Πεντε παραμυθια για την Ελλαδα

Πέντε παραμύθια...για να κοιμόμαστε ήσυχοι!

1ος μύθος: “Η πτωχή, πλην τίμια Ελλάς”

Η Ελλάδα δεν είναι μια φτωχή χώρα!
Από τις αρχές της δεκαετίας του 60, μέχρι και τις αρχές της κρίσης, ο πλούτος της χώρας συνεχώς μεγάλωνε, με αποτέλεσμα, με βάση την κατάταξη της Παγκόσμιας Τράπεζας, η Ελλάδα να παράγει ετησίως ένα εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) που την κάνει να κατέχει την αξιοζήλευτη 27η θέση, σε ένα κατάλογο 180 χωρών! (2009)
(http://siteresources.worldbank.org/DATASTATISTICS/Resources/GDP.pdf ).

2ος μύθος: “Η Ελλάδα δεν παράγει”

Η Ελλάδα “παράγει”!
Μέχρι το 2009, ήταν πρώτη στον παγκόσμιο εμπορικό στόλο.
Το 2010 έγινε δεύτερη, κατέχοντας το 14,8% του συνόλου της παγκόσμιας εμπορικής ναυτιλίας. Όμως, αν συνυπολογιστεί και ο στόλος άλλων, μικρότερων πλοιοκτητών, φτάνουμε στο 20% περίπου του παγκόσμιου στόλου!
Ο υπό ελληνική σημαία στόλος είναι πέμπτη δύναμη στον κόσμο και πρώτος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κατέχοντας το 39,7% του συνόλου.
Κατασκευαστικές εταιρείες: Ένας ισχυρός και σύγχρονος κλάδος, που δραστηριοποιείται με επιτυχία και στο εξωτερικό. Ελληνικές κατασκευαστικές κατασκευάζουν από διυλιστήρια στη Σ. Αραβία, αυτοκινητόδρομους στην Πολωνία, οικιστικά συγκροτήματα στη Ρωσία, κάθε λογής δημόσια και ιδιωτικά έργα σε όλη την έκταση των Βαλκανίων.
Ελληνικές πολυεθνικές: Ναι, από την Ελλάδα ενεργούν ή είναι εγκατεστημένες 216 ελληνικές πολυεθνικές! Ενα πρώτο κατάλογο δίνει η "Ναυτεμπορική" (http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1734560 ). Αυτές όλες ενεργούν σε όλο τον κόσμο με έδρα την Ελλάδα. Να σημειώσουμε ότι σ' αυτές δεν περιλαμβάνονται τραπεζικές και ναυτιλιακές εταιρείες.
Υπεράκτιες (off shore) εταιρείες: Ένας ολόκληρος ανεξέλεγκτος κόσμος επιχειρήσεων, όπως φάνηκε από τα σκάνδαλα της τελευταίας περιόδου. Δρουν ασύδοτα, με την ανοχή ή και κάλυψη των κυβερνήσεων και του καθεστώτος, προστατεύοντας τομείς της επιχειρηματικής δραστηριότητας από τη φορολόγηση, ξεπλένοντας "βρόμικο" χρήμα από τομείς μαφιόζικης καπιταλιστικής δραστηριότητας (ναρκωτικά, όπλα, trafficing κ.λπ.).
Στην Ελλάδα εδρεύει η INTRALOT, δεύτερη εταιρεία στον κόσμο στον τομέα τυχερών παιχνιδιών. Όλα της τα τερματικά και άλλα μηχανήματα, αλλά και το λογισμικό, είναι ελληνικής τεχνολογίας και παράγονται από την INTRACOM των 2.500 εργαζομένων.
Η 3Ε COCA COLA είναι η δεύτερη σε κύκλο εργασιών μετά την πρώτη στις ΗΠΑ. Ελληνικής ιδιοκτησίας και με εργοστάσια σε πάνω από 30 χώρες, με πάνω από 30 εταιρείες σε χώρες με συνολικό πληθυσμό περίπου 500 εκατ. ανθρώπων.
Οι ελληνικές χαλυβουργίες παράγουν πάνω από 2,5 εκατ. τόνους χάλυβα το χρόνο, καλύπτοντας τις ανάγκες της ελληνικής αγοράς αλλά και εξάγοντας στο εξωτερικό. Αναφέρουμε το συγκρότημα της ΒΙΟΧΑΛΚΟ με 90 εταιρείες σε πολλές χώρες.
Η τσιμεντοβιομηχανία ΤΙΤΑΝ βρίσκεται σε πολλές χώρες, μεταξύ αυτών και οι ΗΠΑ, παράγοντας τσιμέντο από 7 εργοστάσια.
Αλλά και επιχειρήσεις με ισχυρή μετοχική συμμετοχή του Δημοσίου δραστηριοποιούνται σε πολλές χώρες και κατέχουν δεκάδες άλλες επιχειρήσεις. Αναφέρουμε τον ΟΤΕ (κατέχει πολλές εταιρείες τηλεπικοινωνιών - τηλεφωνίας σε όλα τα Βαλκάνια), τα ΕΛΠΕ κ.λπ. Πρέπει να υπογραμμίσουμε τη σημασία του ενεργειακού κλάδου, με την παρουσία της ΔΕΗ, της ΔΕΠΑ, της ΔΕΣΦΑ κ.λπ., αλλά και με τη συμμετοχή σε σημαντικά ενεργειακά δίκτυα πετρελαίου και φυσικού αερίου.

3ος μύθος: “Η Ελλάδα μια φτωχή χώρα με πλούσιους κατοίκους”

Στην Ελλάδα, οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Σε πρόσφατη έρευνα του ο καθηγητής του ΤΕΙ Αθήνας Χ. Φράγκος, αποδεικνύει, ότι στην Ελλάδα, τα τελευταία 50 χρόνια “η απόσταση μεταξύ πλουσίων και φτωχών συνεχώς αυξάνεται, καθώς οι πρώτοι είτε διατηρούν είτε αυξάνουν τα εισοδήματά τους, εν αντιθέσει με τους δεύτερους των οποίων τα εισοδήματα βαίνουν συνεχώς μειούμενα”.
(http://www.infospoudes.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=196:panepistimiaki-erevna-gia-tin-anisokatanomi-eisodimatos-stin-ellada-pos-gineme-koinonia-ton-2-akron&catid=24615:ekpaidefsi&Itemid=1031 )
Το 20% του πλουσιότερου πληθυσμού της χώρας, από το 43,5% (5,32 δισ. δρχ.) του συνολικού εισοδήματος που κατείχε το 1960, έχει φτάσει να κατέχει το 48,77% του εισοδήματος το 2009 ή 43,38 δισ. ευρώ.” Έτσι, το 2006 η Ελλάδα εμφανίζει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό φτώχειας στην ΕΕ-27 μετά τη Λετονία. 1 στους 5 κατοίκους στην χώρα μας (20,1%) βρίσκεται κάτω από το όριο φτώχειας. Το ποσοστό μακροχρόνιας φτώχειας ανέρχεται στο 14% (δεύτερο μεγαλύτερο στην ΕΕ-15).
Η σύγκριση του επιπέδου φτώχειας μεταξύ των χωρών της ΕΕ αποκρύπτει τις τεράστιες διαφορές στο επίπεδο διαβίωσης όταν γίνεται με βάση τις εθνικές γραμμές σχετικής φτώχειας. Υιοθετώντας, π.χ., τη γραμμή φτώχειας της Δανίας καταλήγουμε ότι περισσότερο από το 40% των Ελλήνων είναι φτωχοί!

4ος μύθος: “Καταναλώνουμε περισσότερα από ότι παράγουμε”

Προφανώς όχι.
Η “παραγωγή πλούτου” στη χώρα δεν γίνεται με σκοπό την κάλυψη των αναγκών μας, αλλά την παραγωγή κέρδους.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα μια σειρά από ανάγκες να μην καλύπτονται (γιατί δεν παράγονται αρκετά προϊόντα να καλύψουν αυτές τις ανάγκες, ενώ θα μπορούσαν) και έτσι να εμφανίζονται ελλείμματα τα οποία καλύπτονται με τις εισαγωγές.
Γιατί όμως δεν παράγονται αυτά τα προϊόντα;”, θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος καλοπροαίρετα. Γιατί, για παράδειγμα, “ενώ θα μπορούσαμε να παράγουμε κρέας, εντούτοις ξοδεύουμε, σαν χώρα, δισεκατομμύρια ετησίως για εισαγωγές;”
Η απάντηση είναι πάλι απλή: Γιατί η εισαγωγή κρέατος αποφέρει περισσότερα κέρδη! Όπως και η εισαγωγή παπουτσιών, ρούχων κλπ. Και από την στιγμή που ο εισαγωγέας κρέατος, μπορεί να κερδίσει περισσότερα με αυτόν τον τρόπο, γιατί να μπει στην διαδικασία να παράγει;

και τελικά ο 5ος μύθος: “Μαζί τα φάγαμε”

Από το 1997 μέχρι το 2007 η Ελλάδα είχε, από τους μεγαλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης στην Ευρωζώνη με αποτέλεσμα την κατακόρυφη αύξηση του ΑΕΠ κατά 44%. Με σταθερούς τους υπόλοιπους παράγοντες (κρατικά έσοδα, δαπάνες κλπ.) έπρεπε να επέλθει σημαντική μείωση του χρέους ως % του ΑΕΠ (αφού αυτό ορίζεται πάντα ως ποσοστό επί του ΑΕΠ).
Κάτι τέτοιο όμως δεν συνέβη λόγω της τεράστιας μείωσης των φορολογικών συντελεστών στα κέρδη του κεφαλαίου και στη μεγάλη περιουσία, με τη φορολογία επί των αδιανέμητων κερδών να μειώνεται από 35% το 2004 (40-45% το 1981) σε 24% το 2009 και 20% σήμερα, και την εισαγωγή μίας πλειάδας φοροαπαλλαγών.
Π.χ. οι Έλληνες εφοπλιστές, απολαμβάνουν 58 φοροαπαλλαγές, με τελικό αποτέλεσμα να πληρώνουν στο κράτος ετησίως μόλις 12 εκ. ευρώ, έναντι 50 εκ. που πληρώνουν οι μετανάστες με τα παράβολά τους .
Οι φόροι που πλήρωσαν οι μισθωτοί και τα άλλα φυσικά πρόσωπα αυξήθηκαν από 5,6 δις ευρώ το 2004 στα 11 δις ευρώ το 2008. Αντίθετα οι ανώνυμες εταιρείες και τα άλλα νομικά πρόσωπα πλήρωσαν το 2004 4,8 δις ευρώ (4.775 εκ. ευρώ) και το 2008 κατά τι λιγότερο και συγκεκριμένα 4,705 εκ. ευρώ.
Αν η άμεση φορολογία στην Ελλάδα βρισκόταν απλά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο κατά την περίοδο 2000-2008, το Δημόσιο θα είχε εισπράξει στο διάστημα αυτό φορολογικά έσοδα της τάξεως των 95 δις ευρώ.
Συνυπολογίζοντας τα έτη 2009 και 2010, προκύπτει ότι το ελληνικό Δημόσιο παραιτήθηκε υπέρ των ψηλών εισοδημάτων από έσοδα που αντιστοιχούν στο δάνειο που έλαβε η χώρα από την Τρόικα
Τα παραμύθια τους πρέπει να τα σταματήσουμε!
Αυτή είναι η αλήθεια για την “φτωχή Ελλάδα” για την “Ελλάδα που δεν παράγει”, για το ότι “είμαστε φτωχή χώρα με πλούσιους κατοίκους” για το “καταναλώνουμε περισσότερα από οτι παράγουμε” και για το “μαζί τα φάγαμε”!
Τώρα που την ξέρεις, σταμάτα να τους πιστεύεις!

Πες το και σε άλλους.
Τα παραμύθια τους πρέπει να τα σταματήσουμε!

Κυβερνητικη Ανακοινωση

Με υπερηφάνεια και ανακουφιση, η κυβερνηση ανακοινωσε,
πτωση της αξιοπρεπειας και ανοδο της απελπισιας του λαου.

Επιτελους βρισκομαστε στο σωστο δρομο, καταληγει ο εκπροσωπος.

Το τυρι και η φάκα

κατι για τους βουλευτες που θα δωσουν ψηφο εμπιστοσυνης σε αυτην την κυβερνηση,

το τυρι της εξουσιας το ειδατε, αλλα την φακα του μεσοπροθεσμου την εχετε δει?

16/6/1945 Δολοφονία του Αρη Βελουχιωτη

Γεννήθηκε και πέθανε επαναστάτης! O λόγος για τον Θανάση Κλάρα, που άφησε την άνετη ζωή του στη Λαμία και πήρε τα βουνά, γράφοντας το όνομα του, ή μάλλον το ψευδώνυμο του «Άρης Βελουχιώτης» στην ιστορία, σαν ίσως την πιο εμβληματική φιγούρα της Αντίστασης. Σήμερα συμπληρώνονται 65 χρόνια από το θάνατο του.
Ιδρυτής του ΕΛΑΣ και ηγετική μορφή του αντάρτικου σώματος του ΕΑΜ, αλλά και ένα από τα σημαντικότερα στελέχη του ΚΚΕ. Ο Βελουχιώτης έρχεται σε ρήξη με το ΚΚΕ μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας, καθώς αρνείται να παραδώσει τα όπλα και επιλέγει τον δρόμο της ένοπλης δράσης.

Ο δρόμος που διαλέγει τον οδηγεί τελικά στον θάνατο. Ο καπετάνιος του ΕΛΑΣ, την ίδια μέρα που το ΚΚΕ τον διαγράφει από τις τάξεις του, βάζει τέλος στη ζωή του στις 16 Ιουνίου του 1945, καθώς είχε περικυκλωθεί από ομάδες της Εθνοφυλακής που είχαν σταλεί για να τον συλλάβουν, στη Μεσούντα του Αχελώου. Το πτώμα του αποκεφαλίζεται και την επομένη κρεμάται στην κεντρική πλατεία των Τρικάλων.

Η πορεία προς τον θάνατο

Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, που υπογράφτηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1945, από την κυβέρνηση Πλαστήρα και το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο και προέβλεπε δημιουργία των απαραίτητων συνθηκών για τη διεξαγωγή εκλογών και δημοψηφίσματος για τη μοναρχία στην Ελλάδα, διάλυση των ανταρτικών οργανώσεων, παράδοση των όπλων του ΕΛΑΣ μέσα σε δύο εβδομάδες και παραχώρηση αμνηστίας στους στρατιώτες του ΕΛΑΣ, ο Άρης καταγγέλλει τη συμφωνία ως προδοτική και αποδοχή της αγγλικής κατοχής.

Ο Βελουχιώτης καλεί τους αγωνιστές να συνεχίσουν την ένοπλη αντίσταση με αποτέλεσμα το ΚΚΕ να τον αποκηρύξει και να τον απομονώσει. Τότε αρχίζει ένα κυνήγι «κλεφτών κι αστυνόμων» με την Εθνοφυλακή υπό την εποπτεία των Άγγλων να τον καταδιώκει, και τον Άρη, βλέποντας τον κλοιό να στενέυει γύρω του να επιλέγει το δρόμο του θανάτου.

«O Άρης ήξερε από την αρχή το τέλος του. Τις παλιές καλές ημέρες στο βουνό έκανε καμιά φορά παρέα με τον μόνιμο λοχαγό Κουταλίδη, που έπαιζε υπέροχα στο βιολί του κάποια κλασικά κομμάτια. Μια ημέρα ο λοχαγός τού είπε με θαυμασμό ότι μοιάζει με τον επαναστάτη Πουγκατσέφ, που έφτιαξε δικό του στρατό και κυριάρχησε σε μεγάλο τμήμα της τσαρικής Ρωσίας.

O αρχηγός τον ρώτησε με νόημα:

- Θυμάσαι το τέλος του;
- Ναι, απάντησε ο λοχαγός. Κυκλώθηκε από τα τσαρικά στρατεύματα, πιάστηκε αιχμάλωτος και το κεφάλι του έμεινε κρεμασμένο για ημέρες σε κοινή θέα.
- Eμένα όμως δε θα με πιάσουν ποτέ αιχμάλωτο.
Κι αυτό έκανε», γράφει για αυτόν ο Διονύσης Χαριτόπουλος, στο βιβλίο του «Αρης, ο αρχηγός των ατάκτων».

Μαζί με τους αντάρτες του ο Βελουχιώτης μεταβαίνει στο Ανθηρό όπου ανταλλάσσει ομήρους με όπλα και πυρομαχικά, κι ενώ ο στρατός τον καταδιώκει το ΚΚΕ δεσμεύεται ότι δεν θα δημιουργήσει προβλήματα στις διαπραγματεύσεις. Την επομένη, έξω από το χωριό Ελληνικά, σε μια εκκλησία ο Βελουχιώτης μαζεύει τους συντρόφους του και τους ενημερώνει για την επικείμενη συνάντηση του με τον ζαχαριάδη, τον ηγέτη του ΚΚΕ, προκειμένου να λύσουν τα ζητήματα που έχουν προκύψει μεταξύ τους. Αποχαιρετά τους συντρόφους του και κατευθύνεται προς το Λιάσκοβο, όπου φήμες θέλουν υποστηρικτές του να τον περιμένουν για να συνταχθούν μαζί του. Αντί για συντρόφους συναντά διώκτες... Μετά από σκληρή μάχη, κι αφού έχουν καταφέρει να πάρουν 17 ομήρους, οι αντάρτες υποχωρούν προς το Mαυροβούνι.

Τετάρτη 14 Ιουνίου του 1945 και ο Βελουχιώτης με τους αντάρτες του κατευθύνεται στο Κοθώνι, από όπου και αποφασίζει να επιχειρήσει τη μεγάλη έξοδο παρά το ότι γνωρίζει ότι βρίσκεται περικυκλωμένος. Κλειδώνει τους όμηρους στο σχολείο του χωριού, και μέσω του Χοιρόλακκου επιχειρεί να περάσει τον Αχελώο. Οι μάχες είανι σφοδρές, αλλά ο Άρης είναι αποφασισμένος να περάσει το ποτάμι. Έτσι δίνει εντολή στους 20 άνδρες του που τον ακολουθούν να κρυφτούν στο φαράγγι του Φάγγου. Την επομένη κι αφού πέσει το σκοτάδι ξεκινούν για τη Μεσούντα.

Πέμπτη 15 Ιουνίου του 1945 και ο Βελουχιώτης φαίνεται να καταλαβαίνει πως φτάνει το τέλος. Παρά τις παραινέσεις να περάσουν πάλι το ποτάμι προς τη Ρούμελη φαίνεται να αδιαφορεί. Είναι μάταιο γιατί είναι πλέον κυκλωμένοι. Δίνει εντολή στους άνδρες του να φύγουν προς το ποτάμι, μα εκείνος παραμένει εκεί. Σαν επαναστάτης έζησε και σαν επαναστάτης θέλει να πεθάνει. Αυτοπυροβολείται και γράφει το ένδοξο τέλος του, με τα ίδια του τα χέρια...

Η σορός του αποκεφαλίζεται και την επόμενη μέρα το κεφάλι του κρεμάται στην κεντρική πλατεία των Τρικάλων.

«Γύρω από τα κρεμασμένα κεφάλια οι παρακρατικοί βάραγαν νταούλια και κέρναγαν από νταμιζάνες κρασί. Aς μην επιχαίρουν οι εχθροί του. Κανείς δεν δικαιούται να υπερηφανευτεί ότι έπιασε ζωντανό, ότι νίκησε ή ότι σκότωσε τον αρχηγό του ΕΛΑΣ. O Άρης αποχώρησε μόνος του.

H αυτοκτονία είναι μια πράξη οριστική και τελεσίδικη, που ουδείς δικαιούται να κρίνει, να εξάρει ή να καταδικάσει. Είναι απολύτως προσωπική και μυστηριώδης. Και επειδή ποτέ δεν στερείται νοήματος, ήταν το ύστατο διάβημα του αυτόχειρα προς τους Έλληνες.Tα τρία χρόνια ελευθερίας στα βουνά δεν ήταν όνειρο, αλλά μια υποθήκη για το μέλλον», αναφέρει για την μέρα εκείνη ο Διονύσης Χαριτόπουλος।

σερ Βασιλειος Μαρκεζινης

Προσεξτε τον "κυριο" μεσα στον κυκλο λεγεται, σερ Βασιλειος Μαρκεζινης, Στα χναρια του μπαμπακα του που απο 15 δρχ. το δολαριο το εκανε 30 μεσα σε μια νυχτα. Πιθανός δοτος πρωθυπουργος

Ειναι και αυτο ενα σεναριο

Στις επομενες μερες ο δοσιλογος πρωθυπουργος Παπανδρεου αναγγελει εκλογες.
Την κοινοβουλευτικη πλειοψηφια δεν περνει κανενα απο τα 2 μεγαλα κομματα.
Μετα απο εναν κυκλο διερευνητικων εντολων και αφου "κινδυνευει η πατριδα" και η σωτηρια της ειναι πανω απο κομματα και ιδεολογιες (το χρημα δεν εχει μυρωδια). Παμε σε κυβερνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ για να αποφυγουμε την "ακυβερνησια".
Ετσι ανετα συνεχιζεται η δολοφονια των εργαζομενων και των μικρομεσαιων.
Το τελος των ονειρων για τους νεους και τις επομενες 2 γενεες.

Επιστημονικη φαντασια θα μου πουνε καποιοι, ας ειμαστε προετοιμασμενοι για ολα ομως.

οι αγανακτισμενοι

Αγανάκτησα τον Ιούνιο του 2009 στις Ευρωεκλογές όταν η αποχή έφτασε το 48% και όλοι έτρεχαν στις παραλίες.
Αγανάκτησα τον Οκτώβριο του 2009 στις εθνικές εκλογές όταν η αποχή 30% θεωρήθηκε πολιτική στάση «για να πάρουν ένα μάθημα οι πολιτικοί» όπως έλεγαν τότε διάφοροι ινστρούχτορες στα κανάλια.
Όλοι αυτοί που για 30 χρόνια έτρεχαν στα βουλευτικά γραφεία για να διοριστούν οι ίδιοι και τα παιδιά τους στο δημόσιο.
Ολοι αυτοι που ιδεολογια τους ειναι «μην ασχολειστε με την πολιτικη αυτα ειναι κακα πραγματα αφηστε στους πολιτκους αυτη την ασχολία και εσεις κοιταξτε την δουλειά σας»
Σημερα ολοι αυτοι μαζευονται στις πλατειες της Ελλαδας και διαμαρτυρονται οτι για ολα φταινε οι πολιτικοι και η πολιτικη.
Ακουγονται διαφορες αποψεις του τυπου «Δεν θελουμε να υπαρχουν πολιτικα κομματα»
Σημερα ολοι χειροκρατουν τις συγκεντρωσεις και τις διαμαρτυριες, καναλια, εφημεριδες και ολοι οι εγκαθετοι δημοσιογραφοι, ενω μεχρι σημερα καταδικαζαν και την παραμικρη συγκεντρωση διαμαρτυριας.
Ειναι πολυ υποπτο οι εφημεριδες και τα καναλια του «εθνικου εργολαβου» Μπομπολα να υποστηριζουν τους αγανακτισμένους.
Ολες αυτες οι συγκεντρωσεις της αγανάκτησης και του θυμου του Ελληνικου λαου θα λειτουργησουν σαν μαξιλαρι απεναντι στα μετρα της πλουτοκρατιας.
Χωρις σαφη προσανατολισμο που παει αυτο το κινημα, ευκολα θα ξεφουσκωσει και θα εξαφανιστει.

Μανωλης Αναγνωστακης - ΦΟΒΑΜΑΙ

O Μανώλης Αναγνωστάκης έγραφε τον Νοέμβρη του 1983 το ποίημα με τον τίτλο "ΦΟΒΑΜΑΙ":



Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἑφτὰ χρόνια ἔκαναν πὼς δὲν εἶχαν πάρει χαμπάρι

καὶ μία ὡραία πρωία μεσοῦντος κάποιου Ἰουλίου

βγῆκαν στὶς πλατεῖες μὲ σημαιάκια κραυγάζοντας «δῶστε τὴ χούντα στὸ λαό».

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ μὲ καταλερωμένη τὴ φωλιὰ πασχίζουν τώρα νὰ βροῦν λεκέδες στὴ δική σου.

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ σοῦ κλείναν τὴν πόρτα

μὴν τυχὸν καὶ τοὺς δώσεις κουπόνια καὶ τώρα

τοὺς βλέπεις στὸ Πολυτεχνεῖο νὰ καταθέτουν γαρίφαλα καὶ νὰ δακρύζουν.

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ γέμιζαν τὶς ταβέρνες

καὶ τὰ σπάζαν στὰ μπουζούκια κάθε βράδυ καὶ τώρα τὰ ξανασπάζουν

ὅταν τοὺς πιάνει τὸ μεράκι τῆς Φαραντούρη καὶ ἔχουν καὶ «ἀπόψεις».

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἄλλαζαν πεζοδρόμιο ὅταν σὲ συναντοῦσαν

καὶ τώρα σὲ λοιδοροῦν γιατί, λέει, δὲν βαδίζεις ἴσιο δρόμο.

Φοβᾶμαι, φοβᾶμαι πολλοὺς ἀνθρώπους.

Φέτος φοβήθηκα ἀκόμη περισσότερο."

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ Λ. ΠΥΡΓΟ

Εδώ και μερικές ώρες οργανώνεται μια ήρεμη διαμαρτυρία και στη Θεσσαλονίκη!
Η ανακοίνωση λέει: Δηλώνουμε ειρηνικά την αγανάκτησή μας κατά της κρίσης. Κατά όλων αυτών που μας οδήγησαν σε αυτό το σημείο. Aυθόρμητα, χωρίς κόμματα, ομάδες και ιδεολογίες.

Την Τετάρτη 25 Μαίου στις 6 στο Λευκό Πύργο!

Εαν είστε facebook μπείτε στην ομάδα: http://www.facebook.com/

απο το τρικυκλο... στα τανκς

Νικος Παπαζογλου

Μπαρ ΣΕΛΗΝΗ, για οσους το θυμουνται γυρω στο 1980-82 καθε βραδυ ερχοταν ο Νικος Παπαζογλου και καθε βραδυ εφευγε με διαφορετικη γυναικεια συντροφια. Καποιο απο αυτα τα βραδυα μολις εχει φυγει ο Νικος σηκωνεται ενας απο τους θαμωνες του μπαρ και φωναζει "μα τι γινεται επιτελους αυτος εχει π*****α και εμεις εχουμε βουρτσα? " ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ Νικο με τον Μανωλη Ρασουλη να γραψετε τα καλυτερα τραγουδια σας.

Από ποια χώρα ήταν ο Γκαγκάριν;

Καρτερός Θανάσης

Ημερομηνία δημοσίευσης: 13/04/2011 εφημεριδα ΑΥΓΗ

Ας λένε ό,τι θέλουν. Ο Γιούρι Αλεξέγιεβιτς Γκαγκάριν, ο πρώτος άνθρωπος που πέταξε στην απεραντοσύνη του διαστήματος, ήταν πολίτης της Σοβιετικής Ένωσης. Κι αυτή την αλήθεια κανένας από όσους έχουν αναλάβει την κατεδάφιση όχι μόνο της πραγματικότητας, αλλά και της ιδέας του σοσιαλισμού, δεν μπορεί να την κρύψει. CCCΡ γράφει η διαστημική του κάσκα στο logo που του αφιέρωσε χτες ακόμα και η Google.

Ο γιος του αγρότη, εργάτης ο ίδιος σε χυτήριο και αργότερα μηχανικός, εραστής των πτήσεων, όσο κι αν τσαλακώθηκε από την προπαγάνδα, φίλια και εχθρική -μέχρι για δολοφονία του μίλησαν- δεν είναι απλώς ο Κολόμβος του διαστήματος, όπως τον αποκάλεσαν. Είναι και παραμένει ο άνθρωπος που συμπύκνωσε στο πρόσωπο και στο κατόρθωμά του την απίστευτη προσπάθεια της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών να βγει από τον μεσαίωνα, να ανταγωνιστεί τον καπιταλισμό στα προωθημένα μέτωπα της επιστήμης, να αναδείξει τα ταλέντα και τις δυνατότητες των ανθρώπων της εργατικής τάξης.

Ξεχνιέται ή αποσιωπάται πολύ συχνά στις μέρες μας: Η ΕΣΣΔ δεν ήταν μόνο ο Μπρέζνιεφ, η νομενκλατούρα, η απολιθωμένη γραφειοκρατία, η αγκυλωμένη δημοκρατία, οι διαφωνούντες, τα Γκουλάγκ -όλα αυτά στα οποία συνήθως μένουν οι περιγραφές και οι συχνά αφοριστικές αναλύσεις του καιρού μας. Η ΕΣΣΔ ήταν και ο Γκαγκάριν, και η Τερεσκόβα και τα εκατομμύρια νέων ανθρώπων που έδωσαν τη ζωή τους στην επανάσταση και στον πόλεμο, τα πλήθη επιστημόνων και καλλιτεχνών -όλοι εκείνοι που από τα βάθη της εργατικής τάξης αναδείχτηκαν πρωτοπόροι και ήρωες. Ξεπερνώντας εμπόδια και δείχνοντας αυτό που συχνά στις μέρες μας λέμε ότι ένας άλλος δρόμος είναι εφικτός. Αν η πρώτη απόπειρα του ανθρώπου να ξεκολλήσει από τον παραλογισμό και τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού απέτυχε όπως απέτυχε, αυτό δεν σημαίνει ότι όλα σβήστηκαν από τους οδικούς χάρτες του σύγχρονου κόσμου.

Η Σοβιετική Ένωση δεν τα κατάφερε, αν και πλήρωσαν οι λαοί της μεγάλο κόστος.

Ο Γκαγκάριν όμως, μια στρατιά επιστημόνων και τεχνικών, ένας ολόκληρος λαός, ένα νέο κοινωνικό σύστημα, κατάφεραν να συγκλονίσουν και να αλλάξουν τον κόσμο. «Για μένα όλη η ζωή ήταν μια τέλεια στιγμή», είπε ο πρώτος κοσμοναύτης. Ίσως αυτή του η φράση να σημαίνει κάτι και στις μέρες του σκότους που ζούμε…

ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ

Μετρήσαμε τις συσκευές που συνήθως χρησιμοποιούμε σε μια ημέρα

Η μέτρηση πραγματοποιήθηκε παρουσία του ερευνητή του «Δημόκριτου», κ. Δημήτρη Κοσμόπουλου στο σπίτι μιας τετραμελούς οικογένειας. Το όριο ασφαλείας που θέτουν οι περισσότεροι ερευνητές αλλά και οι κατασκευαστές των μετρητών είναι τα 5,8 μιλιβάτ/τ.μ. εφόσον η έκθεσή μας στην ακτινοβολία είναι.. διαρκής. Οι εθελοντές μας, ένα νεαρό ζευγάρι με δύο παιδιά 3 και 5 ετών, παρακολούθησαν με περιέργεια και αγωνία το πείραμα και πριν φύγουμε, τα ασύρματα τηλέφωνα είχαν εξαφανιστεί, ο πομπός του ασύρματου Ιντερνετ είχε μπει στην αποθήκη και η οικοδέσποινα θα αγόραζε επειγόντως hands free! Να λοιπόν η «ακτινογραφία» μιας συνηθισμένης μέρας.

Κινητό τηλέφωνο 365 φορές πάνω από το όριο!

Συνήθως η ημέρα μας αρχίζει μ' ένα τηλεφώνημα. Σύμφωνα με τα διεθνή όρια ασφαλείας, η ακτινοβολία δεν πρέπει να ξεπερνά τα 5 με 6 μιλιβάτ/ανά τετραγωνικό μέτρο. Ο οικιακός μετρητής έδειξε 1.827(!) μιλιβάτ -365 φορές πάνω από το όριο -τη στιγμή που το τηλέφωνο καλούσε, όπως και κατά τη διάρκεια της συνομιλίας ! Να σημειώσουμε ότι στη δική μας μέτρηση η απόσταση μετρητή - κινητού ήταν περίπου 10 εκατοστά, ενώ όταν συνομιλούμε χωρίς hands free, το κινητό εφάπτεται στο κεφάλι και η απόσταση. μηδενίζεται. Oταν το κινητό φορτίζει, η μέτρηση κυμαίνεται σε φυσιολογικά όρια, ωστόσο οι ειδικοί συμβουλεύουν να μη φορτίζουμε το κινητό δίπλα στο κεφάλι μας. Σε κλειστούς, μικρούς χώρους, όπως το ασανσέρ, το αυτοκίνητο ή τα τούνελ των αυτοκινητοδρόμων, η ακτινοβολία αυξάνεται, καθώς το κινητό προσπαθεί πιο έντονα να «πιάσει» σήμα.

Ασύρματο δίκτυο Ιντερνετ (router) Μην ξεχνάτε να το κλείνετε

Η ελευθερία που μας προσφέρει η ασύρματη τεχνολογία είναι πολύ σημαντική, ενώ το γεγονός ότι αποφεύγουμε τα ενοχλητικά καλώδια την κάνει ακόμη πιο δημοφιλή. Το απαραίτητο router τοποθετείται τις περισσότερες φορές στο γραφείο ή σε οποιοδήποτε άλλο σημείο υπάρχει υποδοχή τηλεφώνου, συχνά δίπλα στον καναπέ, όπου περνάμε τη μισή ημέρα, ή ακόμα χειρότερα στην κρεβατοκάμαρα. Στο σπίτι, όπου έγινε η μέτρηση, το router είναι τοποθετημένο σ' ένα ντουλάπι δίπλα στο κρεβάτι. Η μέτρηση έδειξε 15,20 μιλιβάτ, τριπλάσια από το όριο, σε απόσταση 10 εκατοστών, ενώ δίπλα στην κεραία η ακτινοβολία άγγιξε τα 578 μιλιβάτ (100 φορές μεγαλύτερη του ορίου)! Υπολογίστε ότι αυτό το ποσό εκπέμπεται συνεχώς, όσο το router παραμένει αναμμένο - ακόμη κι όταν δεν χρησιμοποιείτε το Ιντερνετ. Αρα, μπορεί η ακτινοβολία να είναι μικρότερη του κινητού π.χ., όμως τη λαμβάνετε συνεχώς.

Ασύρματος back server Μακριά του όσο λειτουργεί

Πρόκειται για ένα σκληρό δίσκο, ο οποίος συνδέεται ασύρματα με τον υπολογιστή μας και κάνει backup στα πολύτιμα αρχεία μας. Η θέση του συνήθως είναι πάνω στο γραφείο μας, αλλά στο σπίτι όπου έγινε η μέτρηση οι οικοδεσπότες τον είχαν τοποθετήσει κάτω από το κρεβάτι τους. Και οι δύο αυτές θέσεις είναι ακατάλληλες, αφού η μέτρηση έδειξε 15,20 μιλιβάτ, τρεις φορές πάνω από το όριο. Η συσκευή εκπέμπει ακτινοβολία φυσικά την ώρα που λειτουργεί, λαμβάνοντας ασύρματα και αποθηκεύοντας τα αρχεία σας. Την ώρα που αυτό συμβαίνει, καλό είναι να είστε μακριά από τη συσκευή. Οταν την έχετε κλειστή, μπορείτε να την τοποθετείτε οπουδήποτε θέλετε.

Φούρνος μικροκυμάτων Από μακριά κι αγαπημένοι

Μεσημέρι έφτασε, ώρα για φαγητό. Από τις πλέον δημοφιλείς οικιακές συσκευές στις σύγχρονες κουζίνες είναι ο φούρνος μικροκυμάτων, που προσφέρει ευκολία και χρόνο. Συχνά μάλιστα δεν τον χρησιμοποιούμε μόνο για να ζεστάνουμε για λίγο το φαγητό μας, αλλά για πολύ περισσότερη ώρα, προκειμένου να ξεπαγώσουμε τρόφιμα, να ψήσουμε ή να ζεστάνουμε νερό. Ειδικά δε τα τελευταία χρόνια, στις καινούργιες κουζίνες, η θέση του βρίσκεται περίπου στο ύψος του κεφαλιού και συνήθως όση ώρα λειτουργεί στεκόμαστε μπροστά του σε μικρή απόσταση. Η μέτρησή μας έδειξε 11,53 μιλιβάτ, διπλάσια του ορίου, σε μια απόσταση 20 - 30 εκατοστών. Εν ολίγοις: αφήστε τον να δουλεύει μόνος του, όση ώρα λειτουργεί καλό είναι να απομακρύνεστε, και εσείς και κυρίως τα μικρά παιδιά. Αυξημένη σε σχέση με τα επιτρεπτά όρια είναι η ακτινοβολία που εκπέμπει και ο συμβατικός φούρνος όταν λειτουργεί, οπότε καλό είναι και σε αυτή την περίπτωση να κάνετε το ίδιο.

Ενδοεπικοινωνία Baby Phone Χαμηλή ακτινοβολία, αλλά όχι για παιδιά

Την πολύ χρήσιμη αυτή συσκευή οι γονείς την χρησιμοποιούν σε καθημερινή βάση, κυρίως το βράδυ, όταν το μωρό ή το παιδί κοιμάται. Πολλοί δε, για να είναι σίγουροι ότι θα ακούσουν και τον παραμικρό θόρυβο που θα κάνει το παιδί, το τοποθετούν ακόμα και μέσα στο κρεβατάκι ή την κούνια του. Η μέτρηση δίπλα στην κεραία έδειξε 3,20 μιλιβάτ, κάτω του ορίου, ενώ σε απόσταση 20 εκατοστών η ακτινοβολία έπεσε κάτω από το μηδέν. Ωστόσο, τα παιδιά και ειδικά τα βρέφη είναι πολύ ευαίσθητα ακόμα και σε χαμηλά επίπεδα ακτινοβολίας. Καλό είναι λοιπόν να το τοποθετείτε σε μια απόσταση μεγαλύτερη του μέτρου. Αλλωστε, οι συσκευές αυτές είναι υπερβολικά ευαίσθητες και πιάνουν και από μεγαλύτερη απόσταση τους ήχους.

Ασύρματο τηλέφωνο Η ύπουλη ακτινοβολία

Στα περισσότερα σπίτια η θέση του ασύρματου τηλεφώνου είναι στο κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι, στο τραπεζάκι του καναπέ ή στο γραφείο, σε σημεία δηλαδή στα οποία περνάμε πολλές ώρες της ημέρας και της νύχτας μας. Ακόμα και όταν δεν μιλάμε όμως με το ασύρματο τηλέφωνο, η βάση του εκπέμπει συνεχώς ακτινοβολία, και αυτό είναι το ύπουλο σε αυτή την περίπτωση. Η μέτρηση έδειξε 31,40 μιλιβάτ, πενταπλάσια του ορίου, δίπλα στη βάση του τηλεφώνου. Οταν τοποθετήσαμε τον μετρητή στο μαξιλάρι, στο σημείο δηλαδή που βρίσκεται το κεφάλι μας επί τουλάχιστον οχτώ ώρες κάθε βράδυ, έδειξε 10,76 μιλιβάτ, νούμερο δύο φορές πάνω από τα επιτρεπτά όρια. Σκεφτείτε ότι μπορεί να μην αγγίζει την τιμή του κινητού κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, αυτό όμως εκπέμπει χωρίς καμιά διακοπή!

ΣΥΡΙΖΑ ΛΟΝΔΙΝΟΥ

Η κυβερνηση του Ντειβιντ Καμερον ανακοινωσε οτι μελη του ΣΥΡΙΖΑ πρωτοστατησαν στην επισοδιακη διαδηλωση.

Ο Αντιπροεδρος της Αγγλικης κυβερνησης ειπε οτι συγκεκριμενο στελεχος του ΣΥΡΙΖΑ πληρωνει Πακιστανους, Ινδους και Αγγλους για να σπαζουν βιτρινες στην Καρναμπυ στρητ.

Την πολιτικη του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ κατηγγειλε με ανακοινωση σου και το ΚΚΕ. "Μετα τα χαιδεμα των Ελληνων κουκουλοφορων ο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ θα χαιδευει και τους Εγγλεζους? Ως που θα φτασει η οπορτουνιστικη τακτικη τους?", αναφερει το Γραφειο Τυπου του κομματος

Στην μνημη του ΜΑΝΩΛΗ ΡΑΣΟΥΛΗ

1978 ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ.
Με τον συντροφο Αλεκο Π. ξεκινησαμε με το κομματικο LADA να παμε στην Αθηνα για να παρουμε το αρχειο του ΕΑΜ για μια εκδηλωση στο Ανετον.
Καπου στην εθνικη οδο πριν απο την Λαμια μας πιανει φοβερη βροχη, ελα ομως που δεν δουλευαν οι υαλοκαθαριστηρες του LADA, ετσι εγω που ημουν στην θεση του συνοδηγου ειχα τον νου μου να βλεπω την δεξια λευκη γραμμη για να μην βγουμε απο τον δρομο.
Μεσα σε αυτην την βροχη και την απελπισια μας ακουω απο το ραδιοφωνο, τοτε βραδυ μετα τις 12 εκανε εκπομπη μονο η Φωκιδα, το τραγουδι "Βρεχει στην εθνικη οδο" απο την Εκδικηση της Γυφτιας που μολις ειχε κυκλοφορησει.
Την αλλη μερα αγορασα το βυνιλιο που εχω ως σημερα.

ΣΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ

Ούτε σκυμμένοι ούτε σε φέρετρα

Δεν με τρομάζει ο θάνατος, μόνον η κακή ζωή, δηλώνει ένας από τους μετανάστες της Υπατίας, που νοσηλεύεται στο νοσοκομείο. Εκφράζοντας έτσι με δραματικό στη λιτότητά του τρόπο την αποφασιστικότητα των περισσότερων, αν όχι όλων, των απεργών πείνας. Πολλοί από τους οποίους βρίσκονται ήδη σε οριακή κατάσταση, ενώ η απόφαση ορισμένων να προχωρήσουν και σε αποχή από το νερό κάνει ακόμα πιο δυσοίωνο το αύριο.

Ο θάνατος όμως που δεν τρομάζει τους ίδιους θα πρέπει πριν συμβεί να συγκλονίσει εμάς -όλο το κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που βρίσκεται στο πλευρό τους σήμερα και θα βρίσκεται και αύριο. Που καταγγέλλει την κυβερνητική αδιαλλαξία και το παιγνίδι θανάτου του κάθε Ραγκούση στις πλάτες τους και αρνείται να δεχτεί ότι μια δίκαιη διεκδίκηση κι ένας δίκαιος αγώνας είναι δυνατόν να καταλήξουν σε ανθρωπιστική τραγωδία.

Στις συνθήκες αυτές είναι ανατριχιαστικό το πόκερ των αρμοδίων με ανθρώπινες ζωές. Συντάσσουν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου εμφανίζοντας τους απεργούς περίπου ως αιχμαλώτους, υποδεικνύοντας προκαταβολικά ως ενόχους τους «αλληλέγγυους» -τα εισαγωγικά δικά τους- και νίπτοντας τας χείρας. Λες και δεν είναι αυτοί και μόνον αυτοί υπεύθυνοι να αποτρέψουν το χειρότερο. Και δεν θα είναι αυτοί και μόνον αυτοί υπεύθυνοι για το χειρότερο του χειρότερου που θα ενσκήψει, σε τέτοιες μάλιστα κρίσιμες στιγμές για την κοινωνία και τη χώρα.

Υπάρχει και κάτι όμως που αφορά στους μετανάστες και σε κείνους -και είναι πάρα πολλοί- που στέκονται με κάθε τρόπο πλάι τους. Πολλές φορές στην ιστορία αυτού του τόπου αγώνες και φέρετρα πήγαιναν μαζί. Στους δρόμους της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας συχνά έστηνε ενέδρες ο θάνατος. Όμως πάντα οι δυνάμεις που έλεγαν όχι με σκληρούς αγώνες στην «κακή ζωή», έλεγαν ναι στη ζωή. Και ενώ θεωρούσαν ηρωισμό να δίνει κανείς τη ζωή του για κάποιο σκοπό, θεωρούσαν τυχοδιωκτισμό να μην εξαντλούνται όλα τα μέσα για να μη χαθεί ούτε μια ζωή.

Δεν χωράει συζήτηση: Στη σημερινή κατάσταση ζόφου η Ελλάδα που αντιστέκεται θέλει να δει τους μετανάστες να βγαίνουν από την Υπατία με το κεφάλι ψηλά. Ούτε σκυμμένοι, ούτε ξαπλωμένοι σε φέρετρα. Και στο ναρκοπέδιο ανάμεσα στη νίκη και στον θάνατο τα βήματα όλων πρέπει να είναι πολύ προσεκτικά...

Καρτερός Θανάσης
Ημερομηνία δημοσίευσης: 05/03/2011 Εφημεριδα ΑΥΓΗ

834.290 άνεργοι μέχρι στιγμής!

Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/03/2011 Εφημεριδα ΑΥΓΗ

Μπαράζ συνεχών ρεκόρ σπάει η ανεργία με την πολιτική του Μνημονίου ανεβάζοντας στα τέλη Ιανουαρίου (άνοδος μήνα 5,5%) τον συνολικό αριθμό των ανέργων στους 834.290 χιλιάδες ανθρώπους. Το 36% των ανέργων είναι χωρίς δουλειά περισσότερο από ένα χρόνο, ενώ επίδομα ανεργίας λαμβάνουν μόνον 258.285 άτομα. Το 36% των ανέργων αντιστοιχεί στην Αττική και το 20,83% στην Κεντρική Μακεδονία. Μεγαλύτερα θύματα οι γυναίκες 57,14%, ενώ στις ηλικίες των νέων κάτα από 30 χρονών η ανεργία είναι 28,29%.

Η κυβέρνηση αντιμετώπισε τις εξελίξεις με ψυχραιμία. Ανησυχητική μεν, αλλά αναμενόμενη, δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Στο μεταξύ η Κομισιόν με έκθεσή της βάλλει κατά της ΓΣΕΕ για τις προστατευτικές συμβάσεις εργασίας απαιτώντας να μετατραπούν σε επιχειρησιακές. Οι Ευρωπαίοι όμως το τραβούν μακριά και ο επίτροπος Όλι Ρεν προτείνει όσοι άνεργοι έχουν περιουσιακά στοιχεία να μην λαμβάνουν επίδομα ανεργίας!

Απεργια 23/2/2011

οι φωτογραφιες ειναι απο το Πολιτικο καφενειο www.politikokafeneio.com

το ιδιο εργο

Να λοιπον που βλεπουμε το ιδιο εργo
Πριν απο δεκα περιπου χρονια ειχαμε τα ιδια (φωτο)
Τοτε απετυχαν να δωσουν ανοδικη ωθηση στο χρηματιστηριο
Τωρα παλι τα ιδια
Αντε βρε μηπως και πετυχει τωρα ο γαμος ΑΛΦΑ-ΕΘΝΙΚΗΣ και καλους απογονους

το νεο Φορολογικο νομοσχεδιο

Το νομοσχεδιο βρισκεται στην σωστη κατευθυνση.
Εγω σαν Ελληνας φορολογουμενος και πολιτης μιας δημοκρατικης χωρας θα ηθελα να συμβαλω την περαιτερω βελτιωση του.
Οι προτασεις μου :
Στις ΔΟΥ να τοποθετηθουν Στρατιωτικοι Διοικητες.
Οσοι φορολογουμενοι συλλαμβανονται εστω και για αθροιστικο λαθος να δημοσιοποιουνται τα ονοματα τους στην τηλεοραση τυπου Amber-alert και να λεγεται TAXIS-alert.
Οσο μικροτερο το ποσο της φοροδιαφυγης τοσο μεγαλυτερη η ποινη, πχ αν το ποσο της φοροδιαφυγης ειναι 1-5000 ευρω να γινεται εκτελεση του υποχρεου εξω απο την επιχειρηση του και να πυρπολειται το οικημα. Οι οικιοι του να οδηγουνται σε στρατοπεδο συγκεντρωσης.
Απο 5,000-200.000 ευρω φοροδιαφυγης να του γινεται αυστηρη επιπληξη
Απο 200,000 και πανω να γινεται τροπολογια σε νομοσχεδιο για την ρυθμιση των υποχρεωσεων του και αν ειναι δυνατον μηδενισμος.
Να λειτουργησουν ΑΜΕΣΑ η Γυαρος και η Μακρονησσος.

ΥΓ
Αν εχετε αγνωστες λεξεις οπως "Δημοκρατια" και "ισοτητα" σας παραπεμπω στο λεξικο Μπαμπινιωτη γιατι μονο εκει υπαρχουν

Ο ΓΙΑΓΚΟΥΛΑΣ του ΣΥΡΙΖΑ

Τον Γιαγκούλα να είχαμε πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ,

λιγότερη ανομία θα επικρατούσε στη χώρα

εφημεριδα ΑΥΓΗ


Είναι πολύ σοβαρό το ζήτημα της ανομίας. Έτσι υποτίμησαν και οι Βρετανοί τον Γκάντι και χάσανε μισή ήπειρο.

Εξωθούσε τους Ινδούς να υφαίνουν μόνοι τους και να μην αγοράζουν βρετανικά υφάσματα.

Τζαμπατζήδες δηλαδή.

Για να μην αναφερθούμε στην αραπίνα που καθόταν συστηματικά στις θέσεις των λευκών στα λεωφορεία διαταράσσοντας την κοινωνική ειρήνη στη μεταπολεμική Αλαμπάμα.

Αν δεν είχαμε φάει εγκαίρως τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, θα είχαμε πολύ σοβαρότερα μπλεξίματα.

Θα είχαμε στείλει λάθος μήνυμα στις αγορές, που λέει και ο Παπακωνσταντίνου.

Μη γελάτε, τα γράφει η "Καθημερινή" κάθε μέρα αυτά.

Ευρύτατα κυκλοφορεί στο διαδίκτυο η φωτογραφία μπάτσου των ΜΑΤ, που έχει στο κράνος του το λογότυπο των Eς Ες.

Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι είναι τα αρχικά του.

Άμα λέγεται Σουτς Στάφφελ, τι να κάνει ο άνθρωπος;

Να μπερδέψει το κράνος του με τον Χάιλ Χίτλερ;

Ευρώπη γίνεται η Κερατέα.

Υπό την έννοια ότι αυτά που γίνονται εκεί γινόντουσαν στα χωριά των Βάσκων τη δεκαετία του '70.

Τα επεισόδια κλιμακώθηκαν κατά τη διάρκεια εκκαθαριστικής επιχείρησης, όταν οι αστυνομικές δυνάμεις δέχτηκαν επίθεση με σπιτική σπανακόπιτα.

Και νερά από μπουγάδες.

Κατηγορείται και ένας υπαστυνόμος ότι τράβηξε μπιστόλι. Αλλά στη φωτογραφία φαίνεται καθαρά ότι ο παππούς τον απειλεί με ένα τάβλι.

Ησύχασε τώρα η Αίγυπτος. Δεσμεύτηκε το ΔΝΤ να τους βοηθήσει μόλις εξομαλυνθεί η κατάσταση.

Εκατομμύρια Αιγύπτιοι βγήκαν στους δρόμους πανηγυρίζοντας.

Διότι μόνοι τους δεν ξέρουνε πώς να κόψουνε τις συντάξεις και να πουλήσουνε τον Νείλο σε ιδιώτες. Γι' αυτό διαδηλώνουν άλλωστε.

Είναι πολύτιμη η τεχνογνωσία του ΔΝΤ. Χωρίζουμε π.χ. τα καραβάνια σε θυγατρικές, πουλάμε τις γκαμήλες σε εταιρείες και κρατάμε την έρημο υπό δημόσιο έλεγχο.

Και επίσης δίνουμε τις οάσεις στους εργολάβους για να εισπράττουν διόδια.

Μπορούν επίσης να εισπράττουν διόδια και εκεί που δεν υπάρχουν οάσεις, αλλά θα φτιαχτούν μελλοντικώς.

Και στο κάτω κάτω γιατί να πληρώνει ο Αιγύπτιος φορολογούμενος τη μούμια του Τουταγχαμών όταν δεν τη χρησιμοποιεί;

Εν τω μεταξύ στο Κατάρ βρίσκεται για μια ακόμα φορά ο Χάρης Παμπούκης, προκειμένου να πουλήσει στους αραπάδες το Ελληνικό.

Οι συζητήσεις διεξάγονται σε καλό κλίμα, τον πήγανε μάλιστα να παρακολουθήσει και έναν αποκεφαλισμό.

Επρόκειτο για κάποιον τζαμπατζή, που είχε συλληφθεί στο μετρό χωρίς εισιτήριο.

Προς Τροχαια θεσσαλονικης

Τι ελεγχει η καμερα που βρισκεται στον κομβο της Νεαπολης με κατευθυνση Δυτικα?
Ολο το οπτικο πεδιο καλυπτεται απο τις πινακιδες, Αρα ειναι καιρος να αλλαξει το μερος που εχει μπει.
Μηπως και προλαβουμε καποιο ατυχημα ή δυστυχημα το χειροτερο.

Δήλωση του Νίκου Γιαννόπουλου, μέλους της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

Αποδέχομαι με μεγάλη υπερηφάνεια και πολλή χαρά την κατηγορία της «παράνομης διακίνησης λαθρομεταναστών» Γιατί αυτό σημαίνει την αμέριστη αλληλεγγύη μου στους μετανάστες που ζουν και δουλεύουν στην Ελλάδα χωρίς χαρτιά, υφιστάμενοι υπερκεμετάλλευση, ταπεινώσεις και καταστολή. Γιατί σημαίνει ότι ως μέλος της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης εργάστηκα με αφοσίωση για την υποστήριξη του αγώνα των 300 απεργών πείνας, για την ασφαλή άνοδό τους στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, για την νίκη του αγώνα τους για νομιμοποίηση και ίσα δικαιώματα.

Αποδέχομαι με μεγάλη υπερηφάνεια και πολλή χαρά την κατηγορία της «διατάραξης οικιακής ειρήνης». Γιατί τούτο σημαίνει ότι δεν θεωρώ το πανεπιστημιακό άσυλο οικία ούτε των πρυτάνεων ούτε πολύ περισσότερο της κυβέρνησης και της αστυνομία. Γιατί το άσυλο δεν χρειάζεται για τα μαθήματα και την έρευνα, αλλά για όλες εκείνες της κατηγορίες που όταν η νομιμότητα παίρνει διαζύγιο από το δίκιο χρειάζονται χώρο για να φιλοξενήσει την αγωνία και τον αγώνα τους. Γιατί στο άδειο κτήριο της Νομικής Σχολής δεν διακυβευόταν η ομαλή λειτουργία του Πανεπιστημίου, αλλά αμφισβητούνταν ο κοινωνικός αποκλεισμός των μεταναστών, η αστυνομική και φασιστική τρομοκρατία σε βάρος τους, ο ρατσισμός και η εθνική καθαρότητα.

Αποδέχομαι με μεγάλη υπερηφάνεια και πολλή χαρά την κατηγορία της «φθοράς ξένης ιδιοκτησίας». Γιατί, ενώ το άδειο κτήριο παραδόθηκε πολύ πιο καθαρό απ’ ό,τι το παραλάβαμε, φθείραμε την ιδιοκτησιακή αντίληψη που έχει η κυβέρνηση για τη ζωή μας, για την εργασία μας, για την καθημερινότητά μας, φθείραμε την αυθεντία αυτών που με θράσος χιλίων πιθήκων αναγνωρίζουν το δίκιο των «καημένων των μεταναστών», αρκεί αυτοί να μη διεκδικούν μια ζωή με αξιοπρέπεια, να μην αγωνίζονται.

Στην πραγματικότητα, όμως, η κυβέρνηση πρέπει να απολογηθεί για «παράνομη διακίνηση λαθρομεταναστών». Γιατί όταν ως μέλος της ΕΕ συμμετέχει στη λεηλασία χωρών του λεγόμενου τρίτου κόσμου και ως μέλος του ΝΑΤΟ συμμετέχει στις σταυροφορίες στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, ευθύνεται για τον εξαναγκασμό εκατομμυρίων ανθρώπων να εγκαταλείψουν τις χώρες τους για να ζητήσουν μια θέση στον ήλιο στην «πολιτισμένη Δύση». Αντί να ουρλιάζουν «μα επιτέλους πόσοι μετανάστες χωρούν σ’αυτή τη χώρα», ας απολογηθούν πόσους μετανάστες ακόμα θα δημιουργήσουν οι πολυεθνικές, το ΔΝΤ, όλη εκείνη η πολιτική που βασίζεται στην εξαθλίωση των 2/3 του πλανήτη για να νομίζει το υπόλοιπο ότι περνάει καλά.

Η κυβέρνηση πρέπει να απολογηθεί για «διατάραξη οικιακής ειρήνης» γιατί διαλύει χιλιάδες οικογένειες με τις απολύσεις, την ανεργία, τους μισθούς των 500 ευρώ και το κλείσιμο χιλιάδων μαγαζιών. Γιατί επιβάλλει στη νέα γενιά μια ζωή χειρότερη απ’αυτή των γονιών της, ένα μέλλον γεμάτο εργασιακή περιπλάνηση και κοινωνική ανασφάλεια.

Τέλος, η κυβέρνηση πρέπει να απολογηθεί για «φθορά ξένης ιδιοκτησίας» γιατί έπαιξε τα αποθέματα των ασφαλιστικών ταμείων, που ανήκουν στους εργαζόμενους, στο Χρηματιστήριο, γιατί παρέδωσε τη δημόσια Υγεία και Παιδεία στο μεγάλο κεφάλαιο, γιατί ιδιωτικοποιεί τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και φτιάχνει δρόμους-καρμανιόλες στους οποίους πρέπει να πληρώνουμε φόρο θανάτου, γιατί ξεπουλάει το δημόσιο πλούτο, από το νερό και τα δάση ως την ενέργεια και τις παραλίες, στους μεγαλοεργολάβους και τις τράπεζες.

Συμμετέχω ενεργά στο κοινωνικό κίνημα επί 37 χρόνια και χωρίς οικονομία δυνμάμεων και συναισθημάτων αγωνίζομαι για την απελευθέρωση των καταπιεσμένων, για μια κοινωνία αλληλεγγύης, ισότητας και ελευθερίας. Όπως αντιλαμβάνεστε, με αφήνουν παγερά αδιάφορο οι λεονταρισμοί μιας κυβέρνησης που φέρεται σαν μπράβος της νύχτας απέναντι στους μετανάστες, τους ανέργους και όσους αγωνίζονται και κλίνει ευλαβώς το γόνυ απέναντι σε υποκείμενα που ονομάζονται Ντομινίκ Στρως Καν και Όλι Ρεν.



Οι απεργοί πείνας θα νικήσουν.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!

αν ειμαστε Ελληνες ωφειλουμε να αντισταθουμε , ειναι χρεος μας. Εχουμε το δικαιομα απο το Συνταγμα της Ελλαδας.

Αρθρο 120
1. Tο Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την E΄ Aναθεωρητική Bουλή των Eλλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Eφημερίδα της Kυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Yπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Iουνίου 1975.
2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Eλλήνων.
3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.
4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»

Μας συνδέουν... με Κάιρο; Καλάάά

Ημερομηνία δημοσίευσης: 01/02/2011 Εφημεριδα ΑΥΓΗ

Απίστευτο κι όμως αληθινό: οι γραφειοκράτες εκπρόσωποι της τρόικας πήραν τους δρόμους κι έφτασε η χάρη τους μέχρι τη Δράμα, για να εξετάσουν, λέει, «τι δεν πήγε καλά» με την επιχειρησιακή σύμβαση της ΝΕΟΓΑΛ. Γιατί δηλαδή δεν πέρασε η μείωση των αμοιβών των εργαζομένων και συνεπώς η αύξηση των κερδών της επιχείρησης, η οποία, παρεμπιπτόντως, είναι κερδοφόρα. Και πώς, άκουσον-άκουσον, αρκέστηκε η εργοδοσία μόνο στο πάγωμα των μισθών.

Τι σχέση όμως έχουν οι αμοιβές των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα με τη δημοσιονομική εξυγίανση; Τι σχέση έχει το μεροκάματο στην κάθε ΝΕΟΓΑΛ με το έλλειμμα; Πώς από τη μια κόβουν κεφάλια εν ονόματι των υγιών ασφαλιστικών Ταμείων και των υγιών δημόσιων οικονομικών και από την άλλη στερούν από τα Ταμεία και το κράτος έσοδα επιβάλλοντας μειώσεις μισθών, σπαστά ωράρια, απλήρωτες υπερωρίες, που εκτός των άλλων σημαίνουν λιγότερες ασφαλιστικές εισφορές και λιγότερους φόρους;

Μην το ψάχνετε. Δεν μπήκαν οι δυνάμεις του χρήματος στον κόπο να βάλουν την Ελλάδα στο χέρι, με τοποτηρητή τον Παπανδρέου, για να μας σώσουν. Η υγεία των δημόσιων οικονομικών και των ασφαλιστικών Ταμείων τούς ενδιαφέρει μόνο στον βαθμό που έτσι εξασφαλίζεται η μακροημέρευση της τοκογλυφίας τους. Η οικοδόμηση όμως ενός νέου, υγιούς ελληνικού πολιτισμού, στον οποίο το δικαίωμα του κάθε εργοδότη να ορίζει τις ζωές των μισθωτών δεν θα περιορίζεται από νόμους και συμβάσεις, αυτό μάλιστα. Και τους νοιάζει και τους κόφτει.

Γι' αυτό πήραν τον γραφειοκρατικό τους κώλο κι έφτασαν μέχρι τη Δράμα. Μπροστά στα μάτια μας επιχειρούν μια πρωτοφανή ανακατανομή υπέρ του κεφαλαίου. Ένα πραξικόπημα που εξουθενώνει τον κόσμο της εργασίας και τον παραδίνει δεμένο χειροπόδαρα στις ορέξεις των αφεντικών. Με συνεργούς και συμβούλους τις πιο επιθετικές δυνάμεις της εγχώριας εργοδοσίας, βάζουν κάθε μέρα στην ατζέντα νέες περικοπές αμοιβών και δικαιωμάτων. Νόμος είναι το δίκιο του Εργοδότη, του ΣΕΒ, του Τραπεζίτη, του Επενδυτή. Περί αυτού πρόκειται.

Η εύλογη απορία με όλα αυτά είναι: πώς στο καλό δεν ανησυχούν μήπως κάτι δεν πάει τελικώς καλά όχι στη ΝΕΟΓΑΛ αλλά στα φιλόδοξα σχέδιά τους; Μήπως με όσα συμβαίνουν τελευταία ο μεσογειακός πυρετός αποδειχτεί κολλητικός; Εμείς δηλαδή φωνάζουμε κι αυτοί μας συνδέουν με... Κάιρο; Καλάάάά

Καρτερός Θανάσης

Τα ταμπού και τα φετίχ της "Καθημερινής"

Ημερομηνία δημοσίευσης: 01/02/2011 Εφημεριδα ΑΥΓΗ


Καιρός είναι να τελειώνουμε με τα καταστροφικά ταμπού και φετίχ της μεταπολίτευσης. Τώρα είναι η στιγμή, γιατί η κοινωνία καταλαβαίνει ότι ο 'νόμος και η τάξη' δεν αποτελούν μια 'χουντική' εμμονή, αλλά θεμελιώδες συστατικό κάθε σοβαρής κοινωνίας" διαβάζουμε στο κύριο άρθρο της “Καθημερινής της Κυριακής”, υπό τον τίτλο "Να τελειώνουμε". Αυτή τη γενική τοποθέτηση - πρόταση η εφημερίδα τη θεμελιώνει στη συνέχεια:

"Αφήσαμε", λέει, "φασιστικές συμμορίες να καταλάβουν τα πανεπιστήμιά μας, μικρές μαφίες να τα κυβερνούν και να εκλέγουν πρυτανικές αρχές και κάθε παράνομο να λειτουργεί στα ΑΕΙ στο όνομα του ασύλου".

Τις φασιστικές συμμορίες δεν τις ονοματίζει, ούτε τις μικρές μαφίες, αλλά προφανώς τις συνδέει με τους μετανάστες, αφού αμέσως μετά, αναφέρεται αποκλειστικά σ' αυτούς κατηγορώντας τους ότι, λειτουργώντας "σαν οργανωμένες συμμορίες”, “έχουν καταλάβει σημαντικά κομμάτια μεγάλων πόλεων".

"Αυτή κατάσταση δεν πάει άλλο” είναι η κραυγή απόγνωσης του Μοντμπλάν του συντάκτη, ο οποίος όμως προτείνει με παρρησία: "Η κυβέρνηση οφείλει να καταργήσει το άσυλο" (αυτό μάλλον είναι το ταμπού) και "ταυτοχρόνως πρέπει να συνεχίσει μια οργανωμένη, αυστηρή προσπάθεια προστασίας των συνόρων μας, ανακατάληψης των γειτονιών της Αθήνας και άλλων πόλεων" (αυτό είναι το φετίχ κάθε φασίστα, να ανακαταλάβει την πατρίδα του από τον εσωτερικό εχθρό).

Ποιος όμως θα τα κάνει όλα αυτά; Η απάντηση δεν βρίσκεται στο κύριο άρθρο, αλλά στο κομμάτι που υπογράφει ο διευθυντής της εφημερίδας, ο κ. Παπαχελάς, το οποίο σε γενικές γραμμές λέει ότι στην Ελλάδα όλοι οι δημόσιοι λειτουργοί είναι "ανθρωπάκια", εκτός από τους "ανώνυμους λεβέντες του χρέους, που κάνουν τη δουλειά, τιμούν τη θέση τους και κρατούν αυτήν τη χώρα όρθια ακόμη".

Ποιοι είναι αυτοί; "Μπορεί να είναι πιλότοι που πετούν στις πιο αντίξοες συνθήκες, με λίγα λεφτά, πάνω από το Φαρμακονήσι όταν εμφανίζονται προκλητικά τα τουρκικά αεροσκάφη", "μπορεί να είναι ένας αξιωματικός της αστυνομίας που κοιμάται στο γραφείο του, παίρνει 1.300 ευρώ τον μήνα, αλλά προστατεύει την κοινωνία από βαρεμένους, παράφρονες που θέλουν να τα κάψουν όλα αν μπορούν". Συνεπώς απ' αυτούς περιμένει να τον σώσουν ο κ. Παπαχελάς.

Αφού θέλουν χούντα, γιατί δεν το λένε καθαρά; Τι ταμπού

Αφιερωμενο στους ξενοφοβους και στα καναλια του μισους

Έχουμε πόλεμο. Όλοι το ξέρουν. Εμείς;

Ημερομηνία δημοσίευσης: 23/01/2011 Εφημεριδα ΑΥΓΗ

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΑΡΜΑΤΑΚΗ*




Η επίθεση των κυρίαρχων τάξεων στην Ελλάδα και την Ευρώπη βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη. Οι τρεις βασικοί τους στόχοι βρίσκονται ήδη στα πρώτα στάδια υλοποίησης: Πλήρης ιδιωτικοποίηση όλου του δημόσιου χώρου (πλην κατασταλτικών και εισπρακτικών μηχανισμών), χτύπημα κάθε κατάκτησης και δικαιώματος του κόσμου της εργασίας (συντριβή πραγματικού μισθού και κατάργηση "κοινωνικού" μισθού -υγεία, παιδεία, σύνταξη, πολιτισμικά δικαιώματα), συρρίκνωση στα όρια της εξαφάνισης των μικρομεσαίων στρωμάτων πόλης και υπαίθρου.

Το πράγμα έχει αγριέψει. Στα δελτία των 8 (και όχι μόνο) «τρέχει αίμα». Κάθε ανακοίνωση «ρύθμισης» ή «αναδιάρθρωσης» μεταφράζεται (σε βάθος χρόνου) σε υποβάθμιση της ζωής χιλιάδων ανθρώπων, σε εκατοντάδες απολύσεις και κλεισίματα μικρών επιχειρήσεων, σε κατασχέσεις, σε καταθλίψεις, σε απόπειρες αυτοκτονίας.

Απαραίτητη προϋπόθεση -πέρα από τη φασιστικού τύπου καταστολή- για να προχωρήσει το σχέδιό τους είναι η διάσπαση και η διαίρεση των δυνάμεων του "αντιπάλου", των υποτελών τάξεων. Μικρομεσαίοι ενάντια στους ιδιωτικούς υπαλλήλους, ιδιωτικοί υπάλληλοι ενάντια στους δημόσιους υπαλλήλους, δημόσιοι υπάλληλοι ενάντια στους "προνομιούχους" των κλειστών επαγγελμάτων και δεν έχει τέλος...

Με βασικό εργαλείο την εκφώνηση των -υπό ολοκληρωτικό έλεγχο- "μεγάλων" ΜΜΕ, αξιοποιώντας τα φαινόμενα συντηρητικοποίησης που προκαλεί η ανασφάλεια που γεννά η κρίση, η μάχη δίνεται με πλήρη ιδεολογική κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού και των ιδεολογημάτων του (χυδαίος ατομικισμός, κοινωνικός αυτοματισμός, ξενοφοβία και ρατσισμός, υποκουλτούρα, κυριαρχία των πιο χαμηλών ενστίκτων και προτύπων αισθητικής στην καθημερινότητα).
Κυρίαρχο στοιχείο της περιόδου που ζούμε είναι η αντίληψη ότι "ο εχθρός είναι δίπλα μου". Είναι αυτός που θα μου πάρει τη δουλειά, θα "χώσει" τα παιδιά του, παίρνει περισσότερα χρήματα, δουλεύει λιγότερο, είναι πιο βολεμένος, πήρε δάνειο με μέσο κ.ο.κ. Η κατάσταση παίρνει χαρακτηριστικά εμπόλεμης κατάστασης μέσα στην κοινωνία, με τα φαινόμενα «ανθρωποφαγίας» να αυξάνονται με ραγδαίο ρυθμό.

Βασικός στόχος της αριστεράς αυτό το διάστημα θα έπρεπε να είναι -πέρα από την οργάνωση των κοινωνικών και συνδικαλιστικών αγώνων- η πρακτική συμβολή στην προστασία του κόσμου της εργασίας. Η παρέμβαση στην άγρια καθημερινότητα που διαμορφώνει συνειδήσεις, που περιθωριοποιεί μεγάλα τμήματα, που συμβάλλει στο τσάκισμα του ηθικού των «από κάτω». Το χτίσιμο κοινωνικών δομών και κινημάτων δράσης που θα «σώζουν ζωές» και ταυτόχρονα θα αποδεικνύουν έμπρακτα στα θύματα της κρίσης -και σε μας πρώτα απʼ όλα- ότι ο εχθρός είναι απέναντι κι όχι δίπλα (ταξική συνειδητοποίηση το λένε αυτό νομίζω), ότι μπορούμε να πετύχουμε έστω και μικρές νίκες, ότι η αριστερά του μέλλοντος που υποσχόμαστε είναι μια αριστερά που αξίζει να ασχολείσαι μαζί της.



Ο τρόπος οργάνωσης αυτής της μάχης έχει επαρκώς αναλυθεί, τεκμηριωθεί, εκφωνηθεί:

- Δίκτυα Αλληλεγγύης (κοινωνικά ιατρεία και φαρμακεία, υπηρεσίες νομικών συμβουλών, δωρεάν μαθήματα, συσσίτια και συλλογικές κουζίνες, αλληλέγγυα ταμεία ανακούφισης ανεργίας - φτώχειας κ.ά.).

- Δράσεις Συλλογικής Ανυπακοής (κινήματα «δεν πληρώνω», παρεμβάσεις σε πλειστηριασμούς και κατασχέσεις, μπλοκάρισμα σε διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος και νερού, προστασία κοινωνικά αδύναμων που διώκονται για οικονομικές μικροπαραβάσεις κ.ά.).

- Εναλλακτική και Αλληλέγγυα Διακίνηση Βασικών Αγαθών και Υπηρεσιών (παζάρια αλληλεγγύης, ανταλλακτικά δίκτυα προϊόντων, κατάργηση μεσαζόντων κι απʼ ευθείας προσέγγιση παραγωγών - καταναλωτών, αυτοδιαχειριζόμενες συνεταιριστικές μορφές οργάνωσης πολιτιστικών - κοινωνικών - οικονομικών δραστηριοτήτων και υπηρεσιών κ.ά.).

Όλα τα παραπάνω έχουν δοκιμαστεί πρωτοβουλιακά σε μικρή αλλά επαρκή κλίμακα σε όλη τη χώρα με σημαντικά πετυχημένα παραδείγματα να προσφέρουν την εμπειρία τους και να διευκολύνουν τις καινούργιες δράσεις και πρωτοβουλίες να προχωρήσουν με γρήγορους ρυθμούς.

Κι εδώ μπαίνει το μεγάλο ερώτημα: Η αριστερά τι κάνει; Και το ακόμα σημαντικότερο ερώτημα: Η αριστερά τι θα κάνει; Θέλει; Μπορεί; Θα πρωτοστατήσει ενεργά με όλες τις δυνάμεις της και κεντρικά αλλά -κυρίως- και τοπικά σε ένα τέτοιο κίνημα; Χωρίς αναστολές, χωρίς υπεριδεολογικοποιήσεις και υπερπολιτικοποιήσεις, χωρίς αναστολές και αποκλεισμούς; Θα το κάνει βασικό και, γιατί όχι, κυρίαρχο στοιχείο της καθημερινής πολιτικής της δράσης; Θα δώσει τη μάχη για τη σωτηρία του κόσμου που υποτίθεται ότι θέλει να εκπροσωπεί; Θα βοηθήσει να πάρει μια ανάσα αυτός ο κόσμος; Να δει λίγο φως;

Προσωπικά είμαι επιφυλακτικός (αν όχι απαισιόδοξος). Ο λόγος; Η αριστερά στη χώρα μας (στο επίπεδο των ηγεσιών κυρίως) κυριαρχείται σχεδόν αποκλειστικά από το σύνδρομο της «μεγάλης πολιτικής» υποτιμώντας και υποβαθμίζοντας το «κοινωνικό». Συμπεριφέρεται σαν να πρόκειται να αναλάβει την εξουσία σε μερικούς μήνες και αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει στα τεράστια πολιτικά, ιδεολογικά και θεωρητικά ζητήματα που θα της ζητήσει αυτή η εξέλιξη να λύσει.

Μπορεί, για παράδειγμα, να «σκοτώνεται» επί μήνες για το ζήτημα του χρέους (και καλώς), αλλά να μην έχει καταφέρει να βοηθήσει να στηθούν 5 (πέντε) παραδειγματικά πρωτοβάθμια σωματεία στον ιδιωτικό τομέα που να συσπειρώνουν τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων. Μπορεί να «σφάζεται» χρόνια για το ευρώ και την Ευρωζώνη, το εθνικό ή το ευρωπαϊκό πεδίο ταξικής πάλης (και καλώς), αλλά να μην συντονίσει τη δράση της για να δει τι -πρακτικά- θα κάνει με την κατάσταση στο κέντρο και τις υποβαθμισμένες - γκετοποιημένες γειτονιές της πρωτεύουσας.

Μπορεί να διασπάται για την κόκκινη κάρτα και τον «ΣΥΡΙΖΑ ή την ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελών» (κακώς), αλλά δεν έχει αφιερώσει ούτε 5 (πέντε) συνεδριάσεις των κορυφαίων οργάνων των συμμαχικών σχημάτων της για τα δίκτυα αλληλεγγύης και το στήσιμό τους. Μπορεί να «τρελαίνεται» για το σε ποιο στάδιο του σοσιαλισμού γεννιούνται τα πρώτα σπέρματα κομμουνισμού (…), αλλά άφησε το παιγνίδι της περιβαλλοντικής κινητοποίησης στον γνωστό όμιλο και στα μέσα επικοινωνίας του.

Δυστυχώς, όμως, σύντροφοι, μετά από ενδελεχή έρευνα που διεξήγαγα τις μέρες των διακοπών, αδίκως ανησυχούμε και σπαταλιόμαστε. Κανείς (ούτε το κυρίαρχο σύστημα ούτε ο κόσμος της εργασίας) πρόκειται να μας αναθέσει την εξουσία το επόμενο τρίμηνο. Παράλληλα, σε αυτό το χρονικό διάστημα, θα εξελίσσονται αυτά που είπαμε στην αρχή. Απολύσεις, πτωχεύσεις, κατασχέσεις, καταθλίψεις, αυτοκτονίες. Και αν συνεχίσουμε αυτόν τον χαβά, θα κατηγορούμε τον κόσμο (που φταίει βέβαια κι αυτός, άλλη κουβέντα όμως) ότι ψάχνει λύσεις άλλες, μακριά από τους δρόμους που του προτείνουμε εμείς.

Ελπίζω ο απαισιόδοξος τόνος του άρθρου να αποδειχτεί υπερβολικός και άδικος. Και το ελπίζω, γιατί πρέπει να νικήσουμε τον φόβο. Κι ο φόβος δεν νικιέται με λόγια, αλλά με πράξεις.




* Ο Κώστας Μαρματάκης είναι μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ

Εχουμε μνημη κυριε Τριανταφυλλιδη

Πολλη σωστη η θεση του αγαλματος του "εθναρχη" θα ξερασω, Καραμανλη, να βλεπει το καινουργιο Δημαρχειο.
Στην θεση που βρισκεται το δημαρχειο ηταν παλια η 87η ΣΔΙ, στα μπουντρουμια της εκατονταδες αγωνιστες της Αριστερας, των Λαμπρακηδων και της Δημοκρατιας, βασανιστηκαν στην περιφημη πρωτη οκταετια του "εθναρχη" , μη χεσω, Κωνσταντινου Καραμανλη.

ΥΓ
Επιτελους και η Θεσσαλονικη βρηκε ενα πολυ καλο στοχο για να ανατιναζει.
Επειδη ενιωθα αδικημενος σε σχεση με τους αθηναιους που ειχαν το αγαλμα του Τρουμαν για να το ανατιναζουν.

Στον βωμό της «συναίνεσης»

Εφημεριδα ΑΥΓΗ ημερομηνία δημοσίευσης: 21/01/2011


ΤΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΜΗΤΑΦΙΔΗ*

Σε φιέστα «εθνικής ομοψυχίας» εξελίχθηκαν τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του πατριάρχη της δεξιάς Κ. Καραμανλή στην πολύπαθη παραλία της Θεσσαλονίκης, στη «μόνιμη θέση του, που ατενίζει τον Θερμαϊκό», όπως είπε ο «θεσσαλονικάρχης» υπουργός Άμυνας κ. Βενιζέλος - τραβώντας το αυτί τού τέως «αντιρρησία» δήμαρχου Μπουτάρη, ο οποίος έσπευσε να «υποκλιθεί στον μεγάλο αυτό Έλληνα, χωρίς γκρίνια και μιζέρια»(!) Διότι, κατά τον πολιτικά αποκαλυπτικό κ. Βενιζέλο, «σε μια περίοδο οικονομικής, κοινωνικής και ηθικής κρίσης, οφείλουμε όλοι να είμαστε υπεύθυνοι, γενναιόδωροι και συναινετικοί, όπως έπραξε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής».

Αν ο «δωρικός, αριστοτελικός» -κατά τον «μαθητή της σχολής Καραμανλή» κ. Σαμαρά- μαρμαρωμένος «εθνάρχης» είχε φωνή, μπροστά σʼ αυτή την έκρηξη -«Μνημόνιο» γαρ!- «εθνικής συναίνεσης», θα αναφωνούσε «μακεδονιστί, όπως 37 χρόνια πριν ψηλά από το Μακεδονία Παλλάς, Θεσσαλονικείς, ήλθα!» -σύμφωνα με τον στενό του συνεργάτη Ν. Μέρτζο, πρόεδρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και αντιπρόεδρο της «Συμβουλευτικής Επιτροπής»... της χούντας! Έτριζαν τα κόκαλα των νεκρών αγωνιστών της αντιδικτατορικής αντίστασης σε μια πόλη που πλήρωσε βαρύ τίμημα για την «αποκατάσταση της δημοκρατίας».

Σε διακοπές στη Γαλλία από το 1963 με το ψευδώνυμο «Τριανταφυλλίδης», ο Καραμανλής θυμήθηκε ότι στη χώρα υπήρχε χούντα και «ανησύχησε» μήπως «εάν παραταθεί υπέρμετρον η παρούσα κατάστασις και δεν έχει προγραμματισθεί με σύνεσιν και τόλμην η αποκατάστασις της ομαλότητας, υπάρχει κίνδυνος να καταλήξωμεν εις τον κομμουνισμόν», (βλ. συνέντευξή του στις 27/11/1967). Η χούντα για τον Καραμανλή ήταν «επικίνδυνη», γιατί η ανατροπή της μπορούσε να φέρει τον κομμουνισμό!

Μπορεί, λοιπόν, η Θεσσαλονίκη της ανέχειας, χωρίς τον «κίνδυνον του κομμουνισμού», να κοιμάται πλέον ήσυχη πάνω στους λόφους των σκουπιδιών, αφού -κατά τον αμίμητο συμβουλάτορα των απριλιανών πραξικοπηματιών- «τώρα πια την φρουρούν οι Εθνάρχες των Ελλήνων σε σημαίνουσα ομοζυγία - στην Εγνατία ο Ελευθερωτής Βενιζέλος, στη Νέα Παραλία ο Αναμορφωτής Καραμανλής.»(!)

Επειδή όμως δεν ζούμε σε χώρα λωτοφάγων, παραπέμπουμε -από έλλειψη χώρου- τους ανιστόρητους υμνολόγους του «εθνάρχη», που αποσιωπούν τα σκοτεινά σημεία της πολιτικής διαδρομής του, στην τεκμηριωμένη ανακοίνωση της δημοτικής παράταξης ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ –ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ, «ο εθνάρχης... μάς γύρισε την πλάτη - ή η ιστορία ως φάρσα!». Γιατί η «μνήμη της πόλης δεν έχει ανάγκη από αγάλματα, αλλά πρέπει να ξαναζωντανέψει και να γίνει 'επισκέψιμη' ως πηγή γνώσης για το σήμερα και το αύριο της πόλης και της χώρας» - ενόψει μάλιστα του «ιωβηλαίου» της πόλης, το 2012.

Το συντηρητικό κατεστημένο της πόλης πριμοδότησε με την εθνικιστική του ρητορεία και πρακτική μια μονοδιάστατη εικόνα της Θεσσαλονίκης, αναδεικνύοντας κατʼ αποκλειστικότητα μνημεία της κλασικής, βυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου, αδιαφορώντας για το πρόσφατο, σκληρό παρελθόν της και για τη διαφύλαξη της ιστορικής της συνέχειας. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι η Αντιφασιστική και η Αντιδικτατορική Αντίσταση, παρά το βαρύ τους αποτύπωμα στο σώμα της πόλης, παραμένουν άστεγες και άπορες! Την ίδια τύχη επιφύλαξαν οι «σκαντζόχοιροι» της εθνικοφροσύνης και για το εργατικό κίνημα της πόλης, που ευτύχησε να είναι η «μητρόπολη του βαλκανικού εργατικού κινήματος», ακόμα και υπό συνθήκες οθωμανικής κυριαρχίας.

Τα «εκατόχρονα» της πόλης πρέπει να γίνουν αφορμή όχι για ανέξοδα εθνικιστικά παραληρήματα και πολυέξοδες φιέστες, αλλά για να δούμε, χωρίς κόμπλεξ, τα λάθη του παρελθόντος και να καθορίσουμε με ρεαλισμό και εξωστρέφεια το μέλλον και τον ρόλο της Θεσσαλονίκης στον 21ο αιώνα.



* Ο Τρ. Μηταφίδης είναι δημοτικός σύμβουλος Δήμου Θεσσαλονίκης

ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ

εφημεριδα ΑΥΓΗ 21/01/2011

Η κατάληξη της Εξεταστικής Επιτροπής για το σκάνδαλο της Siemens αποτελεί άλλο ένα, δυστυχώς αναμενόμενο, σκάνδαλο, που ενισχύει την εκτίμηση ότι ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., σε μια αξιοζήλευτη επίδειξη συναίνεσης, μεθόδευσαν τη συγκάλυψη. Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει!

Και τα δύο κόμματα καταλογίζουν ευθύνες σε πολιτικά πρόσωπα των χώρων τους που είναι εκτός της ενεργού πολιτικής δράσης. Οι σημερινές ηγεσίες "καίνε" στελέχη των κομμάτων τους για να διασωθούν οι ίδιες, σε μια περίοδο που ανεβαίνει η λαϊκή απαίτηση να καταλογιστούν πολιτικές, ακόμη και ποινικές, ευθύνες για την κρίση.

Οι κατηγορίες που περιλαμβάνονται στα πορίσματα είναι σκοπίμως αόριστες και ατεκμηρίωτες, γεγονός που επιβεβαιώνει τις υποψίες ότι η έρευνα βουλιάζει. Άλλωστε από τον ογκώδη φάκελο του σκανδάλου της Siemens μόνο το σκάνδαλο του C4Ι (η περιβόητη ολυμπιακή ασφάλεια) έχει παραμείνει ακόμη εκτός παραγραφής. Όλα τα άλλα έχουν ρυθμιστεί!

H έκβαση και αυτής της υπόθεσης επιβεβαιώνει ότι το δικομματικό πολιτικό σύστημα προκάλεσε σκάνδαλα και απονομιμοποίησε την πολιτική. Το μεγαλύτερο έλλειμμα που δημιούργησε είναι το ηθικοπολιτικό. Η διαπίστωση αυτή, σε καιρούς δεινής οικονομικής κρίσης, εξοργίζει τους πολίτες και μπορεί να αποδειχθεί καταλύτης απρόβλεπτων αντιδράσεων.

Χθες, την ώρα που ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. μεθόδευαν την ατιμωρησία για το σκάνδαλο της Siemens, στον Άρειο Πάγο συζητιόταν αίτηση αναίρεσης συμβασιούχων, οι οποίοι, μετά από χρόνια επισφαλούς εργασίας, βρέθηκαν στον δρόμο. Υπακούοντας στη "φωνή της νομιμότητας", ο εισηγητής πρότεινε την απόρριψη των αιτήσεων, επικαλούμενος μάλιστα τη συνταγματική διάταξη, που από κοινού τα δύο κόμματα ψήφισαν, με την οποία απαγορεύεται η μετατροπή συμβάσεων έργου σε αορίστου χρόνου.

Χιλιάδες συμβασιούχοι, οι οποίοι κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, 40άρηδες και 50άρηδες πλέον, με οικογενειακές υποχρεώσεις, έχουν οδηγηθεί στην ανεργία - και μάλιστα μέσα σε περιβάλλον αυξανόμενης ανεργίας. Ήταν αναμενόμενο, λοιπόν, να υποδεχθούν την εισήγηση με το σύνθημα "Πουλημένοι"! Για την περίπτωσή τους το Σύνταγμα δεν προβλέπει ατιμωρησία με σύντομες προθεσμίες παραγραφής. Αντιθέτως, τους καταδικάζει σε απόλυση με συνοπτικές διαδικασίες.

Μια απλή σύγκριση των δύο γεγονότων χθες αποκαλύπτει πόσο αδυσώπητη είναι η ηθικοπολιτική κρίση που μαστίζει τη χώρα. Και πόσο αρκεί μια τυχαία αντίδραση για να ανάψει το σπίρτο...

Το μηλο επεσε κατω απο την μηλια

H αλληλεγγύη είναι στο DNA της αριστεράς

Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/01/2011

ΤΟΥ ΠAΝΟΥ ΤΡΙΓAΖΗ*

Βαρύτατα τραυματισμένες κοινωνίες από τη νεοφιλελεύθερη επιδρομή αφήνει πίσω του το 2010. Δεινά υφίσταται ο ελληνικός λαός από την εφαρμογή του Μνημονίου, το οποίο διαρκώς αναθεωρείται προς το χειρότερο. Η οικονομία είναι σε βαθιά ύφεση, τα λουκέτα σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις πολλαπλασιάζονται, η ανεργία καλπάζει (με κύρια θύματα τις γυναίκες και τους νέους), οι κοινωνικές παροχές συρρικνώνονται ή εξαφανίζονται, τα εργασιακά δικαιώματα κατακρεουργούνται, η ανασφάλεια γενικεύεται.

Οδυνηρά επίκαιρος ο στίχος του Μαγιακόφσκι «Η Πολιτεία αμπάρωσε τον δρόμο με σκοτάδι», το οποίο μόνο οι ενωμένες κοινωνικές αντιστάσεις μπορούν να διαλύσουν. Η κοινωνία πρέπει να αρνηθεί την παγίδα της συνενοχής («μαζί τα φάγαμε», κ.λπ.), που τις πλασάρουν οι κρατούντες και τα φερέφωνά τους. Να αποκρούσει στάσεις και συμπεριφορές του τύπου «σφάξε με, Αγά μου, ν' αγιάσω», ή «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Να απαντήσει με την «αισιοδοξία της βούλησης» στην «απαισιοδοξία της γνώσης», όπως θα 'λεγε ο Γκράμσι. Ο φόβος μπορεί να νικηθεί από την ελπίδα. «Κανένας μόνος του στην κρίση», είναι το σύνθημα που πρέπει να κυριαρχήσει το 2011.

Η αλληλεγγύη είναι στο DNA της αριστεράς. Αποτελεί το θεμέλιο γα την ανάπτυξη της κοινωνικής και πολιτικής της δράσης. Ας θυμηθούμε, ότι «Εθνική Αλληλεγγύη» ήταν η πρώτη οργάνωση που ίδρυσαν οι κομμουνιστές (πριν και από το ΕΑΜ) κόντρα στη Γερμανική κατοχή του 1941-44. Οι αριστεροί άνθρωποι ξέρουν ότι -κάτω και από τις πιο δύσκολες συνθήκες- η συλλογική δράση φέρνει αποτελέσματα, όπως δείχνει η ιστορία όλων των κοινωνικών αγώνων στη χώρα μας και διεθνώς. Καλούνται να οικοδομήσουν κοινά μέτωπα αντίστασης και αλληλεγγύης στο τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Παντού αναπτύσσονται αγώνες, μικροί ή μεγάλοι, κόντρα στις κοινωνικά ανάλγητες πολιτικές και στους νεοφιλελεύθερους «μονόδρομους».

Στις τοπικές κοινωνίες η ανθρώπινη αλληλεγγύη μπορεί να εκφραστεί πιο άμεσα. Εκεί οι άνθρωποι που πλήττονται από την κρίση μας είναι πιο οικείοι, οι σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης πιο ισχυρές, οι περιχαρακώσεις πιο εύκολα υπερβάσιμες. Εκεί η δημιουργία δικτύων κοινωνικής αλληλεγγύης μπορεί να πάρει ποικίλες μορφές, με την ενεργό συμμετοχή των ίδιων των πληττόμενων.

Η αρχή της νέας χρονιάς είναι αρχή και της νέας αυτοδιοικητικής περιόδου. Οι νέες Περιφερειακές και Δημοτικές Αρχές πρέπει να νιώσουν πιο έντονα την πίεση «από τα κάτω» για την εφαρμογή προγραμμάτων κοινωνικής στήριξης. Οι άνεργοι και οι φτωχοί να απαλλαγούν από τα δημοτικά τέλη. Να ισχύσουν νέα κριτήρια για την κατάρτιση των προϋπολογισμών των Δήμων και Περιφερειών για το 2011.

Ακόμα μία επισήμανση. Η ανθρώπινη αλληλεγγύη δεν μπορεί να είναι επιλεκτική. Τη δικαιούνται όλοι οι κοινωνικά αδύνατοι, χωρίς καμία διάκριση, μεταξύ των οποίων και οι μετανάστες. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι αδιαίρετα και αλληλεξαρτώμενα. Έχουν ισχύ για όλους τους ανθρώπους μόνο και μόνο επειδή είναι άνθρωποι...

Έχουμε μπροστά μας μια πολύ δύσκολη χρονιά. Οι ευχές για ό,τι καλύτερο δεν είναι τυπικές. Κλείνουν μέσα τους μηνύματα εγρήγορσης και κινητοποίησης.



* Οικονομολόγος-διεθνολόγος, υπεύθυνος του Τμήματος Εξωτερικής Πολιτικής του ΣΥΝ

με τις ευχες μας

ποιος πληρωνει?

Η κυρια Κατερινα Μπατζελη πρωην υπουργος αγροτικης αναπτυξης δηλωσε :

"Εισπρατω πολυ δυσαρεσκεια απο τους ανθρωπους της εκλογικης μου περιφερειας σχετικα με τα μετρα της κυβερνησης και το μνημονιο."

Η απαντηση μας :

Εσεις εισπρατετε, αλλα το κακο ειναι οτι ΕΜΕΙΣ πληρωνουμε

ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ

Αυτη ειναι εκφραση μου καθε μερα "κυριε" Χατζιδακη.
Καθε μερα ειμαι τρομαγμενος απο την πολιτικη του και την πολιτικη του ΠΑΣΟΚ


Ενας απο τους κύριους υπευθυνους για την καταντια του ελληνικου δημοσιου, μην ξεχναμε οτι ηταν υπουργος Μεταφορων, μηπως πρεπει να θυμηθουμε ποσο χειροτερη ηταν η πορεια των οργανισμων που ειχε στην ευθυνη του? Συνεχισε επαξια την πολιτικη του ΠΑΣΟΚ και παρεδωσε σε ακομη χειροτερη θεση ολους αυτους για να συνεχισει το ΠΑΣΟΚ και παλι.

Η εργατικη ταξη και ολο το κινημα αυτην την στιγμη βρισκεται με την πλατη στον τοιχο και σφυροκοπειται.
Ειμαστε στην αρχη ενος πολεμου και στον πολεμο θα χρησιμοποιησουμε ολα τα μεσα.
Το μνημονιακο μπλοκ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-Λάος χρησιμοποιει, την νομοθετικη εξουσια που εχει στα χερια του και τους νομους που ψηφιζει, κυριολεκτικα σαν ΟΠΛΟ για να σκοτωνει καθε μερα εργατες, αγροτες και μικρομεσαιους επαγγελματιες.
Μαθαινουμε για αυτοκτονιες, ιδιωτικος υπαλληλος αυτοκτονισε για να εισπραξει η χηρα την ασφαλεια και να πληρωσει το δανειο του σπιτιου, που ηδη ειχε βγει σε πληστηριασμο. Φορτηγατζης αυτοκτονησε μεσα στο φορτηγο του. Και ποσα αλλα δεν εχουν δει το φως της δημοσιοτητας.

Η εργατικη ταξη τι εχει στα χερια της?
Η οργη ξεχειλιζει, τα ονειρα μας δολοφονουνται, η ζωη μας εξευτελιζεται, τα παιδια μας ανεργοι ή στην καλιτερη περιπτωση ερμαια στην ορεξεις της εργοδοσιας.

Δεν ειμαστε εμεις, η εργατικη ταξη, αυτοι που σηκωσε το χερι εναντια σε εναν αστο πολιτικο, ειναι η ιδια η πολιτικη που εφαρμοσαν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, εναλλαξ.
Εμεις σαν εργατες θελουμε την ειρηνικη αντιπαραθεση μαζι με αυτους ΑΛΛΑ θα παρουμε τα οπλα αφου αυτο δεν ειναι πια δυνατον.

Ο πολεμος τωρα εχει αρχισει και σε εναν πολεμο εχουμε θυματα.

Πρεπει να σκοτωσουμε οτι μας σκοτωνει.

ΚΑΘΑΡΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ

Για να συνεννοούμαστε: μην ξανακούσω κανέναν να γκρινιάζει για οτιδήποτε αφορά την πολιτική κατάσταση που διανύουμε, αν σήμερα δεν έχει απεργήσει και δε εχει βγει στο δρόμο.

Δικαιολογίες μπορεί να βρει όσες θέλει, θέση στον ήλιο δεν υπάρχει περίπτωση να βρει ούτε μοίρα για τα παιδιά του.

Συνεννοηθήκαμε;

ΕΧΘΡΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ

Το νομοσχεδιο για τις συμβασεις των εργαζομενων στον ιδιωτικο τομεα, θα τεθει ΠΡΩΤΑ για εγκριση απο την Τροικα και μετα θα ψηφιστει απο το υπουργικο συμβουλιο.

Αν αυτο δεν ειναι κατοχη απο εχθρικη δυναμη, τοτε τι ειναι?

300.000 άνεργοι μισθωτοί και μικρομεσαίοι μέσα στο 2010

Ακόμη και τον Αύγουστο αυξήθηκε η ανεργία κατά 160.402 άτομα

- Μείωση ΦΠΑ ζητούν οι επιχειρήσεις

- Το 28% των βιοτεχνών Β. Ελλάδας δηλώνουν έτοιμοι να προχωρήσουν σε απολύσεις και μόλις το 4,7% ότι θα κάνουν προσλήψεις

Πάνω από 200.000 θέσεις μισθωτής εργασίας και άλλες 100.000 θέσεις αυτοαπασχολούμενων και μεσαίων επιχειρηματιών θα χαθούν έως το τέλος του χρόνου, σύμφωνα με το Ινστιτούτο της ΓΣΕΒΕ. Η δραματική εξέλιξη είναι εμφανής, καθώς τον Αύγουστο, που εθεωρείτο μήνας ανόδου του αριθμού των απασχολούμενων λόγω της εποχικής απασχόλησης, φέτος η απασχόληση μειώθηκε κατά 165.356 άτομα και η ανεργία αυξήθηκε κατά 160.402 άτομα. Αλλά και τον Ιούλιο η απασχόληση μειώθηκε κατά 40.406 άτομα. Οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες ζητούν να μειωθεί ο ΦΠΑ κατά 1% ώστε να διατηρηθούν θέσεις εργασίας και να βελτιωθεί η ψυχολογία της αγοράς.

Ανάλογη εικόνα, με απολύσεις και μειώσεις μισθών, καταγράφει και το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης, επισημαίνοντας ότι σε επιχειρήσεις με μέχρι 20 εργαζόμενους δεν θα εφαρμόζεται δεσμευτικά η κλαδική σύμβαση και σύντομα θα 'ρθουν οι ατομικές συμβάσεις.

Στο πρώτο εννεάμηνο φέτος, το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου παρουσίασε μείωση κατά 18,2%

17 νοεμβρη

ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΥΝΤΗΡΙΤΙΚΗ ΛΥΣΗ

ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ

Για την Β΄κυριακη των Δημοτικων εκλογων

Το παρακατω κειμενο με εκφραζει αρκετα επι του πολιτικου και το αναδημοσιευω με δικη μου πρωτοβουλια

ΔΗΛΩΣΗ ΤΑΚΗ ΚΑΤΣΑΡΟΥ(την έστειλα πριν από λίγο σε ΑΥΓΗ-ΕΠΟΧΗ, ελπίζω να δημοσιευτεί)
Ως απλός ψηφοφόρος της « Ανοιχτής Πόλης» και της Ελένης Πορτάλιου, επιτρέψτε μου να δηλώσω ότι, συμφωνώ και προσυπογράφω τη δήλωση των συντρόφων πανεπιστημι...ακών για ψήφο υποστήριξης του Γιώργου Καμίνη και του Γιάννη Μπουτάρη στο δεύτερο γύρο της Κυριακής. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, θέλω να δηλώσω ότι, αυτή μου η τοποθέτησή υπέρ Καμίνη-Μπουτάρη, δε σημαίνει συγκατάθεση ή επιδοκιμασία προς τον πολιτικό λόγο που εκπέμπουν. Οι ίδιοι-έστω διά του στρίβειν... στο κρίσιμο ζήτημα του μνημονίου και των αυτοδιοικητικών συνεπειών του- δικαίως, κατέληξαν να θεωρούνται κυβερνητικοί -πρωτίστως- υποψήφιοι, παρά το γεγονός ότι δεν είναι κομματικά ενταγμένοι, αλλά και ως πρόσωπα έχουν να επιδείξουν εχέγγυα ανεξάρτητης στάσης, ικανότητες, αναμφισβήτητο ήθος και εντιμότητα.

Ακόμη και μετά τον πρώτο γύρο και παρά το ηχηρό μήνυμα αποδοκιμασίας της κυβέρνησης (που εμπεριέχεται και σε μεγάλο τμήμα της αποχής), παρουσιάζονται προσδεδεμένοι στο άρμα του κυβερνώντος κόμματος, που δε δίστασε να τους εκθέσει με τον πιο άκομψο τρόπο, μετατρέποντάς τους εν μία διακαναλική από «υπερκομματικούς» υποψηφίους σε κομματικά του στηρίγματα, και δε δείχνουν διατεθειμένοι να προβούν σε κάποια (έστω για τα μάτια του κόσμου) πολιτική κίνηση προς όλον αυτό τον κόσμο που, με αντιφατικό και ετερόκλιτο, είναι αλήθεια, τρόπο καταψήφισε από τα αριστερά την κυβερνητική πολιτική και το μνημόνιο. Ενώ, την ίδια ώρα, το ΔΟΛιο ΦΕΚ της κυβέρνησης, εξαπολύει βρώμικες επιθέσεις προς το σύνολο της Αριστεράς, αναβιώνοντας τις αυριανικές μνήμες του 1989 με το βλέμμα στραμμένο στις επόμενες εθνικές εκλογές που δε φαίνεται ότι θα αργήσουν.

Τούτων δοθέντων, παρ` ό,τι ο πειρασμός μιας ανταπόδοσης στα ίσα είναι μεγάλος και δικαιολογημένος μέσα σε ένα μεγάλο τμήμα των αριστερών ψηφοφόρων, θα πρέπει κατά τη γνώμη μου, να επιλέξει κανείς τη χωρίς μνησικακία αλλά και χωρίς αυταπάτες ψήφο προς τους Καμίνη-Μπουτάρη.

Τουλάχιστον, σε ό, τι με αφορά, μια τέτοια ψήφος είναι, πέρα από όλα τα άλλα, ψήφος επιλογής αντιπάλου. Προτιμώ, μια καθαρή- επίκαιρη ατζέντα αντιπαράθεσης στην κυβερνητική πολιτική, όπως αυτή θα εκφράζεται και θα εξειδικεύεται το επόμενο διάστημα στους Δήμους και στις Περιφέρειες (αλλά και ακομπλεξάριστης συμπόρευσης σε επιμέρους ζητήματα, όταν αυτό θα είναι εφικτό). Προσβλέποντας, ταυτόχρονα, σε διαφοροποιήσεις και ρήγματα εντός των παρατάξεων των φιλοκυβερνητικών Δημάρχων, όσο θα οξύνονται τα προβλήματα και η κατεδάφιση κοινωνικών κατακτήσεων και δικαιωμάτων (και ως προς αυτό δείχνει να είναι ενδιαφέρουσα η σύνθεση των δημοτικών συμβούλων σύμφωνα με τα αποτελέσματα που έχουν γίνει γνωστά επί του παρόντος). Μια τέτοια προοπτική για την επόμενη μέρα μου φαίνεται πολύ πιο ελκυστική και πολιτικά πιο αποδοτική από μια νεατερντάλειας μορφής σύγκρουση με τους φορείς μιας χυδαίας, θρησκόληπτης, ρατσιστικής ακροδεξιάς στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, που φθείρει-όσο κι αν αυτό ακούγεται παράξενο- και όσους την αντιμαχόμαστε μέσα στον πρωτογονισμό που δομικά εμπεριέχει.


Σημειωση δικη μου
Ο Τακης Κατσαρος ειναι παλιο μελος της ΕΚΟΝ ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ, του ΚΚΕ εωτερικου, μελος της Κεντρικης επιτροπης της Ελληνικης Αριστερας και πρωην Αντιπροεδρος της ΦΕΑΠΘ (γυρω στο 1980)

ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ

Η αποψη μου για το ΠΑΣΟΚ και την κυβερνηση του ειναι οτι αποτελουν κυβερνηση κατοχης, ειναι οι δοσιλογοι την εποχης μας και σοσιαλφασιστες.
Αλλα ΔΕΝ μπορω το παπαδοπαιδι Γκιουλεκα αυτον που η πρωην γυναικα του, συμβολαιγραφος το επαγγελμα, ειναι μπλεγμενη σε μυστηρια συμβολαια τυπου "Βατοπαιδιου".
Δεν θελω να χαιρεται και να κοκορευεται ο φασιστας και πατριδοκαπηλος Ανθιμος.

ΠΡΟΤΕΙΝΩ

ΜΠΟΥΤΑΡΗ στον β΄γυρο

και με βαρια καρδια ΜΠΟΛΑΡΗ στην περιφερεια, δεν αντεχω τον χαζοχαρουμενο Ψωμιαδη

ΨΗΦΙΖΩ ή ΑΠΕΧΩ?

Του Πανου Λιβερη

το αρθρο ειναι προδημοσιευση απο τον Αγγελιοφορο της Πεμπτης 11 Νοεμβριου 2010

Γκιουλέκα, Μπουτάρη ή αποχή;

Ένα τρίλημμα ή ορθότερα δύο διλήμματα με κοινό όρο την αποχή, που θα αντιμετωπίσουν οι 100.000 Θεσσαλονικείς που απείχαν στον πρώτο γύρο καθώς και οι 35,5 χιλιάδες που ψήφισαν άλλους υποψηφίους. Όλοι αυτοί θα κρίνουν με τη στάση (ή την απόστασή τους από την κάλπη) την εκλογή του νέου Δημάρχου της πόλης. Το βάρος τους είναι μεγαλύτερο από τις λιγότερες από 90.000 ψήφους που δόθηκαν αθροιστικά στους δύο μονομάχους κατά την πρώτη Κυριακή. Είναι όμως βέβαιο ότι από το δυναμικό των 135.500 ψήφων, ένα μικρό μόνο κλάσμα θα ψηφίσει διαφορετικά στη δεύτερη Κυριακή. Και τι λόγο έχει, άλλωστε;

Οι τρέχουσες αυτοδιοικητικές εκλογές στο Δήμο Θεσσαλονίκης επηρεάστηκαν:

− από την έντονη πολιτική πόλωση λόγω Μνημονίου όπως σε όλη τη χώρα, αλλά και

− από τις τοπικά χαρακτηριστικά, που αναδεικνύουν σε ιδιαίτερη περίπτωση τις εκλογές στην πόλη μας.

Ήδη πριν από τις εθνικές εκλογές του 2009 θεωρούνταν ότι οι εκλογές στο Δήμο Θεσσαλονίκης ήταν το σημαντικότερο πεδίο πιθανής ανατροπής. Η Θεσσαλονίκη ήταν το πιθανότερο «κάστρο» που κατείχε επί ένα τέταρτο αιώνα περίπου η Κεντροδεξιά, το οποίο ήταν πιθανό να αλλάξει χέρια. Η διακυβέρνηση της Θεσσαλονίκης από τη συντηρητική παράταξη δεν έχει σχέση με την αντίστοιχη της Αθήνας. Η μετριότητα του εντόπιου προσωπικού σε πολιτικό, επιχειρηματικό ακόμη και εκκλησιαστικό επίπεδο, οδήγησε στη σταδιακή έκπτωση της πόλης από τη θέση της «συμπρωτεύουσας», θέση που κατείχε απέναντι στην πρωτεύουσα τόσο του βυζαντινού, όσο και του ελληνικού κράτους. Ιδιαίτερα την τελευταία 25ετία εκδηλώθηκαν βαθύτερες διεργασίες οπισθοδρόμησης ή χάθηκαν ευκαιρίες στο βαλκανικό χώρο, με συνέπεια να ξεθωριάσουν ορισμένα από τα πιο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ή από τα σημεία υπεροχής της πόλης απέναντι στην Αθήνα. Ενδεικτικά θα σχολιάσω την Έκθεση, το λιμάνι, το φεστιβάλ κινηματογράφου και τις αστικές συγκοινωνίες.

■Η Έκθεση έχασε το διεθνή (και αδιαμφισβήτητα διαβαλκανικό) και εμπορικό της χαρακτήρα, μετέπεσε σταδιακά σε καταναλωτική έκθεση και ως τέτοια, υπολείπεται, φυσικά, από τις πολλές και πολυπληθέστερες εκθέσεις του λεκανοπέδιου της Αθήνας, όπου εδρεύει η μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη της χώρας.
■Το λιμάνι όχι μόνο δεν κατάφερε να γίνει πύλη της Βαλκανικής ενδοχώρας, αλλά δεν προσέλκυσε καν το επενδυτικό ενδιαφέρον διεθνών επενδυτών όπως ο Πειραιάς, χάνοντας ραγδαία μερίδια από αντίπαλα λιμάνια των απέναντι ακτών του Αιγαίου και της Μαύρης Θάλασσας.
■Το φεστιβάλ κινηματογράφου έχασε τη μοναδικότητά του κι αντιμετωπίζει πλέον τον κίνδυνο να θεσπιστεί παρόμοιο φεστιβάλ εθνικής κινηματογραφίας στην Αθήνα, ιδιαίτερα μετά τις ομιχλώδεις κινήσεις για την ανάταξη του ελληνικού σινεμά.
■Η οργάνωση των αστικών συγκοινωνιών, όπως και άλλες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες (Express Service, Goodys, ΙΚΕΑ) δοκιμάστηκαν θετικά στις συνθήκες της «αρκούντως μεγάλης πόλης», πριν αντιγραφούν στην Αθήνα. Με τη διαφορά ότι εκεί, οι συγκοινωνίες εμπλουτίστηκαν σε ποικιλία (τρόλεϋ, τραμ, μετρό), ενώ εδώ - παρά το σαφές πλεονέκτημα στις δεκαετίες ’60 και ’70 - το συγκοινωνιακό έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδο, η δε ποικιλία μέσων μεταφοράς περιορίστηκε: η θαλάσσια διασύνδεση των κοντινών ακτών του Θερμαϊκού κόλπου, αντί να εκσυγχρονιστεί, απλά καταργήθηκε.
Ως ένας Σαλονικιός που έζησε πολλά χρόνια στην Αθήνα, αντιλαμβάνομαι καθαρά και με παράπονο, το πόσο έχει μείνει πίσω η Θεσσαλονίκη την τελευταία 25ετία. Δεν έχει πλέον καμία σχέση με τη θέση και το ρόλο άλλων «δεύτερων πόλεων», όπως είναι η Βαρκελώνη απέναντι στη Μαδρίτη, το Μιλάνο απέναντι στη Ρώμη ή ακόμη και η «τρίτη» Σμύρνη απέναντι στην Άγκυρα και την Πόλη. Εδώ τα μόνα θέματα που μεγεθύνονται είναι η ανεργία, ο όγκος των σκουπιδιών, ο αριθμός των κυκλοφορούντων Ι.Χ. και φυσικά τα τραπεζοκαθίσματα. Σε πρόσφατη εκδήλωση παρουσιάστηκαν οι λύσεις άλλων παραθαλάσσιων πόλεων σε αυτά τα καθημερινά προβλήματα, λύσεις που γέννησαν θλίψη και σαρκασμό στο ακροατήριο.

Ο καθένας με το δικό του τρόπο αντίληψης, πολλοί Θεσσαλονικείς βιώνουν αυτή την έκπτωση της πόλης απέναντι στην Αθήνα, αλλά και τον πιο αργό βηματισμό ή την οπισθοδρόμησή της απέναντι σε άλλες επαρχιακές πόλεις που έχουν ανθίσει (Ιωάννινα), βελτιώσει την εικόνα τους (Λάρισα) ή σχεδιάσει το μέλλον τους (Έδεσσα). Τα παραδείγματα είναι επιλεκτικά και όχι αποκλειστικά. Περιορίζονται δε στον ελλαδικό χώρο και δεν επεκτείνονται στην ευρύτερη ανατολική πλευρά της Ευρώπης, όπου συντελούνται ορισμένες εντυπωσιακές μεταμορφώσεις πόλεων του μεγέθους της Σαλονίκης. Ένα είναι σίγουρο: ο κόσμος αλλάζει και εμείς μένουμε πίσω. Όπου δε υπάρχει στασιμότητα αναπτύσσονται φαινόμενα σαπίλας, όπως ήταν η συστηματική υπεξαίρεση πόρων του Δήμου από στελέχη του, υπό την άγνοια (ή μήπως επίγνωση;) του αποσυρθέντος Παπαγεωργόπουλου. Ή όπως η παρέμβαση του Άνθιμου στον προεκλογικό αγώνα, ο οποίος υπενθύμισε πόσο «μεσαιωνική» μπορεί να είναι η δομή εξουσίας σε μια πόλη, ήδη στις αρχές του 21ου αιώνα.

Η στασιμότητα δεν έμεινε χωρίς αντίδραση. Ήδη από τις προηγούμενες αυτοδιοικητικές εκλογές (2006) η ψήφιση με 16% της ανεξάρτητης - και «αντάρτικης» απέναντι στο ΠΑΣΟΚ και το ΣΥΝ - Πρωτοβουλίας γύρω από τον Μπουτάρη, σηματοδότησε την αντίδραση ενός τμήματος της τοπικής κοινωνίας στις ανεπάρκειες του πολιτικού (και όχι μόνο) προσωπικού της. Η επιδείνωση του κλίματος με το σκάνδαλο που ξέσπασε κατά την τελευταία θητεία Παπαγεωργόπουλου οδήγησε στην εμφάνιση αρκετών κινήσεων ενεργών πολιτών, με διακομματική σύνθεση, που φιλοδοξούσαν να συμβάλλουν στην ανατροπή της εικόνας της πόλης. Στην ενεργοποίηση των δημοτών συνέτεινε η ματαίωση του έργου της υποθαλάσσιας λεωφόρου, που έδειξε και την αναποτελεσματικότητα των πολιτικών ηγεσιών να φέρουν σε πέρας ένα μεγάλο έργο, αλλά και τα περιθώρια για επιτυχή παρέμβαση των αντιδρώντων δημοτών.

Η επιτυχής καταγραφή της κίνησης Μπουτάρη το 2006 ενθάρρυνε πολλούς να τον μιμηθούν. Όλοι αυτοί θεωρούσαν δεδομένο ότι αποκλείεται το ΠΑΣΟΚ να υποστηρίξει το πρόσωπο που εξομοίωσε την υποψήφιά του (Αράπογλου) με τον Παπαγεωργόπουλο. (Η περίφημη απαξιωτική φράση ενός ατίθασου Μπουτάρη, που δεν υποτάσσεται στο πολιτικό savoir-vivre, κινδυνεύει να γυρίσει μπούμεραγκ εις βάρος του, σήμερα.)

Ευάριθμοι μνηστήρες (Ευθυμιάδης, Παπαθεμελής, Τζήκας, Μάτης) εμφανίστηκαν από την κεντροδεξιά μέχρι την οικοαριστερά, διεκδικώντας να πετύχουν εκεί που ο Μπουτάρης απέτυχε την προηγούμενη φορά. Ταυτόχρονα οι κινήσεις ενεργών πολιτών, χωρίς να προβάλλουν δικό τους υποψήφιο, επεδίωκαν τη δημοκρατική συνεννόηση για την ανάδειξη ενός κοινού προγράμματος και υποψηφίου, που θα ανέτρεπε το «καθεστώς» Παπαγεωργόπουλου.

Η διαπλοκή της ηγεσίας του Δήμου με τους μαγαζάτορες της νύχτας, τους προμηθευτές Δημοσίου, τη σκοταδιστική εκκλησία καθώς και η κατάχρηση του Ταμείου του Δήμου δημιούργησε τόση απέχθεια που οδήγησε σε κάτι πρωτοφανές: όλες οι αντιπολιτευόμενες παρατάξεις κέντρου και αριστεράς («πλην Λακεδαιμονίων» του ΚΚΕ), μαζί με τις κινήσεις ενεργών πολιτών, συνδιαλέχθηκαν για τέσσερις περίπου μήνες και συμφώνησαν σε ένα κοινό προγραμματικό πλαίσιο, καθώς και μια πιο συμμετοχική και αμεσοδημοκρατική λειτουργία της Δημοτικής Αρχής. Το λεγόμενο «Διαπαραταξιακό» υπήρξε πράγματι μοναδικό φόρουμ διαλόγου όπου συμμετείχαν συνιστώσες του ΠΑΣΟΚ, των Οικολόγων, της Αριστεράς, των Κοινωνικών Κινημάτων και ατόμων με αναπηρίες της πόλης.

Το Διαπαραταξιακό δεν κατάφερε να φθάσει σε συμφωνία όλων των συμμετεχόντων για το πως θα αναδειχθεί κοινός υποψήφιος. Η έλξη που παράγεται από την πολιτική επιλογή φαίνεται ότι δεν είναι τόσο ισχυρή όσο τα συμφέροντα των παραβατικών μαγαζατόρων και των αποκλειστικών προμηθευτών, που γρήγορα συσπειρώθηκαν γύρω από ένα και μοναδικό διάδοχο του πολιτικού τους εκπροσώπου: έναν πρώην υπάλληλο στα μέσα ενημέρωσης του Παπαγεωργόπουλου, που εξυπηρετούσε τόσο καλά τα καθήκοντά του, ώστε αναδείχθηκε και σε βουλευτή. Η κομματική θερμοκοιτίδα ανατρέφει με ασφάλεια διαδόχους των φθαρμένων.

Η αδυναμία συνεννόησης των αντιπολιτευόμενων σε ένα κοινό πρόσωπο δεν αναιρεί τη σημαντική παρακαταθήκη που σωρεύτηκε από την τετράμηνη δημοκρατική συνεννόηση. Όπως παραδέχθηκε πρόσφατα ο Μπουτάρης, οι κοινές επεξεργασίες του «Διαπαραταξιακού» είναι πολύτιμη παρακαταθήκη και η ανανέωση της λειτουργίας του σε περίπτωση εκλογής του, θα δώσει ένα χρήσιμο think tank (συμβουλευτικό όργανο), που θα προετοιμάζει προτάσεις και κοινωνικές πρωτοβουλίες, ενώ θα επιτρέπει την επίλυση αρχικών διαφωνιών της νέας δημοτικής αρχής με την αριστερότερή της αντιπολίτευση.

Η γνωριμία σε ανθρώπινο επίπεδο στελεχών που ήταν ταμπουρωμένοι σε διαφορετικούς πολιτικούς χώρους ή πολιτών που δεν είχε τύχει να γνωριστούν πριν τον τετράμηνο διάλογό τους, έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις αποτελεσματικής επικοινωνίας. Ακόμη κι αν οι επίσημες δηλώσεις των άλλων παρατάξεων δεν δηλώσουν με σαφήνεια την υποστήριξη προς τον Μπουτάρη, είναι προεξοφλημένο ότι την υπονοούν.

Την υποστήριξη στον Μπουτάρη υπονοεί ο Μηταφίδης του ΣΥΝ, που υπήρξε με το μετρημένο και ενωτικό του στυλ, ακρογωνιαίος (κυριολεκτικά) λίθος του «Διαπαραταξιακού». Την υπονοεί ο Μάτης που πέτυχε ακριβώς τον στόχο που προσωπικά είχε θέσει (3,45%, όσο το αποτέλεσμα των Οικολόγων – Πράσινων στις εθνικές εκλογές του 2009). Εδώ δεν υπήρχαν περιθώρια αύξησης μια που άλλα στελέχη των Οικολόγων – Πράσινων συμμετείχαν στο ψηφοδέλτιο Μπουτάρη.

Όλοι αυτοί αντιλαμβάνονται ότι η δυναμική περί τον Μπουτάρη ξεπερνά το πρόσωπο του επικεφαλής της «Πρωτοβουλίας». Ηγετικά στελέχη κινημάτων της πόλης, όπως οι Street Panthers, αυτοδιοικητικές φυσιογνωμίες προερχόμενες τόσο από το ΠΑΣΟΚ, όσο και από τον ενιαίο ΣΥΝ, νέοι πολίτες με σφρίγος και ιδέες, συνιστούν ένα αμάλγαμα πολύ δημιουργικών ανθρώπων, που δεν μπορεί κανείς να το εξισώσει με το δυναμικό που ανέλαβε να συνεχίσει το έργο του Παπαγεωργόπουλου, του Άνθιμου και του Ψωμιάδη.

Αφορά αυτό το δυναμικό τους δημότες που απείχαν; Άλλους ναι και άλλους σαφέστατα όχι.

Δεν αφορά αυτούς που η αγανάκτηση για το προσωπικό τους στρίμωγμα από την οικονομική κρίση (που προϋπήρξε του Μνημονίου), τους ωθεί σε αντικοινωνικό αυτισμό και ένα «δεν πάνε να ... όλοι τους». Αφορά όμως τον σοσιαλιστή που υπογράμμισε την αντιηγετική του δυσφορία, χωρίς να προτίθεται να αφήσει τον Άνθιμο να ορίζει ποιος θα είναι ο «άρχων» της πόλης υπό τη σκιά του.

Δεν αφορά τον επαναστάτη που θεώρησε ότι «τα έζησε όλα στα Δεκεμβριανά», αλλά αφορά τον αντιαυταρχικό οπαδό της άμεσης δημοκρατίας, που περιμένει να δει στις διαδικασίες κατάρτισης του συμμετοχικού προϋπολογισμού στις λαϊκές συνελεύσεις της γειτονιάς.

Δεν αφορά τη μειονότητα της τΣΥΡίΖΑς, αλλά η αλλαγή των ισορροπιών στην πόλη ενδιαφέρει τον ριζοσπάστη αριστερό, που παλεύει για την πολιτική ανατροπή. Ενδιαφέρει ακόμη και ορισμένους αντιεξουσιαστές που μπορούν να αντιληφθούν ότι οι καταλήψεις σπιτιών μπορούν να βαθύνουν το ρόλο τους ως εστίες αυτόνομου πολιτικού διαλόγου και καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Το σπάσιμο της αλυσίδας που κρατά 24 χρόνια ενδιαφέρει πρωτίστως τον δημότη που θέλει να δει το χώρο της Έκθεσης και τα στρατόπεδα μέσα στην πόλη να γίνονται πνεύμονες πρασίνου και συνδετήριες ζώνες του Σέιχ-Σου με το πάρκο της παραλίας. Δεν αφορά τον μόνιμα αραγμένο φραπεδιάρη, που απολαμβάνει τις αναπαραστάσεις της ιδιωτικής τηλεοπτικής του αισθητικής στην κλίμακα της πλατείας Αριστοτέλους.

Στη διακοπή της συνέχειας θα αντισταθεί σθεναρά και την έχει ήδη χρηματοδοτήσει, ο συστηματικά παραβατικός μαγαζάτορας και ο αποκλειστικός προμηθευτής της απερχόμενης Δημοτικής Αρχής. Τη διακοπή θα την ψηφίσει μόνο αυτός που θέλει τη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΑΛΛΙΩΣ. Όχι για τον Μπουτάρη. Αλλά για την ευκαιρία που ανοίγει η εκλογή της παράταξής του και η συνεργασία με τις άλλες δημιουργικές δυνάμεις στο Δημοτικό Συμβούλιο, στις γειτονιές, στις διεκδικήσεις για ένα Δήμο με κοινωνική ευαισθησία στους δύσκολους καιρούς που έρχονται.

.

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1944 - ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2010

Πρεπει να το κανουμε καθαρο προς την κυβερνηση και την Τροικα,

ξερουμε οτι εισαστε η ενοπλη δυναμη εναντια στον εργαζομενο λαο.
Θα βαδισουμε εναντιον σας με τροπο ειρηνικο οπου αυτο ειναι δυνατον,

και με τα οπλα οπου αυτο γινεται πια αναποφευκτο.

ΚΑΛΠΕΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 31/10/2010 εφημεριδα Η ΑΥΓΗ

Ούτε ο πρωθυπουργός γνωρίζει αν θα καταφύγει, τελικώς, σε πρόωρες εκλογές. Το σίγουρο, όμως, είναι ότι η χώρα έχει εισέλθει σε ιδιόρρυθμη προεκλογική περίοδο. Ήδη άρχισαν να "ψηφίζουν" οι αγορές, με τα spread να ανεβαίνουν. Την απόφαση θα την πάρει σύντομα ο πρωθυπουργός. Νωρίτερα θα εκτιμήσει το αποτέλεσμα των περιφερειακών εκλογών με δυναμικό και όχι στατικό τρόπο και, βεβαίως, πρέπει να πάρει το ok από την τρόικα. Διότι τέτοια μείζων απόφαση προϋποθέτει την έγκρισή της.

Η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, αν και διατυπώθηκε ως μπλόφα με στόχο τη συσπείρωση των οπαδών του ΠΑΣΟΚ, μπορεί να αποκτήσει πραγματικές διαστάσεις. Ο διοικητής της ΤτΕ στην έκθεσή του (αυτή που προτείνει ως "συνταγή" περίπου την κατάργηση του κοινωνικού κράτους) προβλέπει ότι, αν υπάρξει επιδείνωση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, θα χρειαστούν πρόσθετα σκληρά μέτρα για να προχωρήσει η "δημοσιονομική εξυγίανση". Τι εννοούσε ο πρωθυπουργός όταν στο τηλεοπτικό διάγγελμά του μιλούσε για "κόκκινες γραμμές";

Πρέπει κανείς να συνυπολογίσει και τις αρνητικές εξελίξεις στην Ε.Ε., η οποία σύρεται από τον άξονα Μέρκελ - Σαρκοζί σε ακόμη πιο νεοφιλελεύθερες κατευθύνσεις. Σχεδιάζει ποινολόγιο για τους δημοσιονομικά απείθαρχους. Αντί για μέτρα διάσωσης των απειλούμενων ασθενών οικονομιών, επιμένουν στον λεόντειο "μηχανισμό στήριξης". Στην ουσία, Μέρκελ και Σαρκοζί σπρώχνουν στο περιθώριο τις αδύναμες οικονομίες, παρά τον κίνδυνο να προκληθεί ντόμινο διαιρέσεων στην Ε.Ε. Και ο Έλληνας πρωθυπουργός, μόλις ξύπνησε από τον πολιτικό λήθαργό του, υπερηφανεύεται για τις εξελίξεις!

Υπάρχουν πολλοί αστάθμητοι παράγοντες που είναι δυνατόν να επισπεύσουν τις εκλογές. Μέσα σ' αυτή την κινούμενη άμμο, η επιλογή της ανανεωτικής - ριζοσπαστικής αριστεράς να συναντηθεί με δυνάμεις που απεγκλωβίζονται από το ΠΑΣΟΚ δημιουργεί δυνατότητες ανασύνθεσης του πολιτικού σκηνικού με σταθερότητα προς τ' αριστερά. Η επιτάχυνση των πολιτικών εξελίξεων, σε συνθήκες κοινωνικής ερήμωσης, επιβάλλει στην αριστερά να μετατρέψει την οργή που θα βγει από τις κάλπες σε λαϊκή παρέμβαση. Να χαράξει δρόμους για τη μη εφαρμογή και ανατροπή του Μνημονίου, για την ανάπτυξη με δουλειά, για την αναδιανομή.

Διανύουμε περίοδο κατά την οποία, με όχημα την παρατεταμένη εκλογολογία, θα επιχειρηθεί η ανασυγκρότηση του "συστήματος Μνημονίου". Ήδη άρχισαν τα προκαταρκτικά τηλεοπτικά πυρά των Πρετεντέρηδων κατά της αριστεράς. Έξεστιν Κλαζομενίοις ασχημονείν...

Χρέος της αριστεράς είναι να δώσει προοπτική στην πολιτική κινητικότητα προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων. Χωρίς περιχαρακώσεις, χωρίς προσωπικά διαβήματα, χωρίς ιδεολογικούς αναχρονισμούς. Με ενωτικό πνεύμα, με την αναγκαία αυτοκριτική, με αριστερή στρατηγική για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Η κάλπη θα στείλει μηνύματα και για την αριστερά.

Σχολιο δικο μου

Συμφωνω αρκετα με την τελευταια παραγραφο του αρθρου, αυτα ειναι κατι που επανελλειμενα τα εχω πει σε πολλα αρθρα μου και σημειωματα εδω και στην ιστοσελιδα www.politikokafeneio.com που μετεχω σαν μελος της Συντακτικης Ομαδας.

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Στον Δημο Συκεων - Νεαπολης - Αγιου Παυλου καταψηφιζουμε τον Συνδυασμο "Εξω απο τα τειχη" με υποψηφιο δημαρχο τον Σωτηρη Σιωμαδη.

Ο Σιωμαδης ειναι ενας αριβιστας, λοβιτουρας και τραμπουκος.
Οταν ηταν στο ΚΚΕ τραμπουκιζε εναντια στα μελη του ΚΚΕ εσωτ., επανελειμενα σχηματιζε ομαδες Κνιτων που εσκιζαν πανώ και αφισσες του ΚΚΕ εσωτερικου.
Αποχωρησε απο το ΚΚΕ οταν καταλαβε οτι το ΚΚΕ δεν θα τον υποστηριζε σαν υποψηφιο Δημαρχο και προσανατολιζοταν στο προσωπο του Μ. Μοσχονα.
Στις εκλογες του 2002 παρεσυρε τον ΣΥΝ στον συνδυασμο του Νικου Μπιμπα εργολαβου Δημοσιων εργων που επαιρνε τα εργα του Δημου Αγιου Παυλου κατα αναθεση οταν ηταν ο Σιωμαδης αντιδημαρχος.
Δεν εχει καμια σχεση με την Ανανεωση της Αριστερας.

Επειδη η ψηφος σε αυτες τις εκλογες πρεπει να εχει ενα σαφες μηνυμα εναντια στις πολιτικες της κυβερνησης και της τροικα,
ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ
την α΄ κυριακη ψηφο στον συνδυασμο του ΚΚΕ με υποψηφιο δημαρχο τον Βέλλη.