70 χρόνια απο την δολοφονία της πρώτης γυναίκας απο τους μοναρχοφασίστες - Μιρκα Γκίνοβα

Το πρωί της 27ης Ιούλη του 1946, ο «Ριζοσπάστης» κυκλοφόρησε μ' ένα συγκλονιστικό τίτλο στην πρώτη του σελίδα, που συμπύκνωνε την εξίσου συγκλονιστική είδηση της ημέρας: «ΑΛΛΟΙ ΕΠΤΑ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΚΑΝ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ». Ο πλάγιος τίτλος που έδινε τη σημασία του γεγονότος είχε ως εξής: «ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΟΥΦΕΚΙΖΕΙ ΓΥΝΑΙΚΑ - ΟΥΤΕ Ο ΦΡΑΝΚΟ ΔΕΝ ΤΟΛΜΗΣΕ ΤΕΤΟΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑ». Αμέσως μετά, ακολουθούσαν 12 ονόματα αγωνιστών. Ηταν ο Θ. ΣΑΠΡΑΝΙΔΗΣ και ο Γ. ΚΑΛΕΜΗΣ από το Περιστέρι Θεσ/νίκης, ο ΠΑΝΤΑΖΗΣ και ο ΛΟΛΗΣ από το Μπισδούνι Ιωαννίνων, ο Π. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ από την Ειδομένη Κιλκίς, ο Γ. ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ από την Πλαγιά Παιωνίας, ο Π. ΠΕΡΤΣΕΜΛΗΣ, ο ΧΡΙΣΤΟΓΙΑΝΝΗΣ και ο Γ. ΠΡΩΙΟΣ από την Εδεσσα, ο Θ. ΜΙΧΑΗΛ από τα Βρεττά Εδεσσας, ο Δ. ΛΙΜΠΑΣ από την Αγρα Μυτιλήνης και η δασκάλα ΕΙΡΗΝΗ ΓΚΙΝΗ από τα Ξανθόγια Εδεσσας. «Είνε τα δώδεκα θύματα του ελληνικού φασισμού που δολοφονήθηκαν "νόμιμα" το τελευταίο δεκαήμερο από εκτελεστικά αποσπάσματα των έκτακτων στρατοδικείων θανάτου», έγραφε η εφημερίδα στο σχετικό άρθρο της. Και πρόσθετε: «Ησαν όλοι αληθινοί Ελληνες πατριώτες, ήρωες του αλβανικού μετώπου και σεμνοί αγωνιστές της τετράχρονης Εθνικής Αντίστασης εναντίον της τριπλής φασιστικής σκλαβιάς. Δολοφονήθηκαν αποκλειστικά και μόνο για την αντιφασιστική τους δράση και τους αγώνες τους υπέρ της Ελλάδας από την κυβέρνηση του ελληνικού νεοφασισμού, που εγκαθίδρυσε και στηρίζει η αγγλική κατοχή για την εξυπηρέτηση των βρετανικών ιμπεριαλιστικών συμφερόντων. Είνε η πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία, που εκτελείται γυναίκα και η τακτική εγκαινιάζεται με τη θανάτωση της ηρωίδας δασκάλας Ειρήνης Γκίνη. Οπως είναι γνωστό, ούτε ο απαίσιος δήμιος του ισπανικού λαού Φράνκο τόλμησε να εκτελέσει αντιφασίστριες. Προηγούμενο υπάρχει μόνο στη χιτλερική Γερμανία και στις κατεχόμενες κατά τον παγκόσμιο πόλεμο από τις ναζιστικές δυνάμεις ευρωπαϊκές χώρες, που συνεχίζει σήμερα στην Ελλάδα η αγγλική κατοχή. Και οι δώδεκα αντίκρισαν το απόσπασμα σαν πραγματικοί ήρωες, ακλόνητοι στο σκοπό που έταξαν να υπηρετήσουν, την ελληνική τους πατρίδα, τη λευτεριά, την ανεξαρτησία και τη δημοκρατία μέχρι θανάτου»¹.

Η Ειρήνη Γκίνη

Λίγες μέρες αργότερα, το θεωρητικό περιοδικό του ΚΚΕ, η «Κομμουνιστική Επιθεώρηση», έγραφε στο κύριο άρθρο της: «Με την κατηγορία του ''συμμορίτη'', του ''πράκτορα του σλαβισμού'', δώδεκα ήρωες του ελληνοϊταλικού πολέμου και της Εθνικής Αντίστασης ''δικάστηκαν'' και καταδικάστηκαν σε τέσσερις διαφορετικές ''δίκες'' και εκτελέστηκαν μέσα σε μια εβδομάδα απ' τις 20 ως τις 27 του Ιούλη. Ανάμεσά σ' αυτούς, ένας Μουστάκης που οργάνωσε στην Κατοχή τον εφεδρικό ΕΛΑΣ της Εδεσσας κι ανατίναξε επί κεφαλής τμήματος του ΕΛΑΣ δύο γερμανικές αμαξοστοιχίες με πολεμικό υλικό στο Μουχαρέμ Χάνι και μια υπέροχη ηρωίδα σαν τη δασκάλα Ειρήνη Γκίνη, που πολέμησε σ' όλη την εποχή της Κατοχής τους οχρανίτες του Κάλτσεφ και που συνέχισε κι έπειτα απ' την απελευθέρωση ως τη σύλληψή της, την καταδίκη της και την εκτέλεσή της να πολεμάει τους αυτονομιστές της Μακεδονίας, που τους οργανώνουν και τους υποκινούν οι Αγγλοι»².

Οι επτά εκτελεσμένοι, για τους οποίους κάνει λόγο ο «Ρ» στον πρωτοσέλιδο τίτλο του, άφησαν την τελευταία τους πνοή κάτω από τις ριπές των όπλων του εκτελεστικού αποσπάσματος, στις 26 Ιούλη 1946, στις 5 η ώρα το πρωί. Ηταν η νηπιαγωγός Ειρήνη Γκίνη 24 χρόνων και οι Γ. Μουστάκης 35, Π. Περτσεμλής 35, Θ. Μιχαήλ 55, Δ. Λίμπας 40, Χρ. Στογιάννης 45 και Γ. Πρώιος 29 χρόνων.

Ολο αυτό το ποτάμι του αίματος ήταν, χωρίς αμφιβολία, προϊόν της λευκής τρομοκρατίας, που οδήγησε τη χώρα στον εμφύλιο πόλεμο και που τώρα, μέρες του καλοκαιριού του '46, είχε αποκτήσει μια τυπική νομιμότητα.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή κι ας δούμε πώς ακριβώς ξεδιπλώθηκε και «νομιμοποιήθηκε» η λευκή τρομοκρατία.

πηγή  http://www.rizospastis.gr/story.do?id=1360158

«Πουτάνα» γιατί υπερασπίζεται το σώμα της

«Πουτάνα» είναι η πιο κόσμια από τις βρισιές που συνοδεύουν τις απειλές κατά της ζωής της από το 2013, όταν η φωτογραφία που ανέβασε στο Facebook ως Αμίνα Τέιλορ (μία από τις γυμνόστηθες ακτιβίστριες των FEMEN) σκανδάλισε τον αραβικό κόσμο: στο γυμνό της στήθος είχε γράψει στα αραβικά «Το σώμα μου μού ανήκει και δεν εκπροσωπεί την τιμή κανενός».

 

Με τα δερμάτινα ρούχα και τα πολλαπλά τατουάζ της, η Αμίνα Σμπούι συγκεντρώνει τα θυμωμένα βλέμματα των συμπατριωτών της στην Τυνησία. Συχνά, λόγω της εμφάνισής της, δεν της επιτρέπουν την είσοδο σε ξενοδοχεία πολυτελείας, θεωρώντας de facto πως πρόκειται για πόρνη.

«Πουτάνα» είναι η πιο κόσμια από τις βρισιές που συνοδεύουν τις απειλές κατά της ζωής της από το 2013, όταν η φωτογραφία που ανέβασε στο Facebook ως Αμίνα Τέιλορ (μία από τις γυμνόστηθες ακτιβίστριες των FEMEN) σκανδάλισε τον αραβικό κόσμο: στο γυμνό της στήθος είχε γράψει στα αραβικά «Το σώμα μου μού ανήκει και δεν εκπροσωπεί την τιμή κανενός».

Για εκείνη ήταν μια πολιτική χειρονομία, μια διαμαρτυρία για την ανελευθερία των γυναικών. Για τη συντηρητική πατριαρχική κοινωνία της πατρίδας της ήταν μια ύβρις προς το Ισλάμ, μια προσβολή που πλήρωσε με την αυτοεξορία της στη Γαλλία.

Πρόσφατα επέστρεψε στην Τυνησία για να πιάσει ξανά το νήμα μιας ζωής που πολλές φορές προσπάθησαν να συντρίψουν. Φανατικοί κληρικοί απαίτησαν να τιμωρηθεί με εκατό μαστιγώματα και λιθοβολισμό.

Τη φυλάκισαν γιατί «βεβήλωσε ιερό τόπο», ξεσηκώνοντας ένα τεράστιο κίνημα για την απελευθέρωσή της, στο οποίο πρωτοστάτησαν οι FEMEN.

«Εκεί γνώρισα τις πιο ανεκτικές γυναίκες που συνάντησα ποτέ στη ζωή μου. Κομμουνίστριες, σαλαφίστριες, λεσβίες, έπρεπε να ζούμε όλες μαζί. Μαθαίνεις να κατανοείς, να ανέχεσαι, να μοιράζεσαι. Αν δεν φυλακιζόμουν, δεν θα ήξερα τι σήμαιναν αυτές οι λέξεις», λέει η μουσουλμάνα φεμινίστρια των 21 ετών.

Μόλις απελευθερώθηκε αποχώρησε από τις FEMEN κατηγορώντας τες για ισλαμοφοβία, γιατί ανάμεσα στα άλλα παρωδούν τη μουσουλμανική πίστη και καίνε σύμβολα του Ισλάμ μπροστά σε τζαμιά.

«Ευχαριστώ τις δράσεις που έκαναν για μένα, αλλά δεν μπορώ να ανεχτώ να προσβάλλουν και να μη σέβονται τη θρησκεία καθενός μας». Οταν τη ρωτούν αν η διάσημη φωτογραφία της προσβάλλει επίσης το Ισλάμ απαντά: «Καθόλου. Αφορά την ελευθερία μου. Δεν επιτίθεμαι σε κανέναν και δεν αναγκάζω κανέναν να δει αυτή την εικόνα».

Στο Παρίσι και πίσω

Αποκλεισμένη από το σχολείο, αφού κανένα λύκειο δεν τη δεχόταν, αναγκάστηκε να καταφύγει στο Παρίσι όπου κατάφερε να πάρει το απολυτήριό της. Επιστρέφοντας στην Τυνησία συνάντησε την ίδια μισαλλοδοξία.

Τον Απρίλιο ομάδα αντρών την αναγνώρισε στον δρόμο και φωνάζοντας: «Αυτή είναι η Αμίνα, η πουτάνα», την ξυλοκόπησε χωρίς κανείς να αντιδράσει.

Κατήγγειλε την επίθεση και ανέβασε μια φωτογραφία της με ματωμένο ακόμη πρόσωπο στα κοινωνικά δίκτυα. «Μου έσπασαν τη μύτη και σύντομα θα χειρουργηθώ.

Αλλά ο αγώνας συνεχίζεται», έγραψε ενθαρρύνοντας τις συμπατριώτισσές της: «Να κάνουν ό,τι είναι απαραίτητο ώστε να καταγγέλλουν τις επιθέσεις που υφίστανται στον δρόμο και στο σπίτι».

Η Αμίνα δεν πτοείται. Η δική της αφύπνιση, έπειτα από τρία χρόνια ζωής στην εφηβεία της στη Σαουδική Αραβία «σαν μια γυναίκα σκιά, ανύπαρκτη, αόρατη, καταπιεσμένη», δεν ήταν παροδική σαν την «αραβική άνοιξη».

Συνεχίζει να λατρεύει το ροκ, να μιλά με πάθος για πολιτική, βιβλία, φεμινισμό, να εντρυφά στην ελευθεριακή θεωρία, να υπερασπίζεται τις φτωχές γυναίκες της πατρίδας της.

Σχεδιάζει να πάει στο πανεπιστήμιο, ετοιμάζεται να εκδώσει το τρίτο της βιβλίο και να κυκλοφορήσει ένα περιοδικό, το «Φρίντα».

Αποφασισμένη να συνεχίσει να πορεύεται τον δικό της δρόμο, παρά τις απειλές και τις επιθέσεις, κρύβει τις χαρακιές στον καρπό της κάτω από το τατουάζ με τον αγαπημένο της στίχο: «Αν πέσω, μάζεψε το πτώμα μου και βάλε τον εχθρό μου δίπλα μου. Είναι τότε που θα είμαι ελεύθερη, ελεύθερη, ελεύθερη».

Δημητρης Γιατζογλου - To reunion δεν είναι αρκετό

*Πώς διαμορφώνει ένα κόμμα - ακόμα και σε εμβρυακή κατάσταση - την πολιτική του ατζέντα ;

Η καλύτερη απάντηση που διαθέτω είναι :

• Διαβάζοντας τη συγκυρία ως κρίκο μετάβασης από το παρελθόν στο μέλλον, δηλαδή ως συμπύκνωση μιας ιστορικής τάσης.
• Εντάσσοντας την ανάγνωση σ' ένα (στοιχειώδες έστω) πολιτικό σχέδιο.
• Εχοντας σταθερά στο κέντρο της οπτικής του ένα ορισμένο κοινωνικό σώμα αναφοράς.
• Φιλοδοξώντας να συγκροτείται ως διακριτό παράδειγμα πολιτικής και ιδεολογικής ηγεμονίας.

Κανένα στοιχείο από μόνο του δεν είναι αρκετό. Η απολυτοποίηση της συγκυρίας μπορεί να σε ρίξει τελείως έξω ͘ η αγνόησή της μετατρέπει το πολιτικό σχέδιο σε διανοητική αφαίρεση. Οι προτεραιότητες στην κοινωνική εκπροσώπηση χωρίς τη φιλοδοξία της ηγεμονίας σε οδηγούν στην αντίληψη του "κόμματος συμφερόντων" ͘ και η ηγεμονία χωρίς την ταξικότητα στο νεφέλωμα του "εθνικού ακροατηρίου".

Ενα πολιτικό υποκείμενο, σε υβριδική κατάσταση έστω, ή και ως έκφραση μιας χαλαρής πολιτικής συμμαχίας, τα έχει ανάγκη όλα. Χωρίς την ύπαρξη και την ενότητά τους, η κατάληξη είναι προδιαγεγραμμένη : πολιτικός δορυφόρος πολλαπλών χρήσεων και με ημερομηνία λήξης. Ο ωκεανός της ιστορίας είναι γεμάτος από τέτοια ναυάγια.

*Πώς διαμορφώνουν τη δική τους πολιτική ατζέντα και της υπό εκκόλαψη "νέας κεντροαριστεράς" οι διάφορες συνιστώσες της (που αναμένοντας το reunion πολλαπλασιάζονται) ;

Με την απουσία όλων των παραπάνω στοιχείων, εκτός από μια μινιμαλιστική εκδοχή πρόσληψης της συγκυρίας, που συνοψίζεται στο πρόταγμα "Να φύγουν !" (σε διάφορες παραλλαγές) και αφορά φυσικά τον ΣΥΡΙΖΑ. Και με μια εκκωφαντική σιωπή για " το μετά ", ή κάποιες αμφίσημες νύξεις.

Κρατώντας λοιπόν ζηλότυπα τις ιδέες και τις προθέσεις τους για "το μετά" ως επτασφράγιστο μυστικό, μας υποχρεώνουν να εικοτολογούμε : Ενδιαφέρονται όντως για ένα εγχείρημα στον ευρύτερο χώρο της αριστεράς, ή θεωρούν ότι αυτό είναι μια υπόθεση εξαντλημένη πια και η "ζήτηση" στην πολιτική αγορά έχει μετατοπιστεί σε " κάτι το κεντρώο" ή και "κεντροδεξιό" ακόμα ; Θέλουν να λειτουργήσουν ως εμβρυουλκός ή έστω ως καταλύτης, για μια αναδιάταξη στο πολιτικό πεδίο που θα "απελευθερώσει" πολιτικές και κοινωνικές δυναμικές από την τυραννία της αντιπαλότητας πολιτικών ταυτοτήτων οι οποίες ενσωματώνονται στην πολιτική διχοτομία αριστερά/δεξιά ;

Δεν ξέρω ποιά εικασία θα επαληθευθεί. Αμφιβάλω αν θα υπάρξει μια κεντρική ιδέα κι ένα συνεκτικό σενάριο που, λειτουργώντας σαν μαγνήτης θα μπορέσει να προσανατολίσει τα διασκορπισμένα ρινίσματα του χώρου σε μια ενιαία και σταθερή επιλογή. Αμφιβάλω αν υπάρχει μια ανιδιοτελής πολιτική βούληση για να χαραχτεί μια προοπτική διάρκειας, πέρα από την αγωνία της εκλογικής καταγραφής και τη διεκδίκηση ατομικών "ρόλων".

Θεωρώ ότι η πιθανότερη εκδοχή είναι η απορρόφηση της πλειοψηφίας - με ή χωρίς πρόθεση - στην ηγεμονία Μητσοτάκη ͘ υπάρχουν, άλλωστε, ως υπόβαθρο εκλεκτικές ιδεολογικές συμπτώσεις : Η πίστη στην κατηγορική προσταγή της Συναίνεσης ως προς τον μονόδρομο, η νοσταλγία του παλιού καλού δικομματισμού, η μελαγχολία για την Ελλάδα που πάει να γίνει Σοβιετία, η βεβαιότητα ότι η αγορά είναι η μόνη πηγή ελευθερίας στο σύγχρονο κόσμο, η αγανάκτηση για την καταστροφή του πλουραλισμού της μονοφωνίας, ο αγράμματος Φίλης vs του εγγράμματου Αδωνι, οι υπεύθυνοι έναντι των ανεύθυνων, οι άθλιες ενδυματολογικές προτιμήσεις του Τσίπρα, τα άψογα αγγλικά του Κυριάκου...και πάει λέγοντας.

Πίσω ωστόσο από το αγωνιώδες κυνηγητό της όποιας επανένωσης του "κεντροαριστερού χώρου", υπάρχει ένα σοβαρό ζήτημα πολιτικής γεωγραφίας για την ελληνική κοινωνία. Εχει να κάνει με τη δυνατότητα εξόδου από την κρίση εκπροσώπησης του πολιτικού συστήματος. Και με την προοπτική της ανασυγκρότησης μιας κοινωνίας καθημαγμένης από το οικονομικο-πολιτικό υπόδειγμα του νεοφιλελευθερισμού. Και επ' αυτού θα ήθελα να πώ καθαρά την άποψή μου.

Θέλω λοιπόν και εύχομαι να υπάρξουν και να σταθεροποιηθούν, "αριστερά" και "δεξιά" του ΣΥΡΙΖΑ και άλλα πολιτικά υποκείμενα, με αναφορά στην Αριστερά, το καθένα με όρους πολιτικής αυτονομίας και ισχυρής ταυτότητας. Κι αυτό για λόγους στους οποίους θα αναφερθώ συνοπτικά (και σχηματικά) :

Πρώτα επειδή, συνυπάρχοντας αναγκαστικά μέσα από τη διαλεκτική αμοιβαιότητας / αντιπαλότητας, θα υποχρεώνονται να εμπλουτίζουν τον προγραμματικό τους Λόγο, να κερδίζουν σε ριζοσπαστισμό ή σε ρεαλισμό, να λειτουργεί το καθένα ως καθρέφτης των υστερήσεων και των αντιφάσεων των υπόλοιπων.

Υστερα επειδή, ο πειρασμός ενός "πολιτικού επεκτατισμού" του ΣΥΡΙΖΑ ώστε να καλύψει τα όποια αμφίπλευρα κενά πολιτικής εκπροσώπησης, θα πολλαπλασιάσει και θα βαθύνει τάσεις αλλοίωσης της ριζοσπαστικής του ταυτότητας ͘ ωθώντας τον σ' έναν προγραμματικά ασπόνδυλο πολυσυλλεκτισμό, που θυσιάζει τα βασικά προτάγματα στο όνομα της διεύρυνσης.

Τέλος επειδή, ο νέος συνασπισμός εξουσίας για τη χειραφέτηση από τις δουλείες του καπιταλισμού (όσο πιστεύουμε ακόμα σ' αυτόν), δεν μπορεί να συγκροτηθεί με όρους πολιτικού ολοκληρωτισμού, αλλά ως οργανική συνάρθρωση μιας πολλαπλότητας υποκειμένων.

Δεν ξέρω πόσο αφελή και αναχρονιστικά ακούγονται τα παραπάνω. Θέλησα απλώς να πω ότι συνήθως, reunions που υποτιμούν την αναγκαιότητα και τη σημασία της πολιτικής σαφήνειας και της στρατηγικής προοπτικής, έχουν ημερομηνία λήξης με το πρώτο κρίσιμο δίλημμα. Η ιστορική εμπειρία μας έχει προσφέρει ένα πρόσφατο παράδειγμα.

Η ΑΥΓΗ 24.07.2016

Αν έχεις… άστρο, διάβαινε

http://www.fmvoice.gr 

Το έχουμε πει αλλά θα το ξαναπούμε. Ο άνθρωπος είναι μεγάλος (πολιτικός) παίκτης. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, βέβαια, έχει κάθε λόγο να το βαφτίζει αυτό «πολιτικό κυνισμό». Κάπως πρέπει να προσπαθήσει να απομυθοποιήσει το χάρισμα του αντιπάλου του. Όσα δεν φτάνει η αλεπού, τα κάνει κρεμαστάρια δηλαδή. Εμείς θα το λέγαμε απλώς «στρατηγική».

Γράφει ο: Δαμιανός Κοσμίδης

Ο Αλέξης Τσίπρας πέρασε χτες από τη Βουλή τον «αριστερότερο» νόμο της 18μηνης κυβερνητικής του διαδρομής. Η απλή αναλογική είναι πλέον

ΑΠΛΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ : ΤΟ "ΘΗΡΙΟ" ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΕΙΛΕΙ του Δημ. Γιατζόγλου

Η πρόθεση της κυβέρνησης να διεξαχθούν οι επόμενες εκλογές με σύστημα απλής αναλογικής (Α.Α), συναντά τις σφοδρότατες αντιδράσεις από το χώρο της αντιπολίτευσης, ατομικές και συλλογικές.

Οι πιο ακραίες φωνές, πέρα από την πολιτική ιδιοτέλεια να ελέγξει τις εξελίξεις με δεδομένη την εκλογική του ήττα, καταλογίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν διστάζει μπροστά σ' ένα οιονεί πολιτικό πραξικόπημα, ενταγμένο στην προοπτική μιας μακροπρόθεσμης επικυριαρχίας του. Ο δόλιος ΣΥΡΙΖΑ, με ένα δόλιο εκλογικό σύστημα ως εργαλείο για τη διάλυση του πολιτικού συστήματός. Και απέναντί του το μέτωπο των υπερασπιστών της "σταθερότητας". Ποιός αριστερός, ποιός δημοκρατικός πολίτης περασμένων δεκαετιών θα μπορούσε να φανταστεί αυτή την αντιστροφή...

Χοντρικά, τα επιχειρήματα των πολέμιων ομαδοποιούνται ως εξής : Μια κατηγορία αναφέρεται στενά στη

Έτσι στήθηκε το σκάνδαλο με τις σήραγγες της Εγνατίας

 

Βροχή δικαστικών προσφυγών με στόχο κοστολογήσεις έργων που δεν έγιναν ποτέ, πακτωλός εκατομμυρίων ευρώ που πλήρωσε στον αέρα το ελληνικό δημόσιο, υποψίες για παρασκηνιακές συμμαχίες πίσω από τα έδρανα των δικαστηρίων αναδύουν οσμή σκανδάλου στα όσα συνέβησαν με τις κατασκευές των σηράγγων της Εγνατίας οδού στην περιοχή της «Αρκούδας». Είναι η υπόθεση που άνοιξε την περασμένη εβδομάδα και διερευνά ο εισαγγελέας διαφθοράς Θεσσαλονίκης αντεισαγγελέας Εφετών Αχιλλέας Ζήσης.

Η απόφαση της προηγούμενης διοίκησης των Ρούτου - Κολλιόπουλου της Εγνατίας οδού Α.Ε. να στείλει στη δικαιοσύνη διαπιστώσεις νομικών που κλήθηκαν να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά και να σώσουν ένα ποσό περίπου 35 εκατ. ευρώ, που ήδη καταβλήθηκε σε κατασκευαστές, αλλά και η έρευνα που άρχισε από

Η προσωπική δυστυχία του κ. Κεγκέρογλου...

Αφού με την υπογραφή του διέλυσε τις εργασιακές σχέσεις, αφού έστειλε στην ανεργία και στην υποαπασχόληση εκατομμύρια Ελλήνων, αφού διέλυσε όποιες κοινωνικές δομές είχε αυτό το κράτος, ήλθε τώρα να το παίζει και τσαμπουκάς σε μια νέα live έκδοση. 

Το πρόβλημα με τον κ. Κεγκέρογλου δεν είναι ότι πουλάει τσαμπουκά στη βουλή ή στα τηλεπαράθυρα. Άλλωστε αυτό τον ιδιότυπο τσαμπουκά τον είχε πάντοτε, όχι εξαιτίας σωματικών λόγων, αλλά κομματικής νοοτροπίας. Όταν, για παράδειγμα, ως γραμματέας της ΝΕ Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ εισέβαλε στο γραφείο τότε αντιδημάρχου Ηρακλείου, τον έπιασε (ως γραμματέας, όχι ως μάγκας) από τον γιακά και του φώναζε να εγκαταλείψει τον Ασλάνη και να πάει με τον Κουράκη. Αν δεν θυμάται, ήταν το 2001 και ήταν ο (χαμηλών τόνων) Νίκος Ζερβάκης τότε αυτός που δέχτηκε την επίθεση. Και πολλοί ήταν οι αυτόπτες του τραμπουκισμού.

Επαναλαμβάνω όμως, το πρόβλημα δεν είναι ότι τραμπουκίζει ή πουλά τσαμπουκά σε παράγοντες, αλλά ότι τον πουλούσε επί χρόνια απέναντι σε εκατομμύρια Ελλήνων, όταν εκείνος είχε την εξουσία και εκείνοι ανήμποροι αντιμετώπιζαν τις αποφάσεις του.

Για τον ίδιο η μεγάλη προσωπική δυστυχία είναι ότι πλέον δεν είναι στα πράγματα, είναι εκπρόσωπος ενός από τα μικρότερα κόμματα, ακριβώς λόγω της συντριβής των λαϊκών στρωμάτων, ενώ φαίνεται να μην έχει συνειδητοποιήσει ούτε τί έκανε, ούτε πόσο κακό έκανε... Κι από τιμωρός των δυστυχισμένων τόσα χρόνια, τελευταίως αυτοπροσδιορίζεται ένας πλαστός Δον Κιχώτης τους...

http://www.candianews.gr/2016/05/31/apiles-gia-chirodikia-v-kegkeroglou-enantion-tou-k-barka-sto-mega-vinteo/

Πνεύμα και ηθική

του Τάκη Κατσαρού

Όταν, ο νεοφιλελεύθερος αρχηγός Κυριάκος, αναγκάζεται να κάνει "γαργάρα" το αίτημα των εκλογών και αντιμετωπίζει το στρατηγικό του αδιέξοδο με βόλτες στα σχολεία της Αργυρούπολης και στις καφετέριες του Περιστερίου ( εκεί όπου συχνάζει η "αδαής πλειοψηφία") . Όταν, κοτζάμ αξιωματική αντιπολίτευση συρρικνώνει τον αντιπολιτευτικό λόγο της στο ...ολοήμερο σχολείο και στη σφαγή των νηπίων που δήθεν επιχειρεί ο αιμοδιψής Φίλης. Όταν, ο ακροδεξιός κύριος αντιπρόεδρος ερμηνεύει τις πρόσφατες θετικές για τη χώρα εξελίξεις με όρους τόλμης και γοητείας (του Τσίπρα). Όταν, τα σχέδια για τη διαμόρφωση ενός συμπληρωματικού προς τη ΝΔ κεντροαριστερού πόλου σε μόνιμη στρατηγική αντιπαλότητα προς την Αριστερά αποδοκιμάζονται από το ίδιο το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Όταν, ο "καλός στρατιώτης Χιώτης" εξευτελίζεται με τις

ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟΣ του Ρατζανί Πάλμε Ντουτ

Το κείμενο αποτελεί το 8ο κεφάλαιο του βιβλίου του Ρ. Π. Ντουτ, με τίτλο: «Φασισμός και Κοινωνική Επανάσταση» (1934), το οποίο δεν έχει εκδοθεί στα ελληνικά.
Ρατζανί Πάλμε Ντουτ (1886-1974): Στέλεχος του ΚΚ Μεγάλης Βρετανίας και της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Διετέλεσε ΓΓ του ΚΚ Μεγάλης Βρετανίας το διάστημα 1939-1941.

 Aπό την προηγούμενη έρευνα για την ιστορική εξέλιξη του φασισμού στην Ιταλία, τη Γερμανία και την Αυστρία είναι προφανές ότι ο ρόλος της σοσιαλδημοκρατίας έχει αποφασιστική σημασία για την εξέλιξη του φασισμού. Η κατανόηση αυτών των δυο στενά συνδεδεμένων φαινομένων της μεταπολεμικής περιόδου, της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας και του φασισμού, είναι κρίσιμης σημασίας για τη συνολική κατανόηση της πολιτικής του καπιταλισμού στη μεταπολεμική περίοδο. Ωστόσο υπάρχει αντιπαράθεση γύρω από το όλο ζήτημα και χρειάζεται πολύ προσεκτική περαιτέρω ανάλυση, προκειμένου να κατανοηθεί η πραγματική ουσία του φασισμού και των συνθηκών στις οποίες αναπτύχθηκε. Πρέπει να εξηγηθεί ότι ο όρος «σοσιαλδημοκρατία» χρησιμοποιείται εδώ μονάχα για να συγκαλύψει το μεταπολεμικό φαινόμενο που αφορά τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα μετά το 1914, τα οποία στη συνέχεια ενώθηκαν για να συγκροτήσουν το 1923 τη μεταπολεμική Δεύτερη Διεθνή ή «Εργατική και Σοσιαλιστική Διεθνή».

Οι τάσεις οπορτουνιστικής και κοινοβουλευτικής διαφθοράς και ενσωμάτωσης από το καπιταλιστικό κράτος ήταν ήδη ισχυρές και αναπτύσσονταν πριν τον

ΑΓΕΤΗΣ και ΔΑΠΙΤΗΣ του Δήμου Μούτση

Εξεταστική περίοδος Α΄εξαμ. Φιλοσοφικής σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών.

ΔΑΠίτης φοιτητής που όχι μόνο δεν είχε πατήσει το πόδι του, δεν ήξερε καν τη διεύθυνση της Σχολής, βρέθηκε να περνάει όλα τα μαθήματα και μάλιστα με βαθμό, τη στιγμή που σοβαροί φοιτητές είχαν κοπεί τουλάχιστον σε δύο. Στην ερώτηση δε: «ρε συ πως τα κατάφερες;» η απάντηση ήταν συγκεκριμένη: «υπάρχουν και διαρροές».
«Το παιδί μας επιστήμων τελειώνει» που λέω και σ ένα τραγούδι μου.
Eνα μπουμπούκι ένας νέος Μπουμπούκος. Και μια και το φέρ η κουβέντα, ο περί ού λόγος κύριος, ως άλλος Τσόμσκι ή Μπαμπινιώτης, μας δήλωσε τις προάλλες ασύστολα, ότι ο Ηγέτης - άκουσον άκουσον - παράγεται από το ρήμα «άγω»! (Αγέτης, Αγωγιάτης, Αγωγός, Ανάγωγος). Το ρήμα «ηγούμαι» του είναι άγνωστη λέξη, εξ ού και μέλλων Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του κυρίου Κούλη.
Ο Μπουμπούκος -Αγέτης όμως, είχε πάρει προ πολλού το «άγω» του και είχε παράγει μια άλλη λέξη, τη λέξη «πράκτορας» στο χώρο της τέχνης.
Από τους Ολυμπιακούς αγώνες ήδη θυμάμαι, είχε αρχίσει, επιλέγοντας με δικά του κριτήρια ως «καλλιτεχνικός πράκτορας» να στείλει τη μαγείρισσα-μαέστρο του να πάει να παίξει στην Κίνα το τίς οίδεν θεόπνευστο έργο της, αρπάζοντας ο γλωσσοφτιάχτης και ως «εισπράκτορας» την αμοιβή, πολλά λεφτά, και στέλνοντάς τα κατ ευθείαν έξω ως ελέχθη. Το θέμα ψιλοσυζητήθηκε και ψάξτε βρέστε! Έκτοτε, μόλις προκύψει μουσική εκδήλωση στο εξωτερικό - επιδοτούμενη και μάλιστα γερά - πρακτορεύει γιατί έτσι θέλει και στέλνει την κυρία Ευγενία του, κι αυτή με τις γνώσεις της εξ Αμερικής, (λες και με τη Γραμματική με το Συντακτικό και την Ορθογραφία γίνεσαι Συγγραφέας) τρέχει, ανεβαίνει στο πόντιουμ, στερεώνεται καλά (πόδια κλειστά ή ανοιχτά), τη βεργούλα ανά χείρας, και με μια κίνηση ανεξαρτήτως προς πάσαν κατεύθυνση μαγεύει με τις μουσικές της τους Ευρωπαίους, ως η καλύτερη της Ελλάδας και τους Έλληνες ως η καλύτερη της Ευρώπης!
Δε βαριέσαι, και τι έγινε! Ας πά΄να λέω. Μήπως θα πάψει ο Πράκτωρ της τέχνης Αγέτης Μπουμπούκος συνάδελφος των Τσόμσκι - Μπαμπινιώτη να είναι αυτός που είναι και να λειτουργεί μ αυτό τον τρόπο; Αν είναι δυνατόν! Εδώ είπαμε τον κάνανε και Αντιπρόεδρο σε μέλλουσα κυβέρνηση. Ή το ΔΑΠίτικο μπουμπούκι που δεν ήξερε που πάν΄τα τέσσερα θ αλλάξει. Χαζός είναι ν αλλάξει; Ίσα ίσα που θα μασάει κι ό,τι θες για να του μοιάσει στην ομιλία! Ένα μπουμπούκι Μπουμπούκος μοιάζει με όνειρο ζωής, κι αυτό το στόχο θέλει να τον φτάσει, κι ίσως μια μέρα σίγουρα και να τον ξεπεράσει!
ΔHMOΣ ΜΟΥΤΣΗΣ

Ο Κώστας Βουτσάς και τα 5μηνα της κοινωφελούς εργασίας

Το πρόγραμμα της 5μηνης απασχόλησης ανέργων είναι ενα πρόγραμμα που ανήκει στο ΕΣΠΑ που έληξε το 2014, σχεδιάστηκε απο την προηγούμενη κυβέρνηση και στην αρχή ήταν μόνο με  ασφάλεια για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη χωρίς όμως συντάξιμα ένσημα,  οι εργαζόμενοι δεν είχαν ούτε το δικαίωμα της κανονικής άδειας, ούτε πληρώνονταν ανθυγιεινά και νυκτερινά. 

Η σημερινή κυβέρνηση  τα άλλαξε όλα αυτά και οι εργαζόμενοι έχουν όλα τα δικαιώματα των υπολοίπων εργαζομένων.

Τα κονδύλια είναι απο την ΕΕ στο σύνολό τους και  δεν μπορεί να γίνει καμία αλλαγή,   

Κάθε φορά που ένα πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας πλησιάζει στο τέλος του αρχίζουν και κυκλοφορούν διάφορα κείμενα με υπογραφές των απασχολούμενων  που ζητούν να παραταθεί το πρόγραμμα για 2 - 3 ή περισσότερο μήνες. Στο πρόγραμμα που τελείωσε τον Δεκέμβριο του 2015 είδαμε και ωφελούμενους να κατασκηνώνουν έξω απο το Υπουργείο Εργασίας, με κανένα αποτέλεσμα φυσικά. 

Έτσι και τώρα, στο πρόγραμμα που λήγει τον Μάιο, άρχισαν να κυκλοφορούν διάφορα κείμενα μα αίτημα την παράταση του προγράμματος.

Όταν υπογράψανε όλοι οι ωφελούμενοι ήξεραν οτι το πρόγραμμα τελειώνει σε 5 μήνες  και τώρα διαμαρτύρονται γιατί όπως λένε οι 5 μήνες δεν είναι αρκετοί για να δικαιολογείται ταμείο ανεργίας. 

Αλλά και ότι καλύπτουν διαρκείς ανάγκες της υπηρεσίας που εργάζονται  Εδώ μπορόυμε να ποούμε οτι έχουν ένα δίκιο αλλά μην ξεχνάμε οτι υπάρχουν ακόμη 1,500,000 άνεργοι που μπορούν να κάνουν την ίδια εργασία και έχουν και αυτοί ανάγκες να "βουλόσουν" κάποιες τρύπες με τα πενιχρά 495 ευρώ, κανείς όμως δεν τους σκέφτεται.

Δυστυχώς εδώ μπορούμε να πούμε οτι όλοι λειτουργούν σαν τον Κώστα Βουτσά στην ελληνική ταινία που έλεγε "εγώ ήταν να μην τρουπώσω, έτσι και τρούπωσα, τρούπωσα".

Με αυτη την λογική ούτε την ανεργία καταπολεμάς ούτε βοηθάς τον κρατικό μηχανισμό.     

 

Ο εχθρός Κυριάκος Μητσοτάκης

" Η Ελλάδα δεν είναι ασφαλής χώρα, είναι ένα ξέφραγο αμπέλι"

Με αυτή την φράση ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέδειξε σήμερα  οτι εξυπηρετεί συμφέροντα αντίθετα με τα συμφέροντα του λαού της Ελλάδας φυσικά για ίδιον όφελος αλλά πρωτίστως να εξυπηρετήσει τις επιδιώξεις των δανειστών. 

Δεν είναι τυχαία η πολιτική και χρονική στιγμή που ζήτησε να γίνει η προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στην βουλή σήμερα, είμαστε ακριβώς πριν αρχίσει η τουριστική περίοδος και λίγο πριν γίνει η αξιολόγηση.

Το σήμα που στέλνει ο Μητσοτάκης στην τουριστική αγορά είναι σαφές "τουρίστες ΜΗΝ έρχεστε στην Ελλάδα "  η χώρα ΔΕΝ είναι ασφαλής και η κυβέρνησή της είναι ανίκανη να αντιμετωπίσει τους πρόσφυγες που τριγυρνάνε στην χώρα και βιάζουν, σκοτώνουν άσε που έχουν και λοιμώδη νοσήματα.

Αν δεν έχουμε αύξηση του τουριστικού ρεύματος φέτος σημαίνει οτι στα ταμεία του δημοσίου θα μπουν λιγότερα χρήματα από πέρυσι  άρα θα μεγαλώσει το έλλειμμα και με μεγαλύτερο έλλειμμα θα έχουμε πρόσθετα μέτρα.

Πρόσθετα μέτρα σημαίνει οτι η σταθερότητα της κυβέρνησης θα αρχίσει να τρίζει, άλλωστε οι δανειστές θέλουν μια αλλαγή κυβέρνησης  στην Ελλάδα και το λένε ξεκάθαρα.

Σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδωσε τα διαπιστευτήρια στα αφεντικά του, γιαυτό ήταν και παραμένει εχθρός του ελληνικού λαού.

Δώρο ΕΚΤ 18 δισ. στις τράπεζες

 

Μια ώθηση με πρακτικό όφελος έως και 1 δισ. ευρώ, αλλά και ψυχολογική τόνωση στον ελληνικό τραπεζικό κλάδο έδωσε η απόφαση του Μάριο Ντράγκι να γίνονται δεκτά στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης τα ομόλογα του EFSF που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους οι τράπεζες.
Αν και δεν σχετίζεται με την τρέχουσα αξιολόγηση, η κίνηση αυτή δείχνει ότι η ΕΚΤ συνεχίζει να «βάζει πλάτη» και προϊδεάζει για την πρόθεση Ντράγκι να δράσει άμεσα μόλις ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, θέτοντας σε κίνηση σειρά θετικών εξελίξεων.
Οι ελληνικές τράπεζες έχουν στα

«Πλατφόρμα 2010»: Άμεση ολοκλήρωση της αξιολόγησης χωρίς καθυστερήσεις

Την Κυριακή 10 Απριλίου η «Πλατφόρμα 2010» του ΣΥΡΙΖΑ οργάνωσε πανελλαδική συγκέντρωση στο ξενοδοχείο NOVUS με παρουσία βουλευτών, ευρωβουλευτών και αυτοδιοικητικών στελεχών, μελών της Κεντρικής Επιτροπής με θέμα τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις, την υποστήριξη του κυβερνητικού έργου και την ισχυροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ μέσα από το δεύτερο συνέδριό του.

Η σύνοψη των εργασιών της συγκέντρωσης υπογράμμισε:

• Την ανάγκη να ολοκληρωθεί άμεσα η αξιολόγηση χωρίς καθυστερήσεις ώστε η ελληνική οικονομία να

Από τον Πόντο στη Συρία, από τον θάνατο ως τη σωτηρία

 

 της Γιώτας Ιωακειμίδου  http://www.schooltime.gr

Οκτώβριος του 1919 ήταν, όταν ήρθε  η εντολή του εκτοπισμού στο Αλτίνογλου τσιφλίκ, το χωριό των γιαγιάδων μου. Οι τούρκοι διασκόρπισαν συστηματικά τους εκτοπισμένους, ακόμα και μέλη της ίδιας οικογένειας χώριζαν στέλνοντας τους σε διαφορετικές πορείες θανάτου.

Έτσι και οι κάτοικοι του τσιφλίκ χωρίστηκαν σε διαφορετικές ομάδες, ακολούθησαν παράλληλες πορείες, αλλά διαφορετικές. Μια μεγάλη ομάδα μετά από πεζοπορία πολλών ημερών φτάνει στο Διαρπεκίρ. Μένουν εδώ  περίπου τρεις μήνες, κάνουν κάποια

ΤΙ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΜΑΛΛΟΝ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ

Γιατί άραγε σύσσωμο το σαθρό Σύστημα της Μεταπολίτευσης χτυπά με τόσο ζήλο την κυβέρνηση; Γιατί λυσσομανούν να την ανατρέψουν; Ας δούμε λοιπόν εν τάχει μερικούς λόγους που δικαιώνουν πλήρως τους φόβους τους ότι οι Έλληνες δεν είναι πια απροστάτευτοι στις ορέξεις τους:

α) Με υπουργική εντολή η Δίωξη Οικονομικού Εγκλήματος ξεκίνησε ενδελεχή έλεγχο σε όλες τις διαφημιστικές δαπάνες των δημοσίων οργανισμών και ΔΕΚΟ σε βάθος δεκαετίας, για να αποδειχθεί ποιοί συμμετείχαν στο φαγοπότι, τι έγραφαν, ποιούς πολιτικούς εκβίαζαν.

β) Παραδόθηκαν στους

Πρόσφυγες είναι και οι νυν ρατσιστές των Γιαννιτσών

Γιώργος X. Παπασωτηρίου / Ελλάδα / 28.02.16 www.artinews.gr

Οι σημερινοί ρατσιστές στα Γιαννιτσά, αυτοί που καίνε χώρους υποδοχής προσφύγων, αγνοούν προφανώς ότι οι πρόγονοί τους πρόσφυγες είχαν υποστεί τα ίδια από τους... γηγενείς. Δεν γνωρίζουν την ιστορία. 

Γιατί ο ρατσισμός και ο φασισμός δεν είναι τωρινά φαινόμενα στην Ελλάδα. Αν σήμερα κάποιοι στρέφονται εναντίον των προσφύγων που έρχονται από την Ανατολή, χθες στρέφονταν εναντίον των προσφύγων -των Ελλήνων προσφύγων-, που είχαν την ίδια προέλευση. Είναι γνωστό το πογκρόμ του 1916 εναντίον

Επάγγελμα: αγροτοσυνδικαλιστής παντός καιρού…!

Ο Γιάννης Παναγής – Γραμματέας της Πανελλήνιας Συντονιστικής Επιτροπής Αγροτών και Κτηνοτρόφων-… τελικά δεν μπήκε στο Μαξίμου.

Προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ – το Γενάρη 2015 ήταν στην εκλογική επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ Ν. Σερρών – τοποθετήθηκε στο ΔΣ της Βιομηχανίας Ζάχαρης και το καλοκαίρι αποχώρησε από το ΣΥΡΙΖΑ.

Ο γνωστός αγροτοσυνδικαλιστής, ανήκε στο ΠΑΣΟΚ για χρόνια. Θεωρείται ο άνθρωπος που λόγω των σχέσεων με την Κατερίνα Μπατζελή, «έσπασε» τις αγροτικές κινητοποιήσεις του 2010.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η σχέση του Παναγή με τον Παύλο Αραμπατζή (Σερραίο, νεοδημοκράτη αγροτοσυνδικαλιστή – μέλος του ΔΣ της ΠΑΣΕΓΕΣ). Τους δύο, ενώνει και μια παλιά αμαρτωλή ιστορία με τα εικονικά τιμολόγια του 2002 ομάδας παραγωγών ντομάτας Βισαλτίας.

Την τετραετία 2012 – 2015 ο Παναγής έχει λάβει επιδοτήσεις 254.000 ευρώ (123.000 το 2015) και ο Αραμπατζής την ίδια περίοδο 253.000 ευρώ.

Όλο αυτό το διάστημα ο Γ. Παναγής έχει επιλέξει ο ίδιος να παίζει σε πολλά ταμπλό, στην επιρροή του ανήκουν και οι συνδικαλιστές που προπηλάκισαν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στον Έβρο καθώς και ο Χρήστος Γκόντιας (εθνικός ύμνος ΔΕΘ).

Η τελευταία κόντρα με τον Μπούτα στα τηλεοπτικά παράθυρα, το ύψος των επιδοτήσεών του, αλλά και οι προπηλακισμοί εναντίον βουλευτών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι αιτίες που τελικά δεν άνοιξε η πόρτα του Μαξίμου για τον Γιάννη Παναγή.

Η κυβέρνηση έχει κάνει σαφές ότι επιθυμεί να βρεθούν λύσεις για τους μικρομεσαίους αγρότες. Δεν θα επιθυμούσε να συνομιλεί με ανθρώπους που λαμβάνουν υψηλές επιχορηγήσεις, κάτι που είναι γνωστό και στους κόλπους του αγροτικού κόσμου και θα ακύρωνε όλη την προσπάθεια για ποιων τα συμφέροντα τελικά καταβάλλεται η προσπάθεια και γίνεται διαπραγμάτευση να βρεθούν λύσεις.

εγω σημερα .....δεν θα απεργουσα!

της Τούλας Πορίδου

εγω.....δεν θα απεργούσα!

τόκανα  οταν οι παναγοπουλοι έβαζαν χοντρό χέρι στα ταμεία...
τοκανα οταν τις εισφορες μου τις εκανε φουσκες ο (διορισμενος) πασοκος στο τεαυφε
τοκανα οταν ο βενιζελος τακιμιασε με το λαυρεντιαδη και βρεθηκαν στο δρομο εκαντονταδες οικογενειες
τοκανα οταν ο εργοδοτης μου χρωσταγε τις εισφορες στο ικα , ενω κρατουσε το ποσοστο μου
τοκανα οταν ψηφιζοταν η ανυπαρξια συλλογικων συμβασεων
τοκανα οταν αυτοι που ειναι σημερα στο δρομο απασχολουσαν εκατονταδες αδηλωτους εργαζομενους
τοκανα οταν σιωπουσαν για τις μανωλαδες

και τοκανα
γιατι διαφωνω με τις συντεχνιακες νοοτροπιες που ανοιξαν εκατονταδες παραθυρακια συναταξιοδοτησης
γιατι διαφωνω με την επιδοτησεις που ανοιγαν χωματερες
γιατι διαφωνω με τις επιδοτησεις που γινονταν μεζονετες
γιατι διαφωνω να καταγραφεται κτηνοτροφος αυτος πουχει στη αυλη μια κατσικα
γιατι διαφωνω με τη συνταξη της αγροτισας με δυο μαρτυρες
γιατι διαφωνω για τη συνταξη της μητερας με ανηλικο οταν αυτο χορευει το χορο του ησαια
γιατι αντισταθηκα στη σιγουρια του δημοσιου σε αντιθεση με πολλους που ειναι σημερα στο δρομο(αρκουσε μια μεταγραφη στο συντεχνιακο σωματειο ....)
Και αν ημουν συριζαια με ....τη βουλα , θα υπερασπιζομουν αυτη την εστω ελαχιστη προσπαθεια που γινεται ......
εγω λοιπον σημερα .....δεν θα απεργουσα!

H Lexus, το πολυτελές διαμέρισμα και οι πληρωμένες κάρτες

Από το 2008 κυκλοφορεί με αυτοκίνητο Lexus, 3.000 κυβικών, αξίας 67.000 ευρώ. Νοίκιαζε διαμέρισμα, 750 ευρώ το μήνα, για μια δεκαετία, βαρύνοντας τον προϋπολογισμό του φορέα που προΐσταται. Οι καφέδες, όχι μόνο του ιδίου αλλά της συνδικαλιστικής παρέας, στοίχισαν 345.000 ευρώ (για την περίοδο 2001-2011). Κινητά πληρωμένα, δόσεις πιστωτικών καρτών στην ώρα τους. Αναρωτιέστε, ποιο είναι αυτό το υπόδειγμα, ο τυχερός; Ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ είναι, ο Τζανέτος Καραμίχας.
Πρόκειται για τον θερμό υπέρμαχο του «ναι» στο δημοψήφισμα, ο οποίος, τώρα, μπλοκάρει τη συνάντηση του πρωθυπουργού με τους αγρότες. Ο κ. Καραμίχας επικοινωνεί καθημερινά με τους συντονιστές των μπλόκων ζητώντας από τους αγρότες να μείνουν ανυποχώρητοι και κυρίως να αρνηθούν συνάντηση με τον πρωθυπουργό, στην οποία δεν θα είναι ο ίδιος ο βασικός συνομιλητής.
Όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, λένε ότι το βασικό ζήτημα που «καίει» τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Συνομοσπονδίας Αγροτικών Συνεταιριστικών Ενώσεων δεν είναι ούτε το ασφαλιστικό, ούτε το φορολογικό των αγροτών, αλλά οι αλλαγές στη λειτουργία των συνεταιρισμών, που επιδιώκει να προωθήσει το αρμόδιο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, ανατρέποντας όσα ισχύουν μέχρι σήμερα στις ιδιότυπες διαδικασίες εκλογής προέδρου της ΠΑΣΕΓΕΣ.
Βέβαια, οι σημερινοί αρνητές της απευθείας επαφής του κ. Τσίπρα με τους αγρότες, δεν ήταν πάντα απέναντι από την εξουσία. Γιατί όπως προκύπτει από πόρισμα της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, οι οργανώσεις ΓΕΣΑΣΕ, ΣΥΔΑΣΕ και ΠΑΣΕΓΕΣ, για τα έτη 1994 – 2011, έλαβαν κρατικές ενισχύσεις, μέσω ΕΛΓΑ, ύψους 60 εκατομμυρίων ευρώ, για τις οποίες δεν έδωσαν ποτέ λογαριασμό.
Για τη Lexus ο κ. Καραμίχας είχεαπαντήσει: «Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο, λόγω τεχνολογίας, είναι οικονομικό σε καύσιμα, τέλη κυκλοφορίας και απαλλαγμένο από περιορισμούς κυκλοφορίας στο κέντρο της Αθήνας». Μάλιστα υποστήριζε ότι προσπαθούσαν να το εκποιήσουν – αφού είχε διανύσει 312.000 χιλιόμετρα, αλλά δεν έβρισκαν αγοραστή.
Την περίοδο των ισχνών αγελάδων ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ λάμβανε ετήσια καθαρή αποζημίωση για να ασκεί τα καθήκοντά του 64.000 ευρώ, συν 320 ευρώ ανά συνεδρίαση από τη συμμετοχή του στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ελληνικής Διατροφής ΑΕ.
Ας θυμηθούμε, όμως, όσα υποστήριζε ο κ. Καραμίχας για το “ναι” στο δημοψήφισμα: 

απο το altsantiri.gr