Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2011
Καζαντζάκης και Βατοπέδιο
Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2011
ΕΚΟΝ ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ:

Αυτές τις ημέρες συμπληρώνονται 44 χρόνια (Δεκέμβριος του 1967) από την ίδρυση της οργάνωσης νεολαίας «Ρήγας Φεραίος». Μιας ασυνήθιστης περίπτωσης για τα ελληνικά πολιτικά χρονικά, με μεγάλη ιδεολογικο-πολιτική επιρροή, δράση και κύρος στον αντιδικτατορικό αγώνα και τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης. Ο «Ρήγας Φεραίος» είχε κορυφαίο ρόλο στο αντιδικτατορικό κίνημα και στη εξέγερση του Πολυτεχνείου και της Νομικής.
Παράλληλα η συμβολή του "Ρήγα Φεραίου" στην ανάπτυξη του μαζικού αντιδικτατορικού κινήματος ήταν ιδιαιτέρως σημαντική, ενώ επίσης παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην δημιουργία των Φοιτητικών Επιτροπών Αγώνα. Οι πλατιές αυτές συλλογικότητες, που αποτελούνται από φοιτητές που αναζητούν τρόπους συλλογικής αντιδικτατορικής δράσης, θα δράσουν δημόσια στις σχόλες τους και μέσα στα αμφιθέατρα διεκδικώντας τη δυνατότητα για δημόσιες συγκεντρώσεις και συζήτησης, ενώ προφυλάσσουν τον παράνομο οργανωτικό τους ιστό. Το 1972 θα συγκροτηθεί το Διασχολικό των ΦΕΑ που συντονίζει όλες τις σχολές. Το σχήμα αυτό θα αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικό και θα αποτελέσει τον βασικό ιστό ανάπτυξης του φοιτητικού αντιδικτατορικού κινήματος. Παράλληλα εκατοντάδες μέλη του Ρήγα θα συμμετάσχουν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου και η οργάνωση θα έχει την πλειοψηφία στην συντονιστική επιτροπή κατάληψης.
Τον Ιούνιο 1974 μετονομάστηκε σε Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (ΠΟΝ) "Ρήγας Φεραίος" και αυτοαναγνωρίστηκε ως νεολαία του ΚΚΕ εσωτερικού. Στη μεταπολίτευση συνέχισε τη δράση του, έχοντας ιδιαίτερη ανάπτυξη στο φοιτητικό κίνημα. Στην Α΄ Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του 1976, μετονομάστηκε σε Ελληνική Κομμουνιστική Νεολαία (ΕΚΟΝ) "Ρήγας Φεραίος", παρά τη διαφωνία ισχυρής τάσης, που επέμενε στη διατήρηση του ευρύτερου πολιτικού χαρακτήρα της οργάνωσης.
Στις γραμμές της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος διαμορφώθηκε πλειοψηφούσα αριστερή πτέρυγα, η οποία είχε αναφορές στον κριτικό μαρξισμό που εκπροσωπούσαν θεωρητικοί όπως ο Νίκος Πουλαντζάς , ο Λουί Αλτουσέρ και ο Καστοριάδης, καθώς επίσης και σε γεγονότα διεθνούς εμβέλειας όπως ο Γαλλικός Μάης του '68 και η Πολιτιστική Επανάσταση στην Κίνα. Η πτέρυγα αυτή διαφωνούσε με τις πολιτικές και στρατηγικές επιλογές του κόμματος.
Μετά την εκλογική αποτυχία του 1977, η αριστερή πτέρυγα της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος όξυνε την κριτική της τονίζοντας πως η δημιουργία του εκλογικού σχήματος της ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ με τα θολά, μετριοπαθή και ετερόκλητα χαρακτηριστικά της, αποτελούσε την κύρια αιτία της εκλογικής συρρίκνωσης. Η εσωτερική κρίση οξύνθηκε μέχρι τις παραμονές της σύγκλισης της Β' Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης της οργάνωσης, την οποία η ηγεσία του ΚΚΕ Εσωτερικού δεν αναγνώρισε. Όσοι συμμετείχαν σε αυτή διαγράφτηκαν από την κομματική ηγεσία (65%-70% της οργάνωσης). Οι διαγραφθέντες ίδρυσαν ξεχωριστή οργάνωση με τον τίτλο ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος Β' Πανελλαδική.
Κατά τη διάσπαση του 1987, όταν η πλειοψηφία του ΚΚΕ εσωτερικού ίδρυσε την Ελληνική Αριστερά (ΕΑΡ), ο Ρήγας Φεραίος αποτέλεσε νεολαία του ΚΚΕ Εσωτερικού/Ανανεωτική Αριστερά. Τα επόμενα χρόνια συρρικνώθηκε και το 1999, τα λίγα μέλη που είχαν απομείνει επέλεξαν να μετονομαστούν σε Νεολαία της Ανανεωτικής Κομμουνιστικής Οικολογικής Αριστεράς (ΑΚΟΑ).
Ο Ρήγας Φεραίος εξέδιδε τον Θούριο. Ανάμεσα στους κατά καιρούς γραμματείς της οργάνωσης ήταν οι Κώστας Κωσταράκος, Γιάννης Βούλγαρης, Μάνος Σωτηριάδης, Μπάμπης Γεωργούλας, Νίκος Βούτσης, Νίκος Φίλης, Μιχάλης Σαμπατακάκης κ.ά.
Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2011
Οργιάζει το καρτέλ του χάλυβα στην Ελλάδα..
Το επίσημα καταγγελμένο ελληνικό καρτέλ του χάλυβα απο το 2006, η ομάδα συμφερόντων που αποτελείται απο τη ΣΙΔΕΝΟΡ του μεγαλοβιομήχανου Νίκου Στασινόπουλου,τη Χαλυβουργική του Κωσταντίνου Αγγελόπουλου και τη Χαλυβουργία Ελλάδας του Νίκου Μάνεση, βρίσκεται πρόσφατα και πάλι στην επικαιρότητα.
απο το stopcartel
Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2011
ΤΟ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟ ΦΙΔΙ ΤΟΥ ΛΑΟΣ ΠΑΡΑΦΥΛΑΕΙ ΣΤΟ ΥΕΘΑ
Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011
Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011
50 χρόνια από τη δολοφονία του Στεφ. Βιλδεμίρη
Του Δημήτρη ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΠΟΥΛΟΥ
εφημεριδα ΑΥΓΗ 22/10/2001
Με αφορμή την εκδήλωση που πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη για να τιμηθεί ο αξέχαστος νεολαίος της ΕΔΑ Στέφανος Βιλδεμίρης, ο οποίος δολοφονήθηκε στις εκλογές βίας και νοθείας του 1961, θα ήθελα, ως κάτοικος της πόλης εκείνη την εποχή, ν' αναφερθώ σε μερικά ακόμη συμβάντα στη Θεσσαλονίκη σ' εκείνες τις αιματοβαμμένες εκλογές, συμπληρώνοντας έτσι το πλαίσιο μέσα στο οποίο πραγματοποιήθηκε το έγκλημα, όπως το περιγράφει στην "Αυγή" της Κυριακής της 16.10.11 ο φίλος Μόρφης Στεφούδης.
Οι εκλογές εκείνες, παρ' όλο που ήταν εκλογές βίας και τρομοκρατίας σε όλη την Ελλάδα, στην πόλη της Θεσσαλονίκης στάθηκαν ακόμη πιο σκληρές. Πρωταγωνιστές της βίας ήταν η αστυνομία της πόλης που τότε είχαν επικεφαλής τους γνωστούς Μήτσου, Καμουτσή, Καπελώνη κ.ά., καθώς και τις διάφορες παρακρατικές ομάδες που και αυτές προστατεύονταν από την αστυνομία. "Αγανακτισμένους" πολίτες τους ονόμαζαν οι τότε κυβερνώντες και τα όργανά τους. Ήταν διάφοροι πρώην συνεργάτες των Γερμανών και των Βούλγαρων κατακτητών, άνθρωποι του υπόκοσμου και άλλα λούμπεν στοιχεία, που τους είχαν οργανώσει με στόχο την αριστερά, αλλά και τη Δημοκρατία γενικότερα. Όλος αυτός ο συρφετός κατέβαλε κάθε προσπάθεια να επιβάλει τον τρόμο σε ολόκληρη την πόλη.
Τα γραφεία της ΕΔΑ ήταν περικυκλωμένα μέρα και νύχτα από αστυνομικούς, αλλά και από χαφιέδες και παρακρατικούς με πολιτικά. Το ίδιο γινόταν και με όλους τους γνωστούς ΕΔΑΐτες. Ο χαφιές τούς ακολουθούσε από τη στιγμή που έβγαιναν από τα σπίτια τους ώς την ώρα που γύριζαν. Χαφιέδες είχαν τοποθετήσει και σε όλες τις επιχειρήσεις αριστερών που είχαν κάποια πολιτική δραστηριότητα. Και οι προσκλήσεις πολιτών στα αστυνομικά τμήματα βρίσκονταν στην ημερήσια διάταξη...
Στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΠΑΜΕ (έτσι ονομάσαμε το εκλογικό μας σχήμα τότε) που έγινε στην πλατεία Αριστοτέλους, με ομιλητή τον πρόεδρο της ΕΔΑ Γιάννη Πασαλίδη, παρ' όλο που έκαναν την εμφάνισή τους σε πολλά σημεία οι ομάδες των παρακρατικών, δεν τόλμησαν να παρέμβουν γιατί ήταν πολύς ο κόσμος. Στις υπόλοιπες, τις συνοικιακές συγκεντρώσεις, όμως, που έγιναν σε Καλαμαριά, Κάτω Τούμπα, Νεάπολη και Συκιές, με κεντρικό ομιλητή τον Βασίλη Εφραιμίδη, το κλίμα ήταν αφόρητο. Στίφη παρακρατικών συγκεντρώνονταν γύρω μας με πέτρες, ξύλα, βρυσιές και εμπρηστικά συνθήματα (ένα απ' αυτά ήταν "Στη Βουλγαρία, στη Βουλγαρία") προσπαθώντας να μας διαλύσουν. Το ότι δεν το κατόρθωναν οφείλονταν στην ψυχραιμία των συγκεντρωμένων αγωνιστών. Ιδιαίτερα τρομοκρατική στάθηκε εκείνη της Τούμπας, όπου οι εκατοντάδες παρακρατικοί έσπασαν με πέτρες τα τζάμια του καφενείου μας όπου γινόταν η ομιλία, έσπασαν το αυτοκίνητο της υποψήφιας του συνδυασμού μας Κωστόπουλου και φοβερίζοντας έναν-έναν τους συγκεντρωμένους, μας ακολούθησαν ως το κέντρο της πόλης. Εκεί, μεταξύ των άλλων, χτύπησαν πολύ άσχημα και το στέλεχος της ΕΔΑ Καλαμαριάς Βασίλη Πεκλάρη.
Μ' έναν λόγο ολόκληρη η πόλη βρίσκονταν στο έλεος του χωροφύλακα, του χαφιέ και του παρακρατικού...
Το προεκλογικό υλικό του ΠΑΜΕ στάθηκε αδύνατο να διακινηθεί μέσα από τα γραφεία της ΕΔΑ αφού βρισκόταν σε αστυνομικό κλοιό. Γι' αυτό και ξεφορτώθηκε στο σπίτι μας, το σπίτι όπου κατοικούσαμε τότε με τη Ρούλα Παλαιολογοπούλου. Ήταν μια σοφίτα με δύο δωμάτια και κουζίνα στην οδό Παύλου Μελά αριθ. 31 στο κέντρο της πόλης. Εμείς οι δύο φύγαμε για την Αχαΐα να ψηφίσουμε και αφήσαμε τα κλειδιά στους Γιώργο Κομψόπουλο και την Καίτη Τσαρουχά. Από εκεί θα το έπαιρναν οι οργανώσεις και το μοίραζαν. Από αυτό το υλικό πήραν να μοιράσουν και οι δύο νεολαίοι μας, ο Στέφανος Βιλδεμίρης και ο Μόρφης Στεφούδης.
Μετά την τραγική δολοφονία του Στέφανου, όμως, το μεγαλύτερο μέρος αυτού του υλικού έμεινε αδιάθετο. Ήταν ένα θαυμάσιο υλικό, αλλά δεν ήταν κατάλληλο για μετά τις εκλογές. Γι' αυτό και το καίγαμε με τη Ρούλα στη σόμπα και καιγόταν η καρδιά μας...
Να πούμε πως η τρομοκρατία συνεχίστηκε και μετά τις εκλογές, ετοιμάζοντας και τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη λίγο αργότερα, θα ήταν πλεονασμός...
Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2011
Δεν έχω, δεν πληρώνω
Κύριε υπουργέ της Οικονομίας,
Μετά από απόφασή σας, μου στείλατε το σημείωμα για να πληρώσω την έκτακτη εισφορά των 154,53 ευρώ.
Εγώ είμαι άνεργος πάνω από 3 χρόνια και η γυναίκα μου, ενώ ήταν πέρυσι 8ωρης απασχόλησης, φέτος, μετά τον Απρίλιο, έγινε 6ωρης απασχόλησης με μείωση του μισθού 25%, άρα το εισόδημά της από 833,52 ευρώ τον μήνα κατέβηκε στα 691,82, άρα όλο τον χρόνο θα πάρει 9.685 ευρώ και όχι 14.553 όπως πέρυσι.
Μπορείτε να μου απαντήσετε αν είναι δυνατόν μια οικογένεια, έστω και δύο ατόμων, να πληρώσει τις υποχρεώσεις σε ρεύμα, νερό και τρόφιμα και μετά να της περισσέψουν λεφτά για να πληρώσει αυτή την εισφορά, όπως εσείς τη λέτε;
Για ποιο λόγο να πληρώσω εγώ, ένας άνεργος, και μια υπάλληλος 6ωρης απασχόλησης τα ελλείματα που δημιουργήσατε εσείς οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας τα τελευταία 35 χρόνια;
Εσείς, οι δύο διαχειριστές της εξουσίας, δώσατε τα υπερκέρδη στις μεγάλες επιχειρήσεις, που με τη σειρά τους φυγάδευσαν στην Ελβετία και όπου αλλού τον πλούτο που παράχθηκε από τον ιδρώτα του εργαζόμενου λαού.
Εσείς μεγεθύνατε τον δημόσιο τομέα, διορίζοντας την εκλογική πελατεία σας.
Εσείς αγοράζατε οπλικά συστήματα ελαττωματικά και αχρείαστα, διατηρώντας τον μύθο ότι η Ελλάδα κινδυνεύει από Ανατολάς, από Βορρά, από Νότο και από Δυσμάς, μόνο και μόνο για να παίρνουν οι κολλητοί σας τις προμήθειες.
Εσείς, ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., αφήσατε ανεξέλεγκτες τις δαπάνες στην Υγεία και κονόμησαν οι προμηθευτές υγειονομικού υλικού.
Βάλτε, λοιπόν, όλους που θησαύρισαν εις βάρος του ελληνικού λαού να πληρώσουν. Εγώ ΔΕΝ ΕΧΩ να σας πληρώσω και ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ.
Και για να μην λέτε ότι λέω ψέματα, παρακάτω σας έχω και τα έγγραφα που αποδεικνύουν τα λεγόμενά μου για την οικονομική μου κατάσταση. Είναι η ειδοποίηση για την πληρωμή της εισφοράς, το δεύτερο οι αποδοχές της γυναίκας μου και το τρίτο η κάρτα ανεργίας από τον 8/2008 μέχρι και σήμερα.
Ευχαριστώ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥ
Θεσσαλονίκη
Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2011
Επιστολή παραίτησης, της Νάνσυ Πανταζή, από μέλος ΠΑΣΟΚ...
Συντρόφισσες και Σύντροφοι,απλά μέλη του Κινήματος του ΠΑΣΟΚ και συνοδοιπόροι στους αγώνες και στις διεκδικήσεις, σας αποστέλλω αυτήν την επιστολή παραίτησης ως ένδειξη σεβασμού στο πρόσωπό σας, διότι είστε οι μόνοι νομιμοποιημένοι αποδέκτες (τόσο κομματικοί, όσο και και στη συνείδησή μου).
Σήμερα, 3 Σεπτέμβρη 2011, 37 χρόνια μετά την ιστορική ιδρυτική διακήρυξη του κινήματος αποχωρώ και παραιτούμαι από μέλος του ΠΑΣΟΚ. Επιλέγω να απευθυνθώ σε εσάς και μόνο, επειδή θεωρώ ότι τα όργανα του ΠΑΣΟΚ δεν έχουν πλέον καμία κομματική νομιμοποίηση για δύο λόγους: 1. τη μη διεξαγωγή Συνεδρίου και εκλογή νέων οργάνων, όπως ορίζει το καταστατικό (έχει λήξει η θητεία τους), 2. Τη συναίνεση στη νεοφιλελεύθερη κυβερνητική πολιτική, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις αρχές του Κινήματος και τη μη λήψη των αναγκαίων πειθαρχικών διαδικασιών που... προβλέπονται βάση καταστατικού.
Παραιτούμαι μετά από δύο χρόνια διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ εξαντλώντας όλα τα χρονικά περιθώρια που έδωσα με την πίστη και την ελπίδα ότι αυτή η κυβέρνηση θα προσπερνούσε την αρχική μνημονιακή πολιτική της και θα τιμούσε τις ιδεολογικές και πολιτικές καταβολές της, καθώς και τις δεσμεύσεις της απέναντι στον Ελληνικό λαό και στο Κίνημα. Πίστευα ότι μέσα από το Κίνημα θα μπορούσαμε να δώσουμε τη μάχη της ανατροπής και όφειλα να παραμείνω, διαχωρίζοντας τις πρακτικές και πολιτικές της Κυβέρνησης από το κόμμα. Σήμερα, αντιλαμβάνομαι ότι το ΠΑΣΟΚ είναι η κυβέρνηση και δεν υπάρχει διαχωρισμός, διότι το ΠΑΣΟΚ σαν κίνημα δεν μπορεί να εγγυηθεί την πιο βασική αρχή του: «Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία».
Παραιτούμαι διότι δεν θέλω να παραμείνω συνένοχη σε μία πολιτική που, όχι μόνο έρχεται σε αντίθεση με τα ιδεολογικά και πολιτικά πιστεύω μου, αλλά αναγνωρίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ σήμερα δεν υφίσταται ως Κίνημα όταν μέσα από την κυβερνητική πολιτική έχει χάσει τον ιδεολογικό προσανατολισμό του και έχει μετατραπεί σε ένα νεοφιλελεύθερο κόμμα χρησιμοποιώντας κατασταλτικές μεθόδους απέναντι στον Ελληνικό λαό.
ΑΡΝΟΥΜΑΙ να συναινώ σε ένα έγκλημα που συντελείται τόσο προς τον Ελληνικό λαό όσο και προς το Κίνημα.
ΑΡΝΟΥΜΑΙ να συνεχίσω να εθελοτυφλώ ότι πράττω το πολιτικό καθήκον μου, μέσα από καταγγελτικές ανακοινώσεις ή εκφράζοντας την αντίθεση μου.
ΑΡΝΟΥΜΑΙ να είμαι συνένοχη…!!!
Από σήμερα, θα δίνω τις μάχες μου στους δρόμους για την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης υπερασπιζόμενη την ιστορική μνήμη του Κινήματος και σεβόμενη εσάς τους συντρόφους μου που δεν συναινείτε, ακόμα και εάν έχετε επιλέξει να παραμείνετε.
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,
Αθανασία (Νάνσυ) Πανταζή
Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2011
ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ στο Συνταγμα
Οργανωτής ο ακροδεξιός Σταύρος Βιτάλης (Υποστράτηγος Καταδρομών Κ.Α. Ε.Α. Εκπρόσωπος Πατριωτικού Μετώπου)!!!
Ολοκληρώνεται η οργανωτική δομή της Ομάδας Περιφρούρησης της πλατείας Συντάγματος, για την 3η Σεπτέμβρη. Στην φάση της ολοκλήρωσης της οργανωτικής δομής της, μπήκε σήμερα η Ομάδα Περιφρούρησης, του Λαού που θα διαδηλώσει την 3η Σεπτεμβρίου στο Σύνταγμα. Συγκεκριμένα, η Ομάδα Περιφρούρησης η οποία φέρει τον διακριτικό τίτλο «Δημοκρατική Άμυνα», θα φοράει διακριτά ρούχα, με σύμβολα τα δύο πλέον χαρακτηριστικά πολιτιστικά σύμβολα του Ελληνισμού και της Δημοκρατίας, την Ακρόπολη και τον ήλιο της Βεργίνας, θα έχει στη διάθεσή της αντιασφυξιογόνες μάσκες, για την περίπτωση που το κράτος και το παρακράτος αποφασίσουν να προχωρήσουν σε «στημένες συγκρούσεις» και ο κεντρικός της στόχος θα είναι να προστατέψει την ειρηνική διαδήλωση των «Αποφασισμένων». Αυτά μεταξύ άλλων αναφέρει η ανακοίνωση των αυτοδιορισθέντων περιφρουρητών του Συντάγματος που καθοδηγούνται από τον Σταύρο Βιτάλη Υποστράτηγο Καταδρομών Κ.Α. Ε.Α. Εκπρόσωπος Πατριωτικού Μετώπου!!! Αύριο Παρασκευή στη Νίκης 33 (δίπλα στο Εκκλησάκι), όπου είναι τα γραφεία της «Δημοκρατικής Άμυνας» θα δώσουν τον όρκο της Φιλικής Εταιρίας! Επικεφαλής όλης αυτής της Κίνησης που γίνεται εν αγνοία της Πλατείας Συντάγματος είναι ο Σταύρος Βιτάλης με τον οποίο μίλησα σήμερα ο ίδιος και που θεωρεί την επαναστατική Αριστερά ως προβοκάτορες και πράκτορες του κράτους!!! «Όποιος μιλάει για βουλευτηλίκια σήμερα, να φύγει από μπροστά μας»
Κυριακή 28 Αυγούστου 2011
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΥΡΚΟΣ
Πέμπτη 18 Αυγούστου 2011
Πεθανε ο καπεταν Κεμαλ
Εφυγε προχθές στα 95 του χρόνια από τη ζωή "Ο σύντροφος Μπελί, ένα από τα σύμβολα του διεθνιστικού ταξικού αγώνα για την απελευθέρωση των λαών από τη μάστιγα της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης, από τα Βαλκάνια μέχρι τις ΗΠΑ, συνεχίζει να παραμένει στον νου και την καρδιά μας. Υπήρξε παράδειγμα αγώνων ενάντια στον ρατσισμό, δίπλα στους μαύρους της Αμερικής και υπόδειγμα διεθνισμού στον αγώνα του δίπλα στους Έλληνες συντρόφους του κατά του φασισμού, του μιλιταρισμού και της ταξικής καταπίεσης" αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ τονίζοντας ότι “οι Έλληνες νεότεροι συναγωνιστές του στον ΣΥΡΙΖΑ θα τον θυμούνται και θα τον τιμούν για την αγωνιστική του πορεία, την πλούσια και πολύχρονη συμβολή του στον αγώνα της τουρκικής και ελληνικής αριστεράς”.
Ο Μιχρί Μπελί σύμβολο του αγώνα ενάντια στον ρατσισμό, στον φασισμό και την ταξική καταπίεση
“Με τον θάνατο του η τούρκικη αριστερά χάνει ένα από τα σύμβολά της και ο ελληνικός λαός έναν ειλικρινή φίλο” αναφέρει η Δημοκρατική Αριστερά στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά της σημειώνοντας παράλληλα ότι “Ο Μιχρί Μπελί αφιέρωσε όλη του τη ζωή στον αγώνα για ειρήνη, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη. Όπως όλοι οι αγωνιστές της γενιάς του, υπέστη απίστευτες κακουχίες και διώξεις από το τουρκικό κράτος. Περίπου τριάντα χρόνια της ζωής του τα πέρασε σε φυλακές και εξορίες. Στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα ήταν αρχηγός τάγματος του Δημοκρατικού Στρατού της Ελλάδας και τραυματίστηκε δύο φορές. Την περίοδο της χούντας του Εβρέν έφυγε από την Τουρκία, για να επιστρέψει στις αρχές της δεκαετίας του '90”.
Ο MIHRI BELLI είναι ο μόνος τούρκος υπήκοος που είχε πολεμήσει στη διάρκεια του εμφυλίου, στο πλευρό των ελλήνων κομμουνιστών. Τον έλεγαν "καπετάν Κεμάλ", καπετάνιος του "τάγματος Οθωμανών" του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ)
Τον Απρίλιο του 1947 βρέθηκεστα βουνά της Ελλάδας. Πριν, όταν άρχισε το αντάρτικο, ήταν φυλακισμένος στην Τουρκία. Το 'σκασε και κατατάχτηκε στον Δημοκρατικό Στρατό. Στην αρχή, του ανέθεσαν την ευθύνη έκδοσης μιας εφημερίδας. "Savas" ονομαζόταν. Ήταν 31 ετών τότε. Στη συνέχεια έπιασε και τα όπλα. Ήταν υπεύθυνος του οθωμανικού τάγματος. «Το λέγαμε έτσι, γιατί είχε μέλη: Πομάκους, Τούρκους, Έλληνες κ.ά. Ανέφερε ένας τη λέξη "οθωμανικό" κι αυτό ήταν, έμεινε να το αποκαλούν και οι υπόλοιποι έτσι». Πολέμησε δυόμισι χρόνια και έφυγε το φθινόπωρο του 1949 από τις ορεινές περιοχές της Ξάνθης και της Κομοτηνής.
μπορειτε να δειτε αυτα τα 4 βιντεακια απο εκπομπη της ΕΤ3 για τον καπεταν Κεμαλ
http://www.youtube.com/watch?v=SwefPMfBwnU&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=r8rRdNm0rvk&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=IJO85kH9cWw&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=8Wx4CFeMHiU&feature=related
MIHRI BELLI, Καπετάν Κεμάλ, Αναμνήσεις από τον ελληνικό εμφύλιο,
μετάφραση στα ελληνικά Φραγκώ Καράογλαν, εκδόσεις Telos (Κων/πολη), σελ. 270
Μια κριτική στο βιβλίο από : ΜΑΡΘΑΣ ΠΥΛΙΑ, σε: :
http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=487516
[…]Το βιβλίο πρωτοεκδόθηκε στα τουρκικά το 1985, με τίτλο Αυτά που έλεγε ο Ρήγας, για να συνδέσει και πάλι τη μοίρα των βαλκανικών λαών μ' έναν μεταρρυθμιστή της οθωμανοκρατούμενης κοινωνίας των Βαλκανίων, τον Ρήγα Φεραίο, που η Αριστερά παραδοσιακά τον φαντάστηκε -κι ακόμα τον θέλει- πρόδρομο εκφραστή της. Επανεκδόθηκε με την προσθήκη υπότιτλου Αναμνήσεις από τον ελληνικό εμφύλιο. Στα τουρκικά έκανε τρεις συνολικά εκδόσεις, ενώ τυπώθηκε και στα αγγλικά. Στην πρόσφατη ελληνική μετάφραση προτάσσεται το επαναστατικό του ψευδώνυμο «Καπετάν Κεμάλ». Βασισμένος στο βιβλίο, ο Φώτος Λαμπρινός κυκλοφόρησε φέτος ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους με τίτλο «Καπετάν Κεμάλ, ο Σύντροφος» και πρωταγωνιστή τον ίδιο τον Μιχρί Μπελλί.[…] Στο βιβλίο παίρνει θέση για τα μεγάλα ζητήματα της ελληνικής Αριστεράς: για τη διάσκεψη της Γιάλτας, τον Στάλιν και τον σταλινισμό, τη συμφωνία της Βάρκιζας, την απόφαση του ΚΚΕ να απόσχει από τις εκλογές του '46, την απόφαση της 3ης ολομέλειας του ΚΚΕ για την ανάπτυξη του Δημοκρατικού Στρατού στον Γράμμο και το Βίτσι, για τη διαφωνία Βαφειάδη, για τις θέσεις και τη μοίρα των συναγωνιστών του. Μιλά για την καθημερινότητα στο Βουνό, τη μάχη με τη στέρηση, το θάνατο, τον πόνο, τη Φύση και τον τακτικό στρατό, για τον ηρωισμό και τη συναδέλφωση, αλλά και τη λιποταξία και γι' αυτό το συνονθύλευμα της άγνοιας με τον εγωισμό, που ενδημεί και υπονομεύει κάθε πρόοδο. Και ακόμη, περιγράφει συμπεριφορές και συνήθειες, στέκεται με σεβασμό στα αδιέξοδα, τις αντοχές και τις συγκλίσεις των πολιτιστικών καταβολών και των εθνικών χαρακτήρων στα πολυεθνή μονοπάτια της Ροδόπης. Αναφέρεται στη διστακτικότητα των μουσουλμανικών πληθυσμών, των τούρκων και των πομάκων, ειδικά αυτών των τελευταίων που «οι Τούρκοι θεωρούσαν βουλγαρόσπορους» ενώ «Έλληνες και Βούλγαροι τούς καταφρονούσαν επειδή ήταν μουσουλμάνοι». Συναντιέται και συμπορεύεται στο Δημοκρατικό Στρατό με τους μικρασιάτες πρόσφυγες, τους σλαβόφωνους και τους τουρκόφωνους έλληνες. Ανιχνεύει τις οφειλές του τουρκικού εργατικού κινήματος, στους πρώιμους συνδικαλιστές καπνεργάτες της Μακεδονίας. Εν τέλει, διέρχεται από το εθνικό για να βιώσει και να προτείνει το διεθνισμό της αντικαπιταλιστικής πάλης. Τη σκέψη του διακατέχει η αισιοδοξία και η, χωρίς πάθη, ερμηνεία των ιστορικών ευθυνών και των διαδρομών της Αριστεράς. Είναι μια φωνή που διέτρεξε βιωματικά πολλές δεκαετίες πυκνής ιστορίας, ένας πολίτης της Δημοκρατίας, ένας κομμουνιστής, που αγωνίστηκε σε πολλές πατρίδες για την Αυγή του Ουμανισμού
Σάββατο 6 Αυγούστου 2011
Μοσιαλισμός...
Ημερομηνία δημοσίευσης: 06/08/2011 Εφημεριδα ΑΥΓΗ
Έτσι ζήσαμε άλλη μια πράξη της κυβερνητικής παράστασης, που θα μπορούσε να είναι κωμωδία, αν δεν οδηγούσε σε τραγωδίες. Δώστε βάση: Για το χάλι της Παιδείας ευθύνονται οι εκπαιδευτικοί. Για το χάλι της Υγείας οι γιατροί και το λοιπό νοσηλευτικό προσωπικό. Για το χάλι γενικώς του Δημοσίου οι τεμπέληδες δημόσιοι υπάλληλοι. Για το χάλι των ΔΕΚΟ οι συνδικαλιστές και οι χρυσοκάνθαροι εργαζόμενοι. Και πάει λέγοντας.
Μικρή σημασία έχει στην περίπτωση αυτή η διαστρέβλωση της αλήθειας από έναν εκπρόσωπο που δουλειά του είναι αυτή ακριβώς, αλλά και από έναν πρωθυπουργό και μια κυβέρνηση που οι σχέσεις τους με την αλήθεια είναι πολύ προβληματικές. Όπως και το γεγονός ότι όσοι τώρα μιλούν με πάθος για κομματισμό και αρρυθμίες είναι ακριβώς οι ίδιοι που με το ίδιο πάθος ευνοούσαν και υπέθαλπαν επί χρόνια και τον κομματισμό και τις αρρυθμίες.
Μεγαλύτερη σημασία έχει ότι κάθε τούβλο της νέας Ελλάδας που υποτίθεται ότι χτίζουν το κατεβάζουν πρώτα στο κεφάλι των εργαζομένων. Αλλαγές στην Παιδεία -κόντρα στους καθηγητές. Αλλαγές στην Υγεία -κόντρα στους γιατρούς. Αλλαγές στο κράτος -κόντρα στους δημοσίους υπαλλήλους. Δηλαδή κάθε αλλαγή εξαγγέλλεται με μια γερή δόση συκοφάντησης όσων καλούνται να την υλοποιήσουν.
Μπορεί αυτό να βολεύει την κυβερνητική προπαγάνδα, που η συνέπεια και η ευρηματικότητα του κυρίου Μόσιαλου στην άσκησή της μας δίνει το δικαίωμα να ονομάσουμε... μοσιαλισμό, έχει όμως και μια εγγενή αδυναμία: Πώς θα δώσει τη μάχη της τόσο διαφημισμένης καινοτομίας ένας στρατός συκοφαντημένος, φτυσμένος, κακοποιημένος προκαταβολικά από την πολιτική εξουσία; Πώς δηλαδή πρώτα τους αφοπλίζουν, τους ρεζιλεύουν, τους εξοντώνουν ηθικά και μετά περιμένουν ότι θα τρέξουν όλοι να θυσιαστούν για τις κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις;
Μυστήρια πράγματα και μπερδεμένα. Εκτός πια κι αν πιστέψει κανείς ότι αυτό που ενδιαφέρει την κυβέρνηση είναι η απορρύθμιση των ανθρώπων και όχι οι μεταρρυθμίσεις που εξαγγέλλει και διαφημίζει. Λέτε;
Δευτέρα 25 Ιουλίου 2011
Επιστολη Μανωλη Γλεζου
Ακολουθεί ολόκληρη επιστολή
Εν πλώ στο Αιγαίο
24 Ιουλίου 2011
Προς
Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας
Αγαπητέ Κάρολε
Η τιμή στο θεσμό της προεδρίας, καθώς και η φιλία η οποία μας συνδέει, με εμπόδισαν να εκφράσω την αντίθεσή μου, σε μια εκδήλωση για την αποκατάσταση της δημοκρατίας, η οποία τελείται σε εποχή υποτέλειας, μειοδοσίας και υπονόμευσης της ίδιας της Δημοκρατίας.
Τελικά, προτίμησα και πραγματοποιώ ένα ταξίδι μνήμης στο νησιά της εξορίας των ελλήνων, οι οποίοι αγωνίστηκαν για να απαλλαγεί η πατρίδα από την αντιδημοκρατική, στρατιωτική δικτατορία.
Με την ελπίδα εορτασμού μιας πραγματικής δημοκρατίας
Σε χαιρετώ
Μανώλης Γλέζος
Κυριακή 24 Ιουλίου 2011
Με ποιο δικαίωμα, κ. Παπανδρέου;
Ημερομηνία δημοσίευσης: 24/07/2011 Εφημεριδα ΑΥΓΗ
Τα κρατικά και κομματικά και διαπλεκόμενα φερέφωνα διαλαλούν από την Πέμπτη το βράδυ πως ο πρωθυπουργός έδωσε μάχη στις Βρυξέλλες και κατάφερε να βάλει τη χώρα σε καθεστώς νέου σούπερ Μνημονίου. Βρέξει - χιονίσει θα μας τα σκάνε! Τώρα, με τη νέα επιτυχία του κ. πρωθυπουργού μέχρι και για 40 χρόνια, όσο θα τρέχει το πρόγραμμα του δανεισμού της Ελλάδας για να πληρώνονται οι ξένοι ραντιέρηδες, θα δουλεύουμε για αυτούς. Αυτούς που, πέρα από τους τοκογλυφικούς τόκους, θα διαλέξουν τα φιλέτα της εθνικής περιουσίας, γνωρίζοντας πολύ καλά, πως περίπτωση να πληρωθούν από τα πλεονάσματα του προϋπολογισμού δεν υπάρχει.
Παράλληλα, έχουν απαιτήσει και η κυβέρνηση Παπανδρέου εκτελεί με προσήλωση και στρατιωτική πειθαρχία (και μέσα πολλές φορές) την εκκαθάριση της ελληνικής οικονομίας από μικρομεσαία παράσιτα και πολυτελείς συνθήκες εργασιακών σχέσεων και αμοιβών. Το πώς θα βγει πέρα το πείραμα στις νέες συνθήκες, με νέες περικοπές και νέους φόρους, τους είναι τελείως αδιάφορο. Προέχουν οι τόκοι τους και οι κατασχέσεις από τις υποθήκες.
Για 40 χρόνια λοιπόν, υπόδουλοι των δανειστών! Με ποιο δικαίωμα; Με ποιο δικαίωμα ένας πολιτικός και ένα κόμμα, που αθέτησε όλες τις προεκλογικές δεσμεύσεις του και κάθε μήνα αθετεί τις υποσχέσεις και τις δεσμεύσεις του προηγούμενου, δεσμεύει τη χώρα για 40 χρόνια, δηλαδή για τις 10 προσεχείς ελληνικές κυβερνήσεις, αν υποθέσουμε πως όλες εξαντλήσουν τον χρόνο της 4ετούς θητείας τους; Με ποιο δικαίωμα ένα κόμμα με δημοσκοπική προτίμηση το 16% του εκλογικού σώματος μπορεί να παίρνει τέτοιου είδους και σημασίας δεσμευτικές αποφάσεις, ακόμα και για τα παιδιά των παιδιών μας, χωρίς να αισθάνεται την ανάγκη να ζητήσει την έγκριση του ελληνικού λαού;
Είναι φανερό πως το έργο που ανέλαβε ο κ. Παπανδρέου είναι μακράς πνοής. Και το έργο είναι, η Ελλάδα να βάλει το οικόπεδο του πρώτου πειράματος "σοκ και δέος" του νεοφιλελευθερισμού σε χώρα με κοινοβουλευτική δημοκρατία. Και ο κ. Παπανδρέου επιχειρεί να δημιουργήσει μονόδρομους και εξαρτήσεις ώστε καμιά από τις επόμενες κυβερνήσεις να μην έχει τη δυνατότητα να ξεφύγει από τον κλοιό. Αυτή είναι η πρόθεση. Πλην όμως, ελάχιστοι πλέον μπορούν να ξεγελαστούν. Το ποτάμι των πλατειών και των δρόμων δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Πολιτικοί που δεν διστάζουν να σε προκαλούν κατάμουτρα θεωρώντας πως το σκάνδαλο Siemens μπορεί να κλείσει με μια παραπομπή Αλογοσκούφη - Μαρκογιαννάκη πρέπει να κάνουν στην μπάντα.
Παρασκευή 22 Ιουλίου 2011
Δήλωση Αντιστασιακών 1967-1974
Ημερομηνία δημοσίευσης: 22/07/2011 Εφημεριδα ΑΥΓΗ
Όσοι και όσες υπογράφουμε αυτό το κείμενο δεν υπήρξαμε υποτελείς στη χούντα των πραξικοπηματιών συνταγματαρχών. Αγωνιστήκαμε εναντίον τους με το βλέμμα στους αγώνες και τις θυσίες του ελληνικού λαού κατά τη διάρκεια της νεότερης Ιστορίας για Ελευθερία, Δημοκρατία και κοινωνική Δικαιοσύνη. Υπερασπιζόμενοι τις αξίες και τα οράματά μας, υποστήκαμε τις συνέπειες: φυλακίσεις, εξορίες, βασανιστήρια. Δεν υπήρξαμε και δεν θα γίνουμε ποτέ υποτελείς τυραννικών καθεστώτων, ακόμα κι αν αυτά φέρουν τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Δημοκρατία». Μας είναι αδιανόητο να αγνοήσουμε τους καθημερινούς αγώνες των εκατοντάδων χιλιάδων οικονομικά και πολιτικά λεηλατημένων Ελλήνων, που έπεσαν θύματα ενός διεφθαρμένου και απαξιωμένου πολιτικού συστήματος, το οποίο εξακολουθεί να αυτοπροσδιορίζεται ως «δημοκρατία». Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τα δεσμά που, με την απόλυτη και απαράγραπτη ευθύνη των κυβερνώντων και των ύπατων θεσμικών εκφραστών του πολιτεύματος, χαλκεύονται σήμερα για τη χώρα τα δεινά που οι αποφάσεις των κυβερνητών επιφυλάσσουν στον λαό.
Θεωρούμε απαρέγκλιτη δημοκρατική μας υποχρέωση να αντισταθούμε στις αντισυνταγματικές και πολιτικά επικίνδυνες μεθοδεύσεις που μετατοπίζουν την έδρα της πολιτικής νομιμότητας από το Κοινοβούλιο στις «αγορές». Μεθοδεύσεις που υποθηκεύουν το αύριο της χώρας και τα κυριαρχικά δικαιώματα του ελληνικού λαού, κατεδαφίζουν τις κοινωνικές και πολιτικές κατακτήσεις των παλαιών και υπονομεύουν το μέλλον των νέων.
Η δημοκρατική συνείδηση και το αίσθημα δικαίου μάς απαγορεύουν να συμμετάσχουμε σε μια εκδήλωση κενή περιεχομένου, επίφαση δημοκρατικής ευαισθησίας, ανούσια παράσταση δήθεν πολιτικής συναίνεσης και κοινωνικής ομοψυχίας, όπως, δυστυχώς, καταλήγει να είναι το δυσοίωνο τούτο έτος 2011 η προεδρική δεξίωση της 24ης Ιουλίου «για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας».
Οι υπογράφοντες δηλώνουμε την αντίθεσή μας σε οποιαδήποτε απόφαση συμμετοχής στην προεδρική δεξίωση της 24ης Ιουλίου 2011 και στην κατʼ επίφαση απόδοση τιμών στους αντιδικτατορικούς αγωνιστές της περιόδου 1967 – 1974. Αρνούμαστε να προσφέρουμε νομιμοποίηση στην οικονομική δικτατορία που εξυφαίνεται σε βάρος του λαού. Αρνούμαστε τη μετάλλαξη της χώρας μας σʼ αυτό που εμείς ονομάζουμε «ασήμαντη» δημοκρατία.
Αθανασίου Θανάσης, Αναστασίου Ιωσήφ, Βασιλειάδης Γιάννης, Βλάσσης Πέτρος, Γεωργούλας Μπάμπης, Γιαραλή Μαργαρίτα, Γιούργος Κωστής, Δαρειώτης Μίμης, Δεμουρτζίδης Βασίλης, Θεοφυλακτοπούλου Μπούλη, Καϊσίδης Παναγιώτης, Καζλάρης Τάσος, Καλαφάτης Θανάσης, Καλλέργη Μαρία, Κλαυδιανός Παύλος, Κοβάνης Μπάμπης, Κοκοζίδης Γρηγόρης, Κωσταράκος Δημήτρης, Κωτούλας Βασίλης, Μαργαρίτης Αντώνης, Μαστροδήμος Δημήτρης, Μανιός Νίκος, Μηταφίδης Τριαντάφυλλος, Μπαλαούρας Μάκης, Μπαλάφας Γιάννης, Μπανιάς Γιάννης, Πίττακα Μάγδα, Ρεκλείτης Χρήστος, Σαγιάς Γιώργος, Σακέττας Σπύρος, Σταματάκης Γιάννης, Σταματάκης Νικηφόρος, Στεφανίδου Έλλη, Στρατής Γιάννης, Συρμαλένιος Νίκος, Τερζής Περικλής, Τζεμπελίκου Πόπη, Τσαγκρής Νίκος, Τσαουσίδης Κλέαρχος, Φατούρου-Δούμα Ελένη, Χρυσανθόπουλος Νίκος
Τρίτη 19 Ιουλίου 2011
οπλο εναντια στα χημικα
οι διαδηλωτες να προμηθευτουν μπαλονια και σακούλες με μπογια ή καποια παρομοια κολλωδη, παχυρευστη και ακινδυνη ουσια και να στοχευουν τις ασπιδες και τις μασκες αεριων των ματατζηδων. Μετα απο μερικα χτυπηματα οι ματατζηδες θα εχουν δυο επιλογες: Η δε θα βλεπουν τιποτα ή θα βγαλουν τις μασκες και θα αναπνεουν τα χημικα που οι ίδιοι πετάνε μαζι με τον κοσμο. ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ
Κυριακή 17 Ιουλίου 2011
Αυτοί οι Ελληνες έχουν τα λεφτά ενώ ο λαός πεινάει!
1 Σπύρος Λάτσης & Οικογένεια 3.380 Ελλάδα
2 Τζον Πολ ΝτεΤζόρια 2.702 ΗΠΑ
3 Οικογένεια Χασιώτη 2.027 ΗΠΑ
4 Άλκης Δαυίδ 1.543 Ην. Βασίλειο
5 Μάικ Λαζαρίδης 1.486 Καναδάς
6 Τζορτ Π. Μίτσελ 1.351 ΗΠΑ
7 Πίτερ Τζ. Πίτερσον 1.351 ΗΠΑ
8 Μάικλ Ζαχαρής 1.283 ΗΠΑ
9 Τζιμ Ντάβλης & Οικογένεια 1.216 ΗΠΑ
10 Τζον Α. Κατσιματίδης 1.148 ΗΠΑ
11 Τζορτζ Λ. Αργυρός 1.081 ΗΠΑ
12 Άρθουρ Σ. Δημουλάς 1.081 ΗΠΑ
13 Οικογένεια Νιάρχου 850 Γαλλία
14 Στέλιος Χατζηιωάννου & Οικογένεια 823 Ην. Βασίλειο
15 Ντιν Μητρόπουλος 810 ΗΠΑ
16 Άλεξ Τζ. Σπανός & Οικογένεια 743 ΗΠΑ
17 Κον Μακρής 742 Αυστραλία
18 Τζον Χριστοδούλου 733 Ην. Βασίλειο
19 Κρις Λαζάρη 728 Ην. Βασίλειο
20 Μιχαήλ Λεμός 680 Ην. Βασίλειο
21 Τζον Π. Κάλαμος 676 ΗΠΑ
22 Οικογένειες Κανελλόπουλου & Παπαλεξόπουλου Ελλάδα
23 Τζορτζ Ανδρέας 642 ΗΠΑ
24 Οικογένεια Βαρδινογιάννη 636 Ελλάδα
25 Γιώργος Μπεχράκης 625 ΗΠΑ
26 Ευστάθιος (Στιβ) Βαλιώτης 540 ΗΠΑ
27 Σαμ & Βαν Κόλιας 508 Καναδάς
28 Ανδρέας Αποστολόπουλος 507 Καναδάς
29 Τζον Παπατζόν 473 ΗΠΑ
30 Ανδρέας Παναγιώτου 451 Ην. Βασίλειο
31 Ευθύβουλος Παρασκευαΐδης 450 Κύπρος
32 Τζον Παγιαύλας 439 ΗΠΑ
33 Αθηνά Ρουσσέλ Ωνάση 417 Βραζιλία/Βέλγιο
34 Οικογένεια Πασπάλη 416 Αυστραλία
35 Τζορτζ Σακελλάρης 405 ΗΠΑ
36 Οικογένεια Λανίτη 400 Κύπρος
37 Κέρι Μαρμάνης 396 Αυστραλία
38 Τεντ Λεονσίς 378 ΗΠΑ
39 Άντονι Γκριν & Οικογένεια 367 Ην. Βασίλειο
40 Δρ. Ρόι Βάγγελος 361 ΗΠΑ
41 Οικογένεια Κωστόπουλου 358 Ελλάδα
42 Άντζελο Τσακόπουλος 356 ΗΠΑ
43 Οικογένεια Στασινόπουλου 352 Ελλάδα
44 Σερ Τζον Ζοχώνης 344 Ην. Βασίλειο
45 Νίκολας & Κρίστιαν Κάντι 338 Ην. Βασίλειο
46 Τεό Καρίδης 334 Αυστραλία
47 Οικογένεια Σταμούλη 329 Αυστραλία
48 Πίτερ Άγγελος 304 ΗΠΑ
49 Τζορτζ Χατσόπουλος 304 ΗΠΑ
50 Τζορτζ Μάρκους 304 ΗΠΑ
51 Τζον Ράνγκος 304 ΗΠΑ
Η συνολική περιουσία των «cash Greeks» αυξήθηκε κατά 10% την περασμένη χρονιά αγγίζοντας τα 52 δισ. ευρώ. Στην κορυφή παραμένει ο Σπύρος Λάτσης, ο οποίος (μαζί με την οικογένειά του) αύξησε την περιουσία του στα 3,38 δισ. ευρώ το 2010.
ΥΓ: Οσοι αμφισβητούν τα στοιχεία ή τα νούμερα ας ανατρέξουν στη λίστα «Greek Rich List» των Sunday Times για το 2010. Στο σχετικό κατάλογο με τους «cash Greeks»...
Σάββατο 16 Ιουλίου 2011
Εκλογικη Συμμαχια ΣΥΡΙΖΑ
Εξάλλου, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα "Free Sunday", επανέφερε στο προσκήνιο την ιδέα σχηματισμού "αντιμνημονιακού μετώπου", κάνοντας λόγο για εκλογική συμμαχία. "Η πρόσκληση δεν αφορά προνομιακά το ΚΚΕ, αλλά όλες τις δυνάμεις που αμφισβητούν το μνημόνιο από προοδευτική σκοπιά. Και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τους Οικολόγους και τη Δημοκρατική Αριστερά και το Άρμα Πολιτών και τον κόσμο και τα στελέχη που φεύγουν από το ΠΑΣΟΚ του μνημονίου", είπε.
Χαιρετίζοντας τη συνδιάσκεψη, ο πρόεδρος του Συνασπισμού επανέλαβε το αίτημα άμεσης διεξαγωγή εκλογών και πήγε ένα βήμα παραπέρα, ζητώντας να διεξαχθούν με το σύστημα της απλής αναλογικής.
Χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα για την κυβέρνηση, υποστηρίζοντας ότι "εδώ και 1,5 χρόνο κατεδαφίζει απροκάλυπτα την κοινωνία και βγάζει στο σφυρί την Ελλάδα με πρόσχημα τον κίνδυνο της χρεοκοπία".
Σύμφωνα με τον Α. Τσίπρα οι 7 άξονες που μπορεί να αποτελέσουν τη βάση του πολιτικού διαλόγου είναι οι εξής:
1. Απεμπλοκή από το μνημόνιο. Διότι λύση με το μνημόνιο ενεργό δεν μπορεί να είναι λύση.
2. Αναδιαπραγμάτευση του χρέους, με διαγραφή μεγάλου μέρους του.
3. Ακύρωση των μνημονιακών νόμων για εργασία και συντάξεις. Διότι αυτός είναι ο βασικός αντικειμενικός σκοπός αυτής της σύμπραξης.
4. Κοινωνικοποίηση των τραπεζών και δημόσιο έλεγχο του τραπεζικού συστήματος, για να πάψουν οι τραπεζίτες να επιβάλλουν την ατζέντα τους και να λειτουργήσουν οι τράπεζες για να ξανανασάνει η οικονομία και να καλυφθούν κοινωνικές ανάγκες.
5. Αναδιανομή του εισοδήματος για να πληρώσουν όσοι δε πλήρωναν τόσα χρόνια, όσοι έχουν εκατομμύρια καταθέσεις στις τράπεζες της Ελβετίας και για να μην βρεθούμε ξανά στο ίδιο σημείο.
6. Μείωση των εξοπλιστικών δαπανών. Που στοίχησαν στην Ελλάδα 100 δισ. παραπάνω από το μέσο όρο της ΕΕ την τελευταία εικοσαετία.
7. Ενίσχυση της δημοκρατίας σε όλα τα επίπεδα. Καθιέρωση της απλής αναλογικής.
"Αυτά τα στοιχεία είναι η δική μας συμβολή και όχι απαρέγκλιτες προϋποθέσεις για τον κοινό μας βηματισμό" τόνισε ο Α. Τσίπρας.
Τονίζοντας πως η συντριπτική πλειοψηφία του λαού είναι αντίθετη στην κυβερνητική πολιτική, ο κ. Τσίπρας δεν παρέλειψε να αναφερθεί στις προειδοποιήσεις του ΣΥ.ΡΙΖ.Α ότι "τα φάρμακα που μας δίνουν είναι ληγμένα, από τότε που το ΔΝΤ τα έδινε στην Αργεντινή και στους λαούς της Λατινικής Αμερικής βυθίζοντάς τους στην απελπισία, ότι η αγωγή είναι χειρότερη από την ίδια την ασθένεια και ότι τα μέτρα του μνημονίου θα μας οδηγήσουν στη χρεοκοπία".
Όσον αφορά στους "αγανακτισμένους" πολίτες και τις "πλατείες", μίλησε για "ένα πρωτοφανές κίνημα με παλλαϊκά χαρακτηριστικά που πλημμύρισε τις πλατείες και τους δρόμους αψηφώντας πρώτα τις επιθέσεις λάσπης, και αμέσως μετά την καταστολή και τα δακρυγόνα. Το κίνημα αυτό ήρθε για να μείνει. Η δική μας αριστερά δεν φοβήθηκε αυτό το αυθόρμητο κίνημα, όπως κάποιοι άλλοι, αλλά συμμετείχαμε και εξακολουθούμε να συμμετέχουμε πηγαίνοντας εκεί για να ακούσουμε και να μιλήσουμε, ενώ συμβάλαμε με όλες μας τις δυνάμεις, πολιτικές και οργανωτικές, στην επιτυχία και την μαζικοποίηση αυτής της υπόθεσης".
Πέμπτη 14 Ιουλίου 2011
Καρκινογονα Χημικα
CS, ΤΤΡ, χλωροβενζαλδεΰδη: αυτές τις ουσίες περιέχουν τα δακρυγόνα που αφειδώς «κερνάει» -στο όνομα της καταστολής- η ΕΛ.ΑΣ., σύμφωνα με τα αποτελέσματα της πρόσφατης εξέτασης του Γενικού Χημείου του Κράτους.
Η πρόσφατη ανεξέλεγκτη ρίψη χημικών κατά τη διάρκεια της πανελλαδικής απεργίας στις 29 Ιουνίου στα πρόσωπα των διαδηλωτών και μέσα σε κλειστούς χώρους, η οποία οδήγησε πάνω από 90 πολίτες στα νοσοκομεία του Λεκανοπεδίου, άφησε «αποδεικτικά στοιχεία»: δεκάδες χρησιμοποιημένα φιαλίδια, που το προεδρείο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών απέστειλε προς ανάλυση. Λίγες ημέρες αργότερα, τα αποτελέσματα είναι αμετάκλητα: στα φιαλίδια ανιχνεύονται διάφορες ουσίες, μεταξύ των οποίων χλώριο, θείο, φωσφορικός εστέρας του τριφαινυλίου και, φυσικά, το γνωστό μας «ορθοχλωροβενζιλιδινομαλονονιτρίλιο» ή, αλλιώς, CS, υπεύθυνο για δεκάδες ασθένειες και θανάτους σ' όλον τον κόσμο. Η ανακοίνωση του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών για τα γεγονότα εκείνης της ημέρας έκανε λόγο για «τόνους επιβλαβών για την υγεία ουσιών [...] και συμβάματα που έθεσαν σε κίνδυνο τη ζωή χιλιάδων πολιτών».
Ο Ιατρικός Σύλλογος
Σε συνέχεια αυτής της κίνησής του ο ΙΣΑ απέστειλε πριν από λίγες μέρες νέα επιστολή προς το Γενικό Χημείο του Κράτους, ζητώντας να επισημανθεί «η επικινδυνότητα και οι επιπλοκές της χρήσης για τον ανθρώπινο οργανισμό» από τις ουσίες που περιέχονται στα χημικά της Αστυνομίας, καθώς και το ποιες είναι οι συνέπειες στον άνθρωπο σε περίπτωση που αυτά έχουν λήξει ή έχουν χρησιμοποιηθεί σε κλειστό χώρο - τα αποτελέσματα αναμένονται μέσα στις επόμενες μέρες.
«Σχετικά με την επικινδυνότητα του CS υπάρχουν πολλές αντιφάσεις. Το σίγουρο είναι, όμως, ότι η συγκεκριμένη ουσία έχει απαγορευτεί να χρησιμοποιείται, κι αυτό με βάση υπογεγραμμένες συνθήκες και συμβάσεις» λέει ο αντιπρόεδρος του ΙΣΑ, Γιώργος Πατούλης, μιλώντας για την πρωτοβουλία του Συλλόγου, που στην ανακοίνωσή του «επιφυλάσσεται παντός νομίμου δικαιώματός του ως υπεύθυνος Υγειονομικός φορέας και συνεγγυητής της υγείας των πολιτών της Αθήνας». «Οι αστυνομικοί που έρχονται σε επαφή μ' αυτή την ουσία -η οποία όπως έδειξε και το πόρισμα του ΓΧΚ περιέχεται στα δακρυγόνα- φορούν ειδικές μάσκες, γάντια και στολές. Αν δεν είναι επικίνδυνη, γιατί τόσος εξοπλισμός;», τονίζει ο κ. Πατούλης.
Η Ενωση Χημικών
«Η χημική ουσία CS μπορεί να αποβεί τοξική εφ' όσον ριχτεί από μικρή απόσταση στο πρόσωπο ανθρώπων και μέσα σε κλειστό χώρο. Πρόσφατες διεθνείς μελέτες συσχετίζουν την ουσία αυτή και με θανάτους, σε περιπτώσεις εισπνοής πολύ μεγάλων ποσοτήτων, ιδιαίτερα σε κλειστούς χώρους. Η χρήση δακρυγόνων για τη διάλυση πλήθους εγκυμονεί επιπρόσθετους κινδύνους, καθώς οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται στο σημείο εφαρμογής και χρήσης και στους δεχόμενους τη ρίψη εμπλεκομένους. Η χρήση σε αστικές περιοχές που χαρακτηρίζονται από κλειστά "μικροπεριβάλλοντα" -micro environments- προκαλεί τη συσσώρευση τοξικών χημικών ουσιών στο ευρύτερο αστικό πολεοδομικό συγκρότημα», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Ενωση Ελλήνων Χημικών αναφορικά με τη χρήση της συγκεκριμένης ουσίας.
Ενα διεθνές νομοθετικό πλαίσιο (μέσα στο οποίο περιλαμβάνεται και η γνωστή «σύμβαση του Παρισιού» του 1993, η οποία έχει κυρωθεί και από τη χώρα μας με το νόμο 2254/1994) απαγορεύει τη χρήση συγκεκριμένων χημικών αερίων (μέσα στα οποία περιλαμβάνεται το CS) και, μάλιστα, εν καιρώ πολέμου, καθ' ότι ενέχει κινδύνους για τη δημόσια υγεία. Πάντως, παρά το πλήθος των μελετών, τις διεθνείς οδηγίες και παρά τον ξεσηκωμό μιας ολόκληρης κοινωνίας, η ΕΛ.ΑΣ. και οι πολιτικοί της προϊστάμενοι ουδόλως ασχολούνται...
Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011
Έκκληση 200 διανοουμένων - καλλιτεχνών
Ονειρευόμαστε μια άλλη κοινωνία, με ανθρώπους που θα είναι περήφανοι για την εργασία και τη ζωή τους. Μια άλλη κοινωνία δημοκρατίας και αλληλεγγύης, όπου το πολύτιμο αγαθό του χρόνου θα προσφέρεται σε όλους, για να απολαμβάνουν τους καρπούς του ανθρώπινου πολιτισμού. Οι άνθρωποι δεν είναι απόβλητα για να στοιβάζονται στις χωματερές της ανεργίας ούτε μηχανές για να εξοφλούν τα χρέη των ολίγων.
Παρεμβαίνουμε δημόσια για να απαιτήσουμε να μπει τέρμα στην ιδεολογική τρομοκρατία, τα συνεχή εκβιαστικά διλήμματα που καταλήγουν να ζητούν την ανοχή, την συναίνεσή και την υποταγή μας στα νέα δεινά που ετοιμάζουν κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ.
Ενώνουμε τη φωνή μας με την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που συνθλίβεται από τα Μνημόνια αλλά και αγωνίζεται, γεμίζοντας τις πλατείες και λέμε: Δεν τα φάγαμε μαζί! Αυτοί τα έφαγαν, αυτοί υπέγραψαν τα παράνομα δάνεια, αυτοί θα λογοδοτήσουν.
Το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα πηγαίνει όπισθεν ολοταχώς, ψεύδεται μέσα στην αποδεδειγμένη ενδοτικότητα του. Οδηγεί τη χώρα σε προσχεδιασμένο αδιέξοδο με συνέπειες μη αναστρέψιμες και χωρίς νομιμοποίηση εκποιεί τον δημόσιο πλούτο και τον πολιτισμό.
Ο κόσμος όμως δεν αντέχει άλλο και έχει αποφασίσει να αψηφήσει νουθεσίες και οδηγίες που τον αιχμαλωτίζουν σε άκαρπη αναμονή.
Ξέρει ότι ο δικομματισμός ξόφλησε και ζητάει έλεγχο του χρέους.
Η χώρα δεν είναι τα ντουβάρια, οι δρόμοι και η ξεραμένη γη, είναι οι άνθρωποι που εγκαταλείπονται, οι νέοι που ρίχνονται στην απελπισία της ανεργίας, η δημόσια υγεία και η δημόσια παιδεία που καταργούνται.
Ο κόσμος αρνείται να υποθηκεύσει το μέλλον του σε όποιον το ορέγεται.
Απαιτεί έξοδο από το Μνημόνιο.
Στην Ελλάδα και αλλού αναδύεται ένα κοινωνικό μέτωπο αντίστασης, που θα διαμορφώσει ένα νέο πολιτικό ήθος, δημοκρατικό, αυτοκριτικό, ευέλικτο.
Οι εξεγέρσεις και οι μαζικές κινητοποιήσεις που συγκλονίζουν τον κόσμο, από την πλατεία Ταχρίρ μέχρι την Πουέρτα δελ Σολ, δείχνουν ότι κάτι νέο γεννιέται. Μια ευρωπαϊκή και παγκόσμια συμμαχία των λαών, ένας βαθύς κοινωνικός ριζοσπαστισμός, που μπορεί να ανατρέψει το νεοφιλελεύθερο εφιάλτη και την ισοπέδωση της ζωής μας, γίνεται για πρώτη φορά ορατός.
Μπορούμε να κερδίσουμε τον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει με τις «ανθρωπιστικές» επεμβάσεις τους και την απάνθρωπη ειρήνη τους.
Ως μέρος του μετώπου αντίστασης, ρήξης και ελπίδας που γεννιέται στους δημόσιους χώρους, τις πλατείες, τους δρόμους και τους τόπους δουλειάς μέσα στη φρίκη ενός καπιταλισμού που σαπίζει τρώγοντας ανθρώπους, δηλώνουμε το παρόν μας σε όλες τις κινητοποιήσεις, τις απεργίες, τις συνελεύσεις και τονίζουμε:
ΔΕ ΧΡΩΣΤΑΜΕ – ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ – ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜE
Αθήνα, 7.7.2011


