





Κ. Κουτσομητέλης, Τ. Κατσαρός, Στ. Αικατερινιάδου, Ορ. Καλογήρου, Μιχ.Τριανταφυλλίδης, Λ. Αικατερινιάδου, Λ. Παρθενόπουλος, Μ. Καλογήρου, K. Παρθενόπουλος, Έρ. Κλημεντίδου, Λ. Τσιρίδου, Χρ. Μωραΐτης, Χαρ. Μανζορίδου, Μαν. Λαμπτζίδης, Ντ. Τσικερδάνη, Μπ. Δασκαλόπουλος, Στ. Εφραιμίδης, Π. Ζηβανός, Ν. Παπάζογλου, Μ. Φωτιάδης, Γ. Τζήκας, Μπ. Μουργελάς, Ν. Μάντης, Ηλ.Νιάκας, Θ. Τσιάλας, Θ. Τσιρόπουλος, Μ. Τρουλινού, Γκ. Δουμπή, Κ. Ρουσιάκης, Κ.Γαγανάκης, Κ. Τσικερδάκος, Στ. Καίσαρης, Χρ. Λασκαρίδου, Τ. Καραλιώτας, Θ.Ακριβόπουλος, Θ. Πετρίδης, Γ. Μηλιαράς, Αν. Πουλουκτσή, Γ. Χρονάκης, Χρ. Γκουραμάνης, Αδ. Δράγας, Δώρα Δράγα, Σ. Γεωργιάδου, Δ. Μπράβος, Χρ. Σελίδου,Χρ. Γιαρένης, Γ. Γιαρένης, Σ. Παπαδοπούλου, Ν. Δουκάκη, Ελ. Κουτσού, Γρ.Τσιόκας, Αλ. Κωσνταντινίδης, Π. Κρύος, Δ. Μάνος, Θ. Γκουτνάς, Κ. Τσαβδάρογλου, Χ. Τσούκος, Κ. Ζαγκελίδου, Ολ. Μουλαδούδη, Β. Μεταξάς, Β.Κυριακού, Γ. Διαμαντόπουλος, Γ. Χατζόπουλος, Μ. Καραγιάννης, Κ. Γιαννούλη, Φ. Κέντη, Γ. Μάντζιος, Τ. Μαλάμης, Στ. Κατσικαρης, Θ. Κατσίκας, Α. Κατσίκα, Β Παπαδοπούλου. Θ. Κουρτίδης, Μ. Μπερέστσος, Αργ. Γραβάνης, Ολ. Κοσμίδου, Αθ. Κοτσάμπαση, Αρ. Στυλιανού, Σ. Πανουσιάδης, Δημ. Κωνσταντουδάκης, Χ. Πολίτης, Ν. Ζαχαρής, Κ. Κογκελίδης, Γ. Καζάκος, Ολ. Χατζοπούλου, Ζ. Ακριβούλη, Γ. Μαυρουδής, Β. Στεργίου, Ηλ. Στεργίου, Γ. Μπούρος, Σωτ. Τσιακμάκης, Θ.Χατζηπαντελής, Αγ. Παναγιωτίδου, Γ. Ελευθεράκης, Γ. Πλακάκη, Αν. Εφραιμίδης, Μ. Κανδυλάκη, Αρ. Σταυρίδης, Μ. Πλήκα, Ν. Ηλιάδης, Όλγα Χρυσοστομίδου, Χρ.Χρυσοστομίδου, Βασ. Λυριτζής, Κ. Μπαλή, Ν. Οικονόμου, Γ. Μούλκας, Κ. Χλωμούδης, Σπ.Βούγιας, Π. Παπασαραντόπουλος, Β. Τσιούρδα, Έλ. Χρυσίδου, Β. Ζορκάδης, Δ. Δημητριάδης, Δ. Γιατζόγλου, Γ. Παντής, Ν. Μαραντζίδης, Γ. Κωνσταντινίδης, Ρ. Τριανταφυλλίδου, Κλ. Τσαουσίδης, Τ. Τσιώλη, Λ. Λαμπριανίδης, Μ. Μαγκίρας, Φ. Καζάρα, Σπ. Στεκούλης, Γ. Κομψοπούλου, Γ. Ζερβού, Αντ. Τσαρμποπούλου, Γ. Ρήγας, Γ. Ιωαννίδης, Σ. Λαδά, Ν. Μυσιρλής..

Με παρεμβαση του μητροπολίτη Άνθιμου, ο οποίος προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας επιχειρώντας να μπλοκάρει την απαλλοτρίωση έκτασης 900 τ.μ., παρ' ότι η έκταση ανήκει πλέον στο Δημόσιο, όπου επρόκειτο να δημιουργηθεί ο σταθμός Παπάφη προς εξυπηρέτηση της Τούμπας και των γύρω περιοχών.
Κοιταξτε προσεκτικα την φωτογραφια ειναι πολυ πιθανον να δειτε ιδια προσωπα που μετειχαν στην πορεια για να χαριστουν τα χρεη καποιας ΠΑΕ, υψους μερικων εκατομμυριων ευρω.
Ο Γιώργος Τσαρουχάς γεννήθηκε το 1912 στην περιοχή της Αδριανούπολης και το 1924, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή,εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο χωριό Δρυινοχώρι,κοντά στην Καρπερή Σερρών. Γράφτηκε στην Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης, από όπου όμως αποβλήθηκε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά, για ένα χρόνο ,εξαιτίας της συνδικαλιστικής του δράσης και για τη συμμέτοχη του στο ΚΚΕ.Μετά την λήξη της αποβολής του,πήρε μεταγραφή στην Νομική Αθηνών,από όπου αποφοίτησε.Πήρε μέρος στον πόλεμο του '40 ως εθελοντής, κατά τη διάρκεια της κατοχής έγινε γραμματέας του ΕΑΜ Ανατολικής Μακεδονίας και μετά την απελευθέρωση διορίστηκε νομάρχης Καβάλας. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου συνελήφθη, καταδικάστηκε σε 12 χρόνια φυλάκιση από τα Έκτακτα Στρατοδικεία της εποχής και εξορίστηκε στη Γυάρο. Αφέθηκε ελεύθερος το 1951, συνελήφθη όμως ξανά δύο χρόνια αργότερα και εξορίστηκε εκ νέου, αυτή τη φορά στον Αη Στράτη. Τελικά αφέθηκε ελεύθερος το 1961 και αφού μετέβη στη Μόσχα για να υποβληθεί σε θεραπεία στο μάτι (όπου είχε μόνιμο πρόβλημα), επέστρεψε στην Ελλάδα και στις εκλογές του 1961 εκλέχτηκε βουλευτής με την ΕΔΑ. Στις 27 Μαΐου του 1963, το βράδυ της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη, ο Γιώργος Τσαρουχάς δέχτηκε και αυτός επίθεση, ενώ κατευθυνόταν στην αίθουσα που θα μιλούσε ο Λαμπράκης, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί στο κεφάλι και να μεταφερθεί αιμόφυρτος στο νοσοκομείο όπου νοσηλεύτηκε 29 ημέρες. Ήταν δε βασικός μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη των δολοφόνων του Λαμπράκη. Μετά την επιβολή της δικτατορίας το 1967, ανέλαβε επικεφαλής της αντιδικτατορικής οργάνωσης Πατριωτικό Αντιδικτατορικό Μέτωπο (ΠΑΜ) Θεσσαλονίκης και της παράνομης κομματικής οργάνωσης του ΚΚΕ στη Θεσσαλονίκη. Τάχθηκε δε με το μέρος του γραφείου εσωτερικού του κόμματος και εναντίον της 12ης Ολομέλειας του ΚΚΕ που έγινε το 1968 .Στις 10 Μαΐου του 1968 δημοσιεύτηκε στον τύπο η είδηση ότι ο κομμουνιστής Γιώργος Τσαρουχάς συνελήφθη ενώ πήγαινε από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα και ότι πέθανε από καρδιακή προσβολή.Όμως κατά την ανάκριση που διεξήχθη μετά την πτώση της δικτατορίας, ο ανακριτής Ηλιάδης βρήκε στη θυρίδα της Σήμανσης ένα φιλμ από το οποίο προέκυψε ότι ο Τσαρουχάς είχε υποστεί βασανιστήρια μετά τη σύλληψή του. Επρόκειτο για φωτογραφίες του κακοποιημένου σώματος του νεκρού πια βουλευτή,στις οποίες φαίνονταν τα μαστιγώματα στην πλάτη, τα πρησμένα κάτω άκρα και κυρίως τα χτυπήματα στο εσωτερικό των μηρών που, σύμφωνα με γιατρούς που είδαν τις φωτογραφίες, πρέπει να ήταν τα μοιραία.Ο Τσαρουχάς κατά τη σύλληψη του,είχε πάνω του ένα σημείωμα με την τελευταία απόφαση της κομματικής οργάνωσης Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ,το οποίο πρόλαβε να καταπιεί. Το σημείωμα αυτό βρέθηκε κατά την νεκροψία-νεκροτομή και φωτοτυπία του συμπεριελήφθη στη δικογραφία για την υπόθεση Τσαρουχά και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Θεσσαλονίκη στις 10 Μαΐου 1979.