεκρών αγωνιστών της αντιδικτατορικής αντίστασης σε μια πόλη που πλήρωσε βαρύ τίμημα για την «αποκατάσταση της δημοκρατίας».

Σε διακοπές στη Γαλλία από το 1963 με το ψευδώνυμο «Τριανταφυλλίδης», ο Καραμανλής θυμήθηκε ότι στη χώρα υπήρχε χούντα και «ανησύχησε» μήπως «εάν παραταθεί υπέρμετρον η παρούσα κατάστασις και δεν έχει προγραμματισθεί με σύνεσιν και τόλμην η αποκατάστασις της ομαλότητας, υπάρχει κίνδυνος να καταλήξωμεν εις τον κομμουνισμόν», (βλ. συνέντευξή του στις 27/11/1967). Η χούντα για τον Καραμανλή ήταν «επικίνδυνη», γιατί η ανατροπή της μπορούσε να φέρει τον κομμουνισμό!

Μπορεί, λοιπόν, η Θεσσαλονίκη της ανέχειας, χωρίς τον «κίνδυνον του κομμουνισμού», να κοιμάται πλέον ήσυχη πάνω στους λόφους των σκουπιδιών, αφού -κατά τον αμίμητο συμβουλάτορα των απριλιανών πραξικοπηματιών- «τώρα πια την φρουρούν οι Εθνάρχες των Ελλήνων σε σημαίνουσα ομοζυγία - στην Εγνατία ο Ελευθερωτής Βενιζέλος, στη Νέα Παραλία ο Αναμορφωτής Καραμανλής.»(!)

Επειδή όμως δεν ζούμε σε χώρα λωτοφάγων, παραπέμπουμε -από έλλειψη χώρου- τους ανιστόρητους υμνολόγους του «εθνάρχη», που αποσιωπούν τα σκοτεινά σημεία της πολιτικής διαδρομής του, στην τεκμηριωμένη ανακοίνωση της δημοτικής παράταξης ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ –ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ, «ο εθνάρχης... μάς γύρισε την πλάτη - ή η ιστορία ως φάρσα!». Γιατί η «μνήμη της πόλης δεν έχει ανάγκη από αγάλματα, αλλά πρέπει να ξαναζωντανέψει και να γίνει 'επισκέψιμη' ως πηγή γνώσης για το σήμερα και το αύριο της πόλης και της χώρας» - ενόψει μάλιστα του «ιωβηλαίου» της πόλης, το 2012.

Το συντηρητικό κατεστημένο της πόλης πριμοδότησε με την εθνικιστική του ρητορεία και πρακτική μια μονοδιάστατη εικόνα της Θεσσαλονίκης, αναδεικνύοντας κατʼ αποκλειστικότητα μνημεία της κλασικής, βυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου, αδιαφορώντας για το πρόσφατο, σκληρό παρελθόν της και για τη διαφύλαξη της ιστορικής της συνέχειας. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι η Αντιφασιστική και η Αντιδικτατορική Αντίσταση, παρά το βαρύ τους αποτύπωμα στο σώμα της πόλης, παραμένουν άστεγες και άπορες! Την ίδια τύχη επιφύλαξαν οι «σκαντζόχοιροι» της εθνικοφροσύνης και για το εργατικό κίνημα της πόλης, που ευτύχησε να είναι η «μητρόπολη του βαλκανικού εργατικού κινήματος», ακόμα και υπό συνθήκες οθωμανικής κυριαρχίας.

Τα «εκατόχρονα» της πόλης πρέπει να γίνουν αφορμή όχι για ανέξοδα εθνικιστικά παραληρήματα και πολυέξοδες φιέστες, αλλά για να δούμε, χωρίς κόμπλεξ, τα λάθη του παρελθόντος και να καθορίσουμε με ρεαλισμό και εξωστρέφεια το μέλλον και τον ρόλο της Θεσσαλονίκης στον 21ο αιώνα.



* Ο Τρ. Μηταφίδης είναι δημοτικός σύμβουλος Δήμου Θεσσαλονίκης

ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ

εφημεριδα ΑΥΓΗ 21/01/2011

Η κατάληξη της Εξεταστικής Επιτροπής για το σκάνδαλο της Siemens αποτελεί άλλο ένα, δυστυχώς αναμενόμενο, σκάνδαλο, που ενισχύει την εκτίμηση ότι ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., σε μια αξιοζήλευτη επίδειξη συναίνεσης, μεθόδευσαν τη συγκάλυψη. Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει!

Και τα δύο κόμματα καταλογίζουν ευθύνες σε πολιτικά πρόσωπα των χώρων τους που είναι εκτός της ενεργού πολιτικής δράσης. Οι σημερινές ηγεσίες "καίνε" στελέχη των κομμάτων τους για να διασωθούν οι ίδιες, σε μια περίοδο που ανεβαίνει η λαϊκή απαίτηση να καταλογιστούν πολιτικές, ακόμη και ποινικές, ευθύνες για την κρίση.

Οι κατηγορίες που περιλαμβάνονται στα πορίσματα είναι σκοπίμως αόριστες και ατεκμηρίωτες, γεγονός που επιβεβαιώνει τις υποψίες ότι η έρευνα βουλιάζει. Άλλωστε από τον ογκώδη φάκελο του σκανδάλου της Siemens μόνο το σκάνδαλο του C4Ι (η περιβόητη ολυμπιακή ασφάλεια) έχει παραμείνει ακόμη εκτός παραγραφής. Όλα τα άλλα έχουν ρυθμιστεί!

H έκβαση και αυτής της υπόθεσης επιβεβαιώνει ότι το δικομματικό πολιτικό σύστημα προκάλεσε σκάνδαλα και απονομιμοποίησε την πολιτική. Το μεγαλύτερο έλλειμμα που δημιούργησε είναι το ηθικοπολιτικό. Η διαπίστωση αυτή, σε καιρούς δεινής οικονομικής κρίσης, εξοργίζει τους πολίτες και μπορεί να αποδειχθεί καταλύτης απρόβλεπτων αντιδράσεων.

Χθες, την ώρα που ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. μεθόδευαν την ατιμωρησία για το σκάνδαλο της Siemens, στον Άρειο Πάγο συζητιόταν αίτηση αναίρεσης συμβασιούχων, οι οποίοι, μετά από χρόνια επισφαλούς εργασίας, βρέθηκαν στον δρόμο. Υπακούοντας στη "φωνή της νομιμότητας", ο εισηγητής πρότεινε την απόρριψη των αιτήσεων, επικαλούμενος μάλιστα τη συνταγματική διάταξη, που από κοινού τα δύο κόμματα ψήφισαν, με την οποία απαγορεύεται η μετατροπή συμβάσεων έργου σε αορίστου χρόνου.

Χιλιάδες συμβασιούχοι, οι οποίοι κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, 40άρηδες και 50άρηδες πλέον, με οικογενειακές υποχρεώσεις, έχουν οδηγηθεί στην ανεργία - και μάλιστα μέσα σε περιβάλλον αυξανόμενης ανεργίας. Ήταν αναμενόμενο, λοιπόν, να υποδεχθούν την εισήγηση με το σύνθημα "Πουλημένοι"! Για την περίπτωσή τους το Σύνταγμα δεν προβλέπει ατιμωρησία με σύντομες προθεσμίες παραγραφής. Αντιθέτως, τους καταδικάζει σε απόλυση με συνοπτικές διαδικασίες.

Μια απλή σύγκριση των δύο γεγονότων χθες αποκαλύπτει πόσο αδυσώπητη είναι η ηθικοπολιτική κρίση που μαστίζει τη χώρα. Και πόσο αρκεί μια τυχαία αντίδραση για να ανάψει το σπίρτο...

Τετάρτη 5 Ιανουαρίου 2011

H αλληλεγγύη είναι στο DNA της αριστεράς


Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/01/2011
ΤΟΥ ΠAΝΟΥ ΤΡΙΓAΖΗ*
Βαρύτατα τραυματισμένες κοινωνίες από τη νεοφιλελεύθερη επιδρομή αφήνει πίσω του το 2010. Δεινά υφίσταται ο ελληνικός λαός από την εφαρμογή του Μνημονίου, το οποίο διαρκώς αναθεωρείται προς το χειρότερο. Η οικονομία είναι σε βαθιά ύφεση, τα λουκέτα σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις πολλαπλασιάζονται, η ανεργία καλπάζει (με κύρια θύματα τις γυναίκες και τους νέους), οι κοινωνικές παροχές συρρικνώνονται ή εξαφανίζονται, τα εργασιακά δικαιώματα κατακρεουργούνται, η ανασφάλεια γενικεύεται.

Οδυνηρά επίκαιρος ο στίχος του Μαγιακόφσκι «Η Πολιτεία αμπάρωσε τον δρόμο με σκοτάδι», το οποίο μόνο οι ενωμένες κοινωνικές αντιστάσεις μπορούν να διαλύσουν. Η κοινωνία πρέπει να αρνηθεί την παγίδα της συνενοχής («μαζί τα φάγαμε», κ.λπ.), που τις πλασάρουν οι κρατούντες και τα φερέφωνά τους. Να αποκρούσει στάσεις και συμπεριφορές του τύπου «σφάξε με, Αγά μου, ν' αγιάσω», ή «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Να απαντήσει με την «αισιοδοξία της βούλησης» στην «απαισιοδοξία της γνώσης», όπως θα 'λεγε ο Γκράμσι. Ο φόβος μπορεί να νικηθεί από την ελπίδα. «Κανένας μόνος του στην κρίση», είναι το σύνθημα που πρέπει να κυριαρχήσει το 2011.

Η αλληλεγγύη είναι στο DNA της αριστεράς. Αποτελεί το θεμέλιο γα την ανάπτυξη της κοινωνικής και πολιτικής της δράσης. Ας θυμηθούμε, ότι «Εθνική Αλληλεγγύη» ήταν η πρώτη οργάνωση που ίδρυσαν οι κομμουνιστές (πριν και από το ΕΑΜ) κόντρα στη Γερμανική κατοχή του 1941-44. Οι αριστεροί άνθρωποι ξέρουν ότι -κάτω και από τις πιο δύσκολες συνθήκες- η συλλογική δράση φέρνει αποτελέσματα, όπως δείχνει η ιστορία όλων των κοινωνικών αγώνων στη χώρα μας και διεθνώς. Καλούνται να οικοδομήσουν κοινά μέτωπα αντίστασης και αλληλεγγύης στο τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Παντού αναπτύσσονται αγώνες, μικροί ή μεγάλοι, κόντρα στις κοινωνικά ανάλγητες πολιτικές και στους νεοφιλελεύθερους «μονόδρομους».

Στις τοπικές κοινωνίες η ανθρώπινη αλληλεγγύη μπορεί να εκφραστεί πιο άμεσα. Εκεί οι άνθρωποι που πλήττονται από την κρίση μας είναι πιο οικείοι, οι σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης πιο ισχυρές, οι περιχαρακώσεις πιο εύκολα υπερβάσιμες. Εκεί η δημιουργία δικτύων κοινωνικής αλληλεγγύης μπορεί να πάρει ποικίλες μορφές, με την ενεργό συμμετοχή των ίδιων των πληττόμενων.

Η αρχή της νέας χρονιάς είναι αρχή και της νέας αυτοδιοικητικής περιόδου. Οι νέες Περιφερειακές και Δημοτικές Αρχές πρέπει να νιώσουν πιο έντονα την πίεση «από τα κάτω» για την εφαρμογή προγραμμάτων κοινωνικής στήριξης. Οι άνεργοι και οι φτωχοί να απαλλαγούν από τα δημοτικά τέλη. Να ισχύσουν νέα κριτήρια για την κατάρτιση των προϋπολογισμών των Δήμων και Περιφερειών για το 2011.

Ακόμα μία επισήμανση. Η ανθρώπινη αλληλεγγύη δεν μπορεί να είναι επιλεκτική. Τη δικαιούνται όλοι οι κοινωνικά αδύνατοι, χωρίς καμία διάκριση, μεταξύ των οποίων και οι μετανάστες. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι αδιαίρετα και αλληλεξαρτώμενα. Έχουν ισχύ για όλους τους ανθρώπους μόνο και μόνο επειδή είναι άνθρωποι...

Έχουμε μπροστά μας μια πολύ δύσκολη χρονιά. Οι ευχές για ό,τι καλύτερο δεν είναι τυπικές. Κλείνουν μέσα τους μηνύματα εγρήγορσης και κινητοποίησης.



* Οικονομολόγος-διεθνολόγος, υπεύθυνος του Τμήματος Εξωτερικής Πολιτικής του ΣΥΝ

Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010

ποιος πληρωνει?




Η κυρια Κατερινα Μπατζελη πρωην υπουργος αγροτικης αναπτυξης δηλωσε :

"Εισπρατω πολυ δυσαρεσκεια απο τους ανθρωπους της εκλογικης μου περιφερειας σχετικα με τα μετρα της κυβερνησης και το μνημονιο."






Η απαντηση μας :


Εσεις εισπρατετε, αλλα το κακο ειναι οτι ΕΜΕΙΣ πληρωνουμε

Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010

ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ



Αυτη ειναι εκφραση μου καθε μερα "κυριε" Χατζιδακη.
Καθε μερα ειμαι τρομαγμενος απο την πολιτικη του και την πολιτικη του ΠΑΣΟΚ


Ενας απο τους κύριους υπευθυνους για την καταντια του ελληνικου δημοσιου, μην ξεχναμε οτι ηταν υπουργος Μεταφορων, μηπως πρεπει να θυμηθουμε ποσο χειροτερη ηταν η πορεια των οργανισμων που ειχε στην ευθυνη του? Συνεχισε επαξια την πολιτικη του ΠΑΣΟΚ και παρεδωσε σε ακομη χειροτερη θεση ολους αυτους για να συνεχισει το ΠΑΣΟΚ και παλι.

Η εργατικη ταξη και ολο το κινημα αυτην την στιγμη βρισκεται με την πλατη στον τοιχο και σφυροκοπειται.
Ειμαστε στην αρχη ενος πολεμου και στον πολεμο θα χρησιμοποιησουμε ολα τα μεσα.
Το μνημονιακο μπλοκ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-Λάος χρησιμοποιει, την νομοθετικη εξουσια που εχει στα χερια του και τους νομους που ψηφιζει, κυριολεκτικα σαν ΟΠΛΟ για να σκοτωνει καθε μερα εργατες, αγροτες και μικρομεσαιους επαγγελματιες.
Μαθαινουμε για αυτοκτονιες, ιδιωτικος υπαλληλος αυτοκτονισε για να εισπραξει η χηρα την ασφαλεια και να πληρωσει το δανειο του σπιτιου, που ηδη ειχε βγει σε πληστηριασμο. Φορτηγατζης αυτοκτονησε μεσα στο φορτηγο του. Και ποσα αλλα δεν εχουν δει το φως της δημοσιοτητας.

Η εργατικη ταξη τι εχει στα χερια της?
Η οργη ξεχειλιζει, τα ονειρα μας δολοφονουνται, η ζωη μας εξευτελιζεται, τα παιδια μας ανεργοι ή στην καλιτερη περιπτωση ερμαια στην ορεξεις της εργοδοσιας.

Δεν ειμαστε εμεις, η εργατικη ταξη, αυτοι που σηκωσε το χερι εναντια σε εναν αστο πολιτικο, ειναι η ιδια η πολιτικη που εφαρμοσαν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, εναλλαξ.
Εμεις σαν εργατες θελουμε την ειρηνικη αντιπαραθεση μαζι με αυτους ΑΛΛΑ θα παρουμε τα οπλα αφου αυτο δεν ειναι πια δυνατον.

Ο πολεμος τωρα εχει αρχισει και σε εναν πολεμο εχουμε θυματα.

Πρεπει να σκοτωσουμε οτι μας σκοτωνει.

Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010

ΚΑΘΑΡΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ

Για να συνεννοούμαστε: μην ξανακούσω κανέναν να γκρινιάζει για οτιδήποτε αφορά την πολιτική κατάσταση που διανύουμε, αν σήμερα δεν έχει απεργήσει και δε εχει βγει στο δρόμο.

Δικαιολογίες μπορεί να βρει όσες θέλει, θέση στον ήλιο δεν υπάρχει περίπτωση να βρει ούτε μοίρα για τα παιδιά του.

Συνεννοηθήκαμε;

Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010

ΕΧΘΡΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ

Το νομοσχεδιο για τις συμβασεις των εργαζομενων στον ιδιωτικο τομεα, θα τεθει ΠΡΩΤΑ για εγκριση απο την Τροικα και μετα θα ψηφιστει απο το υπουργικο συμβουλιο.
Αν αυτο δεν ειναι κατοχη απο εχθρικη δυναμη, τοτε τι ειναι?

Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010

300.000 άνεργοι μισθωτοί και μικρομεσαίοι μέσα στο 2010

Ακόμη και τον Αύγουστο αυξήθηκε η ανεργία κατά 160.402 άτομα

- Μείωση ΦΠΑ ζητούν οι επιχειρήσεις

- Το 28% των βιοτεχνών Β. Ελλάδας δηλώνουν έτοιμοι να προχωρήσουν σε απολύσεις και μόλις το 4,7% ότι θα κάνουν προσλήψεις

Πάνω από 200.000 θέσεις μισθωτής εργασίας και άλλες 100.000 θέσεις αυτοαπασχολούμενων και μεσαίων επιχειρηματιών θα χαθούν έως το τέλος του χρόνου, σύμφωνα με το Ινστιτούτο της ΓΣΕΒΕ. Η δραματική εξέλιξη είναι εμφανής, καθώς τον Αύγουστο, που εθεωρείτο μήνας ανόδου του αριθμού των απασχολούμενων λόγω της εποχικής απασχόλησης, φέτος η απασχόληση μειώθηκε κατά 165.356 άτομα και η ανεργία αυξήθηκε κατά 160.402 άτομα. Αλλά και τον Ιούλιο η απασχόληση μειώθηκε κατά 40.406 άτομα. Οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες ζητούν να μειωθεί ο ΦΠΑ κατά 1% ώστε να διατηρηθούν θέσεις εργασίας και να βελτιωθεί η ψυχολογία της αγοράς.

Ανάλογη εικόνα, με απολύσεις και μειώσεις μισθών, καταγράφει και το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης, επισημαίνοντας ότι σε επιχειρήσεις με μέχρι 20 εργαζόμενους δεν θα εφαρμόζεται δεσμευτικά η κλαδική σύμβαση και σύντομα θα 'ρθουν οι ατομικές συμβάσεις.

Στο πρώτο εννεάμηνο φέτος, το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου παρουσίασε μείωση κατά 18,2%

Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010

17 νοεμβρη


ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΥΝΤΗΡΙΤΙΚΗ ΛΥΣΗ


ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ

Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010

Για την Β΄κυριακη των Δημοτικων εκλογων

Το παρακατω κειμενο με εκφραζει αρκετα επι του πολιτικου και το αναδημοσιευω με δικη μου πρωτοβουλια

ΔΗΛΩΣΗ ΤΑΚΗ ΚΑΤΣΑΡΟΥ(την έστειλα πριν από λίγο σε ΑΥΓΗ-ΕΠΟΧΗ, ελπίζω να δημοσιευτεί)
Ως απλός ψηφοφόρος της « Ανοιχτής Πόλης» και της Ελένης Πορτάλιου, επιτρέψτε μου να δηλώσω ότι, συμφωνώ και προσυπογράφω τη δήλωση των συντρόφων πανεπιστημι...ακών για ψήφο υποστήριξης του Γιώργου Καμίνη και του Γιάννη Μπουτάρη στο δεύτερο γύρο της Κυριακής. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, θέλω να δηλώσω ότι, αυτή μου η τοποθέτησή υπέρ Καμίνη-Μπουτάρη, δε σημαίνει συγκατάθεση ή επιδοκιμασία προς τον πολιτικό λόγο που εκπέμπουν. Οι ίδιοι-έστω διά του στρίβειν... στο κρίσιμο ζήτημα του μνημονίου και των αυτοδιοικητικών συνεπειών του- δικαίως, κατέληξαν να θεωρούνται κυβερνητικοί -πρωτίστως- υποψήφιοι, παρά το γεγονός ότι δεν είναι κομματικά ενταγμένοι, αλλά και ως πρόσωπα έχουν να επιδείξουν εχέγγυα ανεξάρτητης στάσης, ικανότητες, αναμφισβήτητο ήθος και εντιμότητα.

Ακόμη και μετά τον πρώτο γύρο και παρά το ηχηρό μήνυμα αποδοκιμασίας της κυβέρνησης (που εμπεριέχεται και σε μεγάλο τμήμα της αποχής), παρουσιάζονται προσδεδεμένοι στο άρμα του κυβερνώντος κόμματος, που δε δίστασε να τους εκθέσει με τον πιο άκομψο τρόπο, μετατρέποντάς τους εν μία διακαναλική από «υπερκομματικούς» υποψηφίους σε κομματικά του στηρίγματα, και δε δείχνουν διατεθειμένοι να προβούν σε κάποια (έστω για τα μάτια του κόσμου) πολιτική κίνηση προς όλον αυτό τον κόσμο που, με αντιφατικό και ετερόκλιτο, είναι αλήθεια, τρόπο καταψήφισε από τα αριστερά την κυβερνητική πολιτική και το μνημόνιο. Ενώ, την ίδια ώρα, το ΔΟΛιο ΦΕΚ της κυβέρνησης, εξαπολύει βρώμικες επιθέσεις προς το σύνολο της Αριστεράς, αναβιώνοντας τις αυριανικές μνήμες του 1989 με το βλέμμα στραμμένο στις επόμενες εθνικές εκλογές που δε φαίνεται ότι θα αργήσουν.

Τούτων δοθέντων, παρ` ό,τι ο πειρασμός μιας ανταπόδοσης στα ίσα είναι μεγάλος και δικαιολογημένος μέσα σε ένα μεγάλο τμήμα των αριστερών ψηφοφόρων, θα πρέπει κατά τη γνώμη μου, να επιλέξει κανείς τη χωρίς μνησικακία αλλά και χωρίς αυταπάτες ψήφο προς τους Καμίνη-Μπουτάρη.

Τουλάχιστον, σε ό, τι με αφορά, μια τέτοια ψήφος είναι, πέρα από όλα τα άλλα, ψήφος επιλογής αντιπάλου. Προτιμώ, μια καθαρή- επίκαιρη ατζέντα αντιπαράθεσης στην κυβερνητική πολιτική, όπως αυτή θα εκφράζεται και θα εξειδικεύεται το επόμενο διάστημα στους Δήμους και στις Περιφέρειες (αλλά και ακομπλεξάριστης συμπόρευσης σε επιμέρους ζητήματα, όταν αυτό θα είναι εφικτό). Προσβλέποντας, ταυτόχρονα, σε διαφοροποιήσεις και ρήγματα εντός των παρατάξεων των φιλοκυβερνητικών Δημάρχων, όσο θα οξύνονται τα προβλήματα και η κατεδάφιση κοινωνικών κατακτήσεων και δικαιωμάτων (και ως προς αυτό δείχνει να είναι ενδιαφέρουσα η σύνθεση των δημοτικών συμβούλων σύμφωνα με τα αποτελέσματα που έχουν γίνει γνωστά επί του παρόντος). Μια τέτοια προοπτική για την επόμενη μέρα μου φαίνεται πολύ πιο ελκυστική και πολιτικά πιο αποδοτική από μια νεατερντάλειας μορφής σύγκρουση με τους φορείς μιας χυδαίας, θρησκόληπτης, ρατσιστικής ακροδεξιάς στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, που φθείρει-όσο κι αν αυτό ακούγεται παράξενο- και όσους την αντιμαχόμαστε μέσα στον πρωτογονισμό που δομικά εμπεριέχει.


Σημειωση δικη μου
Ο Τακης Κατσαρος ειναι παλιο μελος της ΕΚΟΝ ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ, του ΚΚΕ εωτερικου, μελος της Κεντρικης επιτροπης της Ελληνικης Αριστερας και πρωην Αντιπροεδρος της ΦΕΑΠΘ (γυρω στο 1980)

Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010

ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ

Η αποψη μου για το ΠΑΣΟΚ και την κυβερνηση του ειναι οτι αποτελουν κυβερνηση κατοχης, ειναι οι δοσιλογοι την εποχης μας και σοσιαλφασιστες.
Αλλα ΔΕΝ μπορω το παπαδοπαιδι Γκιουλεκα αυτον που η πρωην γυναικα του, συμβολαιγραφος το επαγγελμα, ειναι μπλεγμενη σε μυστηρια συμβολαια τυπου "Βατοπαιδιου".
Δεν θελω να χαιρεται και να κοκορευεται ο φασιστας και πατριδοκαπηλος Ανθιμος.

ΠΡΟΤΕΙΝΩ

ΜΠΟΥΤΑΡΗ στον β΄γυρο

και με βαρια καρδια ΜΠΟΛΑΡΗ στην περιφερεια, δεν αντεχω τον χαζοχαρουμενο Ψωμιαδη

Τετάρτη 10 Νοεμβρίου 2010

ΨΗΦΙΖΩ ή ΑΠΕΧΩ?

Του Πανου Λιβερη
το αρθρο ειναι προδημοσιευση απο τον Αγγελιοφορο της Πεμπτης 11 Νοεμβριου 2010
Γκιουλέκα, Μπουτάρη ή αποχή;
Ένα τρίλημμα ή ορθότερα δύο διλήμματα με κοινό όρο την αποχή, που θα αντιμετωπίσουν οι 100.000 Θεσσαλονικείς που απείχαν στον πρώτο γύρο καθώς και οι 35,5 χιλιάδες που ψήφισαν άλλους υποψηφίους. Όλοι αυτοί θα κρίνουν με τη στάση (ή την απόστασή τους από την κάλπη) την εκλογή του νέου Δημάρχου της πόλης. Το βάρος τους είναι μεγαλύτερο από τις λιγότερες από 90.000 ψήφους που δόθηκαν αθροιστικά στους δύο μονομάχους κατά την πρώτη Κυριακή. Είναι όμως βέβαιο ότι από το δυναμικό των 135.500 ψήφων, ένα μικρό μόνο κλάσμα θα ψηφίσει διαφορετικά στη δεύτερη Κυριακή. Και τι λόγο έχει, άλλωστε;

Οι τρέχουσες αυτοδιοικητικές εκλογές στο Δήμο Θεσσαλονίκης επηρεάστηκαν:

− από την έντονη πολιτική πόλωση λόγω Μνημονίου όπως σε όλη τη χώρα, αλλά και

− από τις τοπικά χαρακτηριστικά, που αναδεικνύουν σε ιδιαίτερη περίπτωση τις εκλογές στην πόλη μας.

Ήδη πριν από τις εθνικές εκλογές του 2009 θεωρούνταν ότι οι εκλογές στο Δήμο Θεσσαλονίκης ήταν το σημαντικότερο πεδίο πιθανής ανατροπής. Η Θεσσαλονίκη ήταν το πιθανότερο «κάστρο» που κατείχε επί ένα τέταρτο αιώνα περίπου η Κεντροδεξιά, το οποίο ήταν πιθανό να αλλάξει χέρια. Η διακυβέρνηση της Θεσσαλονίκης από τη συντηρητική παράταξη δεν έχει σχέση με την αντίστοιχη της Αθήνας. Η μετριότητα του εντόπιου προσωπικού σε πολιτικό, επιχειρηματικό ακόμη και εκκλησιαστικό επίπεδο, οδήγησε στη σταδιακή έκπτωση της πόλης από τη θέση της «συμπρωτεύουσας», θέση που κατείχε απέναντι στην πρωτεύουσα τόσο του βυζαντινού, όσο και του ελληνικού κράτους. Ιδιαίτερα την τελευταία 25ετία εκδηλώθηκαν βαθύτερες διεργασίες οπισθοδρόμησης ή χάθηκαν ευκαιρίες στο βαλκανικό χώρο, με συνέπεια να ξεθωριάσουν ορισμένα από τα πιο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ή από τα σημεία υπεροχής της πόλης απέναντι στην Αθήνα. Ενδεικτικά θα σχολιάσω την Έκθεση, το λιμάνι, το φεστιβάλ κινηματογράφου και τις αστικές συγκοινωνίες.

■Η Έκθεση έχασε το διεθνή (και αδιαμφισβήτητα διαβαλκανικό) και εμπορικό της χαρακτήρα, μετέπεσε σταδιακά σε καταναλωτική έκθεση και ως τέτοια, υπολείπεται, φυσικά, από τις πολλές και πολυπληθέστερες εκθέσεις του λεκανοπέδιου της Αθήνας, όπου εδρεύει η μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη της χώρας.
■Το λιμάνι όχι μόνο δεν κατάφερε να γίνει πύλη της Βαλκανικής ενδοχώρας, αλλά δεν προσέλκυσε καν το επενδυτικό ενδιαφέρον διεθνών επενδυτών όπως ο Πειραιάς, χάνοντας ραγδαία μερίδια από αντίπαλα λιμάνια των απέναντι ακτών του Αιγαίου και της Μαύρης Θάλασσας.
■Το φεστιβάλ κινηματογράφου έχασε τη μοναδικότητά του κι αντιμετωπίζει πλέον τον κίνδυνο να θεσπιστεί παρόμοιο φεστιβάλ εθνικής κινηματογραφίας στην Αθήνα, ιδιαίτερα μετά τις ομιχλώδεις κινήσεις για την ανάταξη του ελληνικού σινεμά.
■Η οργάνωση των αστικών συγκοινωνιών, όπως και άλλες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες (Express Service, Goodys, ΙΚΕΑ) δοκιμάστηκαν θετικά στις συνθήκες της «αρκούντως μεγάλης πόλης», πριν αντιγραφούν στην Αθήνα. Με τη διαφορά ότι εκεί, οι συγκοινωνίες εμπλουτίστηκαν σε ποικιλία (τρόλεϋ, τραμ, μετρό), ενώ εδώ - παρά το σαφές πλεονέκτημα στις δεκαετίες ’60 και ’70 - το συγκοινωνιακό έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδο, η δε ποικιλία μέσων μεταφοράς περιορίστηκε: η θαλάσσια διασύνδεση των κοντινών ακτών του Θερμαϊκού κόλπου, αντί να εκσυγχρονιστεί, απλά καταργήθηκε.
Ως ένας Σαλονικιός που έζησε πολλά χρόνια στην Αθήνα, αντιλαμβάνομαι καθαρά και με παράπονο, το πόσο έχει μείνει πίσω η Θεσσαλονίκη την τελευταία 25ετία. Δεν έχει πλέον καμία σχέση με τη θέση και το ρόλο άλλων «δεύτερων πόλεων», όπως είναι η Βαρκελώνη απέναντι στη Μαδρίτη, το Μιλάνο απέναντι στη Ρώμη ή ακόμη και η «τρίτη» Σμύρνη απέναντι στην Άγκυρα και την Πόλη. Εδώ τα μόνα θέματα που μεγεθύνονται είναι η ανεργία, ο όγκος των σκουπιδιών, ο αριθμός των κυκλοφορούντων Ι.Χ. και φυσικά τα τραπεζοκαθίσματα. Σε πρόσφατη εκδήλωση παρουσιάστηκαν οι λύσεις άλλων παραθαλάσσιων πόλεων σε αυτά τα καθημερινά προβλήματα, λύσεις που γέννησαν θλίψη και σαρκασμό στο ακροατήριο.

Ο καθένας με το δικό του τρόπο αντίληψης, πολλοί Θεσσαλονικείς βιώνουν αυτή την έκπτωση της πόλης απέναντι στην Αθήνα, αλλά και τον πιο αργό βηματισμό ή την οπισθοδρόμησή της απέναντι σε άλλες επαρχιακές πόλεις που έχουν ανθίσει (Ιωάννινα), βελτιώσει την εικόνα τους (Λάρισα) ή σχεδιάσει το μέλλον τους (Έδεσσα). Τα παραδείγματα είναι επιλεκτικά και όχι αποκλειστικά. Περιορίζονται δε στον ελλαδικό χώρο και δεν επεκτείνονται στην ευρύτερη ανατολική πλευρά της Ευρώπης, όπου συντελούνται ορισμένες εντυπωσιακές μεταμορφώσεις πόλεων του μεγέθους της Σαλονίκης. Ένα είναι σίγουρο: ο κόσμος αλλάζει και εμείς μένουμε πίσω. Όπου δε υπάρχει στασιμότητα αναπτύσσονται φαινόμενα σαπίλας, όπως ήταν η συστηματική υπεξαίρεση πόρων του Δήμου από στελέχη του, υπό την άγνοια (ή μήπως επίγνωση;) του αποσυρθέντος Παπαγεωργόπουλου. Ή όπως η παρέμβαση του Άνθιμου στον προεκλογικό αγώνα, ο οποίος υπενθύμισε πόσο «μεσαιωνική» μπορεί να είναι η δομή εξουσίας σε μια πόλη, ήδη στις αρχές του 21ου αιώνα.

Η στασιμότητα δεν έμεινε χωρίς αντίδραση. Ήδη από τις προηγούμενες αυτοδιοικητικές εκλογές (2006) η ψήφιση με 16% της ανεξάρτητης - και «αντάρτικης» απέναντι στο ΠΑΣΟΚ και το ΣΥΝ - Πρωτοβουλίας γύρω από τον Μπουτάρη, σηματοδότησε την αντίδραση ενός τμήματος της τοπικής κοινωνίας στις ανεπάρκειες του πολιτικού (και όχι μόνο) προσωπικού της. Η επιδείνωση του κλίματος με το σκάνδαλο που ξέσπασε κατά την τελευταία θητεία Παπαγεωργόπουλου οδήγησε στην εμφάνιση αρκετών κινήσεων ενεργών πολιτών, με διακομματική σύνθεση, που φιλοδοξούσαν να συμβάλλουν στην ανατροπή της εικόνας της πόλης. Στην ενεργοποίηση των δημοτών συνέτεινε η ματαίωση του έργου της υποθαλάσσιας λεωφόρου, που έδειξε και την αναποτελεσματικότητα των πολιτικών ηγεσιών να φέρουν σε πέρας ένα μεγάλο έργο, αλλά και τα περιθώρια για επιτυχή παρέμβαση των αντιδρώντων δημοτών.

Η επιτυχής καταγραφή της κίνησης Μπουτάρη το 2006 ενθάρρυνε πολλούς να τον μιμηθούν. Όλοι αυτοί θεωρούσαν δεδομένο ότι αποκλείεται το ΠΑΣΟΚ να υποστηρίξει το πρόσωπο που εξομοίωσε την υποψήφιά του (Αράπογλου) με τον Παπαγεωργόπουλο. (Η περίφημη απαξιωτική φράση ενός ατίθασου Μπουτάρη, που δεν υποτάσσεται στο πολιτικό savoir-vivre, κινδυνεύει να γυρίσει μπούμεραγκ εις βάρος του, σήμερα.)

Ευάριθμοι μνηστήρες (Ευθυμιάδης, Παπαθεμελής, Τζήκας, Μάτης) εμφανίστηκαν από την κεντροδεξιά μέχρι την οικοαριστερά, διεκδικώντας να πετύχουν εκεί που ο Μπουτάρης απέτυχε την προηγούμενη φορά. Ταυτόχρονα οι κινήσεις ενεργών πολιτών, χωρίς να προβάλλουν δικό τους υποψήφιο, επεδίωκαν τη δημοκρατική συνεννόηση για την ανάδειξη ενός κοινού προγράμματος και υποψηφίου, που θα ανέτρεπε το «καθεστώς» Παπαγεωργόπουλου.

Η διαπλοκή της ηγεσίας του Δήμου με τους μαγαζάτορες της νύχτας, τους προμηθευτές Δημοσίου, τη σκοταδιστική εκκλησία καθώς και η κατάχρηση του Ταμείου του Δήμου δημιούργησε τόση απέχθεια που οδήγησε σε κάτι πρωτοφανές: όλες οι αντιπολιτευόμενες παρατάξεις κέντρου και αριστεράς («πλην Λακεδαιμονίων» του ΚΚΕ), μαζί με τις κινήσεις ενεργών πολιτών, συνδιαλέχθηκαν για τέσσερις περίπου μήνες και συμφώνησαν σε ένα κοινό προγραμματικό πλαίσιο, καθώς και μια πιο συμμετοχική και αμεσοδημοκρατική λειτουργία της Δημοτικής Αρχής. Το λεγόμενο «Διαπαραταξιακό» υπήρξε πράγματι μοναδικό φόρουμ διαλόγου όπου συμμετείχαν συνιστώσες του ΠΑΣΟΚ, των Οικολόγων, της Αριστεράς, των Κοινωνικών Κινημάτων και ατόμων με αναπηρίες της πόλης.

Το Διαπαραταξιακό δεν κατάφερε να φθάσει σε συμφωνία όλων των συμμετεχόντων για το πως θα αναδειχθεί κοινός υποψήφιος. Η έλξη που παράγεται από την πολιτική επιλογή φαίνεται ότι δεν είναι τόσο ισχυρή όσο τα συμφέροντα των παραβατικών μαγαζατόρων και των αποκλειστικών προμηθευτών, που γρήγορα συσπειρώθηκαν γύρω από ένα και μοναδικό διάδοχο του πολιτικού τους εκπροσώπου: έναν πρώην υπάλληλο στα μέσα ενημέρωσης του Παπαγεωργόπουλου, που εξυπηρετούσε τόσο καλά τα καθήκοντά του, ώστε αναδείχθηκε και σε βουλευτή. Η κομματική θερμοκοιτίδα ανατρέφει με ασφάλεια διαδόχους των φθαρμένων.

Η αδυναμία συνεννόησης των αντιπολιτευόμενων σε ένα κοινό πρόσωπο δεν αναιρεί τη σημαντική παρακαταθήκη που σωρεύτηκε από την τετράμηνη δημοκρατική συνεννόηση. Όπως παραδέχθηκε πρόσφατα ο Μπουτάρης, οι κοινές επεξεργασίες του «Διαπαραταξιακού» είναι πολύτιμη παρακαταθήκη και η ανανέωση της λειτουργίας του σε περίπτωση εκλογής του, θα δώσει ένα χρήσιμο think tank (συμβουλευτικό όργανο), που θα προετοιμάζει προτάσεις και κοινωνικές πρωτοβουλίες, ενώ θα επιτρέπει την επίλυση αρχικών διαφωνιών της νέας δημοτικής αρχής με την αριστερότερή της αντιπολίτευση.

Η γνωριμία σε ανθρώπινο επίπεδο στελεχών που ήταν ταμπουρωμένοι σε διαφορετικούς πολιτικούς χώρους ή πολιτών που δεν είχε τύχει να γνωριστούν πριν τον τετράμηνο διάλογό τους, έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις αποτελεσματικής επικοινωνίας. Ακόμη κι αν οι επίσημες δηλώσεις των άλλων παρατάξεων δεν δηλώσουν με σαφήνεια την υποστήριξη προς τον Μπουτάρη, είναι προεξοφλημένο ότι την υπονοούν.

Την υποστήριξη στον Μπουτάρη υπονοεί ο Μηταφίδης του ΣΥΝ, που υπήρξε με το μετρημένο και ενωτικό του στυλ, ακρογωνιαίος (κυριολεκτικά) λίθος του «Διαπαραταξιακού». Την υπονοεί ο Μάτης που πέτυχε ακριβώς τον στόχο που προσωπικά είχε θέσει (3,45%, όσο το αποτέλεσμα των Οικολόγων – Πράσινων στις εθνικές εκλογές του 2009). Εδώ δεν υπήρχαν περιθώρια αύξησης μια που άλλα στελέχη των Οικολόγων – Πράσινων συμμετείχαν στο ψηφοδέλτιο Μπουτάρη.

Όλοι αυτοί αντιλαμβάνονται ότι η δυναμική περί τον Μπουτάρη ξεπερνά το πρόσωπο του επικεφαλής της «Πρωτοβουλίας». Ηγετικά στελέχη κινημάτων της πόλης, όπως οι Street Panthers, αυτοδιοικητικές φυσιογνωμίες προερχόμενες τόσο από το ΠΑΣΟΚ, όσο και από τον ενιαίο ΣΥΝ, νέοι πολίτες με σφρίγος και ιδέες, συνιστούν ένα αμάλγαμα πολύ δημιουργικών ανθρώπων, που δεν μπορεί κανείς να το εξισώσει με το δυναμικό που ανέλαβε να συνεχίσει το έργο του Παπαγεωργόπουλου, του Άνθιμου και του Ψωμιάδη.

Αφορά αυτό το δυναμικό τους δημότες που απείχαν; Άλλους ναι και άλλους σαφέστατα όχι.

Δεν αφορά αυτούς που η αγανάκτηση για το προσωπικό τους στρίμωγμα από την οικονομική κρίση (που προϋπήρξε του Μνημονίου), τους ωθεί σε αντικοινωνικό αυτισμό και ένα «δεν πάνε να ... όλοι τους». Αφορά όμως τον σοσιαλιστή που υπογράμμισε την αντιηγετική του δυσφορία, χωρίς να προτίθεται να αφήσει τον Άνθιμο να ορίζει ποιος θα είναι ο «άρχων» της πόλης υπό τη σκιά του.

Δεν αφορά τον επαναστάτη που θεώρησε ότι «τα έζησε όλα στα Δεκεμβριανά», αλλά αφορά τον αντιαυταρχικό οπαδό της άμεσης δημοκρατίας, που περιμένει να δει στις διαδικασίες κατάρτισης του συμμετοχικού προϋπολογισμού στις λαϊκές συνελεύσεις της γειτονιάς.

Δεν αφορά τη μειονότητα της τΣΥΡίΖΑς, αλλά η αλλαγή των ισορροπιών στην πόλη ενδιαφέρει τον ριζοσπάστη αριστερό, που παλεύει για την πολιτική ανατροπή. Ενδιαφέρει ακόμη και ορισμένους αντιεξουσιαστές που μπορούν να αντιληφθούν ότι οι καταλήψεις σπιτιών μπορούν να βαθύνουν το ρόλο τους ως εστίες αυτόνομου πολιτικού διαλόγου και καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Το σπάσιμο της αλυσίδας που κρατά 24 χρόνια ενδιαφέρει πρωτίστως τον δημότη που θέλει να δει το χώρο της Έκθεσης και τα στρατόπεδα μέσα στην πόλη να γίνονται πνεύμονες πρασίνου και συνδετήριες ζώνες του Σέιχ-Σου με το πάρκο της παραλίας. Δεν αφορά τον μόνιμα αραγμένο φραπεδιάρη, που απολαμβάνει τις αναπαραστάσεις της ιδιωτικής τηλεοπτικής του αισθητικής στην κλίμακα της πλατείας Αριστοτέλους.

Στη διακοπή της συνέχειας θα αντισταθεί σθεναρά και την έχει ήδη χρηματοδοτήσει, ο συστηματικά παραβατικός μαγαζάτορας και ο αποκλειστικός προμηθευτής της απερχόμενης Δημοτικής Αρχής. Τη διακοπή θα την ψηφίσει μόνο αυτός που θέλει τη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΑΛΛΙΩΣ. Όχι για τον Μπουτάρη. Αλλά για την ευκαιρία που ανοίγει η εκλογή της παράταξής του και η συνεργασία με τις άλλες δημιουργικές δυνάμεις στο Δημοτικό Συμβούλιο, στις γειτονιές, στις διεκδικήσεις για ένα Δήμο με κοινωνική ευαισθησία στους δύσκολους καιρούς που έρχονται.

.

Σάββατο 6 Νοεμβρίου 2010

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1944 - ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2010



Πρεπει να το κανουμε καθαρο προς την κυβερνηση και την Τροικα,
ξερουμε οτι εισαστε η ενοπλη δυναμη εναντια στον εργαζομενο λαο.
Θα βαδισουμε εναντιον σας με τροπο ειρηνικο οπου αυτο ειναι δυνατον,
και με τα οπλα οπου αυτο γινεται πια αναποφευκτο.

Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2010

ΚΑΛΠΕΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ


Ημερομηνία δημοσίευσης: 31/10/2010 εφημεριδα Η ΑΥΓΗ
Ούτε ο πρωθυπουργός γνωρίζει αν θα καταφύγει, τελικώς, σε πρόωρες εκλογές. Το σίγουρο, όμως, είναι ότι η χώρα έχει εισέλθει σε ιδιόρρυθμη προεκλογική περίοδο. Ήδη άρχισαν να "ψηφίζουν" οι αγορές, με τα spread να ανεβαίνουν. Την απόφαση θα την πάρει σύντομα ο πρωθυπουργός. Νωρίτερα θα εκτιμήσει το αποτέλεσμα των περιφερειακών εκλογών με δυναμικό και όχι στατικό τρόπο και, βεβαίως, πρέπει να πάρει το ok από την τρόικα. Διότι τέτοια μείζων απόφαση προϋποθέτει την έγκρισή της.

Η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, αν και διατυπώθηκε ως μπλόφα με στόχο τη συσπείρωση των οπαδών του ΠΑΣΟΚ, μπορεί να αποκτήσει πραγματικές διαστάσεις. Ο διοικητής της ΤτΕ στην έκθεσή του (αυτή που προτείνει ως "συνταγή" περίπου την κατάργηση του κοινωνικού κράτους) προβλέπει ότι, αν υπάρξει επιδείνωση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, θα χρειαστούν πρόσθετα σκληρά μέτρα για να προχωρήσει η "δημοσιονομική εξυγίανση". Τι εννοούσε ο πρωθυπουργός όταν στο τηλεοπτικό διάγγελμά του μιλούσε για "κόκκινες γραμμές";

Πρέπει κανείς να συνυπολογίσει και τις αρνητικές εξελίξεις στην Ε.Ε., η οποία σύρεται από τον άξονα Μέρκελ - Σαρκοζί σε ακόμη πιο νεοφιλελεύθερες κατευθύνσεις. Σχεδιάζει ποινολόγιο για τους δημοσιονομικά απείθαρχους. Αντί για μέτρα διάσωσης των απειλούμενων ασθενών οικονομιών, επιμένουν στον λεόντειο "μηχανισμό στήριξης". Στην ουσία, Μέρκελ και Σαρκοζί σπρώχνουν στο περιθώριο τις αδύναμες οικονομίες, παρά τον κίνδυνο να προκληθεί ντόμινο διαιρέσεων στην Ε.Ε. Και ο Έλληνας πρωθυπουργός, μόλις ξύπνησε από τον πολιτικό λήθαργό του, υπερηφανεύεται για τις εξελίξεις!

Υπάρχουν πολλοί αστάθμητοι παράγοντες που είναι δυνατόν να επισπεύσουν τις εκλογές. Μέσα σ' αυτή την κινούμενη άμμο, η επιλογή της ανανεωτικής - ριζοσπαστικής αριστεράς να συναντηθεί με δυνάμεις που απεγκλωβίζονται από το ΠΑΣΟΚ δημιουργεί δυνατότητες ανασύνθεσης του πολιτικού σκηνικού με σταθερότητα προς τ' αριστερά. Η επιτάχυνση των πολιτικών εξελίξεων, σε συνθήκες κοινωνικής ερήμωσης, επιβάλλει στην αριστερά να μετατρέψει την οργή που θα βγει από τις κάλπες σε λαϊκή παρέμβαση. Να χαράξει δρόμους για τη μη εφαρμογή και ανατροπή του Μνημονίου, για την ανάπτυξη με δουλειά, για την αναδιανομή.

Διανύουμε περίοδο κατά την οποία, με όχημα την παρατεταμένη εκλογολογία, θα επιχειρηθεί η ανασυγκρότηση του "συστήματος Μνημονίου". Ήδη άρχισαν τα προκαταρκτικά τηλεοπτικά πυρά των Πρετεντέρηδων κατά της αριστεράς. Έξεστιν Κλαζομενίοις ασχημονείν...

Χρέος της αριστεράς είναι να δώσει προοπτική στην πολιτική κινητικότητα προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων. Χωρίς περιχαρακώσεις, χωρίς προσωπικά διαβήματα, χωρίς ιδεολογικούς αναχρονισμούς. Με ενωτικό πνεύμα, με την αναγκαία αυτοκριτική, με αριστερή στρατηγική για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Η κάλπη θα στείλει μηνύματα και για την αριστερά.
Σχολιο δικο μου
Συμφωνω αρκετα με την τελευταια παραγραφο του αρθρου, αυτα ειναι κατι που επανελλειμενα τα εχω πει σε πολλα αρθρα μου και σημειωματα εδω και στην ιστοσελιδα www.politikokafeneio.com που μετεχω σαν μελος της Συντακτικης Ομαδας.

Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2010

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Στον Δημο Συκεων - Νεαπολης - Αγιου Παυλου καταψηφιζουμε τον Συνδυασμο "Εξω απο τα τειχη" με υποψηφιο δημαρχο τον Σωτηρη Σιωμαδη.

Ο Σιωμαδης ειναι ενας αριβιστας, λοβιτουρας και τραμπουκος.
Οταν ηταν στο ΚΚΕ τραμπουκιζε εναντια στα μελη του ΚΚΕ εσωτ., επανελειμενα σχηματιζε ομαδες Κνιτων που εσκιζαν πανώ και αφισσες του ΚΚΕ εσωτερικου.
Αποχωρησε απο το ΚΚΕ οταν καταλαβε οτι το ΚΚΕ δεν θα τον υποστηριζε σαν υποψηφιο Δημαρχο και προσανατολιζοταν στο προσωπο του Μ. Μοσχονα.
Στις εκλογες του 2002 παρεσυρε τον ΣΥΝ στον συνδυασμο του Νικου Μπιμπα εργολαβου Δημοσιων εργων που επαιρνε τα εργα του Δημου Αγιου Παυλου κατα αναθεση οταν ηταν ο Σιωμαδης αντιδημαρχος.
Δεν εχει καμια σχεση με την Ανανεωση της Αριστερας.

Επειδη η ψηφος σε αυτες τις εκλογες πρεπει να εχει ενα σαφες μηνυμα εναντια στις πολιτικες της κυβερνησης και της τροικα,
ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ
την α΄ κυριακη ψηφο στον συνδυασμο του ΚΚΕ με υποψηφιο δημαρχο τον Βέλλη.

Κυριακή 22 Αυγούστου 2010

ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ και ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ



Αυτο που βλεπετε ειναι μια καρτα ανεργιας.
Απο μια τετια καρτα ανεργιας θα αποκτησουν οι περισοτεροι απο εμας εαν συνεχισει η αριστερα, ΟΛΗ η αριστερα κοινοβουλευτικη και εξωκοινοβουλευτικη, να κατηγορει ο ενας τον αλλον "ρεφορμιστη, οπορτουνιστη" ή να συνεχιζει τις συζητησεις αν η 58η θεση στην 18η Μπρυμαιρ ηταν σωστη ή λαθος.

Η κυβερνηση του Πασοκ, κυβερνηση που ηδη ξεπουλησε κυριαρχικα δικαιωματα του ελληνικου λαου και ετοιμαζεται να ξεπουλησει και αλλα μυρια οσα.
Εκανε κονοβουλευτικα πραξικοπηματα, χρησιμοποιει παλιους και νεους νομους εναντια στην εργατικη ταξη και τους μικρομεσαιους επιχειρηματιες.
Στα χερια τους οι νομοι ειναι τα οπλα που μας σκοτωνουν καθημερινα εμας τα παιδια μας και παιδια των παιδιων μας, σκοτωνουν τα ονειρα μας και τα ονειρα των παιδιων μας.
Καθηκον ολων των αριστερων, ανεξαρτητα απο κομματικη ενταξη και ανενταχτων αριστερων(αν και δεν πιστευω οτι υπαρχουν τετιοι, ο Αριστερος και χωρις κομματικη ενταξη δεν παυει να ειναι στρατευμενος) να αποτιναξει τον ζυγο του μνημονιου της Τροικας, να ελευθερωσει τον ελληνικο λαο απο την κυβερνηση κατοχης του Πασοκ.
Να κοψει ολες τις ελπιδες της ΝΔ για διαδοχη στο ξεπουλημα της Ελλαδας.
Να μην αφησει περιθωρια στους νεους σωτηρες που εκολαπτονται στα γραφεια Βιομηχανικων επιμελητηριων, Πολυεθνικων και χρηματηστηριακων εταιριων.

Στην Διεθνη Εκθεση Θεσσαλονικης πρεπει να ειμαστε ολοι εκει και να συγκρουσθουμε με ολους αυτους που εκαναν νομο την δολοφονια της εργατικης ταξης και εχουν σκοπο τους την δολοφονια των δικαιωματων μας και των ονειρων μας
Θελουν να μας εξοντωσουν βιολογικα και πνευματικα, Ας αντιδρασουμε!
Ας ξεκινησουμε τον αγωνα μας.
Επρεπε να ειχαμε αρχισει εδω και πολυ καιρο



ΟΤΑΝ Ο ΛΑΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ
ΣΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΙΑΣ
ΔΙΑΛΕΓΕΙ
ή ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ ή ΤΑ ΟΠΛΑ

Κυριακή 15 Αυγούστου 2010

ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΑΠΑΤΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΟΜΠΑΚΑΛΗΔΩΝ







Ολη την εβδομαδα ο ΜΑΣΟΥΤΗΣ διαφημιζε απο την τηλεοραση μεταξυ αλλων οτι πουλαει τα 6 μπουκαλια νερο 0,99 ευρω.


Πηγα λοιπον και εγω να αγορασω πραγματι ειχε ταμπελακι που εγραφε 0,99 ευρω, οταν ομως πηγα στο ταμειο μου το χρεωσαν 1,29!!!




Κυριε εισαγγελεα πως λεγεται αυτο?


Κυριε γραμματεα της υπηρεσιας καταναλωτη θα επεμβετε?


Κυριε Μασουτη ετσι κονοματε εις βαρος των απλων καταναλωτων?







Δευτέρα 2 Αυγούστου 2010

25 δις ευρω η κλεψια απο τους εργαζομενους

Τεράστιες εισοδηματικές απώλειες, οι οποίες «αγγίζουν» τα 25 δισ. ευρώ την τριετία 2010 - 2012, θα έχουν ιδιωτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι και συνταξιούχοι εξαιτίας των πρωτόγνωρων περικοπών σε μισθούς, δώρα και επιδόματα που επέβαλε η κυβέρνηση, ικανοποιώντας ή και ξεπερνώντας σε ορισμένες περιπτώσεις και αυτές ακόμα τις οδυνηρές απαιτήσεις του Μνημονίου και της τρόικας των δανειστών.

Ζεστό χρήμα σε δανειστές και επιχειρήσεις... από την "τσέπη" της μισθωτής εργασίας και των συνταξιούχων
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη και πλέον βίαιη αναδιανομή εισοδημάτων που έγινε ποτέ στην Ελλάδα και ισοδυναμεί (για την περίοδο 2010 - 2012) με σχεδόν το 11% του ΑΕΠ, που φέτος υπολογίζεται σε 235 δισ. ευρώ.

Έτσι, και εν μέσω κρίσης, η ανισοκατανομή (το κύριο χαρακτηριστικό της ελληνικής οικονομίας την τελευταία 20ετία) όχι απλώς συνεχίζεται, αλλά προσλαμβάνει πλέον εκρηκτικές διαστάσεις, καταρρίπτοντας το βασικό επιχείρημα της κυβέρνησης για δήθεν αναγκαία (εκτός από σκληρά και άδικα) μέτρα, που στόχο έχουν την κάλυψη των δημοσίων ελλειμμάτων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι τεράστιες περικοπές επιβαρύνουν, -μέσω της κατάργησης μισθών (13ος και 14ος) και της δραστικής περικοπής των επιδομάτων στον δημόσιο τομέα, και του "παγώματος" και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης των μισθών στον ιδιωτικό τομέα, αλλά και των δραστικών περικοπών ακόμα και των χαμηλοσυνταξιούχων- αποκλειστικά μισθωτούς και συνταξιούχους.

Επιπρόσθετα, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, την ώρα που θα έχουν μείωση του πραγματικού τους εισοδήματος, θα συμβάλλουν στην ενίσχυση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων, οι οποίες στο εξής θα μπορούν να απολύουν στη μισή τιμή (-50% οι αποζημιώσεις) και να προσλαμβάνουν πλέον νέους έως 25 ετών με μισθό χαμηλότερο του κατώτατου που δεν θα ξεπερνά τα 500 ευρώ.




23 δισ. ευρώ από δημόσιους υπαλλήλους και συνταξιούχους

Αναλυτικά, σε 7,8 δισ. ευρώ τον χρόνο υπολογίζονται οι εισοδηματικές απώλειες δημοσίων υπαλλήλων, υπαλλήλων των ΔΕΚΟ και συνταξιούχων. Στις περικοπές υπολογίζονται αυτές 13ου και 14ου μισθού, αλλά και 13ης και 14ης σύνταξης, η οποία αντικαταστάθηκε από συνολικό επίδομα 800 ευρώ (400 ευρώ τα Χριστούγεννα, 200 ευρώ, Πάσχα και 200 ευρώ επίδομα αδείας), η μείωση κατά 12% των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων, μείωση κατά 3% των αποδοχών των υπαλλήλων των ΔΕΚΟ. Επίσης το πάγωμα των αυξήσεων σε μισθούς και συντάξεις, η περικοπή των συντάξεων πάνω από τα 1.400 ευρώ (ΛΑΦΚΑ), η δραστική περικοπή επιδομάτων, το ψαλίδισμα υπερωριών. Οι εισοδηματικές απώλειες για δημόσιους υπαλλήλους και συνταξιούχους υπολογίζονται από 1.600 ευρώ έως 8.500 ευρώ τον χρόνο.




-10% στους μισθούς

Σοβαρότατη μείωση των εισοδημάτων τους θα έχουν και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι. Οι μισθοί "παγώνουν" και αναδρομικά από την αρχή του 2010, ενώ οι αυξήσεις θα είναι μηδαμινές το 2011 (1,5%) και το 2012 (1,7%). Όπως έχει επισημάνει το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, οι μισθοί επιστρέφουν ονομαστικά στα επίπεδα του 2000, ενώ ως αγοραστική δύναμη αντιστοιχούν πλέον στα επίπεδα του 1984! Χωρίς να μπορούν να υπολογιστούν ακόμα οι επιπλέον ωφέλειες των εργοδοτών από τη μείωση της αποζημίωσης των απολύσεων μέχρι και 55%, ο μέσος μισθός των 1.000 ευρώ στον ιδιωτικό τομέα θα πέσει σε πραγματικά επίπεδα στα 900 ευρώ στο τέλος του 2012, κι αυτό με τις μετριοπαθέστερες προοπτικές όσον αφορά την εξέλιξη του πληθωρισμού (4% το 2010, 2,5% το 2011 και 1,5% το 2012) και τη συγκράτηση της ύφεσης σε χαμηλότερα επίπεδα από το 3% που υπολογίζεται σήμερα. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η ύφεση υπολογίζεται στο 3,7% για το 2010 και 2,5% για το 2011.

Σύμφωνα με υπολογισμούς των συνδικάτων, οι εισοδηματικές απώλειες την επόμενη τριετία θα είναι σοβαρότατες, φτάνοντας ή και ξεπερνώντας συνολικά τα 2 δισ. ευρώ, καθώς περισσότεροι από 1,7 εκατομμύρια εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα θα έχουν μείωση του εισοδήματός τους κατά 10%. Να σημειωθεί ότι με τα τελευταία στοιχεία της ΕΣΥΕ, οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα φτάνουν τα 2 εκατομμύρια, ωστόσο περίπου 300.000 δεν εργάζονται με καθεστώς πλήρους απασχόλησης, ενώ άλλες 600.000 που είναι μισθωτοί εμφανίζονται ως ελεύθεροι επαγγελματίες και εργάζονται χωρίς συλλογικές συμβάσεις. Οι εισοδηματικές απώλειες αυξάνονται δραματικά για μεγάλο αριθμό ιδιωτικών υπαλλήλων οι οποίοι, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΣΕΠΕ, υποχρεώνονται με την απειλή της απόλυσης σε μετατροπή των συμβάσεών τους και σε δραστική μείωση των αποδοχών τους που φτάνει το 30% - 40%. Οι μισές θέσεις εργασίας από πλήρους απασχόλησης μετατρέπονται σε μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας, σε Αττική και Θεσσαλονίκη, ενώ οι απολύσεις και τα "λουκέτα" σε χιλιάδες επιχειρήσεις εκτοξεύουν την ανεργία στο 1.000.000.



Κομισιόν: -20% στο εισόδημα

Τα στοιχεία αυτά για τον ιδιωτικό τομέα συμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό με τις εκτιμήσεις της Κομισιόν αλλά και της Τράπεζας της Ελλάδας, που υπογραμμίζουν ότι στην Ελλάδα μόνο το 2010 αναμένεται μείωση έως και 20% στο εισόδημα 3.500.000 εργαζόμενων (συνυπολογίζουν όλες τις μορφές απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένων και των ελευθέρων επαγγελματιών) του ιδιωτικού τομέα, όπου επίσης προβλέπει αύξηση της ανεργίας και μείωση των αποδοχών. Ως πρωταρχική αιτία θεωρείται η αύξηση του πληθωρισμού, ο οποίος κινήθηκε στο 5,4% και το 5,2% τους τελευταίους δύο μήνες (ευθεία απώλεια του εισοδήματος κάθε εργαζομένου). Τέλος, όπως τονίζεται, η άμεση και έμμεση φορολογία οδηγεί σε περαιτέρω μείωση των εισοδημάτων στον ιδιωτικό τομέα κατά 2% με 3% . Και όλα αυτά χωρίς να έχει καταργηθεί ο 13ος και 14ος μισθός ακόμη...
ΑΥΓΗ 01/08/2010

Κυριακή 25 Ιουλίου 2010

24 Ιουλιου 1944 --- Καλλιθεα Αθηνας









Δεν ήταν οι αντάρτες που ήρθαν να λευτερώσουν την Αθήνα. Δέκα παιδιά όλα κι όλα. Δέκα αμούστακα αγόρια λιανά και χλομιασμένα, με το δάχτυλο ακόμα στη σκανδάλη και το χαμόγελο της αθανασίας της αιωνιότητας στα χείλη. Ηταν τα παιδιά με τα ξηλωμένα μπατζάκια και τα κοντοβράκια, τα ξεχειλωμένα φανελάκια και τα ξυπόλυτα ποδάρια. Αυτά που οι αστοί ονομάζουν περιφρονητικά κομμουνιστες. Ας αποτίσουμε φόρο τιμής, στη δόξα και το μεγαλείο τους.
Θ. Αλεξίου
Δ. Βασιλειάδης
Στ. Βιτσέντζος
Δ. Γαλιάτσας
Γ. Γυμνόπουλος
Γ. Ιωακειμίδης
Π. Λιγνόπουλος
Γ. Μυριδανός
Ι. Παπαδόπουλος
Σπ. Χατζηπουλημένος
Ολοι 17 με 20 χρονώ.
Κάστρο δεν ήταν, μ' άντεξε σαν Κάστρο.


Την άλλη μέρα, το σπίτι της Μπιζανίου έγινε θρύλος και λαϊκό προσκύνημα, όλη η Καλλιθέα έκλαψε, τίμησε και κήδεψε τα παιδιά της. Τα μαγαζιά κλείνουν. Τμήματα του ΕΛΑΣ περιφρουρούν την κηδεία. Ενός λεπτού σιγή. Μέσα από την ψυχή οργισμένο ξεχύνεται το δάκρυ. Ανάλαφρο ακούγεται μοιρολόγι. «Επέσατε θύματα αδέλφια εσείς, σε άνιση μάχη κι αγώνα...!».

Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010

Νικος Κωνσταντοπουλος απο προεδρος, κλητηρας ενος σωφερ

«Βαρδινογιαννισμός με ανθρώπινο πρόσωπο»

Η ανάδειξη του Νίκου Κωνσταντόπουλου στην προεδρία της ΠΑΕ Παναθηναϊκός έφερε δίπλα-δίπλα, με έναν τρόπο που νόμιζα πως μονάχα στα μυθιστορήματα μπορεί να συμβαίνει, δύο εμβληματικά στοιχεία της ζωής μου: το κόμμα μου και την ομάδα μου, την Αριστερά και τον Παναθηναϊκό.

Όταν πριν από ένα χρόνο ξεκίναγα να γράφω το βιβλίο «Το γαμώτο ενός παναθηναϊκού», έχοντας μόλις τελειώσει το προηγούμενο, «Η Αριστερά και ο κακός ο λύκος/Το γαμώτο ενός αριστερού», πίστευα ότι πραγματοποιούσα ένα πολύ τολμηρό άλμα προσπαθώντας να γεφυρώσω δύο μεγάλες μου αγάπες.

Το ίδιο ακριβώς άλμα, και ίσως ακόμα πιο επικίνδυνο δεδομένου ότι η ζωή είναι δραματικότερη της λογοτεχνίας, επιχειρεί τώρα ο Νίκος Κωνσταντόπουλος. Ήταν συγκινητικό που στις πρώτες δηλώσεις του μπέρδευε συστηματικά την ομάδα με το κόμμα. Τίποτα το παράξενο-κι εμένα τελευταία μού έχει συμβεί αρκετές φορές.

Πριν από μερικά χρόνια, εφέρετο υποψήφιος για πρόεδρος της Δημοκρατίας. Τελικά, η μοίρα το έφερε να γίνει πρόεδρος του Παναθηναϊκού. Δεν ξέρω τι είναι σπουδαιότερο από τα δύο. Αλλά δεν έχει και μεγάλη σημασία -κι ο Κάρολος Παπούλιας κάπως έτσι ξεκίνησε, είχε προηγουμένως χρηματίσει πρόεδρος του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου...

Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος είναι αγωνιστής, σπουδαίος ποινικολόγος, αληθινός βάζελος, άνθρωπος με αρχές και με πείσμα και καλός φίλος. Θεσμοί όπως η πολυμετοχικότητα δεν αποτελούν γι’ αυτόν πρόβλημα- έχει θητεύσει στο προπύργιο της πολυτασικότητας, τον Συνασπισμό, και το ξέρει το μάθημα απέξω κι ανακατωτά. Αφού μπόρεσε σε δύσκολες εποχές να νοικοκυρέψει το κόμμα, υπάρχει ελπίδα να τα καταφέρει και με την ομάδα.

Αντιλαμβάνομαι ότι αρκετοί οπαδοί του Παναθηναϊκού, πολωμένοι όπως είναι και από τις διοικητικές κόντρες της τελυταίας περιόδου, έχουν τις επιφυλάξεις τους από την ανάδειξη ενός «άμπαλου» στην ηγεσία του συλλόγου. Πράγματι, αν περιμένουν από τον Κωνσταντόπουλο να κανονίσει τις μεταγραφές ή να φτιάξει πράσινη παράγκα, θα απογοητευθούν.

Αλλά γι’ αυτά υπάρχουν στην ΠΑΕ άλλοι αρμοδιότεροι, οι οποίοι θα κριθούν για τις επιδόσεις τους. Για άλλες αποστολές είναι κατάλληλος ο Νίκος Κωνσταντόπουλος. Ειδικά στο θέμα του γηπέδου, που έφερε κατά το παρελθόν σε σύγκρουση την ΠΑΕ με τον Συνασπισμό, ο ρόλος του μπορεί να αποβεί καθοριστικός, τόσο για να αποκτήσει η ομάδα το γήπεδο που της αξίζει όσο και για να εξασφαλιστεί η οικολογική επιβίωση -γιατί όχι και η αναζωογόνηση- της περιοχής του Ελαιώνα.

Είναι γνωστές οι απόψεις μου για τους ιδιοκτήτες της ΠΑΕ. Ξόδεψα μερικά κεφάλαια από το «Γαμώτο ενός παναθηναϊκού» για να τις εκφράσω. (Για να μη μακρυγορούμε, παραθέτω χαρακτηριστικό απόσπασμα: «Η μαύρη αλήθεια είναι ότι δεν έχω ιδέα πώς μπορεί να σκέφτεται ο Τζίγγερ. ‘Οσο μου είναι αδύνατο να μπω στη σκέψη ενός Παπούα και να την ερμηνεύσω, άλλο τόσο δεν δύναμαι να υπεισέλθω στις νοητικές λειτουργίες του μεγαλομέτοχου του Παναθηναϊκού και να βγάλω άκρη»).

Παρ’ όλα αυτά, νομίζω ότι στην προκειμένη περίπτωση ο Γιάννης Bαρδινογιάννης, θεωρώντας ότι έχει εξασφαλίσει το επιχειρησιακό και το τεχνικό κομμάτι, θέλησε να κάνει ένα θεαματικό άνοιγμα, μια τολμηρή υπέρβαση σε συμβολικό κυρίως επίπεδο, για να δώσει τέλος από την πλευρά του στη μακροχρόνια διοικητική κόντρα. Μακάρι αυτή τη φορά να τα καταφέρει, γιατί υποπτεύομαι ότι, επειδή στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν αδιέξοδα, ο επόμενος άσος στο μανίκι του μπορεί να είναι όχι η Λιάνα Κανέλλη αλλά... η Αλέκα Παπαρρήγα!

Χριστόφορος Κάσδαγλης

Κυριακή 4 Ιουλίου 2010

Συναντηση ΡΗΓΑΔΩΝ στην Θεσσαλονικη


Εγινε το προηγουμενο Σαββατο στο μπαρ "Μπαζαρ" συναντηση Ρηγαδων της θεσσαλονικης

αν και δεν εγινε πλατια γνωστη η συναντηση μαζευτηκαν πολλοι Ρηγαδες απο το 74 και μετα.

Πιστευω οταν θα γινει μια σοβαροτερη προσπαθεια να βρεθουμε εκει ολοι.

Βρεθηκαν οι :

Κ. Κουτσομητέλης, Τ. Κατσαρός, Στ. Αικατερινιάδου, Ορ. Καλογήρου, Μιχ.Τριανταφυλλίδης, Λ. Αικατερινιάδου, Λ. Παρθενόπουλος, Μ. Καλογήρου, K. Παρθενόπουλος, Έρ. Κλημεντίδου, Λ. Τσιρίδου, Χρ. Μωραΐτης, Χαρ. Μανζορίδου, Μαν. Λαμπτζίδης, Ντ. Τσικερδάνη, Μπ. Δασκαλόπουλος, Στ. Εφραιμίδης, Π. Ζηβανός, Ν. Παπάζογλου, Μ. Φωτιάδης, Γ. Τζήκας, Μπ. Μουργελάς, Ν. Μάντης, Ηλ.Νιάκας, Θ. Τσιάλας, Θ. Τσιρόπουλος, Μ. Τρουλινού, Γκ. Δουμπή, Κ. Ρουσιάκης, Κ.Γαγανάκης, Κ. Τσικερδάκος, Στ. Καίσαρης, Χρ. Λασκαρίδου, Τ. Καραλιώτας, Θ.Ακριβόπουλος, Θ. Πετρίδης, Γ. Μηλιαράς, Αν. Πουλουκτσή, Γ. Χρονάκης, Χρ. Γκουραμάνης, Αδ. Δράγας, Δώρα Δράγα, Σ. Γεωργιάδου, Δ. Μπράβος, Χρ. Σελίδου,Χρ. Γιαρένης, Γ. Γιαρένης, Σ. Παπαδοπούλου, Ν. Δουκάκη, Ελ. Κουτσού, Γρ.Τσιόκας, Αλ. Κωσνταντινίδης, Π. Κρύος, Δ. Μάνος, Θ. Γκουτνάς, Κ. Τσαβδάρογλου, Χ. Τσούκος, Κ. Ζαγκελίδου, Ολ. Μουλαδούδη, Β. Μεταξάς, Β.Κυριακού, Γ. Διαμαντόπουλος, Γ. Χατζόπουλος, Μ. Καραγιάννης, Κ. Γιαννούλη, Φ. Κέντη, Γ. Μάντζιος, Τ. Μαλάμης, Στ. Κατσικαρης, Θ. Κατσίκας, Α. Κατσίκα, Β Παπαδοπούλου. Θ. Κουρτίδης, Μ. Μπερέστσος, Αργ. Γραβάνης, Ολ. Κοσμίδου, Αθ. Κοτσάμπαση, Αρ. Στυλιανού, Σ. Πανουσιάδης, Δημ. Κωνσταντουδάκης, Χ. Πολίτης, Ν. Ζαχαρής, Κ. Κογκελίδης, Γ. Καζάκος, Ολ. Χατζοπούλου, Ζ. Ακριβούλη, Γ. Μαυρουδής, Β. Στεργίου, Ηλ. Στεργίου, Γ. Μπούρος, Σωτ. Τσιακμάκης, Θ.Χατζηπαντελής, Αγ. Παναγιωτίδου, Γ. Ελευθεράκης, Γ. Πλακάκη, Αν. Εφραιμίδης, Μ. Κανδυλάκη, Αρ. Σταυρίδης, Μ. Πλήκα, Ν. Ηλιάδης, Όλγα Χρυσοστομίδου, Χρ.Χρυσοστομίδου, Βασ. Λυριτζής, Κ. Μπαλή, Ν. Οικονόμου, Γ. Μούλκας, Κ. Χλωμούδης, Σπ.Βούγιας, Π. Παπασαραντόπουλος, Β. Τσιούρδα, Έλ. Χρυσίδου, Β. Ζορκάδης, Δ. Δημητριάδης, Δ. Γιατζόγλου, Γ. Παντής, Ν. Μαραντζίδης, Γ. Κωνσταντινίδης, Ρ. Τριανταφυλλίδου, Κλ. Τσαουσίδης, Τ. Τσιώλη, Λ. Λαμπριανίδης, Μ. Μαγκίρας, Φ. Καζάρα, Σπ. Στεκούλης, Γ. Κομψοπούλου, Γ. Ζερβού, Αντ. Τσαρμποπούλου, Γ. Ρήγας, Γ. Ιωαννίδης, Σ. Λαδά, Ν. Μυσιρλής..

Σάββατο 12 Ιουνίου 2010

ΑΝΑΝΕΩΣΗ



Ολοι που ειναι στην Ανανεωτικη Αριστερα και φυσικα στο ΚΚΕ εσωτερικου απο το 1974 θα θυμουνται την σημαια του κομματος.
Με ολους αυτους που ξεκινησαν το 1968 και οσοι ενταχθηκαμε στο ΚΚΕ εσωτ. συνεχισαμε μεχρι σημερα για την ανανεωση του επαναστατικου κινηματος στην Ελλαδα και σε ολη την Ευρωπη.
Σημερα πρεπει να συνεχισουμε με την ιδια ορμη και μαλλον περισοτερη επιμονη στις θεσεις μας.
Το οφειλουμε στους συντροφους μας Αρη Βελουχιωτη, Νικο Πλουμπιδη, Νικο Μπελογιαννη, Γρηγορη Λαμπρακη, Γιωργη Τσαρουχα, Μητσο Παρτσαλιδη, Μπαμπη Δρακοπουλο, Αγγελο Διαμαντοπουλο, Θωμα Βασιλειαδη και τοσους αλλους που εδωσαν και την ζωη τους για την επανασταση.