Ο ΓΙΑΓΚΟΥΛΑΣ του ΣΥΡΙΖΑ

Τον Γιαγκούλα να είχαμε πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ,

λιγότερη ανομία θα επικρατούσε στη χώρα

εφημεριδα ΑΥΓΗ


Είναι πολύ σοβαρό το ζήτημα της ανομίας. Έτσι υποτίμησαν και οι Βρετανοί τον Γκάντι και χάσανε μισή ήπειρο.

Εξωθούσε τους Ινδούς να υφαίνουν μόνοι τους και να μην αγοράζουν βρετανικά υφάσματα.

Τζαμπατζήδες δηλαδή.

Για να μην αναφερθούμε στην αραπίνα που καθόταν συστηματικά στις θέσεις των λευκών στα λεωφορεία διαταράσσοντας την κοινωνική ειρήνη στη μεταπολεμική Αλαμπάμα.

Αν δεν είχαμε φάει εγκαίρως τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, θα είχαμε πολύ σοβαρότερα μπλεξίματα.

Θα είχαμε στείλει λάθος μήνυμα στις αγορές, που λέει και ο Παπακωνσταντίνου.

Μη γελάτε, τα γράφει η "Καθημερινή" κάθε μέρα αυτά.

Ευρύτατα κυκλοφορεί στο διαδίκτυο η φωτογραφία μπάτσου των ΜΑΤ, που έχει στο κράνος του το λογότυπο των Eς Ες.

Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι είναι τα αρχικά του.

Άμα λέγεται Σουτς Στάφφελ, τι να κάνει ο άνθρωπος;

Να μπερδέψει το κράνος του με τον Χάιλ Χίτλερ;

Ευρώπη γίνεται η Κερατέα.

Υπό την έννοια ότι αυτά που γίνονται εκεί γινόντουσαν στα χωριά των Βάσκων τη δεκαετία του '70.

Τα επεισόδια κλιμακώθηκαν κατά τη διάρκεια εκκαθαριστικής επιχείρησης, όταν οι αστυνομικές δυνάμεις δέχτηκαν επίθεση με σπιτική σπανακόπιτα.

Και νερά από μπουγάδες.

Κατηγορείται και ένας υπαστυνόμος ότι τράβηξε μπιστόλι. Αλλά στη φωτογραφία φαίνεται καθαρά ότι ο παππούς τον απειλεί με ένα τάβλι.

Ησύχασε τώρα η Αίγυπτος. Δεσμεύτηκε το ΔΝΤ να τους βοηθήσει μόλις εξομαλυνθεί η κατάσταση.

Εκατομμύρια Αιγύπτιοι βγήκαν στους δρόμους πανηγυρίζοντας.

Διότι μόνοι τους δεν ξέρουνε πώς να κόψουνε τις συντάξεις και να πουλήσουνε τον Νείλο σε ιδιώτες. Γι' αυτό διαδηλώνουν άλλωστε.

Είναι πολύτιμη η τεχνογνωσία του ΔΝΤ. Χωρίζουμε π.χ. τα καραβάνια σε θυγατρικές, πουλάμε τις γκαμήλες σε εταιρείες και κρατάμε την έρημο υπό δημόσιο έλεγχο.

Και επίσης δίνουμε τις οάσεις στους εργολάβους για να εισπράττουν διόδια.

Μπορούν επίσης να εισπράττουν διόδια και εκεί που δεν υπάρχουν οάσεις, αλλά θα φτιαχτούν μελλοντικώς.

Και στο κάτω κάτω γιατί να πληρώνει ο Αιγύπτιος φορολογούμενος τη μούμια του Τουταγχαμών όταν δεν τη χρησιμοποιεί;

Εν τω μεταξύ στο Κατάρ βρίσκεται για μια ακόμα φορά ο Χάρης Παμπούκης, προκειμένου να πουλήσει στους αραπάδες το Ελληνικό.

Οι συζητήσεις διεξάγονται σε καλό κλίμα, τον πήγανε μάλιστα να παρακολουθήσει και έναν αποκεφαλισμό.

Επρόκειτο για κάποιον τζαμπατζή, που είχε συλληφθεί στο μετρό χωρίς εισιτήριο.

Προς Τροχαια θεσσαλονικης

Τι ελεγχει η καμερα που βρισκεται στον κομβο της Νεαπολης με κατευθυνση Δυτικα?
Ολο το οπτικο πεδιο καλυπτεται απο τις πινακιδες, Αρα ειναι καιρος να αλλαξει το μερος που εχει μπει.
Μηπως και προλαβουμε καποιο ατυχημα ή δυστυχημα το χειροτερο.

Δήλωση του Νίκου Γιαννόπουλου, μέλους της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

Αποδέχομαι με μεγάλη υπερηφάνεια και πολλή χαρά την κατηγορία της «παράνομης διακίνησης λαθρομεταναστών» Γιατί αυτό σημαίνει την αμέριστη αλληλεγγύη μου στους μετανάστες που ζουν και δουλεύουν στην Ελλάδα χωρίς χαρτιά, υφιστάμενοι υπερκεμετάλλευση, ταπεινώσεις και καταστολή. Γιατί σημαίνει ότι ως μέλος της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης εργάστηκα με αφοσίωση για την υποστήριξη του αγώνα των 300 απεργών πείνας, για την ασφαλή άνοδό τους στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, για την νίκη του αγώνα τους για νομιμοποίηση και ίσα δικαιώματα.

Αποδέχομαι με μεγάλη υπερηφάνεια και πολλή χαρά την κατηγορία της «διατάραξης οικιακής ειρήνης». Γιατί τούτο σημαίνει ότι δεν θεωρώ το πανεπιστημιακό άσυλο οικία ούτε των πρυτάνεων ούτε πολύ περισσότερο της κυβέρνησης και της αστυνομία. Γιατί το άσυλο δεν χρειάζεται για τα μαθήματα και την έρευνα, αλλά για όλες εκείνες της κατηγορίες που όταν η νομιμότητα παίρνει διαζύγιο από το δίκιο χρειάζονται χώρο για να φιλοξενήσει την αγωνία και τον αγώνα τους. Γιατί στο άδειο κτήριο της Νομικής Σχολής δεν διακυβευόταν η ομαλή λειτουργία του Πανεπιστημίου, αλλά αμφισβητούνταν ο κοινωνικός αποκλεισμός των μεταναστών, η αστυνομική και φασιστική τρομοκρατία σε βάρος τους, ο ρατσισμός και η εθνική καθαρότητα.

Αποδέχομαι με μεγάλη υπερηφάνεια και πολλή χαρά την κατηγορία της «φθοράς ξένης ιδιοκτησίας». Γιατί, ενώ το άδειο κτήριο παραδόθηκε πολύ πιο καθαρό απ’ ό,τι το παραλάβαμε, φθείραμε την ιδιοκτησιακή αντίληψη που έχει η κυβέρνηση για τη ζωή μας, για την εργασία μας, για την καθημερινότητά μας, φθείραμε την αυθεντία αυτών που με θράσος χιλίων πιθήκων αναγνωρίζουν το δίκιο των «καημένων των μεταναστών», αρκεί αυτοί να μη διεκδικούν μια ζωή με αξιοπρέπεια, να μην αγωνίζονται.

Στην πραγματικότητα, όμως, η κυβέρνηση πρέπει να απολογηθεί για «παράνομη διακίνηση λαθρομεταναστών». Γιατί όταν ως μέλος της ΕΕ συμμετέχει στη λεηλασία χωρών του λεγόμενου τρίτου κόσμου και ως μέλος του ΝΑΤΟ συμμετέχει στις σταυροφορίες στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, ευθύνεται για τον εξαναγκασμό εκατομμυρίων ανθρώπων να εγκαταλείψουν τις χώρες τους για να ζητήσουν μια θέση στον ήλιο στην «πολιτισμένη Δύση». Αντί να ουρλιάζουν «μα επιτέλους πόσοι μετανάστες χωρούν σ’αυτή τη χώρα», ας απολογηθούν πόσους μετανάστες ακόμα θα δημιουργήσουν οι πολυεθνικές, το ΔΝΤ, όλη εκείνη η πολιτική που βασίζεται στην εξαθλίωση των 2/3 του πλανήτη για να νομίζει το υπόλοιπο ότι περνάει καλά.

Η κυβέρνηση πρέπει να απολογηθεί για «διατάραξη οικιακής ειρήνης» γιατί διαλύει χιλιάδες οικογένειες με τις απολύσεις, την ανεργία, τους μισθούς των 500 ευρώ και το κλείσιμο χιλιάδων μαγαζιών. Γιατί επιβάλλει στη νέα γενιά μια ζωή χειρότερη απ’αυτή των γονιών της, ένα μέλλον γεμάτο εργασιακή περιπλάνηση και κοινωνική ανασφάλεια.

Τέλος, η κυβέρνηση πρέπει να απολογηθεί για «φθορά ξένης ιδιοκτησίας» γιατί έπαιξε τα αποθέματα των ασφαλιστικών ταμείων, που ανήκουν στους εργαζόμενους, στο Χρηματιστήριο, γιατί παρέδωσε τη δημόσια Υγεία και Παιδεία στο μεγάλο κεφάλαιο, γιατί ιδιωτικοποιεί τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και φτιάχνει δρόμους-καρμανιόλες στους οποίους πρέπει να πληρώνουμε φόρο θανάτου, γιατί ξεπουλάει το δημόσιο πλούτο, από το νερό και τα δάση ως την ενέργεια και τις παραλίες, στους μεγαλοεργολάβους και τις τράπεζες.

Συμμετέχω ενεργά στο κοινωνικό κίνημα επί 37 χρόνια και χωρίς οικονομία δυνμάμεων και συναισθημάτων αγωνίζομαι για την απελευθέρωση των καταπιεσμένων, για μια κοινωνία αλληλεγγύης, ισότητας και ελευθερίας. Όπως αντιλαμβάνεστε, με αφήνουν παγερά αδιάφορο οι λεονταρισμοί μιας κυβέρνησης που φέρεται σαν μπράβος της νύχτας απέναντι στους μετανάστες, τους ανέργους και όσους αγωνίζονται και κλίνει ευλαβώς το γόνυ απέναντι σε υποκείμενα που ονομάζονται Ντομινίκ Στρως Καν και Όλι Ρεν.



Οι απεργοί πείνας θα νικήσουν.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!

αν ειμαστε Ελληνες ωφειλουμε να αντισταθουμε , ειναι χρεος μας. Εχουμε το δικαιομα απο το Συνταγμα της Ελλαδας.

Αρθρο 120
1. Tο Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την E΄ Aναθεωρητική Bουλή των Eλλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Eφημερίδα της Kυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Yπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Iουνίου 1975.
2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Eλλήνων.
3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.
4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»

Μας συνδέουν... με Κάιρο; Καλάάά

Ημερομηνία δημοσίευσης: 01/02/2011 Εφημεριδα ΑΥΓΗ

Απίστευτο κι όμως αληθινό: οι γραφειοκράτες εκπρόσωποι της τρόικας πήραν τους δρόμους κι έφτασε η χάρη τους μέχρι τη Δράμα, για να εξετάσουν, λέει, «τι δεν πήγε καλά» με την επιχειρησιακή σύμβαση της ΝΕΟΓΑΛ. Γιατί δηλαδή δεν πέρασε η μείωση των αμοιβών των εργαζομένων και συνεπώς η αύξηση των κερδών της επιχείρησης, η οποία, παρεμπιπτόντως, είναι κερδοφόρα. Και πώς, άκουσον-άκουσον, αρκέστηκε η εργοδοσία μόνο στο πάγωμα των μισθών.

Τι σχέση όμως έχουν οι αμοιβές των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα με τη δημοσιονομική εξυγίανση; Τι σχέση έχει το μεροκάματο στην κάθε ΝΕΟΓΑΛ με το έλλειμμα; Πώς από τη μια κόβουν κεφάλια εν ονόματι των υγιών ασφαλιστικών Ταμείων και των υγιών δημόσιων οικονομικών και από την άλλη στερούν από τα Ταμεία και το κράτος έσοδα επιβάλλοντας μειώσεις μισθών, σπαστά ωράρια, απλήρωτες υπερωρίες, που εκτός των άλλων σημαίνουν λιγότερες ασφαλιστικές εισφορές και λιγότερους φόρους;

Μην το ψάχνετε. Δεν μπήκαν οι δυνάμεις του χρήματος στον κόπο να βάλουν την Ελλάδα στο χέρι, με τοποτηρητή τον Παπανδρέου, για να μας σώσουν. Η υγεία των δημόσιων οικονομικών και των ασφαλιστικών Ταμείων τούς ενδιαφέρει μόνο στον βαθμό που έτσι εξασφαλίζεται η μακροημέρευση της τοκογλυφίας τους. Η οικοδόμηση όμως ενός νέου, υγιούς ελληνικού πολιτισμού, στον οποίο το δικαίωμα του κάθε εργοδότη να ορίζει τις ζωές των μισθωτών δεν θα περιορίζεται από νόμους και συμβάσεις, αυτό μάλιστα. Και τους νοιάζει και τους κόφτει.

Γι' αυτό πήραν τον γραφειοκρατικό τους κώλο κι έφτασαν μέχρι τη Δράμα. Μπροστά στα μάτια μας επιχειρούν μια πρωτοφανή ανακατανομή υπέρ του κεφαλαίου. Ένα πραξικόπημα που εξουθενώνει τον κόσμο της εργασίας και τον παραδίνει δεμένο χειροπόδαρα στις ορέξεις των αφεντικών. Με συνεργούς και συμβούλους τις πιο επιθετικές δυνάμεις της εγχώριας εργοδοσίας, βάζουν κάθε μέρα στην ατζέντα νέες περικοπές αμοιβών και δικαιωμάτων. Νόμος είναι το δίκιο του Εργοδότη, του ΣΕΒ, του Τραπεζίτη, του Επενδυτή. Περί αυτού πρόκειται.

Η εύλογη απορία με όλα αυτά είναι: πώς στο καλό δεν ανησυχούν μήπως κάτι δεν πάει τελικώς καλά όχι στη ΝΕΟΓΑΛ αλλά στα φιλόδοξα σχέδιά τους; Μήπως με όσα συμβαίνουν τελευταία ο μεσογειακός πυρετός αποδειχτεί κολλητικός; Εμείς δηλαδή φωνάζουμε κι αυτοί μας συνδέουν με... Κάιρο; Καλάάάά

Καρτερός Θανάσης

Τα ταμπού και τα φετίχ της "Καθημερινής"

Ημερομηνία δημοσίευσης: 01/02/2011 Εφημεριδα ΑΥΓΗ


Καιρός είναι να τελειώνουμε με τα καταστροφικά ταμπού και φετίχ της μεταπολίτευσης. Τώρα είναι η στιγμή, γιατί η κοινωνία καταλαβαίνει ότι ο 'νόμος και η τάξη' δεν αποτελούν μια 'χουντική' εμμονή, αλλά θεμελιώδες συστατικό κάθε σοβαρής κοινωνίας" διαβάζουμε στο κύριο άρθρο της “Καθημερινής της Κυριακής”, υπό τον τίτλο "Να τελειώνουμε". Αυτή τη γενική τοποθέτηση - πρόταση η εφημερίδα τη θεμελιώνει στη συνέχεια:

"Αφήσαμε", λέει, "φασιστικές συμμορίες να καταλάβουν τα πανεπιστήμιά μας, μικρές μαφίες να τα κυβερνούν και να εκλέγουν πρυτανικές αρχές και κάθε παράνομο να λειτουργεί στα ΑΕΙ στο όνομα του ασύλου".

Τις φασιστικές συμμορίες δεν τις ονοματίζει, ούτε τις μικρές μαφίες, αλλά προφανώς τις συνδέει με τους μετανάστες, αφού αμέσως μετά, αναφέρεται αποκλειστικά σ' αυτούς κατηγορώντας τους ότι, λειτουργώντας "σαν οργανωμένες συμμορίες”, “έχουν καταλάβει σημαντικά κομμάτια μεγάλων πόλεων".

"Αυτή κατάσταση δεν πάει άλλο” είναι η κραυγή απόγνωσης του Μοντμπλάν του συντάκτη, ο οποίος όμως προτείνει με παρρησία: "Η κυβέρνηση οφείλει να καταργήσει το άσυλο" (αυτό μάλλον είναι το ταμπού) και "ταυτοχρόνως πρέπει να συνεχίσει μια οργανωμένη, αυστηρή προσπάθεια προστασίας των συνόρων μας, ανακατάληψης των γειτονιών της Αθήνας και άλλων πόλεων" (αυτό είναι το φετίχ κάθε φασίστα, να ανακαταλάβει την πατρίδα του από τον εσωτερικό εχθρό).

Ποιος όμως θα τα κάνει όλα αυτά; Η απάντηση δεν βρίσκεται στο κύριο άρθρο, αλλά στο κομμάτι που υπογράφει ο διευθυντής της εφημερίδας, ο κ. Παπαχελάς, το οποίο σε γενικές γραμμές λέει ότι στην Ελλάδα όλοι οι δημόσιοι λειτουργοί είναι "ανθρωπάκια", εκτός από τους "ανώνυμους λεβέντες του χρέους, που κάνουν τη δουλειά, τιμούν τη θέση τους και κρατούν αυτήν τη χώρα όρθια ακόμη".

Ποιοι είναι αυτοί; "Μπορεί να είναι πιλότοι που πετούν στις πιο αντίξοες συνθήκες, με λίγα λεφτά, πάνω από το Φαρμακονήσι όταν εμφανίζονται προκλητικά τα τουρκικά αεροσκάφη", "μπορεί να είναι ένας αξιωματικός της αστυνομίας που κοιμάται στο γραφείο του, παίρνει 1.300 ευρώ τον μήνα, αλλά προστατεύει την κοινωνία από βαρεμένους, παράφρονες που θέλουν να τα κάψουν όλα αν μπορούν". Συνεπώς απ' αυτούς περιμένει να τον σώσουν ο κ. Παπαχελάς.

Αφού θέλουν χούντα, γιατί δεν το λένε καθαρά; Τι ταμπού

Αφιερωμενο στους ξενοφοβους και στα καναλια του μισους

Έχουμε πόλεμο. Όλοι το ξέρουν. Εμείς;

Ημερομηνία δημοσίευσης: 23/01/2011 Εφημεριδα ΑΥΓΗ

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΑΡΜΑΤΑΚΗ*




Η επίθεση των κυρίαρχων τάξεων στην Ελλάδα και την Ευρώπη βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη. Οι τρεις βασικοί τους στόχοι βρίσκονται ήδη στα πρώτα στάδια υλοποίησης: Πλήρης ιδιωτικοποίηση όλου του δημόσιου χώρου (πλην κατασταλτικών και εισπρακτικών μηχανισμών), χτύπημα κάθε κατάκτησης και δικαιώματος του κόσμου της εργασίας (συντριβή πραγματικού μισθού και κατάργηση "κοινωνικού" μισθού -υγεία, παιδεία, σύνταξη, πολιτισμικά δικαιώματα), συρρίκνωση στα όρια της εξαφάνισης των μικρομεσαίων στρωμάτων πόλης και υπαίθρου.

Το πράγμα έχει αγριέψει. Στα δελτία των 8 (και όχι μόνο) «τρέχει αίμα». Κάθε ανακοίνωση «ρύθμισης» ή «αναδιάρθρωσης» μεταφράζεται (σε βάθος χρόνου) σε υποβάθμιση της ζωής χιλιάδων ανθρώπων, σε εκατοντάδες απολύσεις και κλεισίματα μικρών επιχειρήσεων, σε κατασχέσεις, σε καταθλίψεις, σε απόπειρες αυτοκτονίας.

Απαραίτητη προϋπόθεση -πέρα από τη φασιστικού τύπου καταστολή- για να προχωρήσει το σχέδιό τους είναι η διάσπαση και η διαίρεση των δυνάμεων του "αντιπάλου", των υποτελών τάξεων. Μικρομεσαίοι ενάντια στους ιδιωτικούς υπαλλήλους, ιδιωτικοί υπάλληλοι ενάντια στους δημόσιους υπαλλήλους, δημόσιοι υπάλληλοι ενάντια στους "προνομιούχους" των κλειστών επαγγελμάτων και δεν έχει τέλος...

Με βασικό εργαλείο την εκφώνηση των -υπό ολοκληρωτικό έλεγχο- "μεγάλων" ΜΜΕ, αξιοποιώντας τα φαινόμενα συντηρητικοποίησης που προκαλεί η ανασφάλεια που γεννά η κρίση, η μάχη δίνεται με πλήρη ιδεολογική κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού και των ιδεολογημάτων του (χυδαίος ατομικισμός, κοινωνικός αυτοματισμός, ξενοφοβία και ρατσισμός, υποκουλτούρα, κυριαρχία των πιο χαμηλών ενστίκτων και προτύπων αισθητικής στην καθημερινότητα).
Κυρίαρχο στοιχείο της περιόδου που ζούμε είναι η αντίληψη ότι "ο εχθρός είναι δίπλα μου". Είναι αυτός που θα μου πάρει τη δουλειά, θα "χώσει" τα παιδιά του, παίρνει περισσότερα χρήματα, δουλεύει λιγότερο, είναι πιο βολεμένος, πήρε δάνειο με μέσο κ.ο.κ. Η κατάσταση παίρνει χαρακτηριστικά εμπόλεμης κατάστασης μέσα στην κοινωνία, με τα φαινόμενα «ανθρωποφαγίας» να αυξάνονται με ραγδαίο ρυθμό.

Βασικός στόχος της αριστεράς αυτό το διάστημα θα έπρεπε να είναι -πέρα από την οργάνωση των κοινωνικών και συνδικαλιστικών αγώνων- η πρακτική συμβολή στην προστασία του κόσμου της εργασίας. Η παρέμβαση στην άγρια καθημερινότητα που διαμορφώνει συνειδήσεις, που περιθωριοποιεί μεγάλα τμήματα, που συμβάλλει στο τσάκισμα του ηθικού των «από κάτω». Το χτίσιμο κοινωνικών δομών και κινημάτων δράσης που θα «σώζουν ζωές» και ταυτόχρονα θα αποδεικνύουν έμπρακτα στα θύματα της κρίσης -και σε μας πρώτα απʼ όλα- ότι ο εχθρός είναι απέναντι κι όχι δίπλα (ταξική συνειδητοποίηση το λένε αυτό νομίζω), ότι μπορούμε να πετύχουμε έστω και μικρές νίκες, ότι η αριστερά του μέλλοντος που υποσχόμαστε είναι μια αριστερά που αξίζει να ασχολείσαι μαζί της.



Ο τρόπος οργάνωσης αυτής της μάχης έχει επαρκώς αναλυθεί, τεκμηριωθεί, εκφωνηθεί:

- Δίκτυα Αλληλεγγύης (κοινωνικά ιατρεία και φαρμακεία, υπηρεσίες νομικών συμβουλών, δωρεάν μαθήματα, συσσίτια και συλλογικές κουζίνες, αλληλέγγυα ταμεία ανακούφισης ανεργίας - φτώχειας κ.ά.).

- Δράσεις Συλλογικής Ανυπακοής (κινήματα «δεν πληρώνω», παρεμβάσεις σε πλειστηριασμούς και κατασχέσεις, μπλοκάρισμα σε διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος και νερού, προστασία κοινωνικά αδύναμων που διώκονται για οικονομικές μικροπαραβάσεις κ.ά.).

- Εναλλακτική και Αλληλέγγυα Διακίνηση Βασικών Αγαθών και Υπηρεσιών (παζάρια αλληλεγγύης, ανταλλακτικά δίκτυα προϊόντων, κατάργηση μεσαζόντων κι απʼ ευθείας προσέγγιση παραγωγών - καταναλωτών, αυτοδιαχειριζόμενες συνεταιριστικές μορφές οργάνωσης πολιτιστικών - κοινωνικών - οικονομικών δραστηριοτήτων και υπηρεσιών κ.ά.).

Όλα τα παραπάνω έχουν δοκιμαστεί πρωτοβουλιακά σε μικρή αλλά επαρκή κλίμακα σε όλη τη χώρα με σημαντικά πετυχημένα παραδείγματα να προσφέρουν την εμπειρία τους και να διευκολύνουν τις καινούργιες δράσεις και πρωτοβουλίες να προχωρήσουν με γρήγορους ρυθμούς.

Κι εδώ μπαίνει το μεγάλο ερώτημα: Η αριστερά τι κάνει; Και το ακόμα σημαντικότερο ερώτημα: Η αριστερά τι θα κάνει; Θέλει; Μπορεί; Θα πρωτοστατήσει ενεργά με όλες τις δυνάμεις της και κεντρικά αλλά -κυρίως- και τοπικά σε ένα τέτοιο κίνημα; Χωρίς αναστολές, χωρίς υπεριδεολογικοποιήσεις και υπερπολιτικοποιήσεις, χωρίς αναστολές και αποκλεισμούς; Θα το κάνει βασικό και, γιατί όχι, κυρίαρχο στοιχείο της καθημερινής πολιτικής της δράσης; Θα δώσει τη μάχη για τη σωτηρία του κόσμου που υποτίθεται ότι θέλει να εκπροσωπεί; Θα βοηθήσει να πάρει μια ανάσα αυτός ο κόσμος; Να δει λίγο φως;

Προσωπικά είμαι επιφυλακτικός (αν όχι απαισιόδοξος). Ο λόγος; Η αριστερά στη χώρα μας (στο επίπεδο των ηγεσιών κυρίως) κυριαρχείται σχεδόν αποκλειστικά από το σύνδρομο της «μεγάλης πολιτικής» υποτιμώντας και υποβαθμίζοντας το «κοινωνικό». Συμπεριφέρεται σαν να πρόκειται να αναλάβει την εξουσία σε μερικούς μήνες και αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει στα τεράστια πολιτικά, ιδεολογικά και θεωρητικά ζητήματα που θα της ζητήσει αυτή η εξέλιξη να λύσει.

Μπορεί, για παράδειγμα, να «σκοτώνεται» επί μήνες για το ζήτημα του χρέους (και καλώς), αλλά να μην έχει καταφέρει να βοηθήσει να στηθούν 5 (πέντε) παραδειγματικά πρωτοβάθμια σωματεία στον ιδιωτικό τομέα που να συσπειρώνουν τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων. Μπορεί να «σφάζεται» χρόνια για το ευρώ και την Ευρωζώνη, το εθνικό ή το ευρωπαϊκό πεδίο ταξικής πάλης (και καλώς), αλλά να μην συντονίσει τη δράση της για να δει τι -πρακτικά- θα κάνει με την κατάσταση στο κέντρο και τις υποβαθμισμένες - γκετοποιημένες γειτονιές της πρωτεύουσας.

Μπορεί να διασπάται για την κόκκινη κάρτα και τον «ΣΥΡΙΖΑ ή την ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελών» (κακώς), αλλά δεν έχει αφιερώσει ούτε 5 (πέντε) συνεδριάσεις των κορυφαίων οργάνων των συμμαχικών σχημάτων της για τα δίκτυα αλληλεγγύης και το στήσιμό τους. Μπορεί να «τρελαίνεται» για το σε ποιο στάδιο του σοσιαλισμού γεννιούνται τα πρώτα σπέρματα κομμουνισμού (…), αλλά άφησε το παιγνίδι της περιβαλλοντικής κινητοποίησης στον γνωστό όμιλο και στα μέσα επικοινωνίας του.

Δυστυχώς, όμως, σύντροφοι, μετά από ενδελεχή έρευνα που διεξήγαγα τις μέρες των διακοπών, αδίκως ανησυχούμε και σπαταλιόμαστε. Κανείς (ούτε το κυρίαρχο σύστημα ούτε ο κόσμος της εργασίας) πρόκειται να μας αναθέσει την εξουσία το επόμενο τρίμηνο. Παράλληλα, σε αυτό το χρονικό διάστημα, θα εξελίσσονται αυτά που είπαμε στην αρχή. Απολύσεις, πτωχεύσεις, κατασχέσεις, καταθλίψεις, αυτοκτονίες. Και αν συνεχίσουμε αυτόν τον χαβά, θα κατηγορούμε τον κόσμο (που φταίει βέβαια κι αυτός, άλλη κουβέντα όμως) ότι ψάχνει λύσεις άλλες, μακριά από τους δρόμους που του προτείνουμε εμείς.

Ελπίζω ο απαισιόδοξος τόνος του άρθρου να αποδειχτεί υπερβολικός και άδικος. Και το ελπίζω, γιατί πρέπει να νικήσουμε τον φόβο. Κι ο φόβος δεν νικιέται με λόγια, αλλά με πράξεις.




* Ο Κώστας Μαρματάκης είναι μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ

Εχουμε μνημη κυριε Τριανταφυλλιδη

Πολλη σωστη η θεση του αγαλματος του "εθναρχη" θα ξερασω, Καραμανλη, να βλεπει το καινουργιο Δημαρχειο.
Στην θεση που βρισκεται το δημαρχειο ηταν παλια η 87η ΣΔΙ, στα μπουντρουμια της εκατονταδες αγωνιστες της Αριστερας, των Λαμπρακηδων και της Δημοκρατιας, βασανιστηκαν στην περιφημη πρωτη οκταετια του "εθναρχη" , μη χεσω, Κωνσταντινου Καραμανλη.

ΥΓ
Επιτελους και η Θεσσαλονικη βρηκε ενα πολυ καλο στοχο για να ανατιναζει.
Επειδη ενιωθα αδικημενος σε σχεση με τους αθηναιους που ειχαν το αγαλμα του Τρουμαν για να το ανατιναζουν.

Στον βωμό της «συναίνεσης»

Εφημεριδα ΑΥΓΗ ημερομηνία δημοσίευσης: 21/01/2011


ΤΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΜΗΤΑΦΙΔΗ*

Σε φιέστα «εθνικής ομοψυχίας» εξελίχθηκαν τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του πατριάρχη της δεξιάς Κ. Καραμανλή στην πολύπαθη παραλία της Θεσσαλονίκης, στη «μόνιμη θέση του, που ατενίζει τον Θερμαϊκό», όπως είπε ο «θεσσαλονικάρχης» υπουργός Άμυνας κ. Βενιζέλος - τραβώντας το αυτί τού τέως «αντιρρησία» δήμαρχου Μπουτάρη, ο οποίος έσπευσε να «υποκλιθεί στον μεγάλο αυτό Έλληνα, χωρίς γκρίνια και μιζέρια»(!) Διότι, κατά τον πολιτικά αποκαλυπτικό κ. Βενιζέλο, «σε μια περίοδο οικονομικής, κοινωνικής και ηθικής κρίσης, οφείλουμε όλοι να είμαστε υπεύθυνοι, γενναιόδωροι και συναινετικοί, όπως έπραξε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής».

Αν ο «δωρικός, αριστοτελικός» -κατά τον «μαθητή της σχολής Καραμανλή» κ. Σαμαρά- μαρμαρωμένος «εθνάρχης» είχε φωνή, μπροστά σʼ αυτή την έκρηξη -«Μνημόνιο» γαρ!- «εθνικής συναίνεσης», θα αναφωνούσε «μακεδονιστί, όπως 37 χρόνια πριν ψηλά από το Μακεδονία Παλλάς, Θεσσαλονικείς, ήλθα!» -σύμφωνα με τον στενό του συνεργάτη Ν. Μέρτζο, πρόεδρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και αντιπρόεδρο της «Συμβουλευτικής Επιτροπής»... της χούντας! Έτριζαν τα κόκαλα των νεκρών αγωνιστών της αντιδικτατορικής αντίστασης σε μια πόλη που πλήρωσε βαρύ τίμημα για την «αποκατάσταση της δημοκρατίας».

Σε διακοπές στη Γαλλία από το 1963 με το ψευδώνυμο «Τριανταφυλλίδης», ο Καραμανλής θυμήθηκε ότι στη χώρα υπήρχε χούντα και «ανησύχησε» μήπως «εάν παραταθεί υπέρμετρον η παρούσα κατάστασις και δεν έχει προγραμματισθεί με σύνεσιν και τόλμην η αποκατάστασις της ομαλότητας, υπάρχει κίνδυνος να καταλήξωμεν εις τον κομμουνισμόν», (βλ. συνέντευξή του στις 27/11/1967). Η χούντα για τον Καραμανλή ήταν «επικίνδυνη», γιατί η ανατροπή της μπορούσε να φέρει τον κομμουνισμό!

Μπορεί, λοιπόν, η Θεσσαλονίκη της ανέχειας, χωρίς τον «κίνδυνον του κομμουνισμού», να κοιμάται πλέον ήσυχη πάνω στους λόφους των σκουπιδιών, αφού -κατά τον αμίμητο συμβουλάτορα των απριλιανών πραξικοπηματιών- «τώρα πια την φρουρούν οι Εθνάρχες των Ελλήνων σε σημαίνουσα ομοζυγία - στην Εγνατία ο Ελευθερωτής Βενιζέλος, στη Νέα Παραλία ο Αναμορφωτής Καραμανλής.»(!)

Επειδή όμως δεν ζούμε σε χώρα λωτοφάγων, παραπέμπουμε -από έλλειψη χώρου- τους ανιστόρητους υμνολόγους του «εθνάρχη», που αποσιωπούν τα σκοτεινά σημεία της πολιτικής διαδρομής του, στην τεκμηριωμένη ανακοίνωση της δημοτικής παράταξης ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ –ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ, «ο εθνάρχης... μάς γύρισε την πλάτη - ή η ιστορία ως φάρσα!». Γιατί η «μνήμη της πόλης δεν έχει ανάγκη από αγάλματα, αλλά πρέπει να ξαναζωντανέψει και να γίνει 'επισκέψιμη' ως πηγή γνώσης για το σήμερα και το αύριο της πόλης και της χώρας» - ενόψει μάλιστα του «ιωβηλαίου» της πόλης, το 2012.

Το συντηρητικό κατεστημένο της πόλης πριμοδότησε με την εθνικιστική του ρητορεία και πρακτική μια μονοδιάστατη εικόνα της Θεσσαλονίκης, αναδεικνύοντας κατʼ αποκλειστικότητα μνημεία της κλασικής, βυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου, αδιαφορώντας για το πρόσφατο, σκληρό παρελθόν της και για τη διαφύλαξη της ιστορικής της συνέχειας. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι η Αντιφασιστική και η Αντιδικτατορική Αντίσταση, παρά το βαρύ τους αποτύπωμα στο σώμα της πόλης, παραμένουν άστεγες και άπορες! Την ίδια τύχη επιφύλαξαν οι «σκαντζόχοιροι» της εθνικοφροσύνης και για το εργατικό κίνημα της πόλης, που ευτύχησε να είναι η «μητρόπολη του βαλκανικού εργατικού κινήματος», ακόμα και υπό συνθήκες οθωμανικής κυριαρχίας.

Τα «εκατόχρονα» της πόλης πρέπει να γίνουν αφορμή όχι για ανέξοδα εθνικιστικά παραληρήματα και πολυέξοδες φιέστες, αλλά για να δούμε, χωρίς κόμπλεξ, τα λάθη του παρελθόντος και να καθορίσουμε με ρεαλισμό και εξωστρέφεια το μέλλον και τον ρόλο της Θεσσαλονίκης στον 21ο αιώνα.



* Ο Τρ. Μηταφίδης είναι δημοτικός σύμβουλος Δήμου Θεσσαλονίκης

ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ

εφημεριδα ΑΥΓΗ 21/01/2011

Η κατάληξη της Εξεταστικής Επιτροπής για το σκάνδαλο της Siemens αποτελεί άλλο ένα, δυστυχώς αναμενόμενο, σκάνδαλο, που ενισχύει την εκτίμηση ότι ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., σε μια αξιοζήλευτη επίδειξη συναίνεσης, μεθόδευσαν τη συγκάλυψη. Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει!

Και τα δύο κόμματα καταλογίζουν ευθύνες σε πολιτικά πρόσωπα των χώρων τους που είναι εκτός της ενεργού πολιτικής δράσης. Οι σημερινές ηγεσίες "καίνε" στελέχη των κομμάτων τους για να διασωθούν οι ίδιες, σε μια περίοδο που ανεβαίνει η λαϊκή απαίτηση να καταλογιστούν πολιτικές, ακόμη και ποινικές, ευθύνες για την κρίση.

Οι κατηγορίες που περιλαμβάνονται στα πορίσματα είναι σκοπίμως αόριστες και ατεκμηρίωτες, γεγονός που επιβεβαιώνει τις υποψίες ότι η έρευνα βουλιάζει. Άλλωστε από τον ογκώδη φάκελο του σκανδάλου της Siemens μόνο το σκάνδαλο του C4Ι (η περιβόητη ολυμπιακή ασφάλεια) έχει παραμείνει ακόμη εκτός παραγραφής. Όλα τα άλλα έχουν ρυθμιστεί!

H έκβαση και αυτής της υπόθεσης επιβεβαιώνει ότι το δικομματικό πολιτικό σύστημα προκάλεσε σκάνδαλα και απονομιμοποίησε την πολιτική. Το μεγαλύτερο έλλειμμα που δημιούργησε είναι το ηθικοπολιτικό. Η διαπίστωση αυτή, σε καιρούς δεινής οικονομικής κρίσης, εξοργίζει τους πολίτες και μπορεί να αποδειχθεί καταλύτης απρόβλεπτων αντιδράσεων.

Χθες, την ώρα που ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. μεθόδευαν την ατιμωρησία για το σκάνδαλο της Siemens, στον Άρειο Πάγο συζητιόταν αίτηση αναίρεσης συμβασιούχων, οι οποίοι, μετά από χρόνια επισφαλούς εργασίας, βρέθηκαν στον δρόμο. Υπακούοντας στη "φωνή της νομιμότητας", ο εισηγητής πρότεινε την απόρριψη των αιτήσεων, επικαλούμενος μάλιστα τη συνταγματική διάταξη, που από κοινού τα δύο κόμματα ψήφισαν, με την οποία απαγορεύεται η μετατροπή συμβάσεων έργου σε αορίστου χρόνου.

Χιλιάδες συμβασιούχοι, οι οποίοι κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, 40άρηδες και 50άρηδες πλέον, με οικογενειακές υποχρεώσεις, έχουν οδηγηθεί στην ανεργία - και μάλιστα μέσα σε περιβάλλον αυξανόμενης ανεργίας. Ήταν αναμενόμενο, λοιπόν, να υποδεχθούν την εισήγηση με το σύνθημα "Πουλημένοι"! Για την περίπτωσή τους το Σύνταγμα δεν προβλέπει ατιμωρησία με σύντομες προθεσμίες παραγραφής. Αντιθέτως, τους καταδικάζει σε απόλυση με συνοπτικές διαδικασίες.

Μια απλή σύγκριση των δύο γεγονότων χθες αποκαλύπτει πόσο αδυσώπητη είναι η ηθικοπολιτική κρίση που μαστίζει τη χώρα. Και πόσο αρκεί μια τυχαία αντίδραση για να ανάψει το σπίρτο...

Το μηλο επεσε κατω απο την μηλια

H αλληλεγγύη είναι στο DNA της αριστεράς

Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/01/2011

ΤΟΥ ΠAΝΟΥ ΤΡΙΓAΖΗ*

Βαρύτατα τραυματισμένες κοινωνίες από τη νεοφιλελεύθερη επιδρομή αφήνει πίσω του το 2010. Δεινά υφίσταται ο ελληνικός λαός από την εφαρμογή του Μνημονίου, το οποίο διαρκώς αναθεωρείται προς το χειρότερο. Η οικονομία είναι σε βαθιά ύφεση, τα λουκέτα σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις πολλαπλασιάζονται, η ανεργία καλπάζει (με κύρια θύματα τις γυναίκες και τους νέους), οι κοινωνικές παροχές συρρικνώνονται ή εξαφανίζονται, τα εργασιακά δικαιώματα κατακρεουργούνται, η ανασφάλεια γενικεύεται.

Οδυνηρά επίκαιρος ο στίχος του Μαγιακόφσκι «Η Πολιτεία αμπάρωσε τον δρόμο με σκοτάδι», το οποίο μόνο οι ενωμένες κοινωνικές αντιστάσεις μπορούν να διαλύσουν. Η κοινωνία πρέπει να αρνηθεί την παγίδα της συνενοχής («μαζί τα φάγαμε», κ.λπ.), που τις πλασάρουν οι κρατούντες και τα φερέφωνά τους. Να αποκρούσει στάσεις και συμπεριφορές του τύπου «σφάξε με, Αγά μου, ν' αγιάσω», ή «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Να απαντήσει με την «αισιοδοξία της βούλησης» στην «απαισιοδοξία της γνώσης», όπως θα 'λεγε ο Γκράμσι. Ο φόβος μπορεί να νικηθεί από την ελπίδα. «Κανένας μόνος του στην κρίση», είναι το σύνθημα που πρέπει να κυριαρχήσει το 2011.

Η αλληλεγγύη είναι στο DNA της αριστεράς. Αποτελεί το θεμέλιο γα την ανάπτυξη της κοινωνικής και πολιτικής της δράσης. Ας θυμηθούμε, ότι «Εθνική Αλληλεγγύη» ήταν η πρώτη οργάνωση που ίδρυσαν οι κομμουνιστές (πριν και από το ΕΑΜ) κόντρα στη Γερμανική κατοχή του 1941-44. Οι αριστεροί άνθρωποι ξέρουν ότι -κάτω και από τις πιο δύσκολες συνθήκες- η συλλογική δράση φέρνει αποτελέσματα, όπως δείχνει η ιστορία όλων των κοινωνικών αγώνων στη χώρα μας και διεθνώς. Καλούνται να οικοδομήσουν κοινά μέτωπα αντίστασης και αλληλεγγύης στο τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Παντού αναπτύσσονται αγώνες, μικροί ή μεγάλοι, κόντρα στις κοινωνικά ανάλγητες πολιτικές και στους νεοφιλελεύθερους «μονόδρομους».

Στις τοπικές κοινωνίες η ανθρώπινη αλληλεγγύη μπορεί να εκφραστεί πιο άμεσα. Εκεί οι άνθρωποι που πλήττονται από την κρίση μας είναι πιο οικείοι, οι σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης πιο ισχυρές, οι περιχαρακώσεις πιο εύκολα υπερβάσιμες. Εκεί η δημιουργία δικτύων κοινωνικής αλληλεγγύης μπορεί να πάρει ποικίλες μορφές, με την ενεργό συμμετοχή των ίδιων των πληττόμενων.

Η αρχή της νέας χρονιάς είναι αρχή και της νέας αυτοδιοικητικής περιόδου. Οι νέες Περιφερειακές και Δημοτικές Αρχές πρέπει να νιώσουν πιο έντονα την πίεση «από τα κάτω» για την εφαρμογή προγραμμάτων κοινωνικής στήριξης. Οι άνεργοι και οι φτωχοί να απαλλαγούν από τα δημοτικά τέλη. Να ισχύσουν νέα κριτήρια για την κατάρτιση των προϋπολογισμών των Δήμων και Περιφερειών για το 2011.

Ακόμα μία επισήμανση. Η ανθρώπινη αλληλεγγύη δεν μπορεί να είναι επιλεκτική. Τη δικαιούνται όλοι οι κοινωνικά αδύνατοι, χωρίς καμία διάκριση, μεταξύ των οποίων και οι μετανάστες. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι αδιαίρετα και αλληλεξαρτώμενα. Έχουν ισχύ για όλους τους ανθρώπους μόνο και μόνο επειδή είναι άνθρωποι...

Έχουμε μπροστά μας μια πολύ δύσκολη χρονιά. Οι ευχές για ό,τι καλύτερο δεν είναι τυπικές. Κλείνουν μέσα τους μηνύματα εγρήγορσης και κινητοποίησης.



* Οικονομολόγος-διεθνολόγος, υπεύθυνος του Τμήματος Εξωτερικής Πολιτικής του ΣΥΝ

με τις ευχες μας

ποιος πληρωνει?

Η κυρια Κατερινα Μπατζελη πρωην υπουργος αγροτικης αναπτυξης δηλωσε :

"Εισπρατω πολυ δυσαρεσκεια απο τους ανθρωπους της εκλογικης μου περιφερειας σχετικα με τα μετρα της κυβερνησης και το μνημονιο."

Η απαντηση μας :

Εσεις εισπρατετε, αλλα το κακο ειναι οτι ΕΜΕΙΣ πληρωνουμε

ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ

Αυτη ειναι εκφραση μου καθε μερα "κυριε" Χατζιδακη.
Καθε μερα ειμαι τρομαγμενος απο την πολιτικη του και την πολιτικη του ΠΑΣΟΚ


Ενας απο τους κύριους υπευθυνους για την καταντια του ελληνικου δημοσιου, μην ξεχναμε οτι ηταν υπουργος Μεταφορων, μηπως πρεπει να θυμηθουμε ποσο χειροτερη ηταν η πορεια των οργανισμων που ειχε στην ευθυνη του? Συνεχισε επαξια την πολιτικη του ΠΑΣΟΚ και παρεδωσε σε ακομη χειροτερη θεση ολους αυτους για να συνεχισει το ΠΑΣΟΚ και παλι.

Η εργατικη ταξη και ολο το κινημα αυτην την στιγμη βρισκεται με την πλατη στον τοιχο και σφυροκοπειται.
Ειμαστε στην αρχη ενος πολεμου και στον πολεμο θα χρησιμοποιησουμε ολα τα μεσα.
Το μνημονιακο μπλοκ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-Λάος χρησιμοποιει, την νομοθετικη εξουσια που εχει στα χερια του και τους νομους που ψηφιζει, κυριολεκτικα σαν ΟΠΛΟ για να σκοτωνει καθε μερα εργατες, αγροτες και μικρομεσαιους επαγγελματιες.
Μαθαινουμε για αυτοκτονιες, ιδιωτικος υπαλληλος αυτοκτονισε για να εισπραξει η χηρα την ασφαλεια και να πληρωσει το δανειο του σπιτιου, που ηδη ειχε βγει σε πληστηριασμο. Φορτηγατζης αυτοκτονησε μεσα στο φορτηγο του. Και ποσα αλλα δεν εχουν δει το φως της δημοσιοτητας.

Η εργατικη ταξη τι εχει στα χερια της?
Η οργη ξεχειλιζει, τα ονειρα μας δολοφονουνται, η ζωη μας εξευτελιζεται, τα παιδια μας ανεργοι ή στην καλιτερη περιπτωση ερμαια στην ορεξεις της εργοδοσιας.

Δεν ειμαστε εμεις, η εργατικη ταξη, αυτοι που σηκωσε το χερι εναντια σε εναν αστο πολιτικο, ειναι η ιδια η πολιτικη που εφαρμοσαν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, εναλλαξ.
Εμεις σαν εργατες θελουμε την ειρηνικη αντιπαραθεση μαζι με αυτους ΑΛΛΑ θα παρουμε τα οπλα αφου αυτο δεν ειναι πια δυνατον.

Ο πολεμος τωρα εχει αρχισει και σε εναν πολεμο εχουμε θυματα.

Πρεπει να σκοτωσουμε οτι μας σκοτωνει.

ΚΑΘΑΡΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ

Για να συνεννοούμαστε: μην ξανακούσω κανέναν να γκρινιάζει για οτιδήποτε αφορά την πολιτική κατάσταση που διανύουμε, αν σήμερα δεν έχει απεργήσει και δε εχει βγει στο δρόμο.

Δικαιολογίες μπορεί να βρει όσες θέλει, θέση στον ήλιο δεν υπάρχει περίπτωση να βρει ούτε μοίρα για τα παιδιά του.

Συνεννοηθήκαμε;

ΕΧΘΡΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ

Το νομοσχεδιο για τις συμβασεις των εργαζομενων στον ιδιωτικο τομεα, θα τεθει ΠΡΩΤΑ για εγκριση απο την Τροικα και μετα θα ψηφιστει απο το υπουργικο συμβουλιο.

Αν αυτο δεν ειναι κατοχη απο εχθρικη δυναμη, τοτε τι ειναι?

300.000 άνεργοι μισθωτοί και μικρομεσαίοι μέσα στο 2010

Ακόμη και τον Αύγουστο αυξήθηκε η ανεργία κατά 160.402 άτομα

- Μείωση ΦΠΑ ζητούν οι επιχειρήσεις

- Το 28% των βιοτεχνών Β. Ελλάδας δηλώνουν έτοιμοι να προχωρήσουν σε απολύσεις και μόλις το 4,7% ότι θα κάνουν προσλήψεις

Πάνω από 200.000 θέσεις μισθωτής εργασίας και άλλες 100.000 θέσεις αυτοαπασχολούμενων και μεσαίων επιχειρηματιών θα χαθούν έως το τέλος του χρόνου, σύμφωνα με το Ινστιτούτο της ΓΣΕΒΕ. Η δραματική εξέλιξη είναι εμφανής, καθώς τον Αύγουστο, που εθεωρείτο μήνας ανόδου του αριθμού των απασχολούμενων λόγω της εποχικής απασχόλησης, φέτος η απασχόληση μειώθηκε κατά 165.356 άτομα και η ανεργία αυξήθηκε κατά 160.402 άτομα. Αλλά και τον Ιούλιο η απασχόληση μειώθηκε κατά 40.406 άτομα. Οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες ζητούν να μειωθεί ο ΦΠΑ κατά 1% ώστε να διατηρηθούν θέσεις εργασίας και να βελτιωθεί η ψυχολογία της αγοράς.

Ανάλογη εικόνα, με απολύσεις και μειώσεις μισθών, καταγράφει και το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης, επισημαίνοντας ότι σε επιχειρήσεις με μέχρι 20 εργαζόμενους δεν θα εφαρμόζεται δεσμευτικά η κλαδική σύμβαση και σύντομα θα 'ρθουν οι ατομικές συμβάσεις.

Στο πρώτο εννεάμηνο φέτος, το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου παρουσίασε μείωση κατά 18,2%

17 νοεμβρη

ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΥΝΤΗΡΙΤΙΚΗ ΛΥΣΗ

ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ